«Ή εμείς ή κανείς» και τώρα… Τσίπρας ή Ανδρουλάκης; Οι 3,2 μονάδες που βάζουν φωτιά στην Κεντροαριστερά

Μία φράση ήταν αρκετή για να αποκαλύψει ίσως την πιο ενδιαφέρουσα πολιτική σύγκρουση που εξελίσσεται κάτω από το προφανές δίπολο κυβέρνησης-αντιπολίτευσης.

«Ή εμείς ή κανείς».

Ο Αλέξης Τσίπρας την είπε στη συνέντευξή του στον ΣΚΑΪ στις 23 Σεπτεμβρίου, υποστηρίζοντας ότι η ΕΛΑΣ είναι η δύναμη που μπορεί να φέρει πολιτική αλλαγή και δηλώνοντας έτοιμος να κυβερνήσει.

Το μήνυμα είχε προφανή αποδέκτη τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Είχε όμως και έναν δεύτερο.

Τον Νίκο Ανδρουλάκη.

Και η ταχύτητα με την οποία αντέδρασε το ΠΑΣΟΚ έδειξε ότι στη Χαριλάου Τρικούπη το κατάλαβαν ακριβώς έτσι.

Οι 3,2 μονάδες που άλλαξαν τη θερμοκρασία

Πίσω από τις βαριές κουβέντες υπάρχουν αριθμοί. Και οι αριθμοί εξηγούν γιατί η σύγκρουση Τσίπρα–Ανδρουλάκη έχει αποκτήσει μεγαλύτερη ένταση.

Στην εκτίμηση ψήφου της Metron Analysis:

• ΕΛΑΣ: από 17,1% τον Ιούνιο στο 15,8% τον Σεπτέμβριο — υποχώρηση 1,3 μονάδων.
• ΠΑΣΟΚ: από 11,4% τον Ιούνιο στο 12,6% τον Σεπτέμβριο — άνοδος 1,2 μονάδων.
• Διαφορά ΕΛΑΣ–ΠΑΣΟΚ: από 5,7 μονάδες τον Ιούνιο περιορίστηκε στις 3,2 μονάδες τον Σεπτέμβριο.
• Συνεπώς, η μεταξύ τους απόσταση στη συγκεκριμένη σειρά μετρήσεων μειώθηκε κατά 2,5 μονάδες, δηλαδή περίπου 44%.

Αυτό δεν σημαίνει ότι οι ψηφοφόροι που απομακρύνθηκαν από την ΕΛΑΣ κατευθύνθηκαν αυτομάτως στο ΠΑΣΟΚ, ούτε ότι η ίδια τάση θα συνεχιστεί μέχρι τις εκλογές.

Δείχνει όμως κάτι πολιτικά σημαντικό: η απόσταση των δύο μικραίνει την ώρα που Τσίπρας και Ανδρουλάκης διεκδικούν ουσιαστικά το ίδιο μεγάλο έπαθλο — ποιος θα εμφανιστεί ως ο βασικός πόλος απέναντι στη ΝΔ.

Και ξαφνικά το «ή εμείς ή κανείς» αποκτά δεύτερη ανάγνωση.

Δεν κοιτάζει μόνο προς το Μαξίμου.

Κοιτάζει και προς τη Χαριλάου Τρικούπη.

Μέσα σε λιγότερο από τρεις μήνες, δηλαδή, η διαφορά μεταξύ των δύο μειώθηκε κατά 2,5 μονάδες, ή περίπου 44%.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η τάση θα συνεχιστεί ούτε επιτρέπει ασφαλή εκλογική πρόβλεψη.

Σημαίνει όμως ότι η μεταξύ τους απόσταση στη συγκεκριμένη σειρά μετρήσεων έγινε αισθητά μικρότερη.

Και ξαφνικά το «ή εμείς ή κανείς» ακούγεται διαφορετικά.

Ο Τσίπρας δεν διεκδικεί απλώς ψήφους – διεκδικεί το δίλημμα

Ο πρώην πρωθυπουργός έκανε κάτι πολιτικά σαφές στη συνέντευξή του.

Δεν παρουσίασε την ΕΛΑΣ ως ένα ακόμη κόμμα της αντιπολίτευσης που επιδιώκει καλύτερο αποτέλεσμα.

Επιχείρησε να τη συνδέσει με το ίδιο το ερώτημα της κυβερνητικής εναλλαγής.

Όταν ρωτήθηκε για τον Νίκο Ανδρουλάκη, υπενθύμισε ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είχε για περίπου τρία χρόνια χώρο να αναμετρηθεί πολιτικά με τον Μητσοτάκη, αμφισβητώντας ουσιαστικά εάν κατάφερε να μετατρέψει αυτή την ευκαιρία σε κυβερνητική δυναμική.

Εδώ βρίσκεται η πραγματική σύγκρουση.

Ο Τσίπρας δεν λέει μόνο:

«ψηφίστε ΕΛΑΣ».

Το επιχείρημά του είναι πολύ πιο απαιτητικό:

«αν θέλετε αλλαγή κυβέρνησης, κρίνετε ποιος μπορεί να την προκαλέσει».

Πρόκειται για πολιτική θέση του ίδιου — όχι για συμπέρασμα που προκύπτει από τις δημοσκοπήσεις.

Αλλά είναι ακριβώς αυτή η θέση που φέρνει το ΠΑΣΟΚ απέναντί του.

Ο Ανδρουλάκης βρήκε τη λέξη που πονάει: «Μεσσίες»

Η απάντηση της Χαριλάου Τρικούπη ήταν αρχικά ιδιαίτερα σκληρή.

Το ΠΑΣΟΚ χαρακτήρισε τη δήλωση του Τσίπρα έκφραση «αλαζονείας και αυτοθαυμασμού», αντιπαραβάλλοντάς την με προηγούμενα διλήμματα γύρω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Ο ίδιος ο Νίκος Ανδρουλάκης προχώρησε ένα βήμα παραπέρα στη Σαντορίνη.

Αφού αναφέρθηκε στο «ή εμείς ή κανείς», δήλωσε:

«Ο λαός δεν ψάχνει για Μεσσίες αλλά για εργάτες».

Η επιλογή της λέξης μόνο τυχαία δεν είναι.

Ο Ανδρουλάκης επιχειρεί να μεταφέρει τη σύγκρουση από το «ποιος προηγείται» στο «τι είδους πολιτική αντιπολίτευση χρειάζεται η χώρα».

Δηλαδή να αρνηθεί το ίδιο το δίλημμα που προσπαθεί να επιβάλει ο Τσίπρας.

Το παράδοξο: Πολεμούν μεταξύ τους για να πολεμήσουν τον Μητσοτάκη

Και κάπου εδώ η Κεντροαριστερά βρίσκεται μπροστά στο μεγάλο της παράδοξο.

ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ δηλώνουν ότι ο βασικός πολιτικός τους αντίπαλος είναι η κυβέρνηση της ΝΔ.

Όμως για να φτάσουν στην αναμέτρηση με τη ΝΔ πρέπει πρώτα να λύσουν μεταξύ τους το ζήτημα της πολιτικής πρωτοκαθεδρίας στον χώρο της αντιπολίτευσης.

Η τελευταία Metron είναι αποκαλυπτική:

ΝΔ 30,2% ΕΛΑΣ 15,8% ΠΑΣΟΚ 12,6%.

Η απόσταση ΕΛΑΣ-ΠΑΣΟΚ είναι 3,2 μονάδες.

Η απόσταση της ΕΛΑΣ από τη ΝΔ είναι 14,4 μονάδες.

Άρα υπάρχει μια αριθμητική πραγματικότητα που κανένα επικοινωνιακό σύνθημα δεν μπορεί να εξαφανίσει:

η μάχη Τσίπρα-Ανδρουλάκη είναι σήμερα πολύ πιο κλειστή από τη μάχη οποιουδήποτε από τους δύο με τη ΝΔ.

Δεν πρόκειται για πρόβλεψη εκλογικού αποτελέσματος. Είναι η φωτογραφία της συγκεκριμένης μέτρησης.

Και εδώ βρίσκεται το ρίσκο του «ή εμείς ή κανείς»

Το σύνθημα του Τσίπρα έχει ένα προφανές πολιτικό πλεονέκτημα.

Είναι απλό.

Είναι εύκολο να επαναληφθεί.

Και επιχειρεί να μετατρέψει μια πολυκομματική εκλογική αναμέτρηση σε δυαδική επιλογή.

Έχει όμως και ένα εξίσου προφανές ρίσκο.

Όσο η ΕΛΑΣ δεν πλησιάζει τη ΝΔ, το ΠΑΣΟΚ μπορεί να απαντά:

«Γιατί εσείς;»

Και όσο το ΠΑΣΟΚ μειώνει τη μεταξύ τους απόσταση, τόσο περισσότερο αυτή η ερώτηση αποκτά πολιτικό βάρος.

Η ίδια Metron προσφέρει ένα ενδιαφέρον στοιχείο: από τον Ιούνιο μέχρι τον Σεπτέμβριο η ΕΛΑΣ υποχώρησε 1,3 μονάδες και το ΠΑΣΟΚ κέρδισε 1,2.

Αυτό δεν αποδεικνύει μετακίνηση ψηφοφόρων απευθείας από το ένα κόμμα στο άλλο.

Δείχνει όμως ότι οι δύο καμπύλες κινήθηκαν προς αντίθετες κατευθύνσεις στην ίδια περίοδο.

Και πολιτικά αυτό αρκεί για να αυξήσει την ένταση.

Ο Μητσοτάκης βλέπει δύο αντιπάλους να κοιτάζουν πρώτα ο ένας τον άλλον

Υπάρχει και τρίτος παίκτης σε αυτή την ιστορία.

Το Μέγαρο Μαξίμου.

Η κυβέρνηση αντέδρασε αμέσως στη δήλωση Τσίπρα.

Ο Παύλος Μαρινάκης επιχείρησε να συνδέσει το «ή εμείς ή κανείς» με το παλαιότερο πολιτικό λεξιλόγιο του πρώην πρωθυπουργού, ενώ παράλληλα αμφισβήτησε την κοστολόγηση των οικονομικών προτάσεων της ΕΛΑΣ.

Αλλά για τη ΝΔ υπάρχει μια βαθύτερη πολιτική παράμετρος.

Όσο Τσίπρας και Ανδρουλάκης ανταγωνίζονται για το ποιος θα γίνει ο βασικός πόλος απέναντι στον Μητσοτάκη, ένα μέρος της αντιπολιτευτικής ενέργειας καταναλώνεται εντός της ίδιας δεξαμενής.

Και αυτό είναι ένα από τα παράδοξα του σημερινού σκηνικού:

οι δύο βασικοί διεκδικητές της δεύτερης θέσης χρειάζονται να διαφοροποιηθούν έντονα μεταξύ τους, παρότι απευθύνονται εν μέρει σε επικαλυπτόμενα εκλογικά ακροατήρια.

Το ΠΑΣΟΚ δεν θέλει να γίνει «συμπλήρωμα»

Αυτό εξηγεί και γιατί η Χαριλάου Τρικούπη αντιδρά τόσο έντονα σε κάθε συζήτηση που αντιμετωπίζει την ΕΛΑΣ ως αυτονόητο κέντρο της αντιπολίτευσης.

Για το ΠΑΣΟΚ το πρόβλημα είναι υπαρξιακό.

Εάν δεχθεί ότι ο Τσίπρας αποτελεί εκ των προτέρων τον βασικό αντίπαλο του Μητσοτάκη, κινδυνεύει να μετατραπεί στη δημόσια συζήτηση από αυτόνομο διεκδικητή εξουσίας σε πιθανό μελλοντικό εταίρο.

Εάν, αντίθετα, επιτεθεί στην ΕΛΑΣ, πρέπει να εξηγήσει γιατί ένας ψηφοφόρος που επιθυμεί πολιτική αλλαγή πρέπει να επιλέξει το ΠΑΣΟΚ αντί του κόμματος που αυτή τη στιγμή καταγράφεται υψηλότερα στις μετρήσεις.

Αυτό είναι το δύσκολο σταυρόλεξο Ανδρουλάκη.

Και ο Τσίπρας έχει το δικό του

Ούτε για την ΕΛΑΣ είναι εύκολη η εξίσωση.

Η Metron την είχε στο 17,1% τον Ιούνιο και τώρα την καταγράφει στο 15,8%.

Στη συνέντευξή του ο Τσίπρας αντιμετώπισε σκωπτικά τη συζήτηση περί δημοσκοπικού «βαλτώματος», λέγοντας ουσιαστικά ότι ένα κόμμα λίγων μηνών δεν μπορεί ήδη να θεωρείται ότι έχει φτάσει στο ταβάνι του.

Είναι η δική του πολιτική ανάγνωση.

Το στατιστικό δεδομένο είναι απλούστερο: η ΕΛΑΣ εξακολουθεί να προηγείται του ΠΑΣΟΚ στη συγκεκριμένη μέτρηση, αλλά το προβάδισμά της είναι μικρότερο από ό,τι ήταν τρεις μήνες νωρίτερα.

Άρα ο Τσίπρας πρέπει να κάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα:

να κοιτάζει προς τον Μητσοτάκη και να προσέχει τον Ανδρουλάκη.

Η μάχη πριν από τη μάχη

Και τελικά αυτή ίσως είναι η ουσία πίσω από όλη τη φασαρία για τις τρεις λέξεις.

«Ή εμείς ή κανείς».

Ο Τσίπρας προσπαθεί να μετατρέψει τις επόμενες εκλογές σε επιλογή κυβέρνησης.

Ο Ανδρουλάκης προσπαθεί να εμποδίσει τον Τσίπρα να αποκτήσει το μονοπώλιο αυτής της επιλογής.

Και η ΝΔ παρακολουθεί δύο αντιπολιτευόμενους πόλους που, πριν αναμετρηθούν μαζί της, πρέπει να ξεκαθαρίσουν ποιος διαθέτει μεγαλύτερη πολιτική επιρροή στον χώρο που διεκδικούν.

Γι’ αυτό η πραγματική σύγκρουση αυτή τη στιγμή δεν είναι μόνο:

Μητσοτάκης εναντίον Τσίπρα.

Ούτε μόνο:

Μητσοτάκης εναντίον Ανδρουλάκη.

Υπάρχει μια μάχη που προηγείται.

Τσίπρας εναντίον Ανδρουλάκη για το ποιος θα κερδίσει το δικαίωμα να θέσει το τελικό δίλημμα.

Και με τη μεταξύ τους δημοσκοπική απόσταση στις 3,2 μονάδες, αυτή η μάχη μόλις έγινε πολύ πιο ενδιαφέρουσα.

Πηγή: pagenews.gr