Η εύρεση φοιτητικής κατοικίας εξελίσσεται σε έναν από τους δυσκολότερους γρίφους για χιλιάδες οικογένειες, καθώς τα ενοίκια στις βασικές φοιτητικές περιοχές της Αθήνας συνεχίζουν να κινούνται ανοδικά.
Η ζήτηση για μικρά διαμερίσματα κορυφώνεται μετά την ανακοίνωση των βάσεων, την ώρα που η περιορισμένη προσφορά και οι υψηλές ζητούμενες τιμές περιορίζουν σημαντικά τις επιλογές.
Τα στοιχεία για την Αθήνα είναι χαρακτηριστικά:
- Κέντρο Αθήνας: ετήσια αύξηση 7,3%, με περίπου 440 ευρώ για studio και 630 ευρώ για κατοικία 50 τ.μ.
- Αιγάλεω: αύξηση 6,9%, με 380 ευρώ για studio και 540 ευρώ για 50 τ.μ.
- Ζωγράφου: αύξηση 6,3%, με 420 ευρώ για studio και 590 ευρώ για 50 τ.μ.
- Καλλιθέα: αύξηση 5,7%, με 400 ευρώ για studio και 570 ευρώ για 50 τ.μ.
- Πειραιάς: αύξηση 2,4%, με 400 ευρώ για studio και 570 ευρώ για 50 τ.μ.
Οι διαφορές μεταξύ των περιοχών μπορεί να είναι σημαντικές, ωστόσο ακόμη και στις σχετικά οικονομικότερες επιλογές το ελάχιστο μηνιαίο κόστος για έναν φοιτητή προσεγγίζει πλέον τα 400 ευρώ.
Έως 7.560 ευρώ τον χρόνο μόνο για το σπίτι
Η πίεση γίνεται ακόμη πιο εμφανής εάν υπολογιστεί το κόστος σε ετήσια βάση.
Ένα studio με ενοίκιο 380 ευρώ σημαίνει δαπάνη 4.560 ευρώ τον χρόνο. Στα 440 ευρώ, το κόστος ανεβαίνει στα 5.280 ευρώ.
Για ένα διαμέρισμα 50 τ.μ. με ενοίκιο 630 ευρώ, η οικογένεια χρειάζεται 7.560 ευρώ ετησίως μόνο για τη μίσθωση.
Και ο λογαριασμός δεν σταματά εκεί. Ρεύμα, κοινόχρηστα, θέρμανση, internet, διατροφή και μετακινήσεις ανεβάζουν σημαντικά το συνολικό κόστος φοίτησης για ένα παιδί που σπουδάζει μακριά από τον τόπο κατοικίας του.
Το ελληνικό στεγαστικό πρόβλημα είναι πολύ μεγαλύτερο
Η δυσκολία των φοιτητών αποτελεί μία μόνο όψη της στεγαστικής κρίσης που αντιμετωπίζει η χώρα.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτεις για το 2025, το 7,7% των πολιτών της ΕΕ ζει σε νοικοκυριά όπου το κόστος στέγασης απορροφά τουλάχιστον το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος.
Η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση, με 26,4%, και ακολουθούν:
- Δανία με 23,4%
- Γερμανία με 11,2%
Στον αντίποδα βρίσκονται η Κύπρος με 2,4%, η Κροατία με 3,2% και η Σλοβενία και η Σλοβακία με 3,5%.
Η σύγκριση αποκαλύπτει την πραγματική έκταση του ελληνικού προβλήματος: δεν είναι μόνο οι υψηλές τιμές των ακινήτων, αλλά κυρίως το πόσο μεγάλο μέρος του εισοδήματος απαιτείται πλέον για να εξασφαλιστεί μια κατοικία.
Λιγότερα σπίτια, μεγαλύτερη πίεση
Ένας από τους βασικούς λόγους είναι η μεγάλη απόσταση μεταξύ προσφοράς και ζήτησης.
Η οικοδομική δραστηριότητα έχει ανακάμψει από τα χρόνια της οικονομικής κρίσης, αλλά εξακολουθεί να απέχει σημαντικά από τα επίπεδα του παρελθόντος.
Την περίοδο 2021-2024 εκδίδονταν κατά μέσο όρο περίπου 35.000 νέες οικοδομικές άδειες για κατοικίες ετησίως, όταν την περίοδο 2004-2008 ο αντίστοιχος αριθμός ήταν περίπου 125.000.
Παράλληλα, οι επενδύσεις σε κατοικίες αντιστοιχούσαν το 2024 στο 2,6% του ΑΕΠ, έναντι 8,5% κατά μέσο όρο πριν από την οικονομική κρίση.
Στην περιορισμένη προσφορά προστίθενται το αυξημένο κόστος κατασκευής, οι υψηλότερες τιμές υλικών και ενέργειας, το κόστος χρηματοδότησης, η τουριστική ζήτηση και, σε συγκεκριμένες περιοχές, οι βραχυχρόνιες μισθώσεις.
Από τις τιμές των ακινήτων στα ενοίκια
Η ανοδική πορεία δεν περιορίζεται στις μισθώσεις. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Τράπεζας της Ελλάδος που παραθέτεις, οι τιμές των διαμερισμάτων είχαν αυξηθεί κατά 6,6% σε ετήσια βάση το τέταρτο τρίμηνο του 2024.
Στα νεόδμητα η αύξηση έφθανε το 9,1%, ενώ στα παλαιότερα ακίνητα το 4,9%.
Η εξέλιξη αυτή δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο: ακριβότερη αγορά κατοικίας, περιορισμένη προσφορά και αυξανόμενη ζήτηση συντηρούν τις πιέσεις στα ενοίκια.
Η «αγωνία» των φοιτητών μετά τις βάσεις
Για τις οικογένειες των νέων φοιτητών, όλα αυτά μεταφράζονται σε μια πολύ συγκεκριμένη πραγματικότητα.
Μετά τη χαρά της εισαγωγής στο πανεπιστήμιο αρχίζει η αναζήτηση κατοικίας και μαζί της ένας δεύτερος οικογενειακός προϋπολογισμός.
Όσο μάλιστα η ζήτηση συγκεντρώνεται σε συγκεκριμένες περιοχές κοντά στα πανεπιστήμια και στις γραμμές του Μετρό, τόσο περιορίζονται οι οικονομικότερες επιλογές.
Το πρόβλημα αποκτά πλέον και εκπαιδευτική διάσταση. Για έναν νέο από την περιφέρεια, η δυνατότητα να σπουδάσει στην Αθήνα δεν εξαρτάται μόνο από την επιτυχία του στις Πανελλαδικές, αλλά και από το κατά πόσο η οικογένειά του μπορεί να αντέξει για τέσσερα ή περισσότερα χρόνια ένα ενοίκιο που μπορεί να φτάνει τα 500 ή 600 ευρώ τον μήνα.
Και κάπως έτσι, για χιλιάδες οικογένειες, το φοιτητικό ενοίκιο μετατρέπεται στο ακριβότερο «δεύτερο δίδακτρο» μιας κατά τα άλλα δωρεάν δημόσιας εκπαίδευσης.
Πηγή: pagenews.gr