Νέο γύρο σφοδρής πολιτικής αντιπαράθεσης προκαλεί μια παλαιότερη δήλωση του Αλέξη Τσίπρα για τη χρηματοδότηση των προτάσεών του, την οποία επανέφερε στα social media η Ομάδα Αλήθειας και σχολίασε με ιδιαίτερα επιθετικό τρόπο ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης.
Στο επίμαχο απόσπασμα ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται να απαντά στο διαχρονικό ερώτημα «πού θα βρείτε τα λεφτά;», προτάσσοντας την πάταξη της διαφθοράς και την «εντιμότητα» στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.
Η Ομάδα Αλήθειας συνόδευσε το βίντεο με το αιχμηρό σχόλιο:
«Ο άνθρωπος που δεν έχει πει αλήθεια ποτέ, λέει ότι είναι έντιμος. Τον πιστεύετε;»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης πήρε τη σκυτάλη και εξαπέλυσε προσωπική πολιτική επίθεση στον πρόεδρο της ΕΛΑΣ, συνδέοντας τη σημερινή εξαγγελία του με μία από τις πλέον πολυσυζητημένες υποσχέσεις της περιόδου πριν από την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.
Γεωργιάδης: «Στις παπάντζες μπορούσε να κερδίσει τον Τσίπρα μόνο ο ίδιος ο Τσίπρας»
Ο υπουργός Υγείας σχολίασε:
«Πάντα πίστευα ότι ποτέ και κανείς δεν θα μπορούσε να πει στην πολιτική μεγαλύτερη παπάντζα από το “θα καταργήσω το Μνημόνιο με ένα νόμο και ένα άρθρο”…»
Και συνέχισε ανεβάζοντας ακόμη περισσότερο τους τόνους:
«Τελικά ο μόνος που στις παπάντζες μπορούσε να κερδίσει τον Αλέξη Τσίπρα ήταν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας: “με ρωτούν πού θα βρείτε τα λεφτά; Και απαντώ: στην εντιμότητά μας θα βρούμε τα λεφτά…”».
Ο κ. Γεωργιάδης δεν περιορίζεται, ωστόσο, στην οικονομική διάσταση της δήλωσης.
Επιχειρεί να χτυπήσει τον Αλέξη Τσίπρα ακριβώς στο σημείο πάνω στο οποίο ο πρώην πρωθυπουργός οικοδομεί ένα σημαντικό τμήμα της νέας πολιτικής του ταυτότητας: την «εντιμότητα» και τη σύγκρουση με τα οικονομικά συμφέροντα.
Όπως γράφει:
«Το ότι μπορεί αυτός, που όλοι ξέρουμε πώς κυβέρνησε δίπλα και φιλικά με όλα τα μεγάλα συμφέροντα και όλη η χώρα ξέρει ποιοι τον στηρίζουν σήμερα, να λέει κάτι τέτοιο χωρίς να πέφτει κάτω από τα γέλια είναι άξιο προσοχής ομολογώ…».
Πρόκειται ασφαλώς για πολιτικό ισχυρισμό του Άδωνι Γεωργιάδη και όχι για τεκμηριωμένο ως γεγονός συμπέρασμα. Αποτελεί όμως τον πυρήνα της επίθεσής του: ο υπουργός επιχειρεί να μετατρέψει την «εντιμότητα», την οποία χρησιμοποιεί ο Τσίπρας ως πολιτικό πλεονέκτημα, σε πεδίο αμφισβήτησης της αξιοπιστίας του.
Τι είπε πραγματικά ο Τσίπρας για τα λεφτά
Η πλήρης τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα έχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από το σύντομο απόσπασμα που κυκλοφορεί στα social media.
Στη συνέντευξή του στον Alpha, στις 25 Ιουνίου, ο πρόεδρος της ΕΛΑΣ συνέδεσε την εξεύρεση πόρων με την περιστολή δαπανών που ο ίδιος θεωρεί προβληματικές και με την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Όπως είχε δηλώσει:
«Όταν σε 6 χρόνια έχεις απευθείας αναθέσεις 12 δισ., 8 δισ. σε διαγωνισμούς για… έναν, φοροαπαλλαγές απληστίας, τότε απαντώ: θα βρούμε τα λεφτά στην εντιμότητά μας».
Άρα η φράση δεν ειπώθηκε ως κυριολεκτική απάντηση ότι η «εντιμότητα» από μόνη της παράγει δημοσιονομικά έσοδα.
Ο Τσίπρας τη χρησιμοποίησε ως πολιτική συμπύκνωση μιας ευρύτερης θέσης: ότι χρήματα μπορούν να εξοικονομηθούν από διαφορετικό τρόπο διαχείρισης του Δημοσίου, περιορισμό της διαφθοράς και αλλαγή φορολογικών προτεραιοτήτων.
Αυτό όμως είναι και το σημείο στο οποίο η κυβέρνηση μπορεί να τον πιέσει περισσότερο: πόσα ακριβώς χρήματα μπορούν να εξοικονομηθούν και εάν αυτά επαρκούν για τη χρηματοδότηση των εξαγγελιών της ΕΛΑΣ.
Τσίπρας: «Στη δικαιοσύνη και στην εντιμότητα θα τα βρούμε»
Ο πρώην πρωθυπουργός επανήλθε δύο ημέρες αργότερα, στις 27 Ιουνίου, μιλώντας στο Εθνικό Συμβούλιο της ΕΛΑΣ.
Εκεί παρουσίασε πιο ολοκληρωμένα τη συλλογιστική του:
«Στην ίδια ομιλία υποστήριξε:
«Δεν μπορεί το 99% των πολιτών […] να χρηματοδοτεί διαρκώς τα προνόμια του 1%».
Και πρόσθεσε ότι το πλουσιότερο 1% κατέχει, σύμφωνα με τη δική του αναφορά, σχεδόν το 30% του πλούτου στη χώρα, συνδέοντας την πρότασή του με την ενεργοποίηση του περιουσιολογίου και δικαιότερη κατανομή των φορολογικών βαρών.
Επομένως το οικονομικό αφήγημα Τσίπρα αποτελείται ουσιαστικά από τρία σκέλη:
πάταξη διαφθοράς – διαφορετική φορολόγηση του μεγάλου πλούτου – αλλαγή στον τρόπο διάθεσης του δημόσιου χρήματος.
Η «εντιμότητα» γίνεται κεντρικό σύνθημα της ΕΛΑΣ
Η συγκεκριμένη λέξη δεν εμφανίστηκε τυχαία.
Ο Αλέξης Τσίπρας την έχει τοποθετήσει στον πυρήνα της προσπάθειας πολιτικής επανεκκίνησής του.
Μιλώντας στους τομεάρχες της ΕΛΑΣ είχε ζητήσει «καθαρό λόγο» και είχε προτάξει τις έννοιες της εντιμότητας και της εμπιστοσύνης, υποστηρίζοντας ότι χρειάζεται:
«μια νέα ηθική της πολιτικής που δεν υποκλίνεται στο δέλεαρ της εξουσίας, στα αξιώματα και στα προνόμια».
Αντίστοιχα, στο Εθνικό Συμβούλιο είχε μιλήσει για «ηθική επανάσταση» και για την ανάγκη «να ξαναδώσουμε δύναμη στην εντιμότητα».
Εδώ ακριβώς βρίσκεται και ο λόγος για τον οποίο ο Άδωνις Γεωργιάδης επιλέγει να επιτεθεί τόσο έντονα στη συγκεκριμένη φράση.
Δεν χτυπά απλώς μία οικονομική εξαγγελία.
Χτυπά το πολιτικό brand πάνω στο οποίο επιχειρεί να στηρίξει την επιστροφή του ο Τσίπρας.
Η νέα σύγκρουση για τα «συμφέροντα»
Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη πολιτική σημασία μετά τις τελευταίες δημόσιες τοποθετήσεις του Αλέξη Τσίπρα, στις οποίες επιχειρεί να παρουσιάσει τη νέα πολιτική του πρόταση ως δύναμη σύγκρουσης με ολιγοπώλια, καρτέλ και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.
Αυτό προσφέρει στη ΝΔ ένα προφανές πεδίο αντεπίθεσης.
Η κυβερνητική γραμμή μπορεί να συνοψιστεί σε ένα ερώτημα:
Γιατί ο πολίτης να θεωρήσει ότι ο Τσίπρας του 2026 μπορεί να εφαρμόσει όσα ο Τσίπρας που κυβέρνησε από το 2015 έως το 2019 δεν κατάφερε – ή, κατά τους πολιτικούς αντιπάλους του, δεν επιχείρησε – να εφαρμόσει;
Αυτό ακριβώς επιχειρεί να υπενθυμίσει ο Γεωργιάδης χρησιμοποιώντας το Μνημόνιο.
Η σύγκριση είναι πολιτικά επιθετική αλλά επικοινωνιακά ευδιάκριτη:
τότε «ένα άρθρο», τώρα «εντιμότητα».
Το δυνατό επιχείρημα απέναντι στον Τσίπρα: Η εντιμότητα δεν εγγράφεται στον προϋπολογισμό
Πέρα από τις προσωπικές επιθέσεις, υπάρχει ένα πολύ σοβαρότερο πεδίο πολιτικής κριτικής.
Η καταπολέμηση της διαφθοράς μπορεί πράγματι να περιορίσει σπατάλες.
Η καλύτερη λειτουργία των διαγωνισμών μπορεί να μειώσει το κόστος του Δημοσίου.
Η αλλαγή της φορολογίας μπορεί να δημιουργήσει πρόσθετα έσοδα.
Όμως για να μετατραπούν όλα αυτά από πολιτική διακήρυξη σε κυβερνητικό πρόγραμμα απαιτούνται αριθμοί.
Εάν, για παράδειγμα, η ΕΛΑΣ υπόσχεται ταυτόχρονα αυξήσεις σε Υγεία και Παιδεία, φθηνότερο ηλεκτρικό ρεύμα, δωρεάν δημόσιες μεταφορές και νέα στεγαστική πολιτική, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι αν οι στόχοι ακούγονται κοινωνικά ελκυστικοί.
Είναι:
Πόσο κοστίζουν ετησίως;
Ποιο συγκεκριμένο μέτρο αποδίδει πόσα χρήματα;
Σε ποιο έτος εμφανίζονται τα έσοδα;
Είναι μόνιμα ή εφάπαξ;
Και πώς καλύπτεται η δαπάνη χωρίς δημοσιονομικό κενό;
Η «εντιμότητα» μπορεί να αποτελεί πολιτική αρχή.
Δεν αποτελεί από μόνη της κωδικό εσόδου στον κρατικό προϋπολογισμό.
Και εκεί βρίσκεται το ουσιαστικότερο επιχείρημα των αντιπάλων του Τσίπρα.
Το πρόβλημα της προηγούμενης κυβερνητικής θητείας
Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο επίπεδο, περισσότερο πολιτικό παρά λογιστικό.
Ο Αλέξης Τσίπρας δεν είναι ένας νέος αρχηγός που ζητά για πρώτη φορά την εμπιστοσύνη των πολιτών.
Υπήρξε πρωθυπουργός επί τεσσεράμισι χρόνια.
Συνεπώς κάθε υπόσχεση περί «νέας ηθικής», σύγκρουσης με συμφέροντα, δικαιότερης φορολογίας ή αποτελεσματικότερης διαχείρισης αναπόφευκτα συγκρίνεται με το κυβερνητικό του παρελθόν.
Και αυτό ακριβώς επιχειρεί να μετατρέψει ο Γεωργιάδης σε πολιτική παγίδα:
αν όλα αυτά μπορούν να γίνουν τώρα, γιατί δεν έγιναν τότε;
Ο Τσίπρας από την πλευρά του επιχειρεί να απαντήσει παρουσιάζοντας τη νέα ΕΛΑΣ ως διαφορετικό πολιτικό εγχείρημα, επιμένοντας ότι σήμερα διαθέτει συγκεκριμένο σχέδιο και διαφορετική εμπειρία.
Η σύγκρουση επομένως δεν αφορά μόνο το παρελθόν.
Αφορά κυρίως το εάν ο πρώην πρωθυπουργός δικαιούται πολιτικά μια «δεύτερη πρώτη ευκαιρία».
Από την Ομάδα Αλήθειας στον Άδωνι – Η μάχη της μνήμης
Η ανάρτηση της Ομάδας Αλήθειας και η άμεση παρέμβαση Γεωργιάδη δείχνουν παράλληλα ποια θα είναι μία από τις βασικές γραμμές αντιπαράθεσης απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα όσο πλησιάζει η ΔΕΘ.
Κάθε νέα εξαγγελία του θα τοποθετείται δίπλα σε μια παλαιότερη δήλωσή του.
Κάθε υπόσχεση θα συγκρίνεται με την περίοδο 2015-2019.
Και κάθε επίκληση της «εντιμότητας» ή της «ρήξης με τα συμφέροντα» θα αντιμετωπίζεται με το ερώτημα του κυβερνητικού απολογισμού του.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε ήδη την πιο επιθετική εκδοχή αυτής της στρατηγικής.
Και πίσω από την ατάκα περί «παπάντζας» υπάρχει ένα πολύ πιο δύσκολο ερώτημα για τον Αλέξη Τσίπρα:
Μπορεί ένας πρώην πρωθυπουργός να ζητήσει να κριθεί αποκλειστικά από αυτά που υπόσχεται για το αύριο, όταν οι αντίπαλοί του έχουν τέσσερα χρόνια διακυβέρνησης για να του θυμίζουν τι έκανε χθες;
Αυτό πιθανότατα θα είναι ένα από τα κεντρικά πολιτικά μέτωπα μέχρι τη ΔΕΘ.
Πηγή: pagenews.gr