Ο Τραμπ έχασε το Κογκρέσο, αλλά σκληραίνει τον Λευκό Οίκο – Το μήνυμα πίσω από τον Μίλερ

Η προαγωγή του αρχιτέκτονα της μεταναστευτικής καταστολής προκαλεί αντιδράσεις και στους Ρεπουμπλικανούς. Ο πρόεδρος επιλέγει έναν από τους πιο πιστούς συνεργάτες του, ενώ οι Δημοκρατικοί ετοιμάζονται να αναλάβουν τον κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Η εκλογική ήττα θα μπορούσε να οδηγήσει σε αναζήτηση συναινέσεων. Η επιλογή του Στίβεν Μίλερ δείχνει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ προσανατολίζεται προς διαφορετική κατεύθυνση: μεγαλύτερη επιρροή στον στενό προεδρικό πυρήνα για έναν από τους σκληρότερους εκφραστές της πολιτικής του.

Λίγες ημέρες μετά την απώλεια του Κογκρέσου από τους Ρεπουμπλικανούς, ο Αμερικανός πρόεδρος ανακοίνωσε την αντικατάσταση της Σούζι Γουάιλς από τον Μίλερ στη θέση του προσωπάρχη του Λευκού Οίκου.

Η κίνηση, που δημοσιοποιήθηκε την Παρασκευή μέσω Truth Social, προκάλεσε σφοδρές αντιδράσεις στους Δημοκρατικούς, αλλά και επικρίσεις από τη ρεπουμπλικανική πλευρά.

Το πολιτικό της βάρος βρίσκεται στη χρονική στιγμή: αντί να απομακρύνει ένα πρόσωπο ταυτισμένο με τις πιο αμφιλεγόμενες επιλογές της κυβέρνησής του, ο Τραμπ το προάγει.

Από την εφαρμογή της ατζέντας στον στενότερο κύκλο εξουσίας

Ο Μίλερ υπηρετούσε ήδη ως αναπληρωτής προσωπάρχης και είχε κεντρικό ρόλο στη διαμόρφωση της μεταναστευτικής πολιτικής.

Η νέα θέση διευρύνει την επιρροή του στον συντονισμό του Λευκού Οίκου. Η σημασία της προαγωγής επομένως ξεπερνά το μεταναστευτικό: ένας στενά ταυτισμένος με τον πρόεδρο συνεργάτης αναλαμβάνει ευρύτερη οργανωτική ευθύνη σε περίοδο πολιτικής πίεσης.

Η ανάγνωση που προκύπτει είναι ότι ο Τραμπ δίνει προτεραιότητα στην πίστη και στην αποφασιστική προώθηση της ατζέντας του.

Αυτό δεν αποδεικνύει ποιες επιμέρους αποφάσεις θα ακολουθήσουν. Περιορίζει, όμως, τις προσδοκίες ότι η πρώτη απάντηση στην ήττα θα ήταν μια εμφανής στροφή προς τη μετριοπάθεια.

Οι Δημοκρατικοί διαβάζουν περιφρόνηση προς την κάλπη

Ο γερουσιαστής Ντικ Ντέρμπιν χαρακτήρισε τον Μίλερ υποκινητή μίσους και συνέδεσε ευθέως την προαγωγή του με την άρνηση αλλαγής κατεύθυνσης:

«Το ότι ο Τραμπ προάγει αυτόν τον υποκινητή μίσους δείχνει ότι δεν έμαθε τίποτα».

Ο Τσακ Σούμερ, ο οποίος αναμένεται να αναλάβει την ηγεσία της πλειοψηφίας στη Γερουσία, υποστήριξε ότι ο πρόεδρος δεν πήρε μάθημα από την ήττα και δεν θα μπορούσε να κάνει χειρότερη επιλογή.

Ακόμη πιο επιθετικός εμφανίστηκε ο Χακίμ Τζέφρις, χαρακτηρίζοντας τον Μίλερ επικίνδυνο ξενοφοβικό και απερίσκεπτο εξτρεμιστή, ζητώντας την απομάκρυνσή του.

Οι χαρακτηρισμοί αποτελούν πολιτικές καταγγελίες των αντιπάλων του. Δείχνουν, πάντως, ότι η νέα κοινοβουλευτική πλειοψηφία αντιμετωπίζει ήδη τον μελλοντικό προσωπάρχη ως κεντρικό πρόσωπο της σύγκρουσης με την προεδρία.

Ο γερουσιαστής Κρις Βαν Χόλεν περιέγραψε την επιλογή ως:

«Άλλο ένα χτύπημα στους Αμερικανούς πολίτες και ένδειξη της περιφρόνησης του Τραμπ προς τους ψηφοφόρους».

Η ρωγμή στους Ρεπουμπλικανούς έχει ιδιαίτερη σημασία

Η κριτική δεν περιορίζεται στην αντιπολίτευση.

Ο Ρεπουμπλικανός βουλευτής της Ιντιάνα Μάρλιν Στάτζμαν είχε ζητήσει νωρίτερα την απομάκρυνση του Μίλερ, μέσα στο κλίμα αντιδράσεων για την πολιτική απελάσεων.

Όταν ρωτήθηκε για την προαγωγή του, τη χαρακτήρισε στο Semafor:

«Φρικτή απόφαση».

Η παρέμβαση έχει βάρος επειδή προέρχεται από εν ενεργεία Ρεπουμπλικανό που διατήρησε την έδρα του. Αποτυπώνει την ύπαρξη διαφωνίας μέσα στο κόμμα για το αν η απάντηση στην αποδοκιμασία πρέπει να είναι η περαιτέρω ενίσχυση της ίδιας πολιτικής.

Ο Μάιλς Τέιλορ, πρώην προσωπάρχης στο υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας κατά την πρώτη θητεία Τραμπ και μετέπειτα επικριτής του, προχώρησε περισσότερο:

«Πέρασα δύο χρόνια δουλεύοντας με τον Στίβεν Μίλερ. Η τοποθέτησή του ως προσωπάρχη του Λευκού Οίκου είναι ανάμεσα στις πιο επικίνδυνες αποφάσεις στελέχωσης στην ιστορία της δημοκρατίας μας».

Η κυβερνητική ηγεσία συσπειρώνεται γύρω από την επιλογή

Στην άλλη πλευρά, κορυφαία στελέχη της κυβέρνησης έσπευσαν να υποστηρίξουν τον Μίλερ.

Ο αντιπρόεδρος Τζέι Ντι Βανς, ο υπουργός Εξωτερικών Μάρκο Ρούμπιο, ο υπουργός Άμυνας Πιτ Χέγκσεθ και ο υπουργός Υγείας Ρόμπερτ Φ. Κένεντι Τζούνιορ επαίνεσαν το έργο του.

Η δημόσια στήριξη του Βανς έχει πρόσθετο ενδιαφέρον, καθώς ο αντιπρόεδρος επιχειρεί ταυτόχρονα να διαμορφώσει τη δική του πολιτική ταυτότητα μετά την ήττα. Η στάση του απέναντι στον Μίλερ δείχνει ότι η προσωπική διαφοροποίηση σε ορισμένα ζητήματα συνυπάρχει με την υποστήριξη βασικών προεδρικών επιλογών.

Ο διευθυντής επικοινωνίας του Λευκού Οίκου Στίβεν Τσουνγκ συνόψισε το επιχείρημα των υποστηρικτών:

«Δεν υπάρχει μεγαλύτερος υποστηρικτής της ατζέντας Τραμπ από τον Στίβεν».

Η επόμενη σύγκρουση θα αφορά την εφαρμογή

Η νέα ισορροπία διαμορφώνει δύο διαφορετικά κέντρα πολιτικής πίεσης: έναν Λευκό Οίκο που ενισχύει έναν από τους πιο αφοσιωμένους εκφραστές της προεδρικής ατζέντας και ένα Κογκρέσο που περνά υπό Δημοκρατικό έλεγχο.

Οι αντιδράσεις στην προαγωγή προαναγγέλλουν αντιπαράθεση για τη μεταναστευτική πολιτική, τη δημόσια ασφάλεια και τη λογοδοσία της κυβέρνησης.

Ο Λευκός Οίκος υπερασπίστηκε την επιλογή, αποδίδοντας στον Μίλερ σημαντικό ρόλο στην προώθηση των προεδρικών προτεραιοτήτων.

Ο ίδιος, αποδεχόμενος τη θέση, έδωσε ένα μήνυμα πλήρους πολιτικής στράτευσης:

«Η αποστολή είναι πλέον πιο ξεκάθαρη από ποτέ: να αγωνιστούμε με όλη μας την ψυχή για να στηρίξουμε τον πρόεδρό μας και να υπερασπιστούμε αυτή τη μεγαλειώδη Δημοκρατία».

Πηγή: pagenews.gr