Η αβεβαιότητα γύρω από τη συνέχεια της αμερικανικής υποστήριξης στην Ουκρανία επαναφέρει ένα κρίσιμο ευρωπαϊκό ερώτημα: πόσο ανεξάρτητα μπορούν να λειτουργήσουν οι ευρωπαϊκές χώρες όταν βασικές στρατιωτικές υπηρεσίες εξαρτώνται από εξωτερικούς παρόχους;
Η δορυφορική επικοινωνία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή αυτής της συζήτησης. Όμως η αντικατάσταση ενός δικτύου δεν εξαντλείται στην αγορά πρόσβασης από μια διαφορετική εταιρεία.
Χρειάζονται κατάλληλα τερματικά, διαθέσιμη χωρητικότητα, υποστήριξη, ασφαλής ενσωμάτωση και εκπαίδευση. Χρειάζεται επίσης δυνατότητα λειτουργίας στις πραγματικές συνθήκες για τις οποίες προορίζεται η υπηρεσία.
Η ευρωπαϊκή βάση υπάρχει
Η Eutelsat διαθέτει μέσω του OneWeb αστερισμό άνω των 600 δορυφόρων χαμηλής τροχιάς. Πρόκειται για υπαρκτή υποδομή που μπορεί να αποτελέσει μέρος μιας ευρωπαϊκής απάντησης.
Η ύπαρξη εναλλακτικής υποδομής, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι κάθε εφαρμογή μεταφέρεται άμεσα και χωρίς προσαρμογές.
Η κατάλληλη λύση για μια σταθερή εγκατάσταση μπορεί να διαφέρει από εκείνη που χρειάζεται μια μονάδα σε διαρκή κίνηση. Οι ανάγκες σε ενέργεια, εξοπλισμό και τεχνική υποστήριξη επηρεάζουν την τελική επιλογή.
Επικοινωνία και πληροφορίες δεν είναι το ίδιο
Ένα δίκτυο δορυφορικού διαδικτύου μεταφέρει δεδομένα. Δεν αντικαθιστά αυτόματα τις υπηρεσίες συλλογής, επεξεργασίας και αξιοποίησης στρατιωτικών πληροφοριών.
Η διάκριση έχει μεγάλη πολιτική σημασία. Διαφορετικά, η συζήτηση κινδυνεύει να δημιουργήσει την εντύπωση ότι ένας ευρωπαϊκός πάροχος συνδεσιμότητας μπορεί μόνος του να καλύψει ολόκληρο το αμερικανικό οικοσύστημα υποστήριξης.
Η οικοδόμηση μεγαλύτερης αυτονομίας χρειάζεται παράλληλες επενδύσεις σε υποδομές, ανάλυση, προσωπικό και διαδικασίες συνεργασίας.
Το IRIS² και η πίεση του χρόνου
Το ευρωπαϊκό πρόγραμμα IRIS² εντάσσεται στην προσπάθεια ανάπτυξης ασφαλών δορυφορικών επικοινωνιών. Δεν αποτελεί, όμως, ήδη διαθέσιμη πλήρη αντικατάσταση όλων των σημερινών αναγκών.
Εδώ βρίσκεται το πολιτικό πρόβλημα: οι στρατηγικές εξαρτήσεις μπορούν να αποκαλυφθούν μέσα σε λίγες ημέρες, ενώ οι υποδομές που τις περιορίζουν απαιτούν πολυετή σχεδιασμό.
Μια ρεαλιστική ευρωπαϊκή απάντηση θα συνδύαζε υφιστάμενους παρόχους, περισσότερες επιλογές πρόσβασης και σταδιακή ανάπτυξη νέων δυνατοτήτων.
Η ουσία της αυτονομίας είναι η δυνατότητα συνέχισης μιας κρίσιμης υπηρεσίας όταν ένας συνεργάτης αλλάζει στάση. Η συζήτηση για την Ουκρανία δείχνει ότι αυτή η δυνατότητα αποτελεί πλέον πρακτική απαίτηση ασφάλειας.
Πηγή: pagenews.gr