Νετανιάχου σε τροχιά πίεσης: Ο Αϊζενκοτ περνά μπροστά – Ρήγμα στη δεξιά πριν από τις κάλπες

Η προεκλογική μάχη στο Ισραήλ μπαίνει σε νέα φάση, με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου να βρίσκεται αντιμέτωπος όχι μόνο με μια ενισχυμένη αντιπολίτευση αλλά και με ανακατατάξεις στο ίδιο το δεξιό στρατόπεδο.

Νέα δημοσκόπηση του Channel 12, που δημοσιεύθηκε την Τετάρτη, δίνει στο Yashar! του πρώην αρχηγού των IDF Γκάντι Αϊζενκοτ 25 έδρες, έναντι 21 για το Likud του Νετανιάχου. Παράλληλα, το νεοσύστατο People of Israel του απόστρατου ταξίαρχου Όφερ Βίντερ εμφανίζεται να μπαίνει στην Κνεσέτ με έξι έδρες.

Η εικόνα επιβεβαιώνεται και από δεύτερη δημοσκόπηση του Channel 13, η οποία δίνει 24 έδρες στον Αϊζενκοτ και μόλις 19 στο Likud.

Το μπλοκ Νετανιάχου πέφτει στις 49 έδρες

Το σημαντικότερο εύρημα δεν είναι μόνο η προσωπική υποχώρηση του Νετανιάχου.

Είναι η συνολική αριθμητική των συσχετισμών.

Στη μέτρηση του Channel 12, το δεξιό μπλοκ —Likud, Jewish Power, People of Israel και τα υπερορθόδοξα κόμματα— συγκεντρώνει 49 έδρες.

Απέναντί του, η σιωνιστική αντιπολίτευση —Together, Yisrael Beitenu και Democrats— φτάνει τις 59. Τα αραβικά κόμματα συγκεντρώνουν άλλες 12 και θα μπορούσαν, υπό προϋποθέσεις, να στηρίξουν από έξω μια κυβέρνηση αλλαγής.

Η απόσταση από τις 61 έδρες που απαιτούνται για κοινοβουλευτική πλειοψηφία είναι αυτή που προκαλεί πραγματική ανησυχία στο Likud.

Σύμφωνα με πολιτική πηγή που μίλησε στο Al-Monitor, ο Νετανιάχου ανησυχεί πλέον ακόμη και για το ενδεχόμενο ο Αϊζενκοτ να μπορέσει να συγκροτήσει πλειοψηφία χωρίς τα αραβικά κόμματα.

המוקד: סקר וואלה: וינטר עם 6 מנדטים סמוטריץ׳, ארדן טרופר והנדל – בחוץ. קואליציית נתניהו עם וינטר על 49 pic.twitter.com/hQGsGb4lpB

— חדשות המוקד (@hamoked_il) August 26, 2026

Ο Όφερ Βίντερ ανακατεύει την τράπουλα στη δεξιά

Η νέα μεταβλητή ονομάζεται Όφερ Βίντερ.

Ο 55χρονος απόστρατος ταξίαρχος, με 34 χρόνια υπηρεσίας στον ισραηλινό στρατό, παρουσίασε μόλις αυτή την εβδομάδα το νέο θρησκευτικό-εθνικιστικό κόμμα People of Israel.

Η πρώτη δημοσκοπική του εμφάνιση είναι εντυπωσιακή: έξι έδρες.

Το πρόβλημα για τον Νετανιάχου είναι ότι οι ψηφοφόροι του Βίντερ προέρχονται σε μεγάλο βαθμό από την ίδια δεξαμενή με το Religious Zionism του Μπεζαλέλ Σμότριτς.

Αποτέλεσμα: το κόμμα του Σμότριτς εμφανίζεται κάτω από το εκλογικό όριο εισόδου στην Κνεσέτ. (

Η πολιτική αναλύτρια Tal Schneider προειδοποιεί πάντως ότι η πρώτη μέτρηση μπορεί να αντανακλά και τον αρχικό ενθουσιασμό γύρω από ένα καινούργιο κόμμα.

«Η δημοσκόπηση της Τετάρτης αντανακλά τον αρχικό ενθουσιασμό μετά τη δημιουργία του νέου κόμματος, αλλά πολλά μπορούν να αλλάξουν στους δύο μήνες μέχρι τις εκλογές», ανέφερε.

Βίντερ: «Δεν θα υπάρξει ποτέ παλαιστινιακό κράτος»

Ιδεολογικά, πάντως, ο Βίντερ δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών.

Στην εκδήλωση παρουσίασης του κόμματός του δήλωσε:

«Είμαστε σαφές και διακριτό μέρος του δεξιού στρατοπέδου. Ξέρουμε ακριβώς από πού ερχόμαστε και πού πηγαίνουμε».

Και πρόσθεσε δύο εξαιρετικά σκληρές θέσεις:

«Δεν θα υπάρξει ποτέ παλαιστινιακό κράτος εδώ. Υπάρχει μόνο μία λύση στη Γάζα — η μετανάστευση». 

Παρά την πίεση που μπορεί να προκαλέσει στο Likud, ο ίδιος ο Βίντερ ξεκαθάρισε ότι μετά τις εκλογές θα προτείνει μόνο τον Νετανιάχου για πρωθυπουργό.

Άρα η νέα παράταξη δεν δημιουργεί έναν πιθανό σύμμαχο του Αϊζενκοτ. Δημιουργεί όμως ανταγωνισμό μέσα στην ίδια τη δεξιά, με κίνδυνο να χαθούν ψήφοι εάν μικρά κόμματα μείνουν εκτός Κνεσέτ.

Γιατί ο Αϊζενκοτ προηγείται

Ο Αϊζενκοτ έχει εξελιχθεί σταδιακά στον ισχυρότερο αντίπαλο του Νετανιάχου.

Ίδρυσε το Yashar! τον Σεπτέμβριο του 2025 και αρχικά δεν θεωρούνταν ο βασικός διεκδικητής της πρωθυπουργίας.

Αυτό άλλαξε μέσα στο καλοκαίρι.

Δημοσκόπηση του Ιουλίου ήταν η πρώτη που τον έφερε μπροστά, με 23 έδρες έναντι 21 του Likud, και έκτοτε οι περισσότερες μετρήσεις καταγράφουν το κόμμα του πάνω από εκείνο του Νετανιάχου.

Ο ίδιος προβάλλεται ως κεντρώος με ισχυρά διαπιστευτήρια εθνικής ασφάλειας — στοιχείο ιδιαίτερα σημαντικό σε μια χώρα που εξακολουθεί να βρίσκεται σε πόλεμο και όπου το τραύμα της 7ης Οκτωβρίου παραμένει κεντρικό στην πολιτική συζήτηση.

Αλλά η αντιπολίτευση έχει δικό της πρόβλημα

Η δημοσκοπική άνοδος Αϊζενκοτ δεν σημαίνει ότι έχει ήδη λυθεί το ζήτημα της ηγεσίας της αντιπολίτευσης.

Ο Γιαΐρ Λαπίντ δηλώνει ότι θεωρεί τον Αϊζενκοτ εταίρο για μια επόμενη κυβέρνηση, αλλά εξακολουθεί να στηρίζει τον Ναφτάλι Μπένετ για την πρωθυπουργία.

«Δεν θα με ακούσετε να μιλάω εναντίον του Αϊζενκοτ. Είναι εταίρος μας και θα σχηματίσουμε κυβέρνηση μαζί του. Ο Μπένετ πρέπει να είναι πρωθυπουργός», δήλωσε.

Την ίδια στιγμή, ο Αβίγκντορ Λίμπερμαν προβάλλει τη δική του εμπειρία ως επιχείρημα για την πρωθυπουργία.

Η Tal Schneider συνοψίζει:

«Οι εσωτερικές μάχες στο στρατόπεδο της αντιπολίτευσης παραμένουν μέχρι στιγμής χαμηλών τόνων. Βρισκόμαστε όμως σε προεκλογική περίοδο και κάθε αρχηγός πρέπει φυσικά να προωθήσει τον εαυτό του για να μη χάσει ψηφοφόρους προς τον Αϊζενκοτ».

Ο Νετανιάχου αλλάζει γραμμή επίθεσης

Το Likud έχει ήδη αρχίσει να προσαρμόζει τη στρατηγική του.

Η επίθεση πλέον επιχειρεί να ταυτίσει μια πιθανή κυβέρνηση Αϊζενκοτ με την αριστερά και τα αραβικά κόμματα.

Ο Νετανιάχου έγραψε στο Facebook:

«Ο Αϊζενκοτ θα σχηματίσει αριστερή κυβέρνηση με τον Γιαΐρ Γκολάν και τα αραβικά κόμματα». 

Το μήνυμα είναι σαφές: το Likud θέλει να μετατρέψει τις εκλογές σε δίλημμα όχι ανάμεσα σε Νετανιάχου και Αϊζενκοτ ως πρόσωπα, αλλά ανάμεσα σε δεξιά κυβέρνηση και μια συμμαχία αλλαγής που θα εξαρτάται, όπως υποστηρίζει, από αριστερές και αραβικές δυνάμεις.

Δύο μήνες που μπορούν να αλλάξουν το Ισραήλ

Οι εκλογές είναι προγραμματισμένες για τις 27 Οκτωβρίου.

Δύο μήνες είναι τεράστιο πολιτικό διάστημα για ένα Ισραήλ που βρίσκεται ταυτόχρονα αντιμέτωπο με πόλεμο, περιφερειακές ανακατατάξεις και βαθιά εσωτερική πόλωση.

Οι δημοσκοπήσεις δεν προδικάζουν την κάλπη.

Όμως πλέον δείχνουν τρία πράγματα με αξιοσημείωτη συνέπεια:

ο Αϊζενκοτ έχει γίνει πραγματικός αντίπαλος του Νετανιάχου, το Likud δεν κυριαρχεί όπως στο παρελθόν και η ίδια η δεξιά κατακερματίζεται.

Για τον Νετανιάχου, επομένως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος μπορεί να μην προέρχεται μόνο από την άνοδο της αντιπολίτευσης.

Μπορεί να προέρχεται και από το γεγονός ότι το δικό του πολιτικό στρατόπεδο αποκτά περισσότερα κόμματα απ’ όσα μπορεί να αντέξει η εκλογική αριθμητική.

Πηγή: pagenews.gr