Η πολιτική αντιπαράθεση για τον Πανελλήνιο Ιατρικό Σύλλογο έφερε στο προσκήνιο μια λεπτή ισορροπία: πού τελειώνει η κρατική εποπτεία και πού αρχίζει η αυτονομία των επιστημονικών φορέων.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης εμφανίστηκε κατηγορηματικός.
«Όλα όσα μου καταλογίζετε είναι εφαρμογή του νόμου που ψήφισε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ», ανέφερε από το βήμα της Βουλής.
Το επιχείρημα της νομιμότητας
Ο υπουργός επέμεινε ότι:
- υπήρξε απόφαση του ΣτΕ,
- υπήρχε ισχύουσα νομοθεσία,
- το Υπουργείο όφειλε να συμμορφωθεί.
Η βασική του θέση ήταν πως δεν υπήρχε περιθώριο πολιτικής επιλογής.
«Ο υπουργός δεν μπορεί να αποφασίζει ποιους νόμους θα εφαρμόζει και ποιους όχι», υπογράμμισε.
Αναγνώριση προβλημάτων
Παράλληλα, ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν υπερασπίστηκε άκριτα το ισχύον πλαίσιο.
Αντίθετα, παραδέχθηκε ότι υπάρχουν αδυναμίες και δεσμεύθηκε να ξεκινήσει διάλογο για αλλαγές μετά την ολοκλήρωση των εκλογών στους Ιατρικούς Συλλόγους.
Η παραδοχή αυτή έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς συνδυάζει θεσμική συνέπεια με διάθεση μεταρρύθμισης.
Οι γιατροί στο επίκεντρο
Η συζήτηση έδωσε την ευκαιρία στον υπουργό να υπενθυμίσει τις κυβερνητικές παρεμβάσεις υπέρ του ιατρικού κόσμου:
- αυξήσεις αποδοχών,
- αυτοτελής φορολόγηση εφημεριών,
- παράλληλο ιδιωτικό έργο,
- μείωση clawback,
- νέες δυνατότητες συνεργασίας με το ΕΣΥ.
«Έχουμε λύσει προβλήματα που εκκρεμούσαν επί δεκαετίες», δήλωσε.
Η αντιπαράθεση για τον ΠΙΣ είναι περισσότερο θεσμική παρά υγειονομική.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να εμφανιστεί ως διαχειριστής της νομιμότητας και όχι ως πρωταγωνιστής των εσωτερικών συγκρούσεων των γιατρών. Η στρατηγική αυτή του επιτρέπει να μεταφέρει το βάρος της συζήτησης από τις πολιτικές σκοπιμότητες στις θεσμικές υποχρεώσεις.
