James Bond: Γιατί Ελόρντι και Τέρνερ «δεν κάνουν» για 007
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 22 '
Πηγή Φωτογραφίας: Screenshot/James Bond: Γιατί Ελόρντι και Τέρνερ «δεν κάνουν» για 007
Η συζήτηση για τον επόμενο James Bond φουντώνει ξανά, όμως μια από τις πιο έμπειρες φωνές στην ιστορία του franchise έρχεται να βάλει φρένο στον ενθουσιασμό γύρω από τα πιο δημοφιλή ονόματα. Η Ντέμπι ΜακΓουίλιαμς, η οποία εργάστηκε για περισσότερα από 40 χρόνια στις ταινίες του 007 και είχε καθοριστικό ρόλο στην επιλογή των Τίμοθι Ντάλτον, Πιρς Μπρόσναν και Ντάνιελ Κρεγκ, δήλωσε πως δεν θέλει να δει ηθοποιούς όπως ο Τζέικομπ Ελόρντι, ο Κάλουμ Τέρνερ ή ο Χάρις Ντίκινσον να φορούν το σμόκιν του Βρετανού πράκτορα.
Η τοποθέτησή της έχει ιδιαίτερο βάρος, καθώς δεν προέρχεται από έναν απλό σχολιαστή της κινηματογραφικής βιομηχανίας, αλλά από τη γυναίκα που συνέβαλε σε μερικές από τις πιο κρίσιμες επιλογές πρωταγωνιστών στην ιστορία του James Bond. Η ΜακΓουίλιαμς υποστηρίζει ότι ο επόμενος 007 πρέπει να διατηρεί ένα στοιχείο απόλυτου μυστηρίου, κάτι που κατά την άποψή της δεν μπορούν να προσφέρουν οι σημερινοί ιδιαίτερα προβεβλημένοι υποψήφιοι.
Το πρόβλημα με τους «γνωστούς» υποψήφιους
Η πρώην casting director εξήγησε ότι ο James Bond πρέπει να παραμένει αίνιγμα. Για εκείνη, το κοινό δεν πρέπει να γνωρίζει πολλά για τον άνθρωπο που θα ενσαρκώσει τον πιο διάσημο κατάσκοπο του κινηματογράφου. Δεν πρέπει να τον έχει συνδέσει ήδη με την προσωπική του ζωή, με paparazzi εικόνες, με viral συνεντεύξεις ή με μια υπερβολικά ανοιχτή δημόσια ταυτότητα.
Η λογική της είναι απλή: ο Bond είναι μυστικός πράκτορας. Έχει άδεια να σκοτώνει, κινείται στο σκοτάδι, ζει πίσω από καλύψεις και πρέπει να πείθει ότι μπορεί να εξαφανιστεί μέσα σε έναν κόσμο κινδύνου. Αν ο θεατής βλέπει μπροστά του έναν ηθοποιό του οποίου ξέρει κάθε λεπτομέρεια της ζωής, τότε το μυστήριο σπάει πριν ακόμη ξεκινήσει η ταινία.
Το επιχείρημα της ΜακΓουίλιαμς δεν είναι ότι ο Ελόρντι ή ο Τέρνερ δεν έχουν ταλέντο. Είναι ότι είναι ήδη πολύ αναγνωρίσιμοι για έναν ρόλο που, παραδοσιακά, λειτουργεί καλύτερα όταν ο ηθοποιός κουβαλά λιγότερο προσωπικό θόρυβο.
Η ίδια θύμισε ότι ο Τίμοθι Ντάλτον και ο Πιρς Μπρόσναν δεν ήταν υπερβολικά εκτεθειμένοι όταν ανέλαβαν τον ρόλο, ενώ ο Ντάνιελ Κρεγκ, παρότι είχε σημαντική πορεία σε ανεξάρτητες ταινίες, δεν ήταν «όνομα πρώτης γραμμής» για το μαζικό κοινό πριν γίνει 007.
Η βαριά κληρονομιά του Daniel Craig
Η αποχώρηση του Daniel Craig από το franchise με το “No Time To Die” του 2021 άφησε πίσω της ένα τεράστιο κενό. Ο Κρεγκ δεν ήταν απλώς ένας ακόμη Bond. Ήταν ο ηθοποιός που επαναπροσδιόρισε τον χαρακτήρα για τον 21ο αιώνα, δίνοντάς του μεγαλύτερη σωματικότητα, τραύμα, εσωτερική ένταση και σκοτεινότερη συναισθηματική βάση.
Η επιλογή του, όταν ανακοινώθηκε, είχε αντιμετωπιστεί με έντονη δυσπιστία από μέρος του κοινού. Δεν ταίριαζε στο στερεότυπο του κλασικού, πιο γυαλισμένου Bond. Ήταν πιο ωμός, πιο σκληρός, πιο λιτός. Τελικά, όμως, η πορεία του απέδειξε ότι το franchise μπορούσε να αντέξει μια ριζική αλλαγή, αρκεί η επιλογή να υπηρετούσε τον πυρήνα του χαρακτήρα.
Ακριβώς αυτό δείχνει να υποστηρίζει και η ΜακΓουίλιαμς. Ο επόμενος Bond δεν χρειάζεται απαραίτητα να είναι το πιο δημοφιλές πρόσωπο της στιγμής. Χρειάζεται να είναι ο κατάλληλος για να δημιουργήσει μια νέα εποχή. Και αυτό, κατά την άποψή της, ίσως σημαίνει ότι οι παραγωγοί πρέπει να κοιτάξουν πέρα από τα ονόματα που κυκλοφορούν στις λίστες των θαυμαστών και των μέσων.
Ο Ελόρντι, ο Τέρνερ και ο Ντίκινσον στο επίκεντρο των φημών
Τα ονόματα του Jacob Elordi, του Callum Turner και του Harris Dickinson έχουν ακουστεί έντονα στη συζήτηση για τον επόμενο James Bond. Ο Ελόρντι έχει αποκτήσει διεθνή δημοφιλία μέσα από σειρές και ταινίες που τον έφεραν στο επίκεντρο της νεότερης γενιάς του Hollywood. Ο Τέρνερ έχει συνδεθεί με μεγάλες παραγωγές, ενώ ο Ντίκινσον θεωρείται ένας από τους πιο ενδιαφέροντες Βρετανούς ηθοποιούς της γενιάς του.
Ωστόσο, ακριβώς αυτή η αναγνωρισιμότητα είναι που ενοχλεί τη ΜακΓουίλιαμς. Για την ίδια, η υπερβολική δημοσιότητα αφαιρεί από τον Bond το στοιχείο της απειλής και της αβεβαιότητας. Ο 007 δεν πρέπει να μοιάζει με celebrity που μπαίνει σε έναν ρόλο. Πρέπει να μοιάζει με άνθρωπο που θα μπορούσε να υπάρχει μέσα στον κόσμο των μυστικών υπηρεσιών.
Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο δίλημμα για τους παραγωγούς. Από τη μία, ένα γνωστό όνομα δίνει άμεση εμπορική ασφάλεια, media buzz και διεθνή προβολή. Από την άλλη, ο James Bond είναι ένας ρόλος τόσο ισχυρός που μπορεί ο ίδιος να δημιουργήσει τον σταρ, όπως συνέβη με τον Sean Connery και, σε διαφορετικό επίπεδο, με τον Daniel Craig.
Η νέα εποχή της Amazon και ο ρόλος του Villeneuve
Το franchise του James Bond βρίσκεται πλέον σε μια νέα φάση, μετά την εμπλοκή της Amazon MGM Studios. Η επόμενη ταινία θα σκηνοθετηθεί από τον Ντενί Βιλνέβ, τον δημιουργό των “Dune”, ενώ το σενάριο έχει αναλάβει ο Στίβεν Νάιτ, γνωστός από το “Peaky Blinders”. Η επιλογή του νέου πρωταγωνιστή βρίσκεται πλέον στα χέρια νέας δημιουργικής ομάδας, με τη Νίνα Γκολντ να έχει αναλάβει το casting.
Η Γκολντ είναι ένα από τα ισχυρότερα ονόματα στον χώρο του casting, με βραβεία Emmy και BAFTA και συμμετοχή σε μεγάλες τηλεοπτικές και κινηματογραφικές παραγωγές όπως “Game of Thrones”, “The Crown”, “Star Wars”, “Jurassic World” και Marvel projects.
Η παρουσία του Βιλνέβ αλλάζει επίσης τις προσδοκίες. Ο Καναδός σκηνοθέτης έχει χτίσει φήμη δημιουργού που δίνει βάθος, ατμόσφαιρα και οπτική μεγαλοπρέπεια σε μεγάλα κινηματογραφικά σύμπαντα. Αν το “Bond 26” περάσει μέσα από το φίλτρο του, είναι πιθανό να δούμε έναν 007 πιο ατμοσφαιρικό, πιο βαρύ και ίσως πιο σκοτεινό από τις προηγούμενες εκδοχές.
Αν ο Βιλνέβ θέλει να χτίσει έναν Bond με μυστήριο και εσωτερική ένταση, τότε το επιχείρημα της ΜακΓουίλιαμς αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία. Ένας λιγότερο φθαρμένος από τη δημοσιότητα ηθοποιός μπορεί να υπηρετήσει καλύτερα μια τέτοια προσέγγιση.
Πρέπει ο Bond να παραμείνει άντρας;
Η ΜακΓουίλιαμς άνοιξε και το ζήτημα του φύλου του χαρακτήρα, υποστηρίζοντας ότι ο James Bond πρέπει να παραμείνει άντρας, επειδή έτσι γράφτηκε από τον Ίαν Φλέμινγκ. Η θέση της είναι σαφής: δεν βλέπει λόγο να αλλάξει το φύλο ενός χαρακτήρα που έχει συγκεκριμένη λογοτεχνική και κινηματογραφική ταυτότητα.
Η συζήτηση αυτή δεν είναι καινούργια. Τα τελευταία χρόνια, αρκετοί έχουν προτείνει είτε μια γυναίκα 007 είτε μια διαφορετική επανεκκίνηση του franchise που θα έσπαγε παραδοσιακά στερεότυπα. Άλλοι, όμως, θεωρούν ότι ο Bond μπορεί να εξελιχθεί χωρίς να αλλάξει βασικά στοιχεία της ταυτότητάς του. Μπορεί να γίνει λιγότερο κυνικός, λιγότερο σεξιστικός, πιο σύνθετος και πιο σύγχρονος, χωρίς να πάψει να είναι ο χαρακτήρας που δημιούργησε ο Φλέμινγκ.
Το δίλημμα αυτό θα απασχολήσει έντονα την επόμενη ταινία. Η νέα εποχή του Bond πρέπει να μιλήσει σε ένα σημερινό κοινό, αλλά χωρίς να μοιάζει ότι απολογείται για την ύπαρξη του χαρακτήρα. Η ισορροπία θα είναι λεπτή. Ο νέος Bond πρέπει να είναι αναγνωρίσιμος, αλλά όχι παρωχημένος. Κλασικός, αλλά όχι μουσειακός. Σύγχρονος, αλλά όχι κατασκευασμένος για να ικανοποιήσει κάθε τάση της εποχής.
Η σημασία του μυστηρίου στον 007
Ο James Bond λειτουργούσε πάντα ως φαντασίωση ελέγχου, κινδύνου και κομψότητας. Δεν είναι ένας ήρωας που γνωρίζουμε σε βάθος καθημερινότητας. Δεν τον βλέπουμε πραγματικά στο σπίτι του, δεν τον παρακολουθούμε να ζει συνηθισμένες στιγμές, δεν τον αντιλαμβανόμαστε σαν άνθρωπο της διπλανής πόρτας. Ακόμη και όταν οι νεότερες ταινίες τον έκαναν πιο ανθρώπινο, το μυστήριο παρέμεινε μέρος της γοητείας του.
Αυτό ακριβώς υπερασπίζεται η ΜακΓουίλιαμς. Για εκείνη, ο ηθοποιός που θα αναλάβει τον ρόλο πρέπει να φέρει μαζί του ένα κενό που μπορεί να γεμίσει ο Bond. Αν ο ηθοποιός έρχεται ήδη γεμάτος από δημόσιες εικόνες, viral συνεντεύξεις, σχέσεις, εμφανίσεις και προσωπικό brand, τότε ο χαρακτήρας δυσκολεύεται να κυριαρχήσει πάνω στο πρόσωπο.
Στην εποχή των social media, αυτό είναι ακόμη πιο δύσκολο. Κανένας νέος ηθοποιός δεν μπορεί να είναι εντελώς άγνωστος. Το κοινό αναζητά, σχολιάζει, συγκρίνει, δημιουργεί fan casts και χτίζει προσδοκίες πριν καν υπάρξει επίσημη ανακοίνωση. Όμως αυτό δεν σημαίνει ότι το franchise πρέπει υποχρεωτικά να διαλέξει τον πιο προβεβλημένο υποψήφιο.
Η παγίδα του fan casting
Κάθε φορά που ανοίγει η συζήτηση για τον επόμενο Bond, τα social media γεμίζουν με προτάσεις. Άλλοι θέλουν τον πιο γοητευτικό ηθοποιό της στιγμής, άλλοι τον πιο επιτυχημένο, άλλοι τον πιο «σωματικά» κατάλληλο, άλλοι κάποιον που ταιριάζει σε συγκεκριμένο πρότυπο βρετανικής κομψότητας. Το fan casting είναι διασκεδαστικό, αλλά συχνά εγκλωβίζεται στην επιφάνεια.
Ο Bond δεν είναι μόνο σμόκιν, βλέμμα και δράση. Είναι ρυθμός, σιωπή, απειλή, ειρωνεία, ψυχρότητα, τραύμα, γοητεία και πειστικότητα. Ένας ηθοποιός μπορεί να δείχνει τέλειος σε φωτογραφία και να μη λειτουργεί στον ρόλο. Αντίστροφα, ένας ηθοποιός που αρχικά μοιάζει ακατάλληλος μπορεί να αποδειχθεί ιδανικός όταν πάρει τον χαρακτήρα πάνω του.
Η ιστορία του Daniel Craig είναι το πιο δυνατό μάθημα: το κοινό μπορεί να αντιδράσει λάθος πριν δει την ταινία. Ο Bond δεν κρίνεται στο casting announcement. Κρίνεται στο πρώτο βλέμμα που πείθει ότι αυτός ο άνθρωπος μπορεί να σκοτώσει, να εξαπατήσει και να επιβιώσει.
Τι είδους Bond χρειάζεται η νέα εποχή
Η επόμενη επιλογή δεν θα αφορά μόνο έναν ηθοποιό. Θα δείξει τι Bond θέλει να φτιάξει η Amazon MGM και η νέα δημιουργική ομάδα. Αν θέλουν έναν πιο νεανικό, εμπορικά ασφαλή Bond, τότε ονόματα όπως ο Ελόρντι, ο Τέρνερ ή ο Ντίκινσον έχουν προφανή λογική. Αν όμως θέλουν έναν 007 που να επαναφέρει την αίσθηση του κινδύνου και του μυστηρίου, τότε ίσως χρειάζεται μια πιο απρόβλεπτη επιλογή.
Ο νέος Bond πρέπει να κουβαλά αρκετή φρεσκάδα για να υποστηρίξει τρεις ή τέσσερις ταινίες, αλλά και αρκετή βαρύτητα για να μην μοιάζει με νεανική παραλλαγή ενός μύθου. Πρέπει να μπορεί να σταθεί απέναντι σε δράση υψηλού επιπέδου, αλλά και σε σκηνές σιωπής. Πρέπει να είναι ελκυστικός, αλλά όχι απλώς ωραίος. Πρέπει να είναι σύγχρονος, αλλά όχι προϊόν αλγορίθμου.
Αυτό είναι το δύσκολο. Ο 007 δεν μπορεί να επιλεγεί μόνο με βάση το ποιος είναι δημοφιλής το 2026. Πρέπει να επιλεγεί με βάση το ποιος μπορεί να αντέξει το βάρος ενός franchise που ξεπερνά τις μόδες. Οι ταινίες Bond δεν είναι απλώς blockbusters. Είναι κομμάτι κινηματογραφικής παράδοσης.
Η άποψη που διχάζει αλλά έχει βάση
Η δήλωση της Ντέμπι ΜακΓουίλιαμς μπορεί να ακούγεται αυστηρή, ειδικά για τους θαυμαστές των ηθοποιών που ήδη προτείνονται για τον ρόλο. Όμως έχει μια σαφή κινηματογραφική λογική. Ο Bond δεν είναι ρόλος που απαιτεί απλώς δημοφιλία. Απαιτεί μυστήριο, πειθώ και την ικανότητα να εξαφανιστεί ο ηθοποιός μέσα στον χαρακτήρα.
Αυτό δεν σημαίνει ότι οι Ελόρντι, Τέρνερ ή Ντίκινσον αποκλείονται αντικειμενικά. Η τελική απόφαση ανήκει στη νέα ομάδα και κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πώς θα λειτουργήσει ένας ηθοποιός μέχρι να δοκιμαστεί πραγματικά στον ρόλο. Σημαίνει όμως ότι η συζήτηση δεν πρέπει να περιοριστεί στο ποιος είναι πιο hot όνομα της στιγμής.
Ο επόμενος James Bond θα πρέπει να κουβαλήσει μια δύσκολη μετάβαση: μετά τον Daniel Craig, μετά την αλλαγή ιδιοκτησιακού και δημιουργικού πλαισίου, μετά από χρόνια αναμονής και μέσα σε μια εποχή όπου κάθε επιλογή θα περάσει από τεράστιο δημόσιο μικροσκόπιο.
Η μεγάλη ερώτηση παραμένει ανοιχτή
Πέντε χρόνια μετά το “No Time To Die”, το κοινό περιμένει ακόμη να μάθει ποιος θα γίνει ο νέος 007. Η συμμετοχή του Ντενί Βιλνέβ και του Στίβεν Νάιτ ανεβάζει τις προσδοκίες, ενώ η επιλογή της Νίνα Γκολντ για το casting δείχνει ότι το franchise μπαίνει σε μια φάση προσεκτικού επανασχεδιασμού.
Η Ντέμπι ΜακΓουίλιαμς, αν και έχει αποσυρθεί από το franchise, υπενθυμίζει κάτι βασικό: ο James Bond δεν είναι απλώς ένας ρόλος που δίνεται σε διάσημο ηθοποιό. Είναι μηχανισμός μύθου. Και για να λειτουργήσει, χρειάζεται το κοινό να πιστέψει ότι πίσω από το πρόσωπο υπάρχει ένας άνθρωπος επικίνδυνος, απρόβλεπτος και αινιγματικός.
Το αν η νέα εποχή θα ακολουθήσει αυτή τη λογική ή θα επιλέξει ένα πιο αναγνωρίσιμο πρόσωπο μένει να φανεί. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η απόφαση για τον επόμενο Bond δεν θα είναι απλώς casting. Θα είναι δήλωση κατεύθυνσης για ολόκληρο το μέλλον του 007.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
