Ο «Νέος Τραμπ» της G7: Πώς η Ευρώπη τον έφερε πιο κοντά στη γραμμή της για τη Ρωσία

Κωλοτούμπα Τραμπ και στη Ρωσία – Τον κάρφωσε ο Μακρόν

Στο Εβιάν της Γαλλίας δεν κρίθηκε μόνο η επόμενη φάση της δυτικής στρατηγικής για την Ουκρανία.

Κρίθηκε και κάτι ακόμη πιο σημαντικό για τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες:

Αν ο Ντόναλντ Τραμπ παραμένει ο απρόβλεπτος ηγέτης που αμφισβητεί τη δυτική συναίνεση ή αν αρχίζει να προσαρμόζεται στην πραγματικότητα ενός πολέμου που δεν τελειώνει και μιας Ρωσίας που δεν δείχνει διάθεση συμβιβασμού.

Η εικόνα που μετέφεραν οι Ευρωπαίοι ηγέτες μετά το τέλος της Συνόδου ήταν σαφής.

Ο Αμερικανός πρόεδρος όχι μόνο παρέμεινε μέχρι το τέλος των εργασιών –σε αντίθεση με προηγούμενες συναντήσεις– αλλά συνυπέγραψε το κοινό ανακοινωθέν, αποδέχθηκε την ανάγκη ενίσχυσης της πίεσης προς τη Μόσχα και εμφανίστηκε πιο κοντά από ποτέ στη θέση που υποστηρίζουν εδώ και μήνες το Παρίσι, το Βερολίνο και το Λονδίνο.

 Η στρατηγική μετατόπιση της Ουάσιγκτον

Για περισσότερο από έναν χρόνο, η μεγαλύτερη ανησυχία των Ευρωπαίων δεν ήταν η Ρωσία.

Ήταν ο Τραμπ.

Οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις φοβούνταν ότι μια δεύτερη θητεία του θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποδυνάμωση της δυτικής υποστήριξης προς την Ουκρανία και σε μια βεβιασμένη συμφωνία με τον Βλαντίμιρ Πούτιν.

Η εικόνα που προέκυψε από το Εβιάν δείχνει διαφορετική.

Οι G7 συμφώνησαν σε νέα μέτρα πίεσης κατά της ρωσικής πολεμικής οικονομίας, σε πρόσθετη στρατιωτική υποστήριξη προς το Κίεβο και σε κινήσεις που στοχεύουν τα έσοδα της Μόσχας από τις εξαγωγές ενέργειας.

Το σημαντικότερο όμως δεν ήταν οι αποφάσεις.

Ήταν η πολιτική αποδοχή τους από τον ίδιο τον Τραμπ.

Ο Μακρόν «φωτογράφισε» την αλλαγή

Ο Εμανουέλ Μακρόν ήταν ο πρώτος που έδωσε δημόσια πολιτική ερμηνεία στις εξελίξεις.«Ο πρόεδρος Τραμπ αναγνώρισε ότι δεν υπάρχει καμία σοβαρή διάθεση από τη ρωσική πλευρά για συζήτηση σχετικά με την ειρήνη», δήλωσε ο Γάλλος πρόεδρος.

Για το Ελιζέ, η συγκεκριμένη τοποθέτηση έχει ιδιαίτερη σημασία.

Μέχρι πρόσφατα, ο Τραμπ υποστήριζε ότι θα μπορούσε να τερματίσει γρήγορα τον πόλεμο μέσω προσωπικής διαπραγμάτευσης με τον Πούτιν.

Η παραδοχή ότι η Μόσχα δεν δείχνει πρόθεση ειρήνευσης σηματοδοτεί ουσιαστικά την εγκατάλειψη αυτής της υπόθεσης εργασίας.

Στις Βρυξέλλες πολλοί διπλωμάτες μιλούν ήδη για την πρώτη μεγάλη προσαρμογή της αμερικανικής στρατηγικής στις ευρωπαϊκές εκτιμήσεις.

Η νέα ευρωπαϊκή ανάγνωση του Τραμπ

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο της συνόδου δεν ήταν όσα ειπώθηκαν δημοσίως.

Ήταν όσα δεν χρειάστηκε να ειπωθούν.

Για πρώτη φορά μετά από καιρό δεν κυριάρχησαν οι φόβοι περί διάσπασης της Δύσης.

Αντιθέτως, Ευρωπαίοι αξιωματούχοι εμφανίστηκαν ανακουφισμένοι από το γεγονός ότι η Ουάσιγκτον δεν λειτούργησε ως παράγοντας αποσταθεροποίησης της κοινής γραμμής.

Η δήλωση του Γερμανού καγκελάριου Φρίντριχ Μερτς ότι το κοινό ανακοινωθέν αποτελεί «επιτυχία» αποτυπώνει ακριβώς αυτή την αίσθηση.

Για τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, επιτυχία δεν ήταν μόνο το περιεχόμενο του κειμένου.

Ήταν ότι υπήρξε κείμενο.

Το ιρανικό χαρτί και η νέα αμερικανική εξίσωση

Παράλληλα, η υπογραφή μνημονίου κατανόησης με το Ιράν για τον τερματισμό της σύγκρουσης στη Μέση Ανατολή έδειξε ότι ο Τραμπ επιχειρεί να εμφανιστεί ως ηγέτης που συνδυάζει πίεση και διαπραγμάτευση.

Η σύμπτωση των δύο κινήσεων δεν πέρασε απαρατήρητη από τους Ευρωπαίους.

Στη μία περίπτωση αυξάνει την πίεση προς τη Ρωσία.

Στην άλλη ανοίγει δίαυλο με την Τεχεράνη.

Το κοινό στοιχείο είναι η προσπάθεια να παρουσιαστεί ως ο μοναδικός ηγέτης που μπορεί να επηρεάζει ταυτόχρονα δύο από τα μεγαλύτερα γεωπολιτικά μέτωπα του πλανήτη.

Η μάχη για τη ρύθμιση της τεχνητής νοημοσύνης

Η Ουκρανία δεν ήταν το μόνο πεδίο όπου αναδείχθηκαν οι ευρωπαϊκές φιλοδοξίες.

Στο τραπέζι της G7 βρέθηκε και η τεχνητή νοημοσύνη.

Η Ευρώπη επιμένει σε αυστηρότερη ρύθμιση, προστασία ανηλίκων και θεσμικά όρια για τις τεχνολογικές πλατφόρμες.

Οι ΗΠΑ εμφανίζονται πιο επιφυλακτικές, φοβούμενες ότι η υπερρύθμιση μπορεί να περιορίσει την καινοτομία.

Η παρουσία των επικεφαλής της OpenAI, της Anthropic, της DeepMind και της Mistral κατέδειξε ότι το επόμενο μεγάλο διατλαντικό πεδίο αντιπαράθεσης δεν θα είναι μόνο η ασφάλεια.

Θα είναι και η τεχνολογία.

Από ευρωπαϊκή σκοπιά, η Σύνοδος του Εβιάν άφησε ένα σαφές συμπέρασμα.

Η Ευρώπη δεν κατάφερε να αλλάξει τον Τραμπ.

Κατάφερε όμως να τον φέρει πιο κοντά στις δικές της εκτιμήσεις για τη Ρωσία.

Και αυτό, σε μια περίοδο όπου η ενότητα της Δύσης θεωρείται κρίσιμη για την έκβαση του πολέμου στην Ουκρανία, ίσως να είναι το σημαντικότερο πολιτικό αποτέλεσμα της συνόδου.

Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν ο Τραμπ άλλαξε γραμμή απέναντι στον Πούτιν.

Το ερώτημα είναι αν αυτή η μετατόπιση θα αποδειχθεί συγκυριακή ή αν σηματοδοτεί τη διαμόρφωση μιας νέας διατλαντικής ισορροπίας, με την Ευρώπη να επηρεάζει περισσότερο από ποτέ την αμερικανική στρατηγική.

Τι κρατούν οι Βρυξέλλες από το Εβιάν:

• Ο Τραμπ υπέγραψε κοινό ανακοινωθέν για την Ουκρανία.
• Υιοθέτησε σκληρότερη δημόσια γλώσσα απέναντι στη Ρωσία.
• Η G7 επανέφερε την εικόνα δυτικής ενότητας.
• Η Ευρώπη εμφανίζεται για πρώτη φορά να επηρεάζει –και όχι απλώς να ακολουθεί– την αμερικανική ατζέντα.

«Ο πρόεδρος Τραμπ αναγνώρισε ότι δεν υπάρχει καμία σοβαρή διάθεση από τη ρωσική πλευρά για ειρήνη.»

Πηγή: pagenews.gr