87,6 δισ. δολάρια για τον πόλεμο στο Ιράν: Ο Τραμπ μεταφέρει τη μάχη από το μέτωπο στο Κογκρέσο

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ άνοιξε το επόμενο κεφάλαιο της κρίσης με το Ιράν, αυτή τη φορά όχι στη Μέση Ανατολή αλλά στο Καπιτώλιο.

Ο Λευκός Οίκος υπέβαλε επισήμως στο Κογκρέσο αίτημα για έκτακτη χρηματοδότηση ύψους 87,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με το μεγαλύτερο μέρος να προορίζεται για την αναπλήρωση των αμερικανικών στρατιωτικών αποθεμάτων μετά την επιχείρηση Operation Epic Fury, τη στρατιωτική εκστρατεία των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Η χρονική συγκυρία μόνο τυχαία δεν είναι.

Το αίτημα κατατέθηκε λίγες ώρες αφότου ο Αμερικανός πρόεδρος συγκρούστηκε έντονα με Ρεπουμπλικανούς γερουσιαστές σε κλειστή συνεδρίαση, εξαιτίας της στήριξής τους σε ψήφισμα που περιορίζει τη δυνατότητα περαιτέρω στρατιωτικών επιχειρήσεων χωρίς νέα έγκριση του Κογκρέσου.

Το μεγαλύτερο μέρος κατευθύνεται στο Πεντάγωνο

Από το συνολικό πακέτο:

• 67 δισ. δολάρια προορίζονται για το Υπουργείο Άμυνας.
• 21 δισ. θα διατεθούν για αναπλήρωση πυρομαχικών.
• 17,3 δισ. για επιχειρησιακές δαπάνες.
• 12,1 δισ. για απόρρητα αμυντικά προγράμματα.
• προβλέπονται επίσης κονδύλια για καύσιμα, παραγωγή drones και κυβερνοασφάλεια.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του Office of Management and Budget, Ρας Βόουτ, η χρηματοδότηση αφορά «επείγουσες ανάγκες που προέκυψαν από τον πόλεμο με το Ιράν», καλώντας το Κογκρέσο να εγκρίνει άμεσα το πακέτο.

Ένα πακέτο με πολιτικές ισορροπίες

Το νομοσχέδιο όμως δεν αφορά αποκλειστικά τον πόλεμο.

Ο Λευκός Οίκος φρόντισε να ενσωματώσει διατάξεις που ενδιαφέρουν διαφορετικές πολιτικές και γεωγραφικές ομάδες βουλευτών.

Συγκεκριμένα προβλέπονται:

• 11,1 δισ. δολάρια οικονομικής ενίσχυσης προς Αμερικανούς αγρότες.
• 10 δισ. για παραγωγούς αγροτικών προϊόντων.
• 1,1 δισ. ειδικά για τους αγρότες της Φλόριντα που επλήγησαν από τις χειμερινές καταιγίδες.
• 1,4 δισ. για την αντιμετώπιση της επιδημίας Έμπολα στην Κεντρική Αφρική.
• 500 εκατ. για έργα αποκατάστασης και ανακατασκευής στην Ουάσιγκτον.
• 1 δισ. δολάρια για τον τελικό σχεδιασμό και την ανακατασκευή του σταθμού Penn Station στη Νέα Υόρκη.

Παράλληλα, το πακέτο περιλαμβάνει αλλαγές στη νομοθεσία για τα προϊόντα κάνναβης (hemp), τα βιοκαύσιμα και τη χαλάρωση περιορισμών στις αμερικανικές επενδύσεις στη Βενεζουέλα.

Πολιτική μάχη πριν από την ψηφοφορία

Η αντιπολίτευση αντιμετωπίζει το αίτημα ως πολύ περισσότερα από μια δημοσιονομική διαδικασία.

Η Δημοκρατική γερουσιαστής Πάτι Μάρεϊ έκανε λόγο για προσπάθεια του Λευκού Οίκου να εξασφαλίσει δεκάδες δισεκατομμύρια για έναν «πόλεμο επιλογής», υποστηρίζοντας ότι πολλές από τις αμυντικές δαπάνες θα έπρεπε να εξεταστούν μέσω της κανονικής διαδικασίας του ομοσπονδιακού προϋπολογισμού.

«Δεν πρόκειται να υπογράψω λευκή επιταγή για έναν καταστροφικό πόλεμο», δήλωσε χαρακτηριστικά.

Στον αντίποδα, οι Ρεπουμπλικανοί επικεφαλής της Επιτροπής Πιστώσεων της Βουλής υποστήριξαν ότι το αίτημα αντανακλά την ανάγκη να διατηρηθεί η στρατιωτική υπεροχή των Ηνωμένων Πολιτειών.

Η πραγματική πολιτική σύγκρουση

Πίσω από τους αριθμούς εξελίσσεται μία πολύ βαθύτερη θεσμική αντιπαράθεση.

Το Κογκρέσο καλείται ουσιαστικά να αποφασίσει εάν θα νομιμοποιήσει πολιτικά, μέσω της χρηματοδότησης, τον πόλεμο που ήδη ξεκίνησε ο Λευκός Οίκος.

Η ψήφος δεν αφορά μόνο τα χρήματα.

Αφορά το ποιος έχει τον τελικό λόγο στην αμερικανική εξωτερική πολιτική.

Ο πρόεδρος ή το Κογκρέσο.

Το πακέτο των 87,6 δισεκατομμυρίων δολαρίων αποτελεί την πρώτη μεγάλη εσωτερική δοκιμασία της αμερικανικής στρατηγικής μετά τον πόλεμο με το Ιράν. Ο Ντόναλντ Τραμπ επιχειρεί να μετατρέψει μια στρατιωτική επιχείρηση σε εθνική πολιτική προτεραιότητα, συνδέοντας τις αμυντικές δαπάνες με την αγροτική οικονομία, τις υποδομές και ζητήματα δημόσιας υγείας. Πρόκειται για μια κλασική στρατηγική δημιουργίας ευρύτερων κοινοβουλευτικών συμμαχιών μέσω ενός ενιαίου πακέτου χρηματοδότησης. Ωστόσο, η πραγματική ψηφοφορία δεν αφορά μόνο το κόστος του πολέμου. Θα αποτελέσει το πρώτο μεγάλο πολιτικό τεστ για το αν το Κογκρέσο αποδέχεται τη διεύρυνση των προεδρικών εξουσιών στη χρήση στρατιωτικής ισχύος ή αν επιδιώκει να επαναφέρει τον θεσμικό έλεγχο πάνω στις αποφάσεις πολέμου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Πηγή: pagenews.gr