Πόλεμος εκατομμυριούχων με την Εκκλησία της Αγγλίας: Μπλόκο στις αποζημιώσεις 100 εκατ. για τη δουλεία!

Αποκαλυπτική έρευνα του Guardian φωτίζει το δίκτυο πολιτικών πιέσεων, ισχυρών χρηματοδοτών, συντηρητικών μέσων ενημέρωσης και νομικών κινήσεων που επιχειρεί να σταματήσει το ταμείο ιστορικής επανόρθωσης της Εκκλησίας της Αγγλίας. Στο επίκεντρο ο λόρδος Νάιτζελ Μπίγκαρ και οι σχέσεις του με οργανώσεις που έχουν χρηματοδοτηθεί από τον δισεκατομμυριούχο Πολ Μάρσαλ.

Μια σκληρή σύγκρουση ανάμεσα στην Εκκλησία της Αγγλίας, ισχυρούς παράγοντες του χρηματοπιστωτικού κόσμου, συντηρητικούς πολιτικούς και μέσα ενημέρωσης εξελίσσεται στη Βρετανία, με επίκεντρο ένα ταμείο ύψους 100 εκατομμυρίων λιρών για την αντιμετώπιση της ιστορικής κληρονομιάς του διατλαντικού δουλεμπορίου.

Η υπόθεση, που αποκαλύπτει σε εκτενή έρευνά του ο Guardian, ξεπερνά κατά πολύ τα όρια μιας εκκλησιαστικής διαφωνίας.

Αγγίζει την ιστορική ευθύνη της Βρετανίας για τη δουλεία, τη δύναμη των μεγάλων ιδιωτικών περιουσιών στη δημόσια συζήτηση, την πολιτική επιρροή των μέσων ενημέρωσης και τον ιδεολογικό πόλεμο γύρω από την αποικιοκρατία.

Στο επίκεντρο βρίσκεται το Project Spire, το σχέδιο της Εκκλησίας της Αγγλίας για τη δημιουργία ενός επενδυτικού ταμείου που θα στηρίζει κοινότητες οι οποίες εξακολουθούν να επηρεάζονται από τις συνέπειες της υποδούλωσης Αφρικανών.

Η πρωτοβουλία ανακοινώθηκε το 2023 και επρόκειτο αρχικά να τεθεί σε λειτουργία το 2024.

Ωστόσο, μια παρατεταμένη εκστρατεία αμφισβήτησης, μαζί με την απειλή δικαστικής προσφυγής, έχει καθυστερήσει την υλοποίησή της.

Το σχέδιο των 100 εκατ. λιρών που άνοιξε τον «ασκό του Αιόλου»

Η Εκκλησία της Αγγλίας αποφάσισε να εξετάσει σε βάθος την ιστορική προέλευση της περιουσίας της και τη σύνδεσή της με το εμπόριο σκλάβων.

Η έρευνα αποκάλυψε ότι μέρος των κεφαλαίων της συνδεόταν με το Queen Anne’s Bounty, έναν οργανισμό που ιδρύθηκε το 1704 και είχε επενδύσει σημαντικά ποσά στη South Sea Company.

Η συγκεκριμένη εταιρεία συμμετείχε στο διατλαντικό δουλεμπόριο και, σύμφωνα με τα ιστορικά στοιχεία που παραθέτει ο Guardian, διακίνησε περίπου 34.000 υποδουλωμένους Αφρικανούς.

Η έρευνα ανέδειξε επίσης δωρεές και οικονομικές σχέσεις με πρόσωπα που είχαν επωφεληθεί από το δουλεμπόριο και τις φυτείες.

Ανάμεσά τους περιλαμβανόταν ο Έντουαρντ Κόλστον, ιστορική μορφή του βρετανικού δουλεμπορίου, του οποίου το άγαλμα ανατράπηκε από διαδηλωτές στο Μπρίστολ το 2020.

Το 2023, οι διαχειριστές της εκκλησιαστικής περιουσίας ανακοίνωσαν τη δημιουργία του Fund for Healing, Repair and Justice, με αρχικό κεφάλαιο 100 εκατομμυρίων λιρών.

Το ποσό θα προερχόταν από το επενδυτικό χαρτοφυλάκιο της Εκκλησίας, η αξία του οποίου υπολογίζεται σε περίπου 11,6 δισεκατομμύρια λίρες.

Στόχος δεν ήταν η απλή διανομή ενός εφάπαξ ποσού, αλλά η δημιουργία ενός επενδυτικού μηχανισμού με αποδόσεις που θα χρηματοδοτούσαν μακροχρόνιες δράσεις.

Η φιλοδοξία ήταν το ταμείο να προσελκύσει επιπλέον κεφάλαια και να φτάσει σταδιακά το ένα δισεκατομμύριο λίρες.

Νάιτζελ Μπίγκαρ: Ο λόρδος που ηγείται της αντίδρασης

Κεντρικό πρόσωπο στην εκστρατεία κατά του Project Spire είναι ο Νάιτζελ Μπίγκαρ, συνταξιούχος καθηγητής ηθικής θεολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, αγγλικανός ιερέας και μέλος της Βουλής των Λόρδων με τους Συντηρητικούς.

Ο Μπίγκαρ έχει εξελιχθεί σε μία από τις πιο προβεβλημένες φωνές που αμφισβητούν την πολιτική και ιστορική βάση των αποζημιώσεων για τη δουλεία.

Σύμφωνα με τον Guardian, έχει δημοσιεύσει επανειλημμένα άρθρα εναντίον του σχεδίου, ενώ έχει συμμετάσχει σε συνεντεύξεις, δημόσιες συζητήσεις και εκδηλώσεις.

Ο ίδιος υποστηρίζει ότι η Εκκλησία υπερβάλλει ως προς την ιστορική της ενοχή και υποβαθμίζει τον ρόλο αγγλικανών στην κατάργηση του δουλεμπορίου.

Η θέση του δεν αρνείται ότι η δουλεία ήταν απεχθής πρακτική.

Αντίθετα, επιχειρεί να αμφισβητήσει εάν η σημερινή Εκκλησία έχει την υποχρέωση να διαθέσει σημαντικό μέρος της περιουσίας της για ιστορική επανόρθωση.

Η αντιπαράθεση αποκτά ιδιαίτερη ένταση επειδή η Εκκλησία δεν αντιμετωπίζει απλώς μια διαφωνία ιστορικής ερμηνείας, αλλά μια οργανωμένη δημόσια εκστρατεία που αμφισβητεί την ίδια τη νομιμότητα και τη σκοπιμότητα του ταμείου.

Ο δισεκατομμυριούχος Πολ Μάρσαλ και η δύναμη των μέσων ενημέρωσης

Η σημαντικότερη διάσταση της έρευνας του Guardian αφορά τον σερ Πολ Μάρσαλ, συνιδρυτή του επενδυτικού ομίλου Marshall Wace και έναν από τους πλέον επιδραστικούς χρηματοδότες του βρετανικού συντηρητικού χώρου.

Ο Μάρσαλ διαθέτει ισχυρή παρουσία στον χώρο των μέσων ενημέρωσης.

Στα μέσα με τα οποία συνδέεται περιλαμβάνονται το περιοδικό The Spectator, ο τηλεοπτικός σταθμός GB News και ο ιστότοπος πολιτικού σχολιασμού UnHerd.

Τα συγκεκριμένα μέσα έχουν φιλοξενήσει επανειλημμένα επικριτικές τοποθετήσεις για το Project Spire.

Το Spectator, το οποίο ο Μάρσαλ απέκτησε το 2024 έναντι 100 εκατομμυρίων λιρών, έχει δημοσιεύσει άρθρα που αμφισβητούν την ιστορική, πολιτική και νομική βάση της πρωτοβουλίας.

Στο GB News, ο Μπίγκαρ παρουσίασε το σχέδιο ως μια μορφή αδικαιολόγητης αυτοτιμωρίας της Εκκλησίας.

Αντίστοιχες απόψεις προβλήθηκαν και στο UnHerd.

Η έρευνα του Guardian αναδεικνύει ότι η διαφωνία απέκτησε μεγάλη δημοσιότητα μέσω ενός οικοσυστήματος μέσων με ιδεολογικές συγγένειες.

Ωστόσο, η ύπαρξη αυτών των δημοσιεύσεων δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι ο Μάρσαλ καθοδήγησε προσωπικά το περιεχόμενό τους ή συντόνισε την εκστρατεία.

Η κρίσιμη αποκάλυψη αφορά τις παράλληλες οικονομικές και οργανωτικές σχέσεις του με φορείς στους οποίους συμμετέχει ο Μπίγκαρ.

Οι χρηματοδοτήσεις που αποκαλύπτει ο Guardian

Σύμφωνα με την έρευνα, το φιλανθρωπικό ίδρυμα Sequoia Trust, το οποίο υποστηρίζει και προεδρεύει ο Πολ Μάρσαλ, έχει χρηματοδοτήσει οργανώσεις που συνδέονται με τον Μπίγκαρ.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει το Pharos Foundation, το οποίο συνίδρυσε ο Μπίγκαρ το 2023.

Το ίδρυμα στηρίζει ακαδημαϊκή έρευνα και ερευνητές που ασχολούνται, μεταξύ άλλων, με ζητήματα πολιτισμού, ιστορίας και πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Σύμφωνα με τους λογαριασμούς του, το Sequoia Trust διέθεσε 700.000 λίρες στο Pharos κατά τη διετία 2024–2025.

Ο Μπίγκαρ συμμετέχει στο ίδρυμα και ως αμειβόμενος εκπρόσωπος για την προσέλκυση χρηματοδοτήσεων, χωρίς να έχει δημοσιοποιήσει το ύψος της αμοιβής του.

Παράλληλα, φιλανθρωπικά ιδρύματα που συνδέονται με τον χρηματοδότη Τζορτζ Ρόμπινσον έχουν προσφέρει στο Pharos τουλάχιστον 500.000 λίρες.

Ο Ρόμπινσον δήλωσε στον Guardian ότι δεν γνώριζε την εκστρατεία εναντίον του Project Spire και ότι η αντίθεση του Μπίγκαρ αποτελεί προσωπική του δραστηριότητα, ανεξάρτητη από το εκπαιδευτικό έργο του ιδρύματος.

Τα εκατομμύρια σε συντηρητικές οργανώσεις

Η χρηματοδοτική παρουσία του Πολ Μάρσαλ εκτείνεται και σε άλλους οργανισμούς του βρετανικού συντηρητικού χώρου.

Ο Guardian αναφέρει ότι ο Μάρσαλ διέθεσε ένα εκατομμύριο λίρες για την έναρξη της Alliance for Responsible Citizenship (ARC) το 2023 και επιπλέον δύο εκατομμύρια λίρες το 2025.

Ο Μπίγκαρ είναι διευθυντής θυγατρικής ερευνητικής οργάνωσης της ARC, θέση για την οποία, σύμφωνα με τον ίδιο, δεν αμείβεται.

Το Sequoia Trust χρηματοδότησε επίσης το συντηρητικό ερευνητικό κέντρο Policy Exchange με 890.000 λίρες κατά την περίοδο 2020–2023.

Το Policy Exchange δημοσίευσε το 2025 έκθεση 58 σελίδων κατά των αποζημιώσεων που σχεδιάζει η Εκκλησία.

Στους συγγραφείς της περιλαμβανόταν ο Μπίγκαρ.

Οι οικονομικές αυτές σχέσεις δείχνουν τη διασύνδεση προσώπων και οργανώσεων στον συντηρητικό δημόσιο διάλογο.

Δεν τεκμηριώνουν, ωστόσο, ότι κάθε χρηματοδότηση είχε ως συγκεκριμένο σκοπό την ανατροπή του Project Spire.

Αυτή η διάκριση είναι ουσιώδης για την αξιολόγηση των αποκαλύψεων.

Η δημοσκόπηση που άναψε φωτιές: Δύο διαφορετικές εικόνες για το ίδιο ερώτημα

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της έρευνας αφορά μια δημοσκόπηση μεταξύ 500 εκκλησιαζομένων.

Η έρευνα χρησιμοποιήθηκε από επικριτές του Project Spire για να υποστηριχθεί ότι το ταμείο θα μπορούσε να αποθαρρύνει τις δωρεές προς την Εκκλησία.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα που αναπαρήγαγαν τα αποτελέσματα, το 61% των ερωτηθέντων ενδέχεται να περιόριζε τις δωρεές του εάν χρήματα που θα μπορούσαν να στηρίξουν τις ενορίες κατευθύνονταν στο ταμείο.

Ωστόσο, ο Guardian εντόπισε ένα δεύτερο ερώτημα της ίδιας δημοσκόπησης, το οποίο παρουσίαζε διαφορετική εικόνα.

Όταν οι συμμετέχοντες ρωτήθηκαν πιο άμεσα εάν η διάθεση 100 εκατομμυρίων λιρών από την εκκλησιαστική περιουσία για ιστορική επανόρθωση θα επηρέαζε τις συνήθεις δωρεές τους, το 61% απάντησε ότι θα διατηρούσε ή θα αύξανε τη συνεισφορά του.

Το 34% δήλωσε ότι θα τη μείωνε.

Η διαφορετική διατύπωση των ερωτήσεων φαίνεται ότι επηρέασε ουσιαστικά τις απαντήσεις.

Η έρευνα αποκάλυψε επίσης ότι τη δημοσκόπηση είχε παραγγείλει και πληρώσει ο ίδιος ο Μπίγκαρ.

Η εταιρεία Merlin Strategy δήλωσε ότι παρέδωσε τα αποτελέσματα στον εντολέα της, χωρίς να συμμετάσχει στη μετέπειτα δημοσιοποίησή τους.

Η υπόθεση αναδεικνύει τον τρόπο με τον οποίο η επιλεκτική προβολή δημοσκοπικών ευρημάτων μπορεί να διαμορφώσει τη δημόσια αντίληψη για ένα αμφιλεγόμενο θέμα.

Η συντηρητική βουλευτής που έφερε τη σύγκρουση στη Βουλή

Η αντιπαράθεση μεταφέρθηκε και στο βρετανικό Κοινοβούλιο.

Κεντρικό ρόλο ανέλαβε η βουλευτής των Συντηρητικών Κέιτι Λαμ, η οποία έχει ταχθεί κατά της διάθεσης των 100 εκατομμυρίων λιρών για το ταμείο.

Η Λαμ έχει υποστηρίξει ότι πολλές ενορίες αντιμετωπίζουν σοβαρές οικονομικές δυσκολίες και ότι τα διαθέσιμα κεφάλαια θα έπρεπε να κατευθυνθούν στην αποκατάσταση εκκλησιαστικών κτιρίων και στη στήριξη των τοπικών κοινοτήτων.

Τον Δεκέμβριο συντόνισε επιστολή 27 βουλευτών και μελών της Βουλής των Λόρδων προς τη νέα αρχιεπίσκοπο του Καντέρμπουρι, Σάρα Μάλάλι.

Στην επιστολή αμφισβητήθηκε η νομική και θεσμική βάση του σχεδίου.

Η πολιτική αυτή παρέμβαση αύξησε την πίεση προς την εκκλησιαστική ηγεσία και ενίσχυσε τη δημόσια συζήτηση γύρω από τις προτεραιότητες της Εκκλησίας.

Η απάντηση της Εκκλησίας: Τα χρήματα δεν αφαιρούνται από τις ενορίες

Η Εκκλησία της Αγγλίας απορρίπτει το επιχείρημα ότι το Project Spire θα χρηματοδοτηθεί εις βάρος των τοπικών ενοριών.

Σύμφωνα με την επίσημη θέση της, τα 100 εκατομμύρια λίρες δεν θα αφαιρεθούν από τους πόρους που προορίζονται για τη λειτουργία και τη στήριξη των εκκλησιών.

Η Εκκλησία επισημαίνει ότι η χρηματοδότηση για ενορίες και κληρικούς έχει αυξηθεί κατά 36%, φτάνοντας τα 1,6 δισεκατομμύρια λίρες στην τρέχουσα τριετή περίοδο, σε σύγκριση με την προηγούμενη.

Η επισήμανση αυτή αποτελεί βασικό στοιχείο της υπεράσπισης του σχεδίου.

Η εκκλησιαστική ηγεσία υποστηρίζει ότι η αναγνώριση ιστορικών ευθυνών μπορεί να συνυπάρχει με την εκπλήρωση των σημερινών θρησκευτικών και κοινωνικών υποχρεώσεων.

Οι επικριτές, αντίθετα, θεωρούν ότι η προτεραιότητα πρέπει να δοθεί στις υφιστάμενες ανάγκες των ενοριών.

Η διαφωνία επομένως δεν αφορά μόνο το ιστορικό παρελθόν, αλλά και τη διαχείριση της σημερινής εκκλησιαστικής περιουσίας.

Νομικό μπλόκο: Η δικαστική απειλή που μπορεί να καθυστερήσει το ταμείο για χρόνια

Η εκστρατεία αμφισβήτησης έχει αποκτήσει και νομική διάσταση.

Η Εκκλησία επιβεβαίωσε τον Ιούλιο ότι αντιμετωπίζει την απειλή δικαστικής προσφυγής.

Σύμφωνα με πληροφορίες του Guardian, πίσω από τη νομική πρωτοβουλία βρίσκεται ο δικηγόρος και αρθρογράφος της Daily Telegraph Μπιτζάν Ομράνι, ο οποίος έχει ασκήσει επανειλημμένα κριτική στο Project Spire.

Το βασικό νομικό ερώτημα αφορά την εξουσία των διαχειριστών της εκκλησιαστικής περιουσίας να διαθέτουν κεφάλαια για τέτοιους σκοπούς.

Εξετάζεται επίσης εάν η χρηματοδότηση δράσεων εκτός Βρετανίας συμβιβάζεται με τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην Εκκλησία της Αγγλίας και τις ενορίες της.

Η απειλή δικαστικού ελέγχου έχει ήδη καθυστερήσει την υποβολή αίτησης προς την αρμόδια φιλανθρωπική ρυθμιστική αρχή για τη σύσταση ανεξάρτητου φορέα διαχείρισης του ταμείου.

Εάν η υπόθεση οδηγηθεί σε μακρά δικαστική διαδικασία, οι καθυστερήσεις ενδέχεται να παραταθούν για χρόνια.

Ο Μπίγκαρ δήλωσε ότι δεν συμμετέχει στη συγκεκριμένη νομική προσφυγή.

Σάρα Μάλάλι: Η Εκκλησία επιμένει στην ιστορική της ευθύνη

Παρά τις αντιδράσεις, η αρχιεπίσκοπος του Καντέρμπουρι Σάρα Μάλάλι έχει επαναβεβαιώσει τη δέσμευση της Εκκλησίας στο σχέδιο.

Κατά την επίσκεψή της στην Γκάνα τον Ιούλιο, εξέφρασε τη λύπη της για την ιστορική συμμετοχή της Εκκλησίας της Αγγλίας στο διατλαντικό δουλεμπόριο.

Η στάση αυτή συνεχίζει μια διαδικασία αυτοκριτικής που είχε ξεκινήσει αρκετά χρόνια νωρίτερα.

Ήδη από το 2007, ο τότε αρχιεπίσκοπος Ρόουαν Ουίλιαμς είχε θέσει το ζήτημα της ανάγκης αποζημιώσεων για τη δουλεία.

Ο διάδοχός του, Τζάστιν Ουέλμπι, είχε επίσης αναγνωρίσει δημόσια τη βαθιά ιστορική ευθύνη της Εκκλησίας.

Η σημερινή εκκλησιαστική ηγεσία αντιμετωπίζει το Project Spire ως πράξη μετάνοιας, υπεύθυνης διαχείρισης και έμπρακτης αναγνώρισης ιστορικών αδικιών.

Η σύγκρουση, ωστόσο, έχει δημιουργήσει σοβαρές εντάσεις.

Στη Γενική Σύνοδο της Εκκλησίας, τον Ιούλιο, έγινε αναφορά σε ιδιαίτερα προσβλητικά μηνύματα που είχαν δεχθεί διαχειριστές της εκκλησιαστικής περιουσίας εξαιτίας του σχεδίου.

Τι απαντά ο Πολ Μάρσαλ στις αποκαλύψεις

Ο Πολ Μάρσαλ απάντησε στον Guardian ότι δεν χρηματοδοτεί την εκστρατεία εναντίον του Project Spire.

Δεν έκρυψε, όμως, την προσωπική του αντίθεση στο ταμείο.

Υποστήριξε ότι το σχέδιο είναι λανθασμένο και ότι τα χρήματα θα ήταν προτιμότερο να διατεθούν για τις ανάγκες της παγκόσμιας Αγγλικανικής Κοινωνίας, συμπεριλαμβανομένων των βρετανικών ενοριών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες.

Πρόσθεσε ότι θα ήταν πρόθυμος να χρηματοδοτήσει την εκστρατεία κατά του σχεδίου, παρότι δήλωσε ότι δεν το πράττει.

Η απάντησή του είναι σημαντική, καθώς διαχωρίζει τη γενικότερη χρηματοδότηση οργανώσεων και μέσων ενημέρωσης από την άμεση χρηματοδότηση της συγκεκριμένης εκστρατείας.

Ο Guardian καταγράφει τις διασυνδέσεις και τις οικονομικές σχέσεις, αλλά η δήλωση του Μάρσαλ δεν επιτρέπει να παρουσιαστεί ως αποδεδειγμένος άμεσος χρηματοδότης της εκστρατείας κατά του ταμείου.

Από την αποικιοκρατία στον σύγχρονο πολιτισμικό πόλεμο

Η υπόθεση Project Spire εντάσσεται σε μια ευρύτερη πολιτική και ιδεολογική αντιπαράθεση στη Βρετανία.

Τα τελευταία χρόνια, ιστορικοί θεσμοί, πανεπιστήμια, μουσεία και οργανισμοί έχουν εξετάσει τις σχέσεις τους με το αποικιακό παρελθόν και τη δουλεία.

Οι πρωτοβουλίες αυτές έχουν προκαλέσει αντιδράσεις από πολιτικούς και διανοουμένους που θεωρούν ότι η σύγχρονη επανεκτίμηση της βρετανικής ιστορίας παρουσιάζει μονομερώς το παρελθόν.

Ο Μπίγκαρ έχει συμμετάσχει και σε άλλες αντίστοιχες διαμάχες, μεταξύ άλλων γύρω από τον οργανισμό National Trust και τις ιστορικές του έρευνες.

Συνδέεται επίσης με συντηρητικά ακαδημαϊκά δίκτυα και έχει δημοσιεύσει κείμενα στον ιστότοπο History Reclaimed.

Η αντιπαράθεση για το Project Spire αναδεικνύει έτσι μια βαθύτερη σύγκρουση για την ερμηνεία της ιστορίας, τη συλλογική ευθύνη και τα όρια της θεσμικής επανόρθωσης.

Το μεγάλο ερώτημα: Ποιος αποφασίζει πώς θα χρησιμοποιηθεί η εκκλησιαστική περιουσία;

Πίσω από τη διαμάχη για τα 100 εκατομμύρια λίρες βρίσκεται ένα θεμελιώδες ερώτημα.

Μπορεί ένας σύγχρονος θρησκευτικός οργανισμός να διαθέσει μέρος της περιουσίας του για να αντιμετωπίσει ιστορικές αδικίες από τις οποίες ωφελήθηκαν προγενέστεροι θεσμοί του;

Η Εκκλησία της Αγγλίας υποστηρίζει ότι η ιστορική της σχέση με το δουλεμπόριο δημιουργεί ηθική υποχρέωση για έμπρακτη επανόρθωση.

Οι αντίπαλοι του σχεδίου αμφισβητούν τόσο την ιστορική ερμηνεία όσο και τη νομιμότητα και σκοπιμότητα της συγκεκριμένης δαπάνης.

Η έρευνα του Guardian προσθέτει μια ακόμη διάσταση: τον ρόλο ισχυρών οικονομικών παραγόντων, μέσων ενημέρωσης και οργανωμένων πολιτικών δικτύων στη διαμόρφωση της δημόσιας αντιπαράθεσης.

Το Project Spire παραμένει σε εκκρεμότητα, με την Εκκλησία να επιμένει στη δέσμευσή της και τους επικριτές να συνεχίζουν τις πιέσεις.

Η τελική έκβαση δεν θα καθορίσει μόνο την τύχη ενός ταμείου 100 εκατομμυρίων λιρών.

Θα αποτελέσει και μια σημαντική δοκιμασία για το πώς η σύγχρονη Βρετανία αντιμετωπίζει την ιστορική κληρονομιά της δουλείας, αλλά και για το πόση επιρροή μπορούν να ασκήσουν τα ισχυρά οικονομικά και πολιτικά δίκτυα στις αποφάσεις ενός από τους σημαντικότερους θεσμούς της χώρας.

Πηγή: pagenews.gr