Η LVMH ως πολιτιστική υπερδύναμη
Ο όμιλος του Αρνό ελέγχει μερικά από τα μεγαλύτερα ονόματα της παγκόσμιας πολυτέλειας, όπως Louis Vuitton, Dior, Fendi, Givenchy και Moët & Chandon.
Η σύνδεση αυτών των εταιρειών με την τέχνη δεν αποτελεί τυχαία επιλογή. Οι εκθέσεις, τα μουσεία και οι συνεργασίες με καλλιτέχνες ενισχύουν το αφήγημα της υψηλής αισθητικής και δικαιολογούν την αποκλειστικότητα και τις υψηλές τιμές των προϊόντων.
Η πολιτιστική δραστηριότητα λειτουργεί επομένως ως μέρος ενός ευρύτερου επιχειρηματικού μοντέλου. Δημιουργεί κύρος, πρόσβαση σε ισχυρούς θεσμούς και μια δημόσια εικόνα προστάτη του πολιτισμού.
Φιλανθρωπία ή στρατηγική επένδυση;
Η υπόθεση του Μπερνάρ Αρνό δεν αφορά απλώς έναν δισεκατομμυριούχο που αγαπά την τέχνη. Αναδεικνύει μια ευρύτερη σύγκρουση γύρω από τη σύγχρονη φιλανθρωπία των πολυεθνικών και των υπερπλούσιων. Οι μεγάλες δωρεές μπορούν πράγματι να σώσουν έργα τέχνης, να χρηματοδοτήσουν μουσεία και να προσφέρουν στο κοινό πρόσβαση σε σπουδαίες συλλογές. Την ίδια στιγμή, όμως, προσφέρουν φορολογικές μειώσεις, τεράστια διαφημιστική αξία και πρόσβαση σε θεσμούς που δύσκολα θα αποκτούσε μια συνηθισμένη επιχείρηση. Η πραγματικότητα είναι λιγότερο ρομαντική από την εικόνα του ανιδιοτελούς συλλέκτη: η πολιτιστική προσφορά και το επιχειρηματικό συμφέρον μπορούν να συνυπάρχουν και να ενισχύουν το ένα το άλλο.
Πηγή: Pagenews.gr