Η νέα ευρωπαϊκή βιομηχανική πολιτική αρχίζει να δημιουργεί ένα παράδοξο που μπορεί να εξελιχθεί σε σοβαρό πολιτικό πρόβλημα για τις Βρυξέλλες.
Στην προσπάθειά της να προστατεύσει την παραγωγική της βάση από τον κινεζικό ανταγωνισμό και τη νέα αμερικανική βιομηχανική πολιτική, η Ευρωπαϊκή Ένωση στρέφεται ολοένα περισσότερο σε επιδοτήσεις, εμπορικά μέτρα και απαιτήσεις «Made in Europe».
Μόνο που στα νέα ευρωπαϊκά τείχη αρχίζουν να προσκρούουν όχι μόνο η Κίνα ή οι ΗΠΑ.
Προσκρούουν η Ελβετία, η Νορβηγία, η Ισλανδία και το Λιχτενστάιν.
Χώρες που έχουν περάσει δεκαετίες ενσωματώνοντας τις οικονομίες τους στην ευρωπαϊκή αγορά χωρίς να γίνουν μέλη της ΕΕ.
Η προειδοποίηση της Ελβετίας
Η ελβετική κυβέρνηση διαπιστώνει ότι οι ευρωπαϊκές πρωτοβουλίες προσανατολίζονται ολοένα περισσότερο σε απαιτήσεις παραγωγής εντός ΕΕ.
Η Κρατική Γραμματεία Οικονομικών Υποθέσεων της Ελβετίας ζητά από τις Βρυξέλλες να λαμβάνουν υπόψη ολόκληρες τις ευρωπαϊκές αλυσίδες αξίας, συμπεριλαμβανομένων των ελβετικών επιχειρήσεων.
Το πρόβλημα για τη Βέρνη είναι τεράστιο.
Η ΕΕ αποτελεί μακράν τον μεγαλύτερο εμπορικό εταίρο της Ελβετίας, ενώ η χώρα συνεισφέρει ήδη δισεκατομμύρια ελβετικά φράγκα σε ευρωπαϊκά προγράμματα συνοχής.
Και όμως, δεν βρίσκεται στο τραπέζι όταν διαμορφώνεται η βιομηχανική πολιτική της Ένωσης.
Stoltenberg: Η νέα εποχή των δασμών αλλάζει την εξίσωση
Ακόμη μεγαλύτερο πολιτικό ενδιαφέρον παρουσιάζει η Νορβηγία.
Ο υπουργός Οικονομικών και πρώην γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg αναγνωρίζει ότι η επιστροφή των δασμών και του ανταγωνισμού μεταξύ των μεγάλων οικονομικών μπλοκ αλλάζει το κόστος της νορβηγικής επιλογής να παραμείνει εκτός ΕΕ.
«Όταν οι δασμοί και τα τελωνεία αποκτούν μεγαλύτερη σημασία και βλέπουμε αυξανόμενες εμπορικές εντάσεις μεταξύ των μεγάλων εμπορικών μπλοκ, αυτό μπορεί να έχει μεγαλύτερες συνέπειες από ό,τι μέχρι σήμερα», δήλωσε στους Financial Times.
Η Νορβηγία το έζησε ήδη όταν ευρωπαϊκοί περιορισμοί σε ορισμένα κράματα χάλυβα, σχεδιασμένοι για την προστασία της ευρωπαϊκής βιομηχανίας από τον ασιατικό ανταγωνισμό, έπληξαν και την ίδια.
«Δεν είμαστε μέσα στην αίθουσα»
Ένας Νορβηγός διπλωμάτης περιέγραψε το θεμελιώδες πρόβλημα ακόμη πιο καθαρά:
«Δεν είμαστε μέσα στην αίθουσα όπου συζητούνται αυτά τα θέματα.»
Και άλλος αξιωματούχος έθεσε ουσιαστικά το πολιτικό δίλημμα: το να βρίσκεται η Νορβηγία εκτός ΕΕ έχει κόστος, το οποίο η χώρα είτε πρέπει να αποδεχθεί είτε να επανεξετάσει την επιλογή της.
Η Ισλανδία πηγαίνει στις κάλπες
Η συγκυρία αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία επειδή η Ισλανδία ψηφίζει το Σάββατο για το εάν θα επαναλάβει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ, οι οποίες εγκαταλείφθηκαν το 2013.
Η συζήτηση επομένως αντιστρέφεται.
Για χρόνια το ερώτημα ήταν εάν μια χώρα μπορούσε να απολαμβάνει μεγάλο μέρος των οικονομικών πλεονεκτημάτων της ευρωπαϊκής αγοράς χωρίς να συμμετέχει πολιτικά στην Ένωση.
Σε έναν κόσμο όμως που χωρίζεται ξανά σε μεγάλα οικονομικά μπλοκ, η πρόσβαση στην αγορά και η συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων αρχίζουν να γίνονται δύο πολύ διαφορετικά πράγματα.
Και το πραγματικό μήνυμα από τον ευρωπαϊκό Βορρά μπορεί να είναι αυτό:
όσο περισσότερο η ΕΕ μετατρέπεται από ενιαία αγορά σε γεωοικονομική δύναμη, τόσο ακριβότερο μπορεί να γίνεται το να βρίσκεσαι έξω από αυτήν.
Πηγή: pagenews.gr