Οι αυξήσεις μισθών γίνονται δεξιά; Η στρατηγική ανατροπή του Μητσοτάκη

Πώς η κυβέρνηση επιχειρεί να κατακτήσει το πεδίο της εργασίας, παραδοσιακό προνομιακό χώρο της Κεντροαριστεράς

Για δεκαετίες η πολιτική συζήτηση στην Ελλάδα είχε έναν σχεδόν αδιαμφισβήτητο κανόνα.

Οι συλλογικές συμβάσεις, οι μισθολογικές αυξήσεις και η προστασία των εργαζομένων θεωρούνταν πεδίο της Κεντροαριστεράς και των συνδικάτων. Η Κεντροδεξιά εμφανιζόταν συνήθως ως ο πολιτικός χώρος της ανταγωνιστικότητας, των επενδύσεων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επιχειρεί πλέον να ανατρέψει αυτό το στερεότυπο.

Μέσα από την τελευταία εβδομαδιαία ανάρτησή του, αλλά και τη συνολική κυβερνητική στρατηγική των τελευταίων μηνών, το Μέγαρο Μαξίμου προσπαθεί να χτίσει ένα νέο πολιτικό αφήγημα:

Ότι η οικονομική ανάπτυξη και η αύξηση των μισθών μπορούν να συνυπάρξουν υπό μια κεντροδεξιά διακυβέρνηση.

Η σύμβαση που έγινε πολιτικό μήνυμα

Αφορμή αποτέλεσε η υπογραφή νέας συλλογικής σύμβασης εργασίας για τους τεχνολόγους και επιστήμονες τροφίμων.

Μπορεί να αφορά έναν συγκεκριμένο κλάδο, όμως η κυβέρνηση επέλεξε να της δώσει πολύ μεγαλύτερη πολιτική διάσταση.

«Είναι η πρώτη συμφωνία στον κλάδο μετά από 15 χρόνια, με αυξήσεις στις αποδοχές και πρόσθετες παροχές για τους εργαζόμενους», τόνισε ο πρωθυπουργός.

Το μήνυμα δεν απευθυνόταν μόνο στους εργαζόμενους του κλάδου.

Απευθυνόταν συνολικά στους μισθωτούς της χώρας.

Η νέα στρατηγική διεύρυνσης προς τους εργαζόμενους

Στο κυβερνητικό επιτελείο γνωρίζουν ότι η εκλογική κυριαρχία δεν μπορεί να διατηρηθεί μόνο μέσω της στήριξης των επιχειρήσεων, των επενδύσεων και της μείωσης φόρων.

Η μάχη των επόμενων ετών θα δοθεί στη μεσαία τάξη και στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα.

Για αυτό και η κυβέρνηση επιδιώκει να δείξει ότι οι μισθολογικές αυξήσεις δεν προκύπτουν μέσα από συγκρούσεις κράτους και αγοράς, αλλά μέσα από την ανάπτυξη της οικονομίας.

Η αύξηση του κατώτατου μισθού, η μείωση της ανεργίας, η άνοδος των μέσων αποδοχών και πλέον η προβολή των συλλογικών συμβάσεων εντάσσονται στο ίδιο πολιτικό πλαίσιο.

Στόχος είναι να δημιουργηθεί η εικόνα μιας κυβέρνησης που δεν εκπροσωπεί μόνο την επιχειρηματικότητα αλλά και τους εργαζόμενους.

Το ευρωπαϊκό ενδιαφέρον για το ελληνικό μοντέλο

Ιδιαίτερο βάρος έδωσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης στη διεθνή διάσταση της πολιτικής αυτής.

«Πριν από λίγες ημέρες είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω στις Βρυξέλλες την Εθνική Κοινωνική Συμφωνία που υπογράψαμε με τους κοινωνικούς εταίρους», ανέφερε.

Και συνέχισε:

«Συγκεντρώνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς μια συμφωνία που υπεγράφη με πρωτοβουλία μιας κεντροδεξιάς κυβέρνησης έχει ήδη οδηγήσει στην επέκταση των συλλογικών συμβάσεων.»

Η συγκεκριμένη επισήμανση δεν είναι τυχαία.

Η κυβέρνηση επιδιώκει να εμφανίσει την Ελλάδα ως παράδειγμα μιας νέας ευρωπαϊκής κεντροδεξιάς που συνδυάζει μεταρρυθμίσεις της αγοράς με ενίσχυση της εργασιακής προστασίας.

Με άλλα λόγια, επιχειρεί να αποδείξει ότι η ανάπτυξη δεν χρειάζεται να συγκρούεται με τα εργασιακά δικαιώματα.

Το στοιχείο που προβάλλει το Μαξίμου

Το κυβερνητικό επιτελείο δίνει ιδιαίτερη έμφαση σε ένα συγκεκριμένο στοιχείο.

Σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, η επέκταση των συλλογικών συμβάσεων έχει ήδη καλύψει μέσα σε λίγους μήνες πάνω από το 15% των εργαζομένων της χώρας, προσφέροντας αυξήσεις αποδοχών και πρόσθετες εγγυήσεις προστασίας.

Για την κυβέρνηση αυτό αποτελεί απτή απόδειξη ότι η πολιτική της δεν περιορίζεται σε θεωρητικές εξαγγελίες.

Αντίθετα, παρουσιάζεται ως ένα μοντέλο που παράγει μετρήσιμα αποτελέσματα.

Η πολιτική σύγκρουση με την αντιπολίτευση

Πίσω από τις αναφορές στις συλλογικές συμβάσεις κρύβεται και μια σαφής πολιτική στόχευση.

Το Μέγαρο Μαξίμου επιχειρεί να αφαιρέσει από την αντιπολίτευση ένα από τα παραδοσιακά της πλεονεκτήματα.

Η κυβέρνηση γνωρίζει ότι κόμματα όπως το ΠΑΣΟΚ, ο ΣΥΡΙΖΑ ή η νεοσύστατη ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα θα επιχειρήσουν να δώσουν τη μάχη της καθημερινότητας μέσα από ζητήματα μισθών, ακρίβειας και εργασιακών δικαιωμάτων.

Για αυτό και επιδιώκει να εμφανιστεί ως η δύναμη που ήδη παράγει αποτελέσματα.

Όχι απλώς ως διαχειριστής της οικονομίας, αλλά ως κυβέρνηση που συνδέει την ανάπτυξη με πραγματικές βελτιώσεις στο εισόδημα των εργαζομένων.

Η μεταμόρφωση της Κεντροδεξιάς

Η βαθύτερη πολιτική σημασία των δηλώσεων Μητσοτάκη βρίσκεται αλλού.

Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να μετασχηματιστεί από ένα κόμμα που παραδοσιακά ταυτιζόταν με τις επιχειρήσεις και τις αγορές σε έναν ευρύτερο πολιτικό σχηματισμό που διεκδικεί την εκπροσώπηση και των μισθωτών.

Πρόκειται για μια στρατηγική που παρατηρείται σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, όπου οι κεντροδεξιές κυβερνήσεις προσπαθούν να επαναπροσδιορίσουν τη σχέση τους με την εργασία και την κοινωνική πολιτική.

Το ερώτημα είναι αν οι εργαζόμενοι θα πειστούν ότι οι αυξήσεις μισθών και οι συλλογικές συμβάσεις μπορούν να αποτελέσουν προϊόν μιας κεντροδεξιάς πολιτικής.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης δείχνει αποφασισμένος να κερδίσει ακριβώς αυτή τη μάχη.

Και αν το πετύχει, τότε η μεγαλύτερη πολιτική ανατροπή της επόμενης περιόδου ίσως δεν αφορά μόνο τις εκλογικές ισορροπίες, αλλά την ίδια την παραδοσιακή διάκριση ανάμεσα στη Δεξιά και την Κεντροαριστερά στο πεδίο της εργασίας.

Πηγή: pagenews.gr