Άδωνις: «Δεν έχει εξωτερική πολιτική η Ελλάδα;» – Η απάντηση σε Σαμαρά και Τσούτσια
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 8 '
Πηγή Φωτογραφίας: eurokinissi//Άδωνις: «Δεν έχει εξωτερική πολιτική η Ελλάδα;» – Η απάντηση σε Σαμαρά και Τσούτσια
Σε μία εφ’ όλης της ύλης πολιτική παρέμβαση στον ΣΚΑΪ 100,3 και στον Άρη Πορτοσάλτε, ο Άδωνις Γεωργιάδης απάντησε μετωπικά στην κριτική που αναπτύσσεται από τα δεξιά της Νέας Δημοκρατίας, υπερασπιζόμενος τόσο την πολιτική φυσιογνωμία της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη όσο και τις στρατηγικές επιλογές της χώρας στην εξωτερική πολιτική.
Ο υπουργός Υγείας επέλεξε να μην απαντήσει στο ερώτημα «ποιος είναι πιο δεξιός» με όρους προσωπικής αντιπαράθεσης. Έθεσε ως κριτήριο το κυβερνητικό αποτέλεσμα: μεταναστευτικό, δημόσια ασφάλεια και εξωτερική πολιτική.
Ταυτόχρονα, κράτησε σαφή διαχωριστική γραμμή μεταξύ του Αντώνη Σαμαρά, για τον οποίο επανέλαβε τον σεβασμό και την ευγνωμοσύνη του, και τοποθετήσεων που προέρχονται από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού.
Άδωνις για Σαμαρά: «Έχω σεβασμό, αγάπη και ευγνωμοσύνη»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης υπενθύμισε ότι ο ίδιος και ο Μάκης Βορίδης εντάχθηκαν στη Νέα Δημοκρατία επί Αντώνη Σαμαρά και τιμήθηκαν από τον τότε πρόεδρο της ΝΔ με κυβερνητικές και κοινοβουλευτικές θέσεις.
Η αναφορά δεν ήταν τυχαία. Αποτελούσε απάντηση στην κριτική περί μετατροπής της σημερινής ΝΔ σε ένα μείγμα «σημιτικού ΠΑΣΟΚ» και «παλιού ΛΑΟΣ».
«Εγώ τον κύριο Σαμαρά έχω σεβασμό, έχω αγάπη, έχω ευγνωμοσύνη. Δεν θα ήθελα να πιστέψω ότι θα φτάναμε σε έναν εμφύλιο που θα λέγαμε μεταξύ μας ανοησίες».
Ο υπουργός, ωστόσο, έβαλε και μία σαφή κόκκινη γραμμή.
«Δεν γίνεται ο Αντώνης Σαμαράς να υβρίζει τον Αντώνη Σαμαρά του 2012».
Και υπενθύμισε τη στρατηγική επιλογή του πρώην πρωθυπουργού να συνεργαστεί με τον Ευάγγελο Βενιζέλο σε μία από τις κρισιμότερες περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας:
«Με τις επιλογές που έκανε τότε ο Αντώνης Σαμαράς κράτησε την Ελλάδα στο ευρώ. Και αυτό το πιστώνει η Ιστορία».
Η γραμμή Γεωργιάδη είναι επομένως προσεκτικά διαμορφωμένη: ούτε αποκήρυξη Σαμαρά ούτε αποδοχή της σημερινής κριτικής εναντίον του Μητσοτάκη.
«Ποιος είναι πιο δεξιός;» – Ο Άδωνις βάζει το μεταναστευτικό στο τραπέζι
Στο ερώτημα για το ποιος εκφράζει αυθεντικότερα τη δεξιά πολιτική, ο υπουργός αρνήθηκε ουσιαστικά να δεχθεί ότι η απάντηση μπορεί να προκύψει από μία ιδεολογική ετικέτα.
«Τι θα πει δεξιός; Τι είναι αυτό που μας κάνει να συγκροτούμε μια δεξιά ταυτότητα; Πρώτα απ’ όλα, σε επίπεδο τρέχουσας πολιτικής, είναι θέματα όπως το μεταναστευτικό».
Και εκεί έθεσε το βασικό του επιχείρημα υπέρ της κυβέρνησης:
«Στο μεταναστευτικό δεν υπάρχει σήμερα στον δυτικό κόσμο σκληρότερη κυβέρνηση από τον Μητσοτάκη».
Ο Γεωργιάδης επικαλέστηκε τη μείωση των μεταναστευτικών ροών, τις επιστροφές και την αυστηροποίηση του θεσμικού πλαισίου, επιμένοντας ότι η αποτελεσματικότητα της κυβερνητικής πολιτικής εξηγεί γιατί το μεταναστευτικό δεν βρίσκεται στην Ελλάδα τόσο ψηλά στην κατάταξη των ανησυχιών όσο σε άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες.
«Για ποιο λόγο είναι δεκατοπέμπτο; Γιατί δεν βλέπει πια την πίεση που έβλεπε. Έχει πράγματι η πολιτική του Μητσοτάκη στο μεταναστευτικό αποδώσει».
Ασφάλεια: «Πότε στην Ελλάδα τούς έπιαναν τόσο γρήγορα;»
Ο δεύτερος άξονας ήταν η δημόσια ασφάλεια.
Ο υπουργός αναφέρθηκε στις πρόσφατες υποθέσεις βίαιων επιθέσεων και συλλήψεων, θέτοντας ένα ευθύ ερώτημα:
«Πότε στην Ελλάδα τούς έπιαναν τόσο γρήγορα;»
Συνέδεσε αυτή την εικόνα με την ευρύτερη πολιτική της κυβέρνησης στη δημόσια τάξη, τις εκκενώσεις καταλήψεων και την κατάσταση στα πανεπιστήμια.
«Στη δημόσια τάξη και ασφάλεια έχει κάνει μεγάλη πρόοδο η Ελλάδα επί Μητσοτάκη».
Έτσι, η υπεράσπιση της «δεξιάς ταυτότητας» της κυβέρνησης αποκτά για τον Γεωργιάδη τρία μετρήσιμα πεδία: σύνορα, ασφάλεια και κράτος.
Η απάντηση στον Τσούτσια: «Δεν έχει η Ελλάδα εξωτερική πολιτική;»
Η συνέντευξη πέρασε στη συνέχεια στο πιο αιχμηρό ίσως σημείο της.
Με αφορμή την τοποθέτηση του Νίκου Τσούτσια ότι η Ελλάδα «δεν έχει εξωτερική πολιτική», ο Άδωνις Γεωργιάδης αντέδρασε έντονα και πέρασε σε μια απαρίθμηση των στρατηγικών κινήσεων της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
«Δεν έχει η Ελλάδα εξωτερική πολιτική;», διερωτήθηκε.
Και παρέθεσε το πλέγμα συμφωνιών και συνεργασιών που έχει αναπτύξει η Αθήνα με Ηνωμένες Πολιτείες, Γαλλία, Αίγυπτο, Ισραήλ και χώρες του Κόλπου, καθώς και τις αποφάσεις που έχουν ληφθεί για τις θαλάσσιες ζώνες.
«Έχουμε κάνει 12 μίλια στο Ιόνιο. Έχουμε κάνει ΑΟΖ με την Αίγυπτο», ανέφερε μεταξύ άλλων.
Η πολιτική απάντηση Γεωργιάδη είναι ότι η εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης δεν μπορεί να αξιολογείται αποσπασματικά από τις ελληνοτουρκικές σχέσεις ή τη συζήτηση για τα «ήρεμα νερά», αλλά από το συνολικό αποτύπωμα των συμμαχιών που οικοδόμησε η Ελλάδα.
«Η Ελλάδα δεν συμμαχεί με τον Νετανιάχου – Συμμαχεί με το κράτος του Ισραήλ»
Ιδιαίτερη σημασία είχε η τοποθέτησή του για το Ισραήλ.
Σε μια περίοδο κατά την οποία η ισραηλινή κυβέρνηση και προσωπικά ο Μπενιαμίν Νετανιάχου βρίσκονται στο επίκεντρο ισχυρών διεθνών αντιδράσεων, ο Άδωνις Γεωργιάδης έκανε σαφή διάκριση μεταξύ προσώπων και κρατικής στρατηγικής.
«Η Ελλάδα δεν συμμαχεί με τον πρωθυπουργό Νετανιάχου. Η Ελλάδα συμμαχεί με το κράτος του Ισραήλ».
Και συνέχισε:
«Το ποιον πρωθυπουργό θα έχει το κράτος του Ισραήλ το αποφασίζουν οι Ισραηλινοί πολίτες και η δημοκρατία τους. Εμείς δεν επιλέγουμε πρωθυπουργό του Ισραήλ. Εμείς επιλέγουμε στρατηγικό σύμμαχο: το Ισραήλ».
Πρόκειται για μια καθαρή διατύπωση της λογικής που βρίσκεται πίσω από την ελληνοϊσραηλινή σχέση: οι στρατηγικές συμμαχίες των κρατών δεν εξαρτώνται από την πολιτική τύχη μιας συγκεκριμένης κυβέρνησης.
«Το Ισραήλ είναι ένα θαύμα της σύγχρονης ανθρωπότητας»
Ο Άδωνις Γεωργιάδης προχώρησε ακόμη περισσότερο, εξηγώντας γιατί θεωρεί το Ισραήλ στρατηγικά σημαντικό για την Ελλάδα.
«Θα το πω όπως το πιστεύω. Το Ισραήλ, Άρη μου, δεν πάνε να λένε ό,τι θέλουν, είναι ένα θαύμα της σύγχρονης ανθρωπότητας».
Ο υπουργός συνέδεσε αυτή την εκτίμηση με την τεχνολογική, επιστημονική και ιατρική ισχύ του Ισραήλ, προαναγγέλλοντας ουσιαστικά την ανάπτυξη του επιχειρήματός του στη συνέχεια της συνέντευξης.
Και εδώ βρίσκεται ένα σημαντικό στοιχείο της παρέμβασης: η ελληνοϊσραηλινή συνεργασία παρουσιάζεται όχι αποκλειστικά ως αμυντική ή γεωπολιτική επιλογή, αλλά ως σχέση με ένα κράτος που διαθέτει ισχυρό τεχνολογικό, ερευνητικό και καινοτομικό οικοσύστημα.
Τα «ήρεμα νερά» δεν σημαίνουν Ελλάδα χωρίς συμμαχίες
Η συζήτηση για την εξωτερική πολιτική αποκτά πρόσθετη σημασία εξαιτίας της κριτικής που έχει ασκηθεί στην κυβέρνηση για την πολιτική των «ήρεμων νερών» με την Τουρκία.
Η λογική που ανέπτυξε ο Άδωνις Γεωργιάδης κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση: η αποκλιμάκωση με την Άγκυρα δεν ισοδυναμεί με εγκατάλειψη της αποτρεπτικής ή συμμαχικής πολιτικής της Ελλάδας.
Αντιθέτως, κατά την κυβερνητική ανάγνωση, η Αθήνα μπορεί να διατηρεί ανοιχτούς διαύλους με την Τουρκία και ταυτόχρονα να ενισχύει τις στρατηγικές σχέσεις της με τη Γαλλία, τις ΗΠΑ, την Αίγυπτο και το Ισραήλ.
Αυτό είναι και το ουσιαστικό πολιτικό αντεπιχείρημα απέναντι στην κριτική ότι η κυβέρνηση έχει μετακινηθεί από τις παραδοσιακές θέσεις της παράταξης: άλλο αποκλιμάκωση και άλλο υποχώρηση.
Γεραπετρίτης και Ισραήλ: Η στρατηγική σχέση συνεχίζεται
Η χρονική συγκυρία της δήλωσης Γεωργιάδη έχει ιδιαίτερη πολιτική σημασία, καθώς συμπίπτει με τις κινήσεις του υπουργού Εξωτερικών Γιώργου Γεραπετρίτη στο μέτωπο των σχέσεων Ελλάδας–Ισραήλ.
Η Αθήνα επιμένει στη στρατηγική διάσταση της σχέσης με το Ισραήλ, ακόμη και σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο για την περιοχή.
Και ακριβώς εδώ η φράση Γεωργιάδη αποκτά μεγαλύτερο βάρος:
«Εμείς δεν επιλέγουμε πρωθυπουργό του Ισραήλ. Εμείς επιλέγουμε στρατηγικό σύμμαχο».
Το μήνυμα είναι ότι οι ελληνικές συμμαχίες σχεδιάζονται με ορίζοντα δεκαετιών και όχι με βάση τον εκλογικό κύκλο μιας άλλης χώρας.
Από το «ποιος είναι πιο δεξιός» στο ποιος έχει στρατηγική για τη χώρα
Η συνέντευξη Γεωργιάδη ξεκίνησε από μια εσωκομματική συζήτηση για τη «δεξιά ψυχή» της Νέας Δημοκρατίας, αλλά κατέληξε σε ένα πολύ ευρύτερο πολιτικό επιχείρημα.
Ο υπουργός αντιπαραθέτει στις ιδεολογικές κατηγορίες μια σειρά κυβερνητικών επιλογών: αυστηρότερη μεταναστευτική πολιτική, ενίσχυση της δημόσιας ασφάλειας, επέκταση στα 12 ναυτικά μίλια στο Ιόνιο, συμφωνία οριοθέτησης με την Αίγυπτο και στρατηγικές σχέσεις με ΗΠΑ, Γαλλία και Ισραήλ.
Παράλληλα, επιχειρεί να αποτρέψει τη μετατροπή της διαφωνίας Μητσοτάκη–Σαμαρά σε έναν νέο «εμφύλιο» της παράταξης, χωρίς όμως να αφήνει αναπάντητες τις επιθέσεις από το περιβάλλον του πρώην πρωθυπουργού.
Το τελικό μήνυμα είναι πολιτικά καθαρό: η ιδεολογική φυσιογνωμία μιας κυβέρνησης κρίνεται από τις αποφάσεις της και η εξωτερική πολιτική από τις συμμαχίες και το αποτύπωμά της — όχι από τις ετικέτες.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
