Το «deal» Μερτς με τους Ταλιμπάν διχάζει τη Γερμανία–Απελάσεις με αντάλλαγμα διπλωματικό χώρο στο Βερολίνο

Η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς θέλει περισσότερες απελάσεις Αφγανών και για να τις πετύχει διευρύνει την τεχνική συνεργασία με τις de facto αρχές της Καμπούλ. Η συμφωνία όμως επιτρέπει σε διορισμένους από τους Ταλιμπάν αξιωματούχους να αποκτούν ισχυρότερη παρουσία στις αφγανικές διπλωματικές αποστολές στη Γερμανία, προκαλώντας φόβο σε ακτιβιστές που είχαν καταφύγει στη χώρα ακριβώς για να γλιτώσουν από το καθεστώς.

Η Γερμανία βρίσκεται μπροστά σε ένα πολιτικό παράδοξο: για να στείλει περισσότερους Αφγανούς πίσω στην πατρίδα τους, χρειάζεται τη συνεργασία ενός καθεστώτος που δεν αναγνωρίζει επίσημα.

Η κυβέρνηση Μερτς έχει εντείνει τις τεχνικές συνομιλίες με τις de facto αρχές του Αφγανιστάν, με στόχο την αύξηση των απελάσεων. Το Βερολίνο έχει μιλήσει ακόμη και για δυνατότητα έως τριών charter πτήσεων τον μήνα, ενώ η γερμανική κυβέρνηση επιβεβαίωσε τον Ιούνιο ότι έως τέσσερις επιπλέον Αφγανοί προξενικοί υπάλληλοι θα μπορούσαν να εισέλθουν στη χώρα ώστε να διευκολύνουν την έκδοση διαβατηρίων και την εξακρίβωση ταυτοτήτων.

Ο Μερτς πιέζεται από τα δεξιά

Πίσω από την αλλαγή βρίσκεται και η γερμανική εσωτερική πολιτική.

Η άνοδος της AfD έχει μετατρέψει το μεταναστευτικό σε ένα από τα δυσκολότερα μέτωπα για τον καγκελάριο. Ο Μερτς είχε υποσχεθεί αυστηρότερη πολιτική επιστροφών και τώρα πρέπει να δείξει ότι μπορεί να την εφαρμόσει.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι δεν πρόκειται για πολιτική αναγνώριση των Ταλιμπάν, αλλά για αναγκαίες τεχνικές επαφές προκειμένου να πραγματοποιούνται οι επιστροφές.

Το Βερολίνο επανέλαβε στα τέλη Ιουλίου ότι οι συμφωνίες αφορούν επιχειρησιακά ζητήματα — αριθμό πτήσεων, διαδικασίες επιστροφής και τόπους προσγείωσης — και όχι επίσημη αναγνώριση της κυβέρνησης της Καμπούλ.

Οι άνθρωποι που φοβούνται ότι οι Ταλιμπάν τους ακολούθησαν στη Γερμανία

Για χιλιάδες Αφγανούς αντιφρονούντες, όμως, αυτή η διάκριση είναι πολύ λιγότερο καθησυχαστική.

Η Farmina Paryani, η οποία είχε φυλακιστεί μαζί με τις αδελφές της στην Καμπούλ μετά από διαδηλώσεις κατά των Ταλιμπάν, φοβάται ότι μπορεί πλέον να χρειαστεί να συναλλάσσεται με ανθρώπους που εκπροσωπούν το καθεστώς από το οποίο διέφυγε.

Το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα σοβαρό όταν απαιτείται ανανέωση αφγανικών διαβατηρίων ή άλλων εγγράφων.

Ακτιβιστές φοβούνται επίσης ότι η αυξημένη παρουσία αξιωματούχων που έχουν διοριστεί από την Καμπούλ μπορεί να δημιουργήσει πρόσβαση σε προσωπικές πληροφορίες για αντιφρονούντες και τις οικογένειές τους.

Και αυτό γεννά έναν πολύ πιο ανησυχητικό φόβο:

ότι η επιρροή των Ταλιμπάν μπορεί να ακολουθήσει τους αντιπάλους τους ακόμη και στην ευρωπαϊκή εξορία.

«Αναγνώριση από την πίσω πόρτα»

Η αντιπολίτευση κατηγορεί την κυβέρνηση ότι πληρώνει υπερβολικά υψηλό τίμημα για περισσότερες απελάσεις.

Η βουλευτής των Πρασίνων Schahina Gambir χαρακτηρίζει την πολιτική ουσιαστικά «αναγνώριση από την πίσω πόρτα», υποστηρίζοντας ότι οι Ταλιμπάν αποκτούν διπλωματική παρουσία και κανάλια επικοινωνίας την ώρα που η καταπίεση γυναικών και κοριτσιών στο Αφγανιστάν συνεχίζεται.

Υπάρχει και ένας δεύτερος κίνδυνος:

ποιος τελικά αποκτά μεγαλύτερη διαπραγματευτική ισχύ;

Τον Ιούνιο η γερμανική κυβέρνηση αρνήθηκε να σχολιάσει πληροφορίες ότι η Καμπούλ είχε συνδέσει τη συνεργασία στις απελάσεις με αιτήματα για περισσότερους αξιωματούχους στις αφγανικές αποστολές. Λίγες εβδομάδες αργότερα, πάντως, το Βερολίνο επιβεβαίωνε ότι πρόσθετοι προξενικοί υπάλληλοι θα μπορούσαν να έρθουν στη Γερμανία.

Το πραγματικό δίλημμα του Μερτς

Ο καγκελάριος προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα σε δύο πολιτικές δεσμεύσεις που δύσκολα συμβιβάζονται.

Να αυξήσει τις απελάσεις χωρίς να νομιμοποιήσει τους Ταλιμπάν.

Η γερμανική κυβέρνηση υποστηρίζει ότι μπορεί να κάνει και τα δύο.

Οι Αφγανοί αντιφρονούντες φοβούνται ότι η γραμμή μεταξύ «τεχνικής συνεργασίας» και de facto πολιτικής νομιμοποίησης γίνεται όλο και πιο λεπτή.

Και το ζήτημα ξεπερνά πλέον τη Γερμανία.

Εάν το μοντέλο Μερτς αποδειχθεί αποτελεσματικό στις επιστροφές, άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις που αντιμετωπίζουν αντίστοιχη μεταναστευτική πίεση θα έχουν ισχυρό κίνητρο να το εξετάσουν.

Τότε το πραγματικό ερώτημα για την Ευρώπη δεν θα είναι μόνο πόσους Αφγανούς μπορεί να επιστρέψει.

Θα είναι πόση πολιτική και διπλωματική πρόσβαση είναι διατεθειμένη να παραχωρήσει στους Ταλιμπάν για να το πετύχει. 

Πηγή: pagenews.gr