Ιδιωτικό χρέος: Άδωνις «καρφώνει» Ανδρουλάκη – «Πρόταση Τσίπρα του ’15» [vid]

Σε ένα από τα πιο σκληρά πολιτικά μέτωπα της νέας περιόδου εξελίσσεται το ιδιωτικό χρέος, με τον Άδωνι Γεωργιάδη να εξαπολύει από τον ΣΚΑΪ 100,3 και την εκπομπή του Άρη Πορτοσάλτε μετωπική επίθεση στον Νίκο Ανδρουλάκη, υποστηρίζοντας ότι το ΠΑΣΟΚ εγκαταλείπει την παράδοση δημοσιονομικής ευθύνης που το κράτησε όρθιο στην κρίση και επιστρέφει σε λογικές που παραπέμπουν στον Αλέξη Τσίπρα του 2015.

Αφορμή είναι το νέο πρόγραμμα 11 δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ για τους δανειολήπτες και κυρίως η πρόταση για ρύθμιση οφειλών προς Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία και δήμους, σύμφωνα με την οποία το 70% της κύριας οφειλής έως 500.000 ευρώ θα αποπληρώνεται σε έως 120 δόσεις, ενώ το υπόλοιπο 30% θα παραμένει άτοκο και θα διαγράφεται εφόσον ο οφειλέτης ολοκληρώσει με συνέπεια την αποπληρωμή του πρώτου μέρους.

Ο Άδωνις δεν αμφισβήτησε απλώς τη βιωσιμότητα της πρότασης.

Έθεσε ένα βαθύτερο πολιτικό ερώτημα: τι μήνυμα στέλνει το κράτος στον πολίτη που όλα αυτά τα χρόνια πλήρωνε κανονικά τις υποχρεώσεις του;

Άδωνις: «Έμεινα έκπληκτος»

Ο υπουργός Υγείας ξεκίνησε, μάλιστα, την επίθεσή του με μία πολιτικά αξιοσημείωτη αναγνώριση της ιστορικής διαδρομής του ΠΑΣΟΚ.

«Τη διάβασα και ομολογώ ότι έμεινα έκπληκτος. Εγώ έχω πει ότι το ΠΑΣΟΚ είναι ένα κόμμα το οποίο αξίζει σεβασμού. Για να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ, το ΠΑΣΟΚ πλήρωσε πολύ μεγάλο πολιτικό κόστος, έφαγε πολύ πολιτικό ξύλο, έχασε στελέχη, ποσοστά και το status μεγάλου κόμματος».

Και ακριβώς πάνω σε αυτή την παραδοχή οικοδόμησε την επίθεσή του:

«Άρα, υπέστη θυσία το ΠΑΣΟΚ για να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ. Η πρόταση που έκανε ο κύριος Ανδρουλάκης για το ιδιωτικό χρέος είναι αίσχος. Δεν ξέρω αν έχετε καταλάβει τι έχει πει».

Η στόχευση είναι σαφής: ο Γεωργιάδης επιχειρεί να αντιπαραθέσει το ΠΑΣΟΚ που στήριξε την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας στην περίοδο της κρίσης με το σημερινό ΠΑΣΟΚ του Νίκου Ανδρουλάκη.

Η επίθεση στο 30%: «Τι λες σε αυτόν που πληρώνει κανονικά;»

Στο επίκεντρο βρίσκεται η πρόταση των 120 δόσεων.

Το ΠΑΣΟΚ προβλέπει ότι για οφειλές έως 500.000 ευρώ προς φορολογική διοίκηση, ασφαλιστικά ταμεία και δήμους, το 70% θα μπορεί να εξοφληθεί σε έως 120 δόσεις. Το υπόλοιπο 30% θα παραμένει άτοκο και, μετά τη συνεπή ολοκλήρωση της πρώτης αποπληρωμής, θα διαγράφεται.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επιτέθηκε ακριβώς σε αυτό το σημείο.

«Ο κύριος Ανδρουλάκης εισηγείται στην ελληνική κοινωνία ότι πρέπει το 30% του χρέους σου —όχι των προσαυξήσεων και των τόκων, το 30% του χρέους σου— αν πληρώνεις το 70%, να διαγράφεται».

Και έφερε το επιχείρημα στο επίπεδο της καθημερινότητας.

«Σε συμφέρει να μην πληρώνεις τον ΕΦΚΑ, για να πας να το κάνεις μετά δόσεις και να γλιτώσεις το 30%. Σε συμφέρει να μην πληρώνεις ΦΠΑ, να το αφήσεις να γίνει ληξιπρόθεσμο, για να γλιτώσεις το 30%».

Η πολιτική ένσταση του υπουργού είναι ουσιαστικά ότι μια οριζόντια δυνατότητα διαγραφής μέρους του αρχικού κεφαλαίου μπορεί να δημιουργήσει ηθικό κίνδυνο: να αισθανθεί δηλαδή ο συνεπής φορολογούμενος ότι τιμωρείται επειδή πλήρωσε στην ώρα του.

«Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ είναι Τσίπρας του ’15»

Και εκεί ήρθε η πιο πολιτική φράση της συνέντευξης.

«Δεν μπορεί το ΠΑΣΟΚ, που έβαλε τόση πλάτη για να μείνει η Ελλάδα στο ευρώ, να παρουσιάζει νόμο σεισάχθειας τύπου Τσίπρα του ’15. Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ είναι Τσίπρας του ’15. Ούτε καν Τσίπρας του ’26».

Ο Γεωργιάδης επανήλθε λίγα λεπτά αργότερα ακόμη σκληρότερα:

«Το ΠΑΣΟΚ έχει επιστρέψει σε Τσίπρα του ’15 για να πάρει ψήφους. Είναι ντροπιαστικό».

Πίσω από τη βαριά φρασεολογία υπάρχει μια συγκεκριμένη πολιτική στρατηγική.

Η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να συνδέσει την οικονομική ατζέντα του σημερινού ΠΑΣΟΚ με την περίοδο της μεγάλης σύγκρουσης του 2015, μεταφέροντας τη συζήτηση από το «πώς θα ανακουφιστούν οι οφειλέτες» στο «ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό».

Τι λέει πραγματικά ο Ανδρουλάκης

Ο Νίκος Ανδρουλάκης, από την άλλη πλευρά, παρουσιάζει το ιδιωτικό χρέος ως μία από τις μεγάλες κοινωνικές αντιφάσεις της σημερινής οικονομίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε παρουσιάζοντας τις 11 δεσμεύσεις του ΠΑΣΟΚ, σχεδόν 80 δισ. ευρώ μη εξυπηρετούμενου χρέους βρίσκονται σε τράπεζες ή funds, ενώ οι servicers διαχειρίζονται πάνω από 92 δισ. ευρώ δανείων που αφορούν 2,6 εκατομμύρια οφειλέτες.

«Την ώρα που η κυβέρνηση διαφημίζει την οικονομική της πολιτική, το ρεκόρ των υπερπλεονασμάτων, η ελληνική κοινωνία βουλιάζει στα χρέη και τις ανεξόφλητες υποχρεώσεις. Αυτή είναι η πραγματική εικόνα», ανέφερε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ.

Και έθεσε την πολιτική φιλοσοφία της πρότασής του:

«Το ιδιωτικό χρέος δεν αφορά μόνο όσους χρωστούν, αφορά όλη την κοινωνία και όλη την οικονομία. Είναι μια τροχοπέδη ανάπτυξης».

Το ΠΑΣΟΚ υποστηρίζει ότι οι 11 παρεμβάσεις του δεν αποτελούν μια ανεξέλεγκτη «σεισάχθεια», αλλά ένα σύστημα κινήτρων για να επιστρέψουν οφειλέτες στην κανονικότητα.

«Αυτές οι 11 παρεμβάσεις δεν είναι αποσπασματικά μέτρα. Συγκροτούν ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την αντιμετώπιση του ιδιωτικού χρέους», είναι η θέση Ανδρουλάκη.

Άρα η πολιτική διαφορά είναι πραγματική: το ΠΑΣΟΚ θεωρεί ότι η μερική διαγραφή μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο συνέπειας μέσα στη ρύθμιση, ενώ ο Γεωργιάδης θεωρεί ότι δημιουργεί κίνητρο ασυνέπειας πριν από αυτήν.

Και στη μέση ο Τσίπρας: «Κρατικά εγγυημένη ληστεία»

Ο Άδωνις Γεωργιάδης δεν έβαλε τυχαία τον Αλέξη Τσίπρα στην εξίσωση.

Ο πρώην πρωθυπουργός έχει επανέλθει δυναμικά στο ζήτημα των «κόκκινων» δανείων, κατηγορώντας την κυβέρνηση ότι η εξυγίανση των τραπεζικών ισολογισμών δεν έλυσε το πρόβλημα για τους ίδιους τους οφειλέτες.

«Μας λένε ότι το πρόβλημα λύθηκε, διότι τα ξεφορτώθηκαν οι τράπεζες. Αυτή είναι η μισή αλήθεια. Η άλλη μισή είναι ότι περάσανε στα funds και παραμένουν φορτωμένα στις πλάτες των δανειοληπτών», έχει υποστηρίξει.

Ο Αλέξης Τσίπρας έχει επίσης στρέψει τα πυρά του κατά του «Ηρακλή», υποστηρίζοντας ότι το Δημόσιο παρείχε δισεκατομμύρια σε εγγυήσεις, την ώρα που funds απέκτησαν προβληματικά δάνεια σε πολύ χαμηλότερες τιμές από την ονομαστική τους αξία.

Η πολιτική του κατηγορία είναι βαριά:

«Αυτό δεν λέγεται εύρυθμη λειτουργία της οικονομίας και της αγοράς. Αυτό λέγεται κρατικά εγγυημένη ληστεία της μικρής και μεσαίας ιδιοκτησίας».

Και η λύση που έχει προτείνει βρίσκεται στην ενίσχυση της δημόσιας παρέμβασης και στη δυνατότητα προτεραιότητας του δανειολήπτη στην αγορά του δανείου του κοντά στην τιμή μεταβίβασης προς τα funds.

Άδωνις για funds: «Αυτό μπορούσε να γίνει πριν πουληθούν»

Σε αυτό ακριβώς το σημείο απάντησε ο Γεωργιάδης.

Υποστήριξε ότι η πρόταση να έχει ο δανειολήπτης δικαίωμα να αγοράσει την απαίτησή του πριν αυτή μεταβιβαστεί σε fund είχε συζητηθεί και στο παρελθόν, αλλά μπορούσε, κατά την άποψή του, να λειτουργήσει μόνο πριν πραγματοποιηθεί η μεταβίβαση.

«Στην Κύπρο, πριν πουληθούν τα δάνεια στα funds, είπαν: σας δίνουμε την ευκαιρία σε χαμηλότερη τιμή να αγοράσετε πριν κάνουμε το καλάθι και τα πουλήσουμε. Κάποιοι στην Κύπρο το αξιοποίησαν, κάποιοι όχι».

Και έστρεψε την ευθύνη στην κυβέρνηση Τσίπρα:

«Στην Ελλάδα ο Τσίπρας είπε όχι. Και μετά αυτά πουλήθηκαν στα funds».

Το βασικό του επιχείρημα είναι ότι δεν μπορεί εκ των υστέρων το κράτος να ανατρέψει ιδιωτικές συναλλαγές που έχουν ήδη ολοκληρωθεί.

«Τότε λέγαμε στη Βουλή ότι αυτό γίνεται άπαξ, πριν πουληθούν. Τα πούλησε ο Τσίπρας. Τέρμα».

Η ιστορική παγίδα για Τσίπρα – και το πρόβλημα του ΠΑΣΟΚ

Εδώ βρίσκεται ίσως το ισχυρότερο πολιτικό επιχείρημα της κυβερνητικής πλευράς.

Ο Αλέξης Τσίπρας σήμερα επιτίθεται στα funds και ζητά ισχυρότερη προστασία των δανειοληπτών. Όμως επί δικής του διακυβέρνησης θεσπίστηκε το 2015 το πλαίσιο που επέτρεψε τη μεταβίβαση και διαχείριση μη εξυπηρετούμενων δανείων από εταιρείες διαχείρισης και funds.

Το ίδιο το ΠΑΣΟΚ, μάλιστα, έχει χρησιμοποιήσει αυτή την ιστορική διαδρομή για να επιτεθεί στον Τσίπρα.

Η Μιλένα Αποστολάκη έχει υπενθυμίσει ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε το 2015 το θεσμικό πλαίσιο για funds και servicers, υποστηρίζοντας ότι αυτό δεν περιείχε τους αυστηρούς περιορισμούς που θα έπρεπε.

Έτσι δημιουργείται μια παράδοξη πολιτική εικόνα: ΠΑΣΟΚ και Τσίπρας συγκλίνουν σήμερα στην ανάγκη μεγαλύτερης προστασίας των δανειοληπτών, αλλά το ΠΑΣΟΚ ταυτόχρονα χρεώνει στον Τσίπρα μέρος της ευθύνης για τη δημιουργία του σημερινού συστήματος.

Και ο Άδωνις επιχειρεί να εγκλωβίσει και τους δύο μέσα σε αυτή την αντίφαση.

Το πραγματικό δίλημμα: Δεύτερη ευκαιρία ή «μπόνους» στον ασυνεπή;

Πίσω από τη σκληρή πολιτική σύγκρουση υπάρχει ένα πραγματικό οικονομικό δίλημμα.

Η Ελλάδα εξακολουθεί να έχει ένα τεράστιο απόθεμα ιδιωτικού χρέους. Εκατομμύρια πολίτες και επιχειρήσεις έχουν οφειλές προς Δημόσιο, ασφαλιστικά ταμεία, τράπεζες ή servicers.

Η αντιπολίτευση λέει ότι χωρίς βαθύτερες ρυθμίσεις ένα μεγάλο μέρος αυτών των οφειλών δεν πρόκειται ποτέ να εισπραχθεί και οι πολίτες θα παραμείνουν εγκλωβισμένοι.

Η κυβερνητική πλευρά απαντά ότι κάθε νέα γενικευμένη διαγραφή κεφαλαίου πρέπει να εξετάζεται και από την πλευρά εκείνων που πλήρωσαν κανονικά.

Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο στο οποίο ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχειρεί να μεταφέρει ολόκληρη τη συζήτηση.

Όχι στο αν υπάρχουν πολίτες που χρειάζονται δεύτερη ευκαιρία — αυτό δύσκολα αμφισβητείται.

Αλλά στο πού τελειώνει η δεύτερη ευκαιρία και πού αρχίζει η επιβράβευση της ασυνέπειας.

Η μάχη Ανδρουλάκη–Τσίπρα που ο Άδωνις επιχειρεί να μετατρέψει σε πλεονέκτημα της ΝΔ

Το ιδιωτικό χρέος εξελίσσεται έτσι σε κάτι πολύ μεγαλύτερο από μία οικονομική διαφωνία.

Ο Νίκος Ανδρουλάκης θέλει να εμφανίσει το ΠΑΣΟΚ ως τη δύναμη που μπορεί να συνδυάσει δημοσιονομική σοβαρότητα με κοινωνική προστασία.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί να ξαναχτίσει μια σαφή κοινωνική διαχωριστική γραμμή απέναντι σε τράπεζες, funds και μεγάλα οικονομικά συμφέροντα.

Και η Νέα Δημοκρατία επιχειρεί να ταυτίσει τις δύο αυτές γραμμές με την πολιτική μνήμη του 2015.

Γι’ αυτό η φράση Γεωργιάδη είναι περισσότερο από μια προσωπική επίθεση στον Νίκο Ανδρουλάκη:

«Η πρόταση του ΠΑΣΟΚ είναι Τσίπρας του ’15. Ούτε καν Τσίπρας του ’26».

Είναι η προαναγγελία της πολιτικής μάχης που έρχεται για την οικονομία: ποιος προστατεύει πραγματικά τη μεσαία τάξη — αυτός που υπόσχεται βαθύτερες διαγραφές ή αυτός που υπόσχεται ότι ο συνεπής πολίτης δεν θα βρεθεί τελικά να πληρώνει περισσότερο από τον ασυνεπή; Πηγή: pagenews.gr