Διπλό μήνυμα προς τον Αλέξη Τσίπρα και την Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.), αλλά και σαφείς αποστάσεις από τον χαρακτηρισμό που απέδωσε ο Θανάσης Καρτερός στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Νίκο Ανδρουλάκη, έστειλε ο διδάκτωρ κοινωνιολογίας και συγγραφέας Γιώργος Σιακαντάρης.
Μιλώντας την Τρίτη 13 Οκτωβρίου 2026 στο ραδιόφωνο των Παραπολιτικών 90,1 και στην εκπομπή «Εκείνη κι εγώ» με τη δημοσιογράφο Στέλλα Γκαντώνα, ο Γιώργος Σιακαντάρης δεν περιορίστηκε στην αντιπαράθεση γύρω από τον χαρακτηρισμό «βλάκας» για τον Νίκο Ανδρουλάκη.
Έθεσε ευθέως ζήτημα πολιτικής στρατηγικής, δημοσκοπικής δυναμικής και ιδεολογικής φυσιογνωμίας της ΕΛ.Α.Σ., υποστηρίζοντας ότι το ποσοστό του 15% δεν επαρκεί για έναν πολιτικό σχηματισμό που φιλοδοξεί να διεκδικήσει τη διακυβέρνηση της χώρας.
Η παρέμβασή του αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς συνδέει την ανάγκη συνεννόησης των προοδευτικών δυνάμεων με την απαίτηση για σαφείς αριστερές πολιτικές θέσεις, ιδίως στο πεδίο της φορολογίας και της αναδιανομής του πλούτου.
«Η δήλωση Τσίπρα δείχνει δυσαρέσκεια» – Το μήνυμα για τον Καρτερό
Στο επίκεντρο της συνέντευξης βρέθηκε ο χαρακτηρισμός «βλάκας» που, σύμφωνα με το ερώτημα που τέθηκε, απέδωσε ο Θανάσης Καρτερός στον Νίκο Ανδρουλάκη.
Ο Γιώργος Σιακαντάρης υποστήριξε ότι η αντίδραση του Αλέξη Τσίπρα αποτυπώνει τη δυσαρέσκειά του για το ύφος της συγκεκριμένης πολιτικής αντιπαράθεσης.
«Πιστεύω ότι η δήλωση του κ. Τσίπρα δείχνει δυσαρέσκεια και δείχνει προσπάθεια όχι να μαζέψει το πράγμα αλλά να το στρέψει προς τη σωστή κατεύθυνση», ανέφερε.
Ο ίδιος υπογράμμισε ότι ο ανταγωνισμός ανάμεσα στα κόμματα είναι αυτονόητος, καθώς διεκδικούν εκλογική επιρροή και πολιτική εκπροσώπηση.
Ωστόσο, έθεσε ένα σαφές όριο ως προς τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται αυτή η αντιπαράθεση.
Κατά την άποψή του, η πολιτική σύγκρουση δεν πρέπει να οδηγεί στην απαξίωση άλλων πολιτικών δυνάμεων, ιδιαίτερα όταν στο μέλλον μπορεί να ανακύψει ανάγκη συνεργασίας.
«Θεωρώ παράλογο να υποστηρίζεται αυτός ο χαρακτηρισμός», τόνισε, απορρίπτοντας τη συγκεκριμένη προσωπική επίθεση.
Σιακαντάρης: Ο Τσίπρας δεν ελέγχει την αρθρογραφία των συνεργατών του
Ο Γιώργος Σιακαντάρης επιχείρησε παράλληλα να διαχωρίσει την πολιτική ευθύνη του Αλέξη Τσίπρα από τις προσωπικές τοποθετήσεις συνεργατών του.
Όπως υποστήριξε, ο πρώην πρωθυπουργός δεν παρεμβαίνει προληπτικά στην αρθρογραφία τους ούτε καθορίζει τι θα γράψουν.
«Ο Αλ. Τσίπρας ποτέ δεν επεμβαίνει στην αρθρογραφία των συνεργατών του», δήλωσε.
Πρόσθεσε ότι ακόμη και όταν ο Αλέξης Τσίπρας διαφωνεί με ορισμένες απόψεις, αυτό δεν σημαίνει πως επιβάλλει συγκεκριμένη γραμμή ή ασκεί έλεγχο στο περιεχόμενο των δημοσιεύσεων.
Η επισήμανση αυτή είχε διπλή πολιτική σημασία.
Αφενός, ο Σιακαντάρης υπερασπίστηκε την αυτονομία της δημόσιας έκφρασης των συνεργατών του πρώην πρωθυπουργού.
Αφετέρου, παρουσίασε τη δήλωση Τσίπρα ως πολιτική παρέμβαση που επιχειρεί να αποκαταστήσει το επίπεδο της αντιπαράθεσης χωρίς να επιβάλει λογοκρισία ή πειθαρχικές κινήσεις.
«Δεν διευκολύνει τη συνεργασία μετά τις εκλογές» – Η προειδοποίηση για το ΠΑΣΟΚ
Η κριτική του Γιώργου Σιακαντάρη δεν περιορίστηκε στον χαρακτηρισμό καθαυτόν.
Συνδέθηκε με το ευρύτερο ερώτημα των μετεκλογικών συνεργασιών στον προοδευτικό χώρο.
Ο κοινωνιολόγος υποστήριξε ότι οι προσωπικές επιθέσεις και η απαξιωτική ρητορική δυσκολεύουν τη δυνατότητα πολιτικής συνεννόησης.
Κατά την εκτίμησή του, ο ανταγωνισμός ανάμεσα στην ΕΛ.Α.Σ. και το ΠΑΣΟΚ δεν πρέπει να μετατρέπεται σε σύγκρουση που θα καθιστά αδύνατη οποιαδήποτε μελλοντική συνεργασία.
Το ζήτημα έχει ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς η συζήτηση για τις μετεκλογικές ισορροπίες συνδέεται με τη δυνατότητα συγκρότησης εναλλακτικής κυβερνητικής πρότασης.
Ο Σιακαντάρης εμφανίστηκε να προκρίνει έναν ανταγωνισμό με σαφείς πολιτικές διαφορές, αλλά χωρίς προσωπική απαξίωση.
Η θέση αυτή αποτελεί και έμμεση προειδοποίηση προς όσους θεωρούν ότι η όξυνση της αντιπαράθεσης με το ΠΑΣΟΚ μπορεί από μόνη της να ενισχύσει την εκλογική δυναμική της ΕΛ.Α.Σ.
«Δεν είμαι ικανοποιημένος με το 15%» – Ο πήχης του 20% για την ΕΛ.Α.Σ.
Ακόμη πιο ουσιαστική πολιτικά ήταν η τοποθέτηση του Γιώργου Σιακαντάρη για τη δημοσκοπική εικόνα της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης.
Ερωτηθείς εάν τον ικανοποιεί το ποσοστό του 15%, απάντησε κατηγορηματικά αρνητικά.
«Δεν είμαι ικανοποιημένος με το 15%», ανέφερε.
Ο ίδιος αποκάλυψε ότι είχε θέσει από νωρίτερα έναν υψηλότερο στόχο για την πορεία του πολιτικού σχηματισμού.
«Πριν τον Νοέμβριο η ΕΛ.Α.Σ. πρέπει να είναι γύρω στο 20%», υποστήριξε.
Ο στόχος αυτός, σύμφωνα με τη συλλογιστική του, συνδέεται με τη δυνατότητα της ΕΛ.Α.Σ. να παρουσιαστεί στις επόμενες εθνικές εκλογές ως αξιόπιστη εναλλακτική κυβερνητική λύση.
Η απόσταση των πέντε ποσοστιαίων μονάδων ανάμεσα στο 15% και στο 20% δεν αντιμετωπίζεται από τον Σιακαντάρη ως απλή αριθμητική διαφορά.
Αντιθέτως, τη συνδέει με την πολιτική πειστικότητα, τη δυναμική και τη δυνατότητα του κόμματος να αποκτήσει ευρύτερη κοινωνική απήχηση.
Πρόκειται, πάντως, για προσωπική πολιτική αξιολόγηση του ίδιου και όχι για επίσημο εκλογικό στόχο που ανακοινώθηκε από την ηγεσία της ΕΛ.Α.Σ.
Αιχμές για την ιδεολογική ασάφεια: «Να δώσει αριστερό στίγμα»
Ο Γιώργος Σιακαντάρης συνέδεσε τη δημοσκοπική ενίσχυση της ΕΛ.Α.Σ. με την ανάγκη να αποκτήσει καθαρότερη πολιτική ταυτότητα.
Όπως υποστήριξε, ο σχηματισμός πρέπει να παραμείνει συνεπής στις βασικές κατευθύνσεις του μανιφέστου του.
«Πιστεύω ότι πρέπει να δώσει το αριστερό στίγμα και να συνεχίσει στη βάση του αριστερού στίγματος που είχε δώσει στο μανιφέστο», σημείωσε.
Παράλληλα, εξέφρασε ενστάσεις για θέσεις που, κατά την άποψή του, δεν αποτυπώνουν με την απαιτούμενη σαφήνεια αυτή την ιδεολογική κατεύθυνση.
Στο σημείο αυτό αναφέρθηκε ειδικά στη φορολογική πολιτική.
Η παρέμβασή του αναδεικνύει μια ουσιαστική πολιτική διαφωνία: κατά πόσο ένας σχηματισμός της Αριστεράς πρέπει να επιδιώκει τη διεύρυνση της κοινωνικής του βάσης μέσω μετριοπαθέστερων θέσεων ή να επιμένει σε μια πιο καθαρή αναδιανεμητική ατζέντα.
Ο Σιακαντάρης τάχθηκε υπέρ της δεύτερης κατεύθυνσης.
«Κλείνει το μάτι» στους ισχυρούς; Η κριτική για τον πλούτο και τη φορολογία
Σε ερώτηση της δημοσιογράφου εάν η ΕΛ.Α.Σ. επιχειρεί να προσεγγίσει πολιτικά ακροατήρια στα δεξιά της, ο Γιώργος Σιακαντάρης προχώρησε σε μια πιο συγκεκριμένη κριτική.
Υποστήριξε ότι ο πολιτικός οργανισμός εμφανίζεται να απευθύνεται και σε κοινωνικά στρώματα με ισχυρή οικονομική θέση.
Έσπευσε, ωστόσο, να διευκρινίσει ότι η κριτική του αφορά τον πολιτικό σχηματισμό και όχι προσωπικά τον Αλέξη Τσίπρα.
Η διάκριση αυτή έχει σημασία, καθώς ο Σιακαντάρης δεν απέδωσε στον πρώην πρωθυπουργό προσωπική μετατόπιση προς οικονομικά ισχυρά συμφέροντα.
Αντίθετα, αμφισβήτησε τη σαφήνεια ορισμένων πολιτικών επιλογών της ΕΛ.Α.Σ.
Ειδικότερα, εξέφρασε διαφωνία με τη συζήτηση περί φορολόγησης των υπερκερδών, επιμένοντας ότι η αριστερή φορολογική πολιτική πρέπει να στηρίζεται σε μια ευρύτερη αρχή προοδευτικότητας.
«Αυτό που προτείναμε στο μανιφέστο είναι η προοδευτική φορολογία», ανέφερε.
Σύμφωνα με τη θέση του, η προοδευτικότητα δεν πρέπει να περιορίζεται στη φορολόγηση της εργασίας, αλλά να επεκτείνεται και στη φορολόγηση των κερδών και του πλούτου.
Το επιχείρημά του θέτει στο επίκεντρο τη διανομή των φορολογικών βαρών και την κοινωνική δικαιοσύνη.
Η φορολογία ως δοκιμασία για την πολιτική φυσιογνωμία της Αριστεράς
Η αναφορά στη φορολογική πολιτική δεν ήταν δευτερεύουσα.
Για τον Γιώργο Σιακαντάρη, η στάση απέναντι στον πλούτο και στα κέρδη αποτελεί κριτήριο πολιτικής ταυτότητας.
Η συζήτηση για τα υπερκέρδη, όπως προκύπτει από την τοποθέτησή του, δεν αρκεί από μόνη της για να συγκροτήσει ένα συνεκτικό αριστερό φορολογικό πρόγραμμα.
Αντίθετα, υποστήριξε την ανάγκη συνολικότερης προοδευτικής φορολογίας.
Η θέση αυτή συνδέεται με το ερώτημα εάν η οικονομική πολιτική της ΕΛ.Α.Σ. θα δίνει προτεραιότητα στην αναδιανομή, στην ενίσχυση του κοινωνικού κράτους και στη φορολογική επιβάρυνση ανάλογα με την οικονομική δυνατότητα.
Η κριτική του Σιακαντάρη δείχνει ότι η συζήτηση στο εσωτερικό και γύρω από τον πολιτικό σχηματισμό δεν περιορίζεται στα πρόσωπα ή στις δημοσκοπήσεις.
Αφορά επίσης το περιεχόμενο της κυβερνητικής πρότασης που επιδιώκει να παρουσιάσει.
«Η κανονικότητα των σκανδάλων πρέπει να απορριφθεί»
Ο Γιώργος Σιακαντάρης τοποθετήθηκε και απέναντι στη συζήτηση για το εάν η «κανονικότητα» αποτελεί πολιτική ευκαιρία για την Αριστερά.
Η απάντησή του ήταν ότι η έννοια της κανονικότητας δεν έχει ενιαίο περιεχόμενο.
Διαχώρισε την κανονικότητα που, κατά την πολιτική του αξιολόγηση, συνδέεται με σκάνδαλα και κοινωνικές ανισότητες από μια άλλη κανονικότητα, η οποία βασίζεται στην πρόοδο και την ανάπτυξη.
Στην πρώτη κατηγορία ενέταξε τις υποθέσεις που συνδέονται με τον ΟΠΕΚΕΠΕ και τις συνθήκες που, όπως υποστήριξε, ενισχύουν την εξάρτηση των εργαζομένων από οικονομικά ισχυρότερους παράγοντες.
Οι αναφορές αυτές αποτελούν μέρος της πολιτικής κριτικής του και δεν συνιστούν αυτοτελή τεκμηρίωση συγκεκριμένων παρανομιών.
Κατά τον Σιακαντάρη, μια τέτοια εκδοχή της κανονικότητας πρέπει να απορριφθεί.
Αντίθετα, υπερασπίστηκε την ανάγκη μιας οικονομικής και κοινωνικής κανονικότητας που θα βασίζεται στην ανάπτυξη και στην πρόοδο.
«Ισχυρή ανάπτυξη με ισχυρό κράτος πρόνοιας»
Στο τελευταίο μέρος της παρέμβασής του, ο Γιώργος Σιακαντάρης έδωσε έμφαση στη σχέση ανάμεσα στην οικονομική ανάπτυξη και το κοινωνικό κράτος.
Υποστήριξε ότι η Ελλάδα έχει ανάγκη ανάπτυξης, αλλά το κρίσιμο πολιτικό ερώτημα είναι με ποιον τρόπο αυτή θα επιτευχθεί και ποιοι θα ωφεληθούν.
Η δική του προσέγγιση δίνει προτεραιότητα στην ενίσχυση του κράτους πρόνοιας.
«Θα έχουμε ισχυρή ανάπτυξη αν έχουμε ισχυρό κράτος πρόνοιας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Η θέση αυτή συμπυκνώνει το βασικό οικονομικό και κοινωνικό στίγμα που επιθυμεί να δει από την ΕΛ.Α.Σ.
Για τον Σιακαντάρη, η ανάπτυξη δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως αποτέλεσμα της συσσώρευσης πλούτου, αλλά και ως διαδικασία που προϋποθέτει κοινωνική προστασία, δημόσιες υπηρεσίες και μεγαλύτερη οικονομική ασφάλεια.
Το διπλό μήνυμα προς Τσίπρα και ΕΛ.Α.Σ.
Η συνέντευξη του Γιώργου Σιακαντάρη στα Παραπολιτικά 90,1 ανέδειξε δύο διαφορετικά, αλλά αλληλένδετα ζητήματα.
Το πρώτο αφορά τον τρόπο με τον οποίο διεξάγεται η πολιτική αντιπαράθεση στον προοδευτικό χώρο.
Η αποδοκιμασία του χαρακτηρισμού για τον Νίκο Ανδρουλάκη και η ερμηνεία της δήλωσης Τσίπρα ως έκφρασης δυσαρέσκειας αποτυπώνουν την ανάγκη να μη διαρραγούν οι δυνατότητες μελλοντικής πολιτικής συνεννόησης.
Το δεύτερο αφορά την πολιτική δυναμική της ΕΛ.Α.Σ.
Με τη σαφή διατύπωση ότι το 15% δεν τον ικανοποιεί και με τον πήχη να τοποθετείται κοντά στο 20% πριν από τον Νοέμβριο, ο Σιακαντάρης ζητά ουσιαστική ενίσχυση της εκλογικής απήχησης του σχηματισμού.
Ταυτόχρονα, όμως, θέτει έναν όρο: η διεύρυνση δεν πρέπει να συνοδευτεί από απώλεια της αριστερής πολιτικής ταυτότητας.
Το μήνυμά του είναι σαφές: η ΕΛ.Α.Σ. χρειάζεται μεγαλύτερη δημοσκοπική δυναμική, καθαρότερες θέσεις για τη φορολογία και τον πλούτο και πολιτικό ανταγωνισμό που δεν θα ακυρώνει τις δυνατότητες συνεργασίας.
Σε μια περίοδο κατά την οποία οι πολιτικές ισορροπίες παραμένουν ρευστές, η παρέμβαση Σιακαντάρη ανοίγει μια συζήτηση που ξεπερνά την αντιπαράθεση Καρτερού–Ανδρουλάκη και αγγίζει τον ίδιο τον χαρακτήρα της εναλλακτικής πρότασης που φιλοδοξεί να εκφράσει η ΕΛ.Α.Σ.
Πηγή: pagenews.gr