Μας έχετε κάνει τη ζωή… πατίνι!

Και υπάρχει ένας πολύ συγκεκριμένος λόγος: η μετακίνηση έχει ακριβύνει.

Το κόστος του αυτοκινήτου δεν είναι μόνο το καύσιμο. Είναι η ασφάλιση, η συντήρηση, τα ελαστικά, η στάθμευση και μια σειρά ακόμη από έξοδα που επιβαρύνουν τον οικογενειακό προϋπολογισμό. Τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν ότι τον Ιούλιο του 2026 η ομάδα «Μεταφορές» αυξήθηκε κατά 1,9%, μεταξύ άλλων λόγω των τιμών του πετρελαίου κίνησης και της βενζίνης.

Όταν η καθημερινή μετακίνηση γίνεται ακριβότερη, ο πολίτης αναζητά εναλλακτικές. Κάποιος επιλέγει τα μέσα μαζικής μεταφοράς, άλλος το ποδήλατο και αρκετοί τα τελευταία χρόνια το ηλεκτρικό πατίνι.

Δεν είναι λοιπόν δύσκολο να καταλάβουμε γιατί τα Ε.Π.Η.Ο. κερδίζουν χώρο στις πόλεις.

Το ζήτημα είναι να μην ξεχνάμε κάτι βασικό:

Το ηλεκτρικό πατίνι δεν είναι παιχνίδι.

Είναι μέσο μετακίνησης και ο άνθρωπος που το οδηγεί συμμετέχει στην κυκλοφορία. Έχει δικαιώματα, αλλά έχει και υποχρεώσεις.

Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.

Οι αριθμοί της Τροχαίας

Οι πρόσφατοι έλεγχοι της Διεύθυνσης Τροχαίας Αττικής αποτυπώνουν μια πραγματικότητα που δεν μπορούμε να αγνοήσουμε.

Σε ειδική εξόρμηση από τις πρώτες πρωινές ώρες της 9ης έως τις πρώτες πρωινές ώρες της 10ης Σεπτεμβρίου 2026 πραγματοποιήθηκαν 689 έλεγχοι σε Ε.Π.Η.Ο. και βεβαιώθηκαν 495 παραβάσεις. Από αυτές, 260 αφορούσαν μη χρήση κράνους, 175 ανασφάλιστα οχήματα, 28 μη ύπαρξη ή χρήση περιοριστή ταχύτητας, 16 μεταφορά υπεράριθμου επιβάτη και 13 μη χρήση ανακλαστικού γιλέκου. Ακόμη, 22 οχήματα ακινητοποιήθηκαν και μεταφέρθηκαν με γερανό.

Λίγες ημέρες νωρίτερα, σε άλλη ειδική εξόρμηση, είχαν βεβαιωθεί 115 παραβάσεις οδηγών Ε.Π.Η.Ο., μεταξύ άλλων για μη χρήση κράνους, παραβίαση ερυθρού σηματοδότη, μεταφορά υπεράριθμου επιβάτη, κίνηση σε πεζοδρόμιο και οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ.

Οι αριθμοί αυτοί δεν σημαίνουν ότι το ηλεκτρικό πατίνι είναι από μόνο του επικίνδυνο. Δείχνουν όμως κάτι απλό: το μέσο από μόνο του δεν αρκεί. Σημασία έχει ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται.

Ο χρήστης του ηλεκτρικού πατινιού κινείται στον δημόσιο χώρο και συνυπάρχει με αυτοκίνητα, μοτοσικλέτες, ποδήλατα και πεζούς. Οι κανόνες της κυκλοφορίας δεν σταματούν να ισχύουν επειδή κάποιος βρίσκεται πάνω σε ένα πατίνι.

Το νέο θεσμικό πλαίσιο έχει αυστηροποιήσει τους κανόνες, μεταξύ άλλων με απαγόρευση χρήσης από άτομα κάτω των 17 ετών και υποχρεωτική ασφαλιστική κάλυψη, ενώ προβλέπονται αυστηρότερες κυρώσεις για παραβάσεις και για επιχειρήσεις που διαθέτουν πατίνια σε ανηλίκους.

Η κατεύθυνση είναι σαφής: περισσότερη ασφάλεια, αποτελεσματικοί έλεγχοι και περισσότερη ατομική ευθύνη.

Το κράνος δεν είναι αξεσουάρ

Όλοι έχουμε δει κάποιον να ανεβαίνει στο πατίνι χωρίς κράνος για να διανύσει μερικές εκατοντάδες μέτρα.

«Πάω μέχρι το περίπτερο».

«Είμαι κοντά στο σπίτι».

«Δεν τρέχω».

Το ατύχημα, όμως, δεν γνωρίζει απόσταση.

Μπορεί να συμβεί δίπλα στο σπίτι μας ή στη διαδρομή που κάνουμε καθημερινά. Και όταν συμβεί, ο αναβάτης του πατινιού δεν έχει το αμάξωμα ενός αυτοκινήτου να τον προστατεύσει.

Γι’ αυτό το κράνος δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αξεσουάρ ούτε ως κάτι που φοράμε μόνο για να αποφύγουμε το πρόστιμο.

Το φοράμε για να προστατεύσουμε τον εαυτό μας.

Η ταχύτητα δεν είναι επίδειξη

Το ότι ένα πατίνι μπορεί να αναπτύξει μεγάλη ταχύτητα δεν σημαίνει ότι πρέπει να κινείται πάντα σε αυτή.

Στην πόλη υπάρχουν πεζοί, αυτοκίνητα, διασταυρώσεις, φανάρια, λακκούβες και απρόβλεπτες κινήσεις. Ο οδηγός πρέπει να έχει χρόνο να αντιδράσει.

Δεν χρειάζεται να περάσουμε πρώτοι από το φανάρι ούτε να κάνουμε επικίνδυνους ελιγμούς για να κερδίσουμε λίγα δευτερόλεπτα.

Στον δρόμο αυτά τα λίγα δευτερόλεπτα μπορεί να κοστίσουν πολύ ακριβά.

Το ίδιο ισχύει και για το κινητό.

Ένα μήνυμα μπορεί να περιμένει. Μια τηλεφωνική κλήση μπορεί να γίνει αργότερα. Το τραγούδι μπορεί να αλλάξει όταν σταματήσουμε.

Ένας πεζός μπορεί να αλλάξει ξαφνικά πορεία. Ένα αυτοκίνητο μπορεί να εμφανιστεί από ένα στενό. Μια πόρτα μπορεί να ανοίξει μπροστά μας.

Η προσοχή πρέπει να είναι στον δρόμο.

Τόσο απλά.

Οι μικροί τροχοί θέλουν προσοχή

Βρεγμένο οδόστρωμα, μεταλλικές σχάρες, καπάκια, διαγραμμίσεις, πλακάκια και λακκούβες μπορούν να δημιουργήσουν πρόβλημα στον αναβάτη.

Οι μικροί τροχοί ενός πατινιού δεν συγχωρούν εύκολα το λάθος. Μια ανωμαλία του δρόμου που μπορεί να περάσει σχεδόν απαρατήρητη από ένα αυτοκίνητο μπορεί να οδηγήσει σε απώλεια ισορροπίας.

Χρειάζεται λοιπόν προσαρμογή της ταχύτητας και ιδιαίτερη προσοχή όταν οι συνθήκες δυσκολεύουν.

Και το ίδιο το πατίνι χρειάζεται έλεγχο.

Πριν από τη διαδρομή, ένας σύντομος έλεγχος στα φρένα, τα ελαστικά, τα φώτα και το τιμόνι δεν κοστίζει τίποτα. Ένα όχημα με εμφανή μηχανική βλάβη δεν είναι ασφαλές μέσο μετακίνησης.

Και όταν φτάσουμε, πού το αφήνουμε;

Εδώ βρίσκεται ένα ακόμη μεγάλο κεφάλαιο της συζήτησης: η στάθμευση.

Ένα πατίνι παρατημένο στη μέση ενός πεζοδρομίου μπορεί για κάποιους να είναι απλώς μια εικόνα αταξίας.

Για έναν άνθρωπο με αναπηρικό αμαξίδιο, έναν τυφλό συμπολίτη μας, έναν ηλικιωμένο ή έναν γονέα με παιδικό καρότσι μπορεί να είναι πραγματικό εμπόδιο.

Ο Δήμος Αθηναίων έχει θεσπίσει κανονισμό για την κυκλοφορία και τη στάθμευση των Ε.Π.Η.Ο. και έχει εγκρίνει 1.574 θέσεις στάθμευσης για πατίνια εταιρειών εκμίσθωσης. Για τους ιδιώτες προβλέπεται ότι η στάθμευση πρέπει να γίνεται με τρόπο που να εξασφαλίζει ελεύθερη δίοδο 1,5 μέτρου για τους πεζούς, ενώ απαγορεύεται η στάθμευση σε ράμπες, διαβάσεις, εισόδους κτιρίων και άλλες κρίσιμες προσβάσεις.

Αυτό είναι σημαντικό βήμα.

Γιατί η μικροκινητικότητα δεν μπορεί να σημαίνει άναρχη κινητικότητα και στάθμευση χωρίς όρια.

Δεν είναι μόνο θέμα του χρήστη

Υπάρχει και η ευθύνη των εταιρειών που δραστηριοποιούνται στην ενοικίαση ηλεκτρικών πατινιών.

Η σωστή διαχείριση του στόλου, η τήρηση των προβλεπόμενων ζωνών στάθμευσης και η άμεση απομάκρυνση οχημάτων που δημιουργούν προβλήματα στην προσβασιμότητα αποτελούν μέρος της λύσης.

Η οργανωμένη μικροκινητικότητα μπορεί να λειτουργήσει. Η άναρχη μικροκινητικότητα δημιουργεί προβλήματα.

Και αυτό πρέπει να το αντιμετωπίσουμε χωρίς δογματισμούς.

Γιατί, όμως, ο κόσμος στρέφεται στα πατίνια;

Εδώ βρίσκεται ένα κομμάτι της συζήτησης που συχνά ξεχνάμε.

Δεν αγοράζει ή δεν νοικιάζει κάποιος ηλεκτρικό πατίνι μόνο επειδή είναι μόδα.

Για κάποιους συμπολίτες μας το πατίνι αποτελεί οικονομική λύση και χωρίς το άγχος της αναζήτησης στάθμευσης. Η επιλογή πρέπει να έχει ως προτεραιότητα την ασφάλεια.

Δεν αντικαθιστά τα μέσα μαζικής μεταφοράς και δεν μπορεί να χρησιμοποιείται με τον ίδιο τρόπο σε κάθε καιρική ή κυκλοφοριακή συνθήκη.

Τα πρόστιμα από μόνα τους δεν αρκούν

Η Τροχαία πρέπει να κάνει τη δουλειά της και οι έλεγχοι είναι απαραίτητοι. Όταν κάποιος παραβιάζει τους κανόνες και θέτει σε κίνδυνο τον εαυτό του ή τους άλλους, πρέπει να ελέγχεται.

Αλλά το πρόβλημα δεν λύνεται μόνο με πρόστιμα.

Χρειάζεται ενημέρωση και κυκλοφοριακή αγωγή. Χρειάζεται οι νέοι να μάθουν από νωρίς ότι ο δρόμος δεν είναι χώρος επίδειξης. Χρειάζεται συνέπεια στην εφαρμογή των κανόνων και, όταν εντοπίζονται οχήματα που δεν πληρούν τις προβλεπόμενες προδιαγραφές, να εφαρμόζονται τα προβλεπόμενα μέτρα.

Χρειάζεται όμως και κάτι ακόμη: υποδομή.

Δεν μπορούμε να ζητάμε από τους πολίτες να χρησιμοποιούν ασφαλέστερα και πιο βιώσιμα μέσα μετακίνησης και ταυτόχρονα να τους αφήνουμε να κινούνται σε ένα οδικό περιβάλλον που δεν έχει σχεδιαστεί για τη μικροκινητικότητα.

Χρειάζονται κατάλληλες και ασφαλείς υποδομές κυκλοφορίας για ηλεκτρικά πατίνια και τα υπόλοιπα μέσα μικροκινητικότητας, όπου αυτό είναι τεχνικά και κυκλοφοριακά εφικτό, με σαφή διαχωρισμό από τους πεζούς και ασφαλείς συνδέσεις με το υπόλοιπο δίκτυο μετακίνησης.

Χρειάζονται επίσης οργανωμένες θέσεις στάθμευσης, ώστε το πατίνι να έχει συγκεκριμένο χώρο όταν τελειώνει η διαδρομή του.

Η οδική ασφάλεια δεν είναι υπόθεση μόνο της Αστυνομίας. Είναι υπόθεση της Πολιτείας, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, των εταιρειών και, φυσικά, κάθε χρήστη του δρόμου.

Τα πατίνια ήρθαν για να μείνουν. Το θέμα είναι πώς.

Δεν χρειάζεται να δαιμονοποιήσουμε το ηλεκτρικό πατίνι.

Τα ηλεκτρικά πατίνια έχουν πλέον θέση στην αστική μετακίνηση. Η συζήτηση, λοιπόν, δεν είναι αν θα υπάρχουν στους δρόμους μας.

Είναι πώς θα υπάρχουν.

Με κανόνες. Με σεβασμό στους πεζούς. Με υπεύθυνους χρήστες και υπεύθυνες εταιρείες. Με οργανωμένη στάθμευση και κατάλληλες υποδομές. Με ελέγχους όταν οι κανόνες παραβιάζονται και με κυκλοφοριακή αγωγή πριν χρειαστεί να επιβληθεί το πρόστιμο.

Το ηλεκτρικό πατίνι μπορεί να είναι οικονομικό και πρακτικό μέσο μετακίνησης.

Δεν μπορεί όμως να μπαίνει πάνω από την ασφάλεια και την ανθρώπινη ζωή.

Μας έχετε κάνει τη ζωή… πατίνι.

Ας μην την κάνουμε και επικίνδυνη.

Γιατί στον δρόμο δεν έχει σημασία ποιος θα φτάσει πρώτος.

Έχει σημασία να φτάσουμε όλοι.

Χρήστος Σώκλας

Μέλος Ε.ΑΣ.Υ.Α.

Πτυχιούχος Νομικής Σχολής Αθηνών με ειδίκευση στην Εγκληματολογία