Νέο κόμμα, παλιοί εκτός: Τι απέγιναν οι «10» που θεωρούνταν κλειδιά για τον Τσίπρα
Τον περασμένο Μάρτιο, πριν ακόμη ο Αλέξης Τσίπρας αποκαλύψει το όνομα, τη δομή και κυρίως την πολιτική ταυτότητα του νέου του κόμματος, η συζήτηση περιστρεφόταν γύρω από ένα ερώτημα:
Ποιους θα πάρει μαζί του;
Σωκράτης Φάμελλος, Παύλος Πολάκης, Νίκος Παππάς, Αλέξης Χαρίτσης, Νάσος Ηλιόπουλος, Έφη Αχτσιόγλου, Όλγα Γεροβασίλη, Γαβριήλ Σακελλαρίδης και Νίκος Μαραντζίδης εμφανίζονταν τότε, με διαφορετικό τρόπο ο καθένας, ως «ρυθμιστές» της επόμενης ημέρας. Στο παρασκήνιο βρισκόταν και ο Δημήτρης Τζανακόπουλος.
Τέσσερις μήνες αργότερα, όμως, η πραγματικότητα είναι σχεδόν η αντίστροφη.
Η ΕΛ.Α.Σ. έχει πλέον όνομα, ιδρυτική διακήρυξη, 400+1μελές Εθνικό Συμβούλιο, 75μελή Πολιτική Επιτροπή, τομεάρχες, εκπροσώπους Τύπου και έναν σαφή οργανωτικό κορμό.
Και οι περισσότεροι από εκείνους που θεωρούνταν τότε σχεδόν αυτονόητοι συνοδοιπόροι του Τσίπρα δεν βρίσκονται μέσα σε αυτόν.
Αυτό είναι ίσως ένα από τα σημαντικότερα πολιτικά μηνύματα που έχει εκπέμψει μέχρι σήμερα ο πρώην πρωθυπουργός.
Ο Τσίπρας δεν έφτιαξε το νέο κόμμα για να ξαναμαζέψει απλώς τα κομμάτια του παλιού ΣΥΡΙΖΑ.
Από τους «10 ρυθμιστές»… έμεινε ένας στον πυρήνα
Η πιο εντυπωσιακή σύγκριση προκύπτει εάν το τότε ρεπορτάζ τοποθετηθεί δίπλα στη σημερινή οργανωτική δομή της ΕΛ.Α.Σ.
Ο Νίκος Μαραντζίδης είναι ο άνθρωπος από εκείνο το κάδρο που εμφανίζεται καθαρά μέσα στον σημερινό στενό πολιτικό μηχανισμό του Τσίπρα.
Συμμετέχει στο Εθνικό Συμβούλιο της ΕΛ.Α.Σ. και βρίσκεται επίσης στην 75μελή Πολιτική Επιτροπή, δηλαδή στο όργανο με κεντρικό καθοδηγητικό ρόλο.
Εμφανίζεται παράλληλα στις πολιτικές και επικοινωνιακές παρεμβάσεις του κόμματος και συμμετείχε στην παρουσίαση της στρατηγικής για το κοστολογημένο κυβερνητικό πρόγραμμα που ετοιμάζει η ΕΛ.Α.Σ. για τη ΔΕΘ.
Ο άνθρωπος που τον Μάρτιο περιγραφόταν ως ο εισηγητής της αυτοοργάνωσης τελικά είναι εκείνος που πέρασε από το παρασκήνιο στη θεσμική δομή.
Οι υπόλοιποι ακολούθησαν πολύ διαφορετικές διαδρομές.
Σωκράτης Φάμελλος: Από πιθανή «γέφυρα» σε πολιτικό ναυάγιο της σύγκλισης
Ο Σωκράτης Φάμελλος θεωρούνταν αρχικά ίσως ο σημαντικότερος κρίκος ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη Τσίπρα.
Και πράγματι προσπάθησε να παίξει αυτόν τον ρόλο.
Υπό την ηγεσία του, η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία γραμμή συμπόρευσης με την ΕΛ.Α.Σ., ενώ ο ίδιος δήλωνε:
«Δεν θέλουμε και δεν πρέπει να υπάρξει αντιπαραθετικό ψηφοδέλτιο στην ΕΛ.Α.Σ. του Αλέξη Τσίπρα στις εκλογές».
Το άνοιγμα όμως δεν απέδωσε.
Η πλευρά Τσίπρα δεν αποδέχθηκε τη λογική μιας οργανωμένης συμφωνίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, οι εσωκομματικές αντιδράσεις αυξήθηκαν και ο Φάμελλος τελικά παραιτήθηκε από την προεδρία στις 9 Ιουλίου. Λίγες ημέρες αργότερα ανεξαρτητοποιήθηκε και από την Κοινοβουλευτική Ομάδα.
Από πιθανός «μεταβατικός πρωθυπουργός» της επανένωσης του χώρου, κατέληξε ουσιαστικά το πρώτο μεγάλο πολιτικό θύμα της νέας πραγματικότητας.
Η δική του επόμενη κίνηση παραμένει ανοιχτή.
Παύλος Πολάκης: Δεν πήγε στον Τσίπρα – Έμεινε για να κρατήσει τον ΣΥΡΙΖΑ
Για τον Παύλο Πολάκη, τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ πιο καθαρά.
Από την αρχή προειδοποίησε ότι δεν θα δεχθεί εξαφάνιση του ΣΥΡΙΖΑ προς όφελος του νέου κόμματος.
«Το δίλημμα δεν είναι αν θα είμαστε δίπλα ή απέναντι στον Τσίπρα. Το δίλημμα είναι αν θα υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ ή όχι», είχε δηλώσει στην Κεντρική Επιτροπή.
Σήμερα ο Πολάκης βρίσκεται ακριβώς στην αντίθετη θέση από εκείνη που προέβλεπαν αρκετά σενάρια των αρχών του έτους.
Δεν αποτελεί στέλεχος της ΕΛ.Α.Σ.
Επιμένει στην αυτόνομη επιβίωση του ΣΥΡΙΖΑ και στην επιστροφή του σε πιο ριζοσπαστική πολιτική γραμμή, ενώ τον Ιούλιο εμφανίστηκε μαζί με τον Νίκο Παππά σε σκληρότερο μέτωπο απέναντι στους χειρισμούς Τσίπρα.
Ο πολιτικός του στόχος πλέον είναι διαφορετικός: να έχει λόγο στο ποιος και με ποια ταυτότητα θα ελέγξει το κόμμα που άφησε πίσω ο πρώην πρωθυπουργός.
Νίκος Παππάς: Από «άνθρωπος του Τσίπρα» σε φύλακα της σημαίας του ΣΥΡΙΖΑ
Ίσως η μεγαλύτερη ειρωνεία βρίσκεται στον Νίκο Παππά.
Ο άλλοτε στενότερος συνεργάτης του Αλέξη Τσίπρα όχι μόνο δεν μετακινήθηκε στην ΕΛ.Α.Σ., αλλά σήμερα βρίσκεται στην ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και υπερασπίζεται την αυτόνομη εκλογική παρουσία του.
Τον Αύγουστο, ως γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής, διαμήνυσε:
«Το σχέδιο πολιτικής σίγασης του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία απέτυχε».
Η πολιτική απόσταση είναι πλέον εμφανής.
Ο Παππάς δεν εμφανίζεται να πολεμά προσωπικά τον πρώην πρωθυπουργό, αλλά έχει μετατραπεί σε έναν από τους βασικούς υπερασπιστές της ιδέας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να αυτοδιαλυθεί για να ανοίξει τον δρόμο στην ΕΛ.Α.Σ.
Αλέξης Χαρίτσης: Έφυγε από τη Νέα Αριστερά – Αλλά δεν μπήκε στην ΕΛ.Α.Σ.
Τον Μάρτιο εμφανιζόταν ως σχεδόν «κλειδωμένη» μεταγραφή.
Αυτό δεν συνέβη.
Ο Αλέξης Χαρίτσης πράγματι αποχώρησε από τη Νέα Αριστερά και βρίσκεται σήμερα ως ανεξάρτητος βουλευτής Μεσσηνίας.
Έχει μιλήσει θετικά για τη δυνατότητα της ΕΛ.Α.Σ. να απευθυνθεί σε κοινωνικά στρώματα που είχαν απομακρυνθεί από την πολιτική, χωρίς όμως να ενταχθεί οργανικά στον νέο φορέα.
Και αυτό είναι σημαντικό.
Η αποχώρησή του από τη Νέα Αριστερά δεν μετατράπηκε αυτομάτως σε προσχώρηση στον Τσίπρα.
Πολιτικά παραμένει σε μια ζώνη αναμονής, με ανοιχτό το ενδεχόμενο μελλοντικής σύγκλισης αλλά χωρίς να έχει παραδώσει την αυτονομία του.
Νάσος Ηλιόπουλος: Έφυγε από τη Νέα Αριστερά, αλλά δεν πήρε το «εισιτήριο»
Παρόμοια είναι η περίπτωση του Νάσου Ηλιόπουλου.
Τον Μάρτιο παρουσιαζόταν ως ένας από τους ανθρώπους που διαπραγματεύονταν τη μετακίνηση στελεχών της Νέας Αριστεράς προς τον νέο φορέα.
Τον Ιούνιο πράγματι αποχώρησε από τη Νέα Αριστερά μαζί με Χαρίτση, Αχτσιόγλου και άλλα στελέχη.
Σήμερα είναι ανεξάρτητος βουλευτής.
Αλλά ούτε το όνομά του εμφανίζεται στον οργανωτικό πυρήνα που ανακοίνωσε η ΕΛ.Α.Σ.
Η περίπτωση Ηλιόπουλου δείχνει ίσως καλύτερα από οποιαδήποτε άλλη ότι η διάλυση της παλιάς κομματικής γεωγραφίας δεν σημαίνει αυτόματη απορρόφηση από τον Τσίπρα.
Έφη Αχτσιόγλου: Το «βαρύ χαρτί» που έμεινε έξω
Η πιο ενδιαφέρουσα περίπτωση είναι πιθανότατα η Έφη Αχτσιόγλου.
Στις αρχές του έτους παρουσιαζόταν ως πρόσωπο που θα μπορούσε να δώσει στο νέο κόμμα ηλικιακή ανανέωση, οικονομική τεχνογνωσία και απήχηση σε ένα πιο μετριοπαθές προοδευτικό κοινό.
Η ίδια πήρε τον Ιούνιο μια δραματική απόφαση: αποχώρησε από τη Νέα Αριστερά και παρέδωσε ακόμη και τη βουλευτική της έδρα.
«Παραιτούμαι από βουλεύτρια, δεν παραιτούμαι όμως από την ενεργό πολιτική», είχε δηλώσει.
Έκτοτε έχει μιλήσει θετικά για την πιθανότητα η ΕΛ.Α.Σ. να αποτελέσει τον νέο βασικό πόλο απέναντι στον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Και όμως, δεν εντάχθηκε στην πρώτη γραμμή.
Δεν έγινε τομεάρχης.
Δεν μπήκε στη σημερινή κεντρική οργανωτική δομή.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα οριστικό «όχι». Σημαίνει όμως ότι ο Τσίπρας επέλεξε να μην παρουσιάσει την Αχτσιόγλου ως ιδρυτικό βαρίδι ή ως έτοιμη μεταγραφή από την προηγούμενη εποχή.
Και πολιτικά αυτό είναι μήνυμα.
Όλγα Γεροβασίλη: Η φίλη που δεν έκανε τη μετάβαση
Η Όλγα Γεροβασίλη θεωρούνταν τον Μάρτιο ο φυσικός μεσολαβητής ανάμεσα στον Τσίπρα και την Κουμουνδούρου.
Η προσωπική τους σχέση δεν αμφισβητήθηκε.
Η πολιτική μετάβαση όμως δεν έγινε.
Η Γεροβασίλη παρέμεινε στον ΣΥΡΙΖΑ και δεν εμφανίζεται στις δομές της ΕΛ.Α.Σ.
Η παλιά εικόνα της «γέφυρας» έχει επομένως χάσει μεγάλο μέρος της σημασίας της, καθώς πλέον δεν υπάρχει απλώς ένας υπό συγκρότηση φορέας αλλά δύο αυτοτελείς πολιτικοί οργανισμοί που διεκδικούν μέρος του ίδιου χώρου.
Γαβριήλ Σακελλαρίδης: Από πιθανός «ρυθμιστής» σε καθαρό αντίπαλο
Στην περίπτωση του Γαβριήλ Σακελλαρίδη, η πρόβλεψη του παλιού ρεπορτάζ αποδείχθηκε πιο κοντά στην πραγματικότητα.
Δεν πήγε με τον Τσίπρα.
Αντίθετα, ανέλαβε την ηγεσία της Νέας Αριστεράς μετά την αποχώρηση Χαρίτση και επιχειρεί να κρατήσει έναν διακριτό χώρο στα αριστερά της ΕΛ.Α.Σ.
Ήδη από τον Μάρτιο είχε δηλώσει:
«Ο Τσίπρας είναι ο ιδιοκτήτης των καλών περιόδων της Αριστεράς αλλά και των κακών».
Η πολιτική του φιλοδοξία είναι συνεπώς σχεδόν αντίθετη από εκείνη της ΕΛ.Α.Σ.: να αποδείξει ότι υπάρχει χώρος για μια Αριστερά που δεν επιστρέφει υπό την ηγεσία Τσίπρα.
Νίκος Μαραντζίδης: Ο μόνος που πέρασε πραγματικά από το τότε κάδρο στο νέο κόμμα
Και τελικά υπάρχει ο Νίκος Μαραντζίδης.
Αυτός είναι η εξαίρεση που επιβεβαιώνει την αλλαγή στρατηγικής.
Βρίσκεται σήμερα στο Εθνικό Συμβούλιο, στην Πολιτική Επιτροπή και στο πολιτικό περιβάλλον που προετοιμάζει το νέο κυβερνητικό αφήγημα.
Ο ρόλος του δεν είναι εκείνος ενός κλασικού κομματικού στελέχους.
Είναι περισσότερο πολιτικός και στρατηγικός: διεύρυνση, αυτοοργάνωση, νέα εκλογική γεωγραφία και απομάκρυνση από την εικόνα μιας απλής «αναβίωσης του ΣΥΡΙΖΑ».
Το γεγονός ότι ο Μαραντζίδης μπήκε και πολλοί ιστορικοί πρώην υπουργοί έμειναν έξω λέει ίσως περισσότερα για τον νέο Τσίπρα από οποιαδήποτε ιδρυτική διακήρυξη.
Γιατί ο Τσίπρας δεν τους μάζεψε όλους
Η απάντηση φαίνεται πλέον καθαρότερη.
Εάν ο Τσίπρας είχε εμφανιστεί στο Θησείο έχοντας δίπλα του Αχτσιόγλου, Χαρίτση, Ηλιόπουλο, Γεροβασίλη, Παππά και άλλους υπουργούς της περιόδου 2015-2019, η ΕΛ.Α.Σ. θα έμοιαζε από την πρώτη ημέρα με ΣΥΡΙΖΑ Νο2.
Επέλεξε κάτι διαφορετικό.
Στους τομείς πολιτικής τοποθέτησε πανεπιστημιακούς, τεχνοκράτες, δικαστικούς, επιστήμονες και πρόσωπα που δεν ταυτίζονται αποκλειστικά με το παλιό κυβερνητικό του σχήμα.
Στο Εθνικό Συμβούλιο έβαλε 400+1 πρόσωπα από την αυτοδιοίκηση, την αγορά εργασίας, την επιστήμη, τον πολιτισμό και τις τοπικές κοινωνίες.
Και στην επικοινωνιακή πρώτη γραμμή επέλεξε μια εντελώς νέα πεντάδα, με Θεώνη Κουφονικολάκου και τέσσερις αναπληρωτές εκπροσώπους.
Το μήνυμα είναι δύσκολο να παρερμηνευθεί:
Ο Τσίπρας θέλει να διατηρήσει ανθρώπους από το παρελθόν, αλλά δεν θέλει το παρελθόν να καταλάβει τη φωτογραφία.
Οι «ρυθμιστές» έγιναν πλέον ανταγωνιστές, σύμμαχοι και αναμονές
Κάπως έτσι το παλιό κάδρο διαλύθηκε.
Ο Φάμελλος βρίσκεται πολιτικά μετέωρος μετά την αποτυχημένη προσπάθεια σύγκλισης.
Ο Πολάκης θέλει να κρατήσει ζωντανό έναν πιο ριζοσπαστικό ΣΥΡΙΖΑ.
Ο Παππάς υπερασπίζεται την αυτόνομη συνέχεια της Κουμουνδούρου.
Ο Χαρίτσης και ο Ηλιόπουλος έχουν αποχωρήσει από τη Νέα Αριστερά αλλά δεν έχουν φορέσει τη φανέλα της ΕΛ.Α.Σ.
Η Αχτσιόγλου βρίσκεται πολιτικά κοντά σε αρκετές από τις θέσεις της νέας προσπάθειας, αλλά έξω από την οργανωτική της βιτρίνα.
Η Γεροβασίλη παραμένει στον παλιό χώρο.
Ο Σακελλαρίδης επιχειρεί να συγκροτήσει αντίπαλο αριστερό πόλο.
Και ο Μαραντζίδης είναι αυτός που τελικά πέρασε καθαρά στην εσωτερική αρχιτεκτονική του νέου κόμματος.
Ο Τσίπρας έκανε κάτι που τον Μάρτιο δεν φαινόταν πιθανό
Στις αρχές του έτους, σχεδόν ολόκληρη η συζήτηση για την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα είχε ένα παλιό λεξιλόγιο:
Ποιος πρώην υπουργός θα πάει μαζί του;
Ποιος βουλευτής θα μετακινηθεί;
Ποιος θα εγκαταλείψει τον ΣΥΡΙΖΑ;
Ποιος θα φύγει από τη Νέα Αριστερά;
Τελικά ο Τσίπρας έδωσε διαφορετική απάντηση.
Δεν άνοιξε απλώς την πόρτα και περίμενε τους παλιούς. Έφτιαξε πρώτα το σπίτι και αποφάσισε ο ίδιος ποιος θα μπει.
Και αυτό αλλάζει τις ισορροπίες για όλους.
Γιατί όσο η ΕΛ.Α.Σ. αποκτά δικό της μηχανισμό, πρόγραμμα και πρόσωπα, τόσο μειώνεται η διαπραγματευτική δύναμη εκείνων που πριν από λίγους μήνες θεωρούσαν ότι ο Τσίπρας θα τους χρειαστεί για να επιστρέψει.
Τώρα η σχέση αντιστρέφεται.
Το ερώτημα δεν είναι πλέον ποιοι θα επιτρέψουν στον Τσίπρα να φτιάξει το κόμμα του.
Το κόμμα υπάρχει ήδη.
Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιοι από τους παλιούς θα χρειαστούν τελικά τον Τσίπρα για να έχουν θέση στην επόμενη πολιτική ημέρα.
Πηγή: pagenews.gr