Ο Άδωνις Γεωργιάδης έκανε ένα άστοχο αστείο στον αέρα για «μπάφο» προς τον δημοσιογράφο Νίκο Ελευθερόγλου. Ο δημοσιογράφος ενοχλήθηκε και ο υπουργός, όπως ανέφερε, ζήτησε συγγνώμη. Θα μπορούσε η συζήτηση να μείνει εκεί: στο σχόλιο, στην αντίδραση και στην ανάληψη της ευθύνης.
Αντί γι’ αυτό, άρθρο γνώμης στο News247 ζήτησε ουσιαστικά από τον Κυριάκο Μητσοτάκη να τον αποπέμψει. Και πρόσθεσε το επιχείρημα που έδωσε στον Γεωργιάδη την ευκαιρία να περάσει στην αντεπίθεση: ότι επί Αλέξη Τσίπρα ένας υπουργός που θα μιλούσε έτσι σε δημοσιογράφο πιθανότατα δεν θα παρέμενε στη θέση του.
Η μνήμη που χαλάει το επιχείρημα
Ο Γεωργιάδης απάντησε θυμίζοντας τον Παύλο Πολάκη. Το 2016, ενώ ήταν υπουργός της κυβέρνησης Τσίπρα, ο Πολάκης είχε πει για δημοσιογράφο πως «έπρεπε να τον χώσω τρία μέτρα κάτω από τη γη». Η δήλωση είχε καταγραφεί τότε δημόσια.
Και κάπου εδώ η εύκολη βεβαιότητα περί «υπουργού που θα έφευγε αμέσως επί Τσίπρα» σκοντάφτει στα γεγονότα. Ο Πολάκης δεν αποπέμφθηκε τότε για εκείνη τη φράση. Μπορεί κανείς να θεωρεί απαράδεκτο το αστείο του Γεωργιάδη. Είναι, όμως, πολύ δυσκολότερο να απαιτεί την πολιτική του κεφαλή και ταυτόχρονα να παρουσιάζει την προηγούμενη κυβέρνηση ως υπόδειγμα μηδενικής ανοχής απέναντι σε τέτοια συμπεριφορά.
Στη νέα ανάρτησή του, ο υπουργός μιλά για «Αριστερή Υποκρισία». Η διατύπωση είναι επιθετική, αλλά το ερώτημα που θέτει δεν εξαφανίζεται επειδή είναι επιθετικό: ποιος κανόνας ισχύει τελικά για τις δηλώσεις υπουργών προς δημοσιογράφους και γιατί φαίνεται να αλλάζει μαζί με την κυβέρνηση;
Ένα λάθος, μια συγγνώμη και δύο μέτρα
Η συγγνώμη δεν κάνει το αρχικό σχόλιο σωστό. Δείχνει, όμως, ότι ο Γεωργιάδης αναγνώρισε την ενόχληση που προκάλεσε. Όσοι προχωρούν από την κριτική στην απαίτηση αποπομπής έχουν πλέον απέναντί τους ένα συγκεκριμένο πολιτικό προηγούμενο, το οποίο δεν μπορούν να προσπεράσουν με μια βολική υπόθεση για το τι θα συνέβαινε επί Τσίπρα.
Αυτό είναι και το έξυπνο χτύπημα του Άδωνι: πήρε μια δυσάρεστη για τον ίδιο στιγμή, ζήτησε συγγνώμη και έστρεψε τον προβολέα στην επιλεκτική μνήμη των επικριτών του. Η αντιπαράθεση δεν κρίνεται πια μόνο από το τι είπε εκείνος στον τηλεοπτικό αέρα. Κρίνεται και από το αν εκείνοι που ζητούν την αποπομπή του είναι διατεθειμένοι να εφαρμόσουν το ίδιο μέτρο και στους δικούς τους.