Τραμπ και Μελόνι «σφάζονται» δημόσια: Τι κρύβεται πίσω από τον πιο παράξενο καυγά της Δύσης

Από σύμμαχοι και πολιτικοί συνοδοιπόροι σε δημόσια αντιπαράθεση

Μέχρι πριν από λίγους μήνες θεωρούνταν το πιο ισχυρό πολιτικό δίδυμο της συντηρητικής Δύσης.

Ο Ντόναλντ Τραμπ στις Ηνωμένες Πολιτείες και η Τζόρτζια Μελόνι στην Ιταλία είχαν οικοδομήσει μια σχέση αμοιβαίας πολιτικής στήριξης, κοινών ιδεολογικών αναφορών και σχεδόν ταυτόσημης ρητορικής απέναντι στην παγκοσμιοποίηση, τη μετανάστευση και τις Βρυξέλλες.

Σήμερα όμως βρίσκονται σε ανοιχτή σύγκρουση.

Μια σύγκρουση που εξελίσσεται δημόσια, μέσω συνεντεύξεων, αναρτήσεων και social media, με προσωπικές αιχμές και εκατέρωθεν επιθέσεις.

Το ερώτημα είναι αν πρόκειται για πραγματική ρήξη ή για μια πολιτική παράσταση με βαθύτερα κίνητρα.

Η απάντηση πιθανότατα βρίσκεται κάπου στη μέση.

Ο Τραμπ ψάχνει νέο αντίπαλο

Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι.

Ο Αμερικανός πρόεδρος βγήκε από την κρίση με το Ιράν πολιτικά τραυματισμένος.

Η συμφωνία αποκλιμάκωσης που υπεγράφη στην Ελβετία μπορεί να απέτρεψε μια ευρύτερη περιφερειακή ανάφλεξη, όμως στο εσωτερικό των ΗΠΑ πολλοί υποστηρικτές του την αντιμετωπίζουν ως υποχώρηση.

Ο Τραμπ είχε επενδύσει πολιτικά στην εικόνα του ηγέτη που δεν διαπραγματεύεται με αντιπάλους.

Η ανάγκη για συμβιβασμό με την Τεχεράνη δημιούργησε κενό στο πολιτικό του αφήγημα.

Και κάθε πολιτικός ηγέτης που βασίζει την επιρροή του στη σύγκρουση χρειάζεται έναν αντίπαλο.

Έτσι, η Τζόρτζια Μελόνι μετατράπηκε ξαφνικά σε βολικό στόχο.

«Δεν τα πηγαίνει καλά στην Ιταλία όσον αφορά τη δημοτικότητά της», έγραψε ο Τραμπ.

«Τώρα που οι Ηνωμένες Πολιτείες νίκησαν στρατιωτικά το Ιράν, θέλει να γίνουμε ξανά φίλοι για να ανεβάσει τα ποσοστά της. Όχι, ευχαριστώ».

Η αναφορά στις δημοσκοπήσεις μόνο τυχαία δεν ήταν.

Η Μελόνι έχει επίσης πρόβλημα

Η Ιταλίδα πρωθυπουργός περνά ίσως την πιο δύσκολη πολιτική περίοδο από την ανάληψη της εξουσίας.

Το δημοψήφισμα του Μαρτίου για τη Δικαιοσύνη εξελίχθηκε σε προσωπική ήττα.

Το 54% των Ιταλών απέρριψε τις μεταρρυθμίσεις που είχε προωθήσει η κυβέρνησή της.

Για πρώτη φορά μετά το 2022, η εικόνα του «αήττητου πολιτικού φαινομένου» άρχισε να ξεθωριάζει.

Ταυτόχρονα, η εμφάνιση νέου πολιτικού σχηματισμού στα δεξιά της δημιουργεί έναν πονοκέφαλο που δεν υπήρχε πριν από έναν χρόνο.

Η Μελόνι γνωρίζει ότι η μεγαλύτερη απειλή της δεν προέρχεται από την κεντροαριστερά.

Προέρχεται από τον χώρο που την ανέδειξε.

Και για να διατηρήσει την ηγεμονία της, χρειάζεται να εμφανιστεί ως ανεξάρτητη, ισχυρή και όχι ως «ευρωπαία εκπρόσωπος» του Τραμπ.

Η απάντησή της ήταν εξίσου αιχμηρή.

«Όσον αφορά τη δημοτικότητά μου, η φιλία μαζί σου σίγουρα δεν τη βοήθησε.»

«Η δημοτικότητά μου δεν είναι δική σου υπόθεση. Σου προτείνω να ασχοληθείς με τη δική σου.»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Giorgia Meloni (@giorgiameloni)

Οι δημοσκοπήσεις λένε την αλήθεια

Παρά τις διαφορές τους, οι δύο ηγέτες αντιμετωπίζουν σχεδόν το ίδιο πρόβλημα.

Οι τελευταίες μετρήσεις εμφανίζουν ποσοστά αποδοχής γύρω στο 35%-36%.

Περισσότεροι από τους μισούς πολίτες σε ΗΠΑ και Ιταλία δηλώνουν αρνητική γνώμη για το έργο τους.

Πρόκειται για μια εντυπωσιακή σύμπτωση.

Δύο ηγέτες που έχτισαν την πολιτική τους κυριαρχία πάνω στην προσωπική τους εικόνα βλέπουν σήμερα αυτή την εικόνα να παρουσιάζει φθορά.

Και οι δύο χρειάζονται επανασυσπείρωση.

Και οι δύο χρειάζονται πολιτική πόλωση.

Και οι δύο χρειάζονται αντιπάλους.

Το κοινό πολιτικό playbook

Η πραγματική ομοιότητα Τραμπ και Μελόνι δεν είναι ιδεολογική.

Είναι επικοινωνιακή.

Αμφότεροι χρησιμοποιούν το ίδιο πολιτικό μοντέλο:

• Προσωποποίηση της πολιτικής.
• Διαρκής αναζήτηση αντιπάλου.
• Δημόσια σύγκρουση αντί παρασκηνιακής διαπραγμάτευσης.
• Άμεση επικοινωνία με το εκλογικό σώμα μέσω social media.
• Μετατροπή κάθε πολιτικής διαφωνίας σε προσωπική αναμέτρηση.

Υπό αυτή την έννοια, η σύγκρουσή τους μοιάζει σχεδόν αναπόφευκτη.

Όχι επειδή διαφέρουν.

Αλλά επειδή μοιάζουν υπερβολικά.

Το spillover effect στις σχέσεις ΗΠΑ – Ιταλίας

Η κρίση ήδη ξεφεύγει από το προσωπικό επίπεδο.

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ιταλίας Αντόνιο Ταγιάνι ακύρωσε προγραμματισμένη επίσκεψη στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Κυβερνητικοί αξιωματούχοι απέχουν από αμερικανικές εκδηλώσεις.

Στη Ρώμη υπάρχει πλέον η αίσθηση ότι η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί την Ιταλία ως εργαλείο εσωτερικής πολιτικής αντιπαράθεσης.

Από την άλλη πλευρά, κύκλοι κοντά στον Τραμπ θεωρούν ότι η Μελόνι απομακρύνεται σταδιακά από τη γραμμή του αμερικανικού συντηρητικού κινήματος και επιχειρεί να εμφανιστεί περισσότερο ως ευρωπαία ηγέτιδα παρά ως πολιτική σύμμαχος της νέας αμερικανικής δεξιάς.

Μπόρα ή αρχή ρήξης;

Παρά τους υψηλούς τόνους, κανείς δεν πιστεύει πραγματικά ότι βρισκόμαστε μπροστά σε οριστικό διαζύγιο.

Η ίδια η Μελόνι επιχείρησε να χαμηλώσει τη θερμοκρασία.

«Έχουμε και οι δύο αρκετά ισχυρό χαρακτήρα. Υπερασπιζόμαστε με αποφασιστικότητα το εθνικό συμφέρον και δεν χρειάζεται να δίνουμε εξηγήσεις κάθε φορά που διαφωνούμε σε κάτι.»

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Giorgia Meloni (@giorgiameloni)

Πίσω από τις δημόσιες αψιμαχίες παραμένουν ισχυρά γεωπολιτικά συμφέροντα.

Η Ιταλία εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο σύμμαχο των ΗΠΑ στη Μεσόγειο.

Η Ουάσιγκτον εξακολουθεί να αποτελεί βασικό πυλώνα της ιταλικής στρατηγικής ασφάλειας.

Ωστόσο, η σύγκρουση αποκάλυψε κάτι βαθύτερο.

Ότι η νέα δεξιά της Δύσης δεν είναι πλέον ενιαία.

Και ότι καθώς οι δημοσκοπήσεις πιέζουν, ακόμη και οι πιο στενοί πολιτικοί σύμμαχοι μπορούν να μετατραπούν σε βολικούς αντιπάλους.

Γιατί στην πολιτική, ειδικά όταν τα ποσοστά πέφτουν, ο εχθρός της επόμενης μέρας μπορεί να είναι ο φίλος της προηγούμενης.

Πηγή: pagenews.gr