Από τη Wall Street και τα τρισεκατομμύρια των διεθνών funds, στο κόστος που θα έχει το γέμισμα της δεξαμενής ενός ελληνικού νοικοκυριού.
Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να συνδέσει τα δύο στην κυριακάτικη ανασκόπησή του.
Και έβαλε μία κυβερνητική προτεραιότητα πάνω από τις υπόλοιπες:
το κόστος ζωής.
Απέναντι σε κεφάλαια $4,5 τρισ.
Στη Νέα Υόρκη ο πρωθυπουργός συναντήθηκε με περισσότερους από 30 θεσμικούς επενδυτές που έχουν έκθεση στην Ελλάδα και σε μεγάλες ελληνικές επιχειρήσεις.
Το μέγεθος των συνολικών υπό διαχείριση κεφαλαίων τους ξεπερνά τα:
4,5 τρισ. δολάρια.
Μπροστά σε αυτό το ακροατήριο, ο Μητσοτάκης παρουσίασε τη δημοσιονομική πολιτική ως βασικό στοιχείο της κυβερνητικής στρατηγικής.
«Η συνετή δημοσιονομική πολιτική που αποτελεί τη βάση για την επίτευξη πλεονασμάτων και επιτρέπει την ταχεία αποκλιμάκωση του χρέους, είναι προτεραιότητά μας.»
Όμως αμέσως μετά έφερε στο τραπέζι το ζήτημα που αγγίζει άμεσα τα ελληνικά νοικοκυριά.
«Η σημαντικότερη άμεση κυβερνητική προτεραιότητα»
Η διατύπωση είναι σαφής:
«Η σημαντικότερη άμεση κυβερνητική προτεραιότητα σε μια συγκυρία μεγάλης διεθνούς αβεβαιότητας και αναταράξεων είναι η αντιμετώπιση του κόστους ζωής.»
Και ο πρωθυπουργός προσδιορίζει πού βρίσκεται αυτή τη στιγμή το βάρος:
στην ενέργεια.
Στο κάδρο το πετρέλαιο θέρμανσης
Ο Μητσοτάκης κάνει ειδική αναφορά στον περιορισμό του ενεργειακού κόστους:
«Κυρίως μέσω του περιορισμού του κόστους ενέργειας με έμφαση στο πετρέλαιο θέρμανσης.»
Η επιλογή της συγκεκριμένης αναφοράς δεν είναι τυχαία.
Η χώρα πλησιάζει στην έναρξη της χειμερινής περιόδου και το ενεργειακό κόστος επιστρέφει στην κορυφή της οικονομικής και πολιτικής ατζέντας.
Η κυβέρνηση έχει ήδη προαναγγείλει παρεμβάσεις στα καύσιμα, ενώ ακολουθεί ξεχωριστός κύκλος αποφάσεων για το πετρέλαιο θέρμανσης.
Και μετά: φόροι και μισθοί
Η κυβερνητική στρατηγική, όμως, σύμφωνα με τον πρωθυπουργό, δεν περιορίζεται στην αντιμετώπιση της τρέχουσας ενεργειακής πίεσης.
Ο δεύτερος άξονας είναι το διαθέσιμο εισόδημα.
Ο Μητσοτάκης μιλά για:
περαιτέρω φορολογικές ελαφρύνσεις
και
υψηλότερους μέσους ονομαστικούς μισθούς.
Η πολιτική λογική είναι διπλή:
βραχυπρόθεσμα περιορισμός της πίεσης από την ενέργεια,
μεσοπρόθεσμα περισσότερα χρήματα στο διαθέσιμο εισόδημα.
Το δύσκολο σημείο: δημοσιονομική πειθαρχία και παρεμβάσεις
Εδώ βρίσκεται και η δύσκολη εξίσωση.
Από τη μία πλευρά, η κυβέρνηση δεσμεύεται απέναντι στους επενδυτές για πλεονάσματα, αποκλιμάκωση χρέους και δημοσιονομική σταθερότητα.
Από την άλλη, η ενεργειακή κρίση δημιουργεί πολιτική και κοινωνική πίεση για πρόσθετες παρεμβάσεις.
Το ερώτημα είναι πόσο δημοσιονομικό χώρο μπορεί να χρησιμοποιήσει η κυβέρνηση χωρίς να αλλάξει την πορεία των δημόσιων οικονομικών.
Ακριβώς γι’ αυτό έχει αποκτήσει ιδιαίτερη σημασία και η συζήτηση για τον ΕΦΚ στα καύσιμα και τις ευρωπαϊκές οροφές δαπανών.
Από τα funds στην αντλία
Η εικόνα είναι χαρακτηριστική.
Ο Μητσοτάκης μιλά σε επενδυτές που διαχειρίζονται περισσότερα από $4,5 τρισ.
Αλλά η πρώτη άμεση προτεραιότητα που επιλέγει να προβάλει είναι η ακρίβεια.
Και ειδικότερα:
η ενέργεια και το πετρέλαιο θέρμανσης.
Αυτό δείχνει και πού μετακινείται το πολιτικό βάρος του φθινοπώρου.
Από τους μεγάλους μακροοικονομικούς δείκτες στον οικογενειακό προϋπολογισμό.
Και από την αποκλιμάκωση του δημόσιου χρέους στον πολύ πιο καθημερινό λογαριασμό:
πόσο θα κοστίσει η ενέργεια τον φετινό χειμώνα.
