Ο Νετανιάχου βομβαρδίζει τον Λίβανο και δοκιμάζει τη συμφωνία Τραμπ – Ιράν

Λίγες ώρες μετά την υπογραφή του αμερικανοϊρανικού μνημονίου, το Ισραήλ συνεχίζει τις επιχειρήσεις στον Λίβανο. Το πρώτο crash test της νέας περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφαλείας ίσως έχει ήδη ξεκινήσει.

Η συμφωνία δεν πρόλαβε να στεγνώσει πολιτικά και ήδη βρίσκεται αντιμέτωπη με την πρώτη της δοκιμασία.

Λίγες μόλις ώρες μετά την υπογραφή του Μνημονίου Κατανόησης μεταξύ Ηνωμένων Πολιτειών και Ιράν, ισραηλινές δυνάμεις πραγματοποίησαν νέα πλήγματα στον Λίβανο, δημιουργώντας το πρώτο σοβαρό ερώτημα για το κατά πόσο η συμφωνία μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη.

Η εξέλιξη μετατρέπει τον Λίβανο στο πρώτο πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στη διπλωματική στρατηγική που επιχειρεί να οικοδομήσει η Ουάσιγκτον και στις στρατιωτικές επιλογές της κυβέρνησης Νετανιάχου.

Και αυτό δεν είναι μια απλή τακτική διαφωνία.

Είναι μια σύγκρουση στρατηγικών.

Το πρώτο ρήγμα στη νέα συμφωνία

Το κείμενο που υπέγραψαν ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Μασούντ Πεζεσκιάν προβλέπει ρητά:«Άμεση και μόνιμη παύση στρατιωτικών επιχειρήσεων σε όλα τα μέτωπα.»

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνεται και ο Λίβανος.

Ωστόσο, η συνέχιση των ισραηλινών επιχειρήσεων δείχνει ότι το Τελ Αβίβ δεν είναι διατεθειμένο να προσαρμοστεί αυτόματα στη νέα πραγματικότητα που επιχειρούν να διαμορφώσουν Ουάσιγκτον και Τεχεράνη.

Διπλωματικές πηγές που παρακολουθούν τις εξελίξεις σημειώνουν ότι ο Νετανιάχου επιδιώκει να διατηρήσει όσο το δυνατόν περισσότερα στρατιωτικά τετελεσμένα πριν ενεργοποιηθεί πλήρως το νέο πλαίσιο ασφαλείας.

Με απλά λόγια:

Το Ισραήλ επιχειρεί να διαμορφώσει την πραγματικότητα επί του πεδίου πριν η διπλωματία μετατραπεί σε δεσμευτικό μηχανισμό.

Το εκλογικό ημερολόγιο πίσω από τους βομβαρδισμούς

Πίσω από τις στρατιωτικές επιχειρήσεις βρίσκεται και η πολιτική πραγματικότητα του Ισραήλ.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου εισέρχεται σε μια εξαιρετικά δύσκολη προεκλογική περίοδο, με τις πρόωρες εκλογές του Σεπτεμβρίου να κυριαρχούν ήδη στην πολιτική ατζέντα.

Για τον Ισραηλινό πρωθυπουργό, η εικόνα του ηγέτη που εξακολουθεί να πιέζει στρατιωτικά τη Χεζμπολάχ και το ιρανικό δίκτυο συμμάχων παραμένει βασικό στοιχείο πολιτικής επιβίωσης.

«Η ασφάλεια παραμένει το ισχυρότερο πολιτικό χαρτί του Νετανιάχου», σημειώνουν αναλυτές που παρακολουθούν το ισραηλινό πολιτικό σύστημα.

Υπό αυτό το πρίσμα, η συνέχιση των επιχειρήσεων δεν απευθύνεται μόνο στη Χεζμπολάχ.

Απευθύνεται και στο εσωτερικό ακροατήριο του Ισραήλ.

Ο Λίβανος γίνεται το κέντρο βάρους της νέας Μέσης Ανατολής

Στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αυξάνεται η ανησυχία ότι ο Λίβανος εξελίσσεται στο πιο ευάλωτο σημείο της συμφωνίας.

Το μνημόνιο Τραμπ – Πεζεσκιάν μειώνει σημαντικά τον κίνδυνο άμεσης στρατιωτικής αναμέτρησης μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν.

Δεν λύνει όμως το πρόβλημα του Λιβάνου.

Αντιθέτως, μεταφέρει εκεί το επίκεντρο της έντασης.

Η ισραηλινή στρατιωτική παρουσία στο νότιο τμήμα της χώρας, η άρνηση της Χεζμπολάχ να συζητήσει αφοπλισμό και οι διαφορετικές ερμηνείες της συμφωνίας δημιουργούν ένα εξαιρετικά εύθραυστο περιβάλλον.

Η Χεζμπολάχ μιλά για «στρατηγική νίκη»

Ο γενικός γραμματέας της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κάσεμ, δεν έκρυψε τον ενθουσιασμό του.

Χαρακτήρισε τη συμφωνία:«Μεγάλη νίκη για το Ιράν και τον άξονα της αντίστασης.»

Η οργάνωση θεωρεί ότι η Τεχεράνη πέτυχε τον βασικό της στόχο:

Να διατηρήσει την περιφερειακή της επιρροή χωρίς να υποχρεωθεί σε παραχωρήσεις που θα αφορούσαν τη Χεζμπολάχ ή το οπλοστάσιό της.

Ο Κάσεμ ξεκαθάρισε ότι οποιαδήποτε συζήτηση με το Ισραήλ μπορεί να αφορά μόνο ζητήματα ασφαλείας και όχι το ζήτημα του αφοπλισμού.

Πρόκειται για θέση που επιβεβαιώνει ότι η Χεζμπολάχ αντιμετωπίζει τη συμφωνία όχι ως περιορισμό αλλά ως πολιτική δικαίωση.

Το δίλημμα του Τραμπ

Η εξέλιξη δημιουργεί ένα νέο πρόβλημα και για τον Λευκό Οίκο.

Η συμφωνία παρουσιάστηκε ως η αρχή μιας νέας περιφερειακής ισορροπίας.

Όμως η αξιοπιστία της θα κριθεί από την εφαρμογή της.

Και η εφαρμογή της περνά μέσα από το Ισραήλ.

Το κρίσιμο ερώτημα για την Ουάσιγκτον είναι αν διαθέτει την πολιτική βούληση να πιέσει τον στενότερο σύμμαχό της στην περιοχή να συμμορφωθεί με ένα πλαίσιο που η ίδια διαπραγματεύτηκε.

«Η πραγματική δοκιμασία δεν είναι το Ιράν. Είναι το Ισραήλ», σχολιάζουν δυτικοί διπλωμάτες.

Η συμφωνία ΗΠΑ – Ιράν μείωσε τον κίνδυνο ενός περιφερειακού πολέμου.

Δεν εξάλειψε όμως τις εστίες σύγκρουσης.

Απλώς τις μετακίνησε.

Και σήμερα όλες οι γεωπολιτικές γραμμές συγκλίνουν σε ένα σημείο:

Τον Λίβανο.

Εκεί θα κριθεί εάν το μνημόνιο Τραμπ – Πεζεσκιάν αποτελεί την αρχή μιας νέας αρχιτεκτονικής ασφαλείας ή ακόμη μία προσωρινή ανακωχή στη μακρά ιστορία των συγκρούσεων της Μέσης Ανατολής.

Οι πρώτοι βομβαρδισμοί μετά την υπογραφή δείχνουν ότι η μάχη για την εφαρμογή της συμφωνίας μόλις ξεκίνησε.

Πηγή: pagenews.gr