Σαμαράς κατά κυβέρνησης: «Νεοφιλελεύθερη πολιτική» — Πυρά για φόρους, χρέη και μικρομεσαίους
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 7 '
Νέο μέτωπο με την κυβέρνηση ανοίγει ο Αντώνης Σαμαράς, αυτή τη φορά στο πεδίο της οικονομίας και της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας. Με παρέμβασή του στο Συνέδριο της ΟΕΒΕΣ Μεσσηνίας στην Καλαμάτα, ο πρώην πρωθυπουργός αμφισβητεί την κατεύθυνση της ασκούμενης πολιτικής, θέτοντας στο επίκεντρο το κόστος λειτουργίας των επιχειρήσεων, τα ιδιωτικά χρέη, την έμμεση φορολογία και την πρόσβαση στη χρηματοδότηση.
Η αιχμή του υπερβαίνει την απαίτηση για επιμέρους διορθώσεις. Ο Σαμαράς επιλέγει να προσδώσει ιδεολογικό και πολιτικό περιεχόμενο στη διαφωνία του, χαρακτηρίζοντας την κυβερνητική πολιτική «διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη» και αντιπαραβάλλοντας τη δική του επιλογή.
«Απέναντι λοιπόν στην διαχειριστική, νεοφιλελεύθερη πολιτική που ακολουθεί η σημερινή κυβέρνηση, επιλέγω τον κοινωνικό φιλελευθερισμό», δηλώνει.
Πρόκειται για τη φράση που δίνει τον τόνο ολόκληρης της παρέμβασης. Ο πρώην πρωθυπουργός επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση από τους συνολικούς οικονομικούς δείκτες στην κατάσταση των μικρών και μεσαίων επιχειρήσεων και στις κοινωνικές συνέπειες του παραγωγικού μοντέλου.
Η οικονομική κριτική γίνεται πολιτική αντιπαράθεση
Ο Σαμαράς περιγράφει μια μικρομεσαία επιχειρηματικότητα αντιμέτωπη με βαθιά και δομική κρίση. Το επιχείρημά του είναι ότι ο κλάδος, παρότι αποτελεί βασικό στήριγμα της ελληνικής οικονομίας, δεν απολαμβάνει αντίστοιχη προστασία από τις πιέσεις του κόστους και των συσσωρευμένων υποχρεώσεων.
«Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό. Είναι βαθιά πολιτικό», τονίζει.
Στην επιχειρηματολογία του, η επιλογή των κλάδων που ενισχύονται, η κατεύθυνση της χρηματοδότησης και η αντιμετώπιση των κοινωνικών επιπτώσεων συνιστούν αποφάσεις με σαφές πολιτικό πρόσημο.
Εδώ βρίσκεται και η ουσία της διαφοροποίησής του: αμφισβητεί τις προτεραιότητες της οικονομικής πολιτικής και ζητά μεγαλύτερο βάρος στη μικρή και μεσαία επιχείρηση.
Η παρέμβαση αποκτά έτσι ευρύτερη σημασία για τη συζήτηση στον χώρο της Κεντροδεξιάς. Ο πρώην πρωθυπουργός επιλέγει ως πεδίο αντιπαράθεσης μια κοινωνική και επαγγελματική βάση με παραδοσιακούς δεσμούς με τη Νέα Δημοκρατία.
Το 35% και η πίεση στην καθημερινή λειτουργία
Σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλέστηκε ο Αντώνης Σαμαράς, το κόστος μιας μικρομεσαίας επιχείρησης αυξήθηκε κατά 35% την τελευταία διετία.
Με αυτή την αναφορά επιχείρησε να αποτυπώσει την απόσταση ανάμεσα στη λειτουργία μιας επιχείρησης και στην εικόνα που δίνουν οι συγκεντρωτικοί δείκτες.
Για έναν επαγγελματία, η βιωσιμότητα εξαρτάται από τη σχέση εσόδων και καθημερινών υποχρεώσεων. Το ενεργειακό κόστος, η εξυπηρέτηση οφειλών και η δυνατότητα εξασφάλισης κεφαλαίου επηρεάζουν άμεσα την απόφαση να συνεχίσει, να επενδύσει ή να περιορίσει τη δραστηριότητά του.
Ο πρώην πρωθυπουργός αξιοποιεί ακριβώς αυτή την πίεση για να στηρίξει το αίτημά του για άμεσες παρεμβάσεις.
Αιχμές για τις 72 δόσεις και επιφυλάξεις για τις 120
Ιδιαίτερα επικριτικός εμφανίζεται απέναντι στις ρυθμίσεις του ιδιωτικού χρέους.
Για τις 72 δόσεις, υποστηρίζει ότι το μέτρο απέτυχε, επικαλούμενος συμμετοχή μικρότερη του 10% των επιχειρήσεων. Παράλληλα, χαρακτηρίζει αποθαρρυντικές τις πρώτες ενδείξεις για τη νέα ρύθμιση των 120 δόσεων.
Στο επίκεντρο της κριτικής του βρίσκονται τα πρόστιμα, οι προσαυξήσεις και ένα επιτόκιο που, όπως αναφέρει, προσεγγίζει το 6%.
Το επιχείρημά του αφορά την πραγματική δυνατότητα αποπληρωμής. Η αύξηση του αριθμού των δόσεων, κατά τη δική του προσέγγιση, δεν αρκεί όταν η τελική επιβάρυνση εξακολουθεί να υπερβαίνει τις αντοχές της επιχείρησης.
Η σύγκρουση μεταφέρεται έτσι στους όρους της ρύθμισης: ποιοι μπορούν να ενταχθούν, ποιο ποσό καλούνται να καταβάλλουν και πόσοι μπορούν να παραμείνουν συνεπείς μέχρι το τέλος.
Χρηματοδότηση για λίγους, δυσκολίες για τους περισσότερους
Ο Αντώνης Σαμαράς θέτει παράλληλα το ζήτημα της πρόσβασης στον δανεισμό, αναφέροντας ότι από περίπου 900.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, μόλις 70.000 διαθέτουν το απαιτούμενο αξιόχρεο.
Με την αναφορά αυτή υποστηρίζει ότι μεγάλο μέρος της αγοράς παραμένει εκτός των συμβατικών διαύλων χρηματοδότησης.
Το χρηματοδοτικό κενό αποτελεί κεντρικό σημείο της πρότασής του. Μια επιχείρηση που αδυνατεί να χρηματοδοτήσει τον εκσυγχρονισμό της δυσκολεύεται να βελτιώσει την παραγωγικότητα και την ανταγωνιστικότητά της.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσει την ανησυχία του για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, επικαλούμενος έλλειμμα άνω των 9 δισ. ευρώ και συνδέοντάς το με αδυναμίες του παραγωγικού μοντέλου.
Πυρά για την έμμεση φορολογία και την καρτελοποίηση
Ο πρώην πρωθυπουργός αμφισβητεί μια οικονομική αξιολόγηση που περιορίζεται στα υψηλά δημοσιονομικά πλεονάσματα, όταν, όπως υποστηρίζει, αυτά τροφοδοτούνται κυρίως από την έμμεση φορολογία.
Η κριτική του αφορά την κατανομή των βαρών και τον χώρο που απομένει για κατανάλωση, επενδύσεις και επιχειρηματική δραστηριότητα.
Παράλληλα, θέτει ζήτημα ανταγωνισμού:
«Δεν πρέπει να ενθαρρύνεται η καρτελοποίηση της οικονομίας σε βάρος της μικρομεσαίας επιχειρηματικότητας», επισημαίνει.
Με αυτή την τοποθέτηση συνδέει τη φορολογική και χρηματοδοτική πίεση με τον κίνδυνο περαιτέρω συγκέντρωσης της οικονομικής δραστηριότητας.
ΦΠΑ 13% στην εστίαση — Η αναφορά στη δική του κυβέρνηση
Η πιο συγκεκριμένη φορολογική πρόταση αφορά την εστίαση, για την οποία ζητά άμεση επαναφορά του ΦΠΑ στο 13%.
«Πρέπει ο ΦΠΑ στην Εστίαση να επανέλθει στο 13%, το οποίο επί δικής μου κυβερνήσεως καθιέρωσα – και μάλιστα κόντρα στην Τρόικα τότε», δηλώνει.
Υποστηρίζει επίσης ότι η εφαρμογή του μέτρου είχε αποδώσει και είχε οδηγήσει σε περισσότερα έσοδα.
Η αναφορά στη δική του πρωθυπουργία προσθέτει ένα σαφές στοιχείο πολιτικής σύγκρισης. Ο Σαμαράς επικαλείται την κυβερνητική του εμπειρία για να παρουσιάσει την πρόταση ως επιλογή που έχει δοκιμαστεί, ακόμη και υπό ασφυκτικές συνθήκες διαπραγμάτευσης.
Οι τρεις παρεμβάσεις που ζητά
Η πρότασή του συγκροτείται γύρω από τρεις άξονες.
Ο πρώτος αφορά άμεσες παρεμβάσεις για τη μείωση του ενεργειακού κόστους, ώστε να περιοριστεί μια βασική λειτουργική επιβάρυνση.
Ο δεύτερος αφορά τη μείωση των έμμεσων φόρων, με προτεραιότητα τον ΦΠΑ στην εστίαση.
Ο τρίτος είναι η δημιουργία ειδικού χρηματοδοτικού μηχανισμού:
«Τρίτον, τη χρηματοδότηση αποκλειστικά της μικρής και μεσαίας επιχειρηματικότητας, μέσω ενός Εθνικού Ταμείου ή μιας Τράπεζας Ειδικού σκοπού».
Η αποκλειστική στόχευση στις μικρές και μεσαίες επιχειρήσεις είναι το χαρακτηριστικό που δίνει στην πρόταση ιδιαίτερο βάρος. Στόχος της, όπως την παρουσιάζει, είναι η αντιμετώπιση του κενού πρόσβασης σε κεφάλαια.
Η Καλαμάτα ως βήμα ευρύτερης διαφοροποίησης
Ο χαιρετισμός του Σαμαρά εξελίσσεται σε συνολική παρέμβαση για την οικονομική κατεύθυνση της χώρας.
Με αναφορές στην κοινωνική βάση της επιχειρηματικότητας, στην έμμεση φορολογία και στον ανταγωνισμό, ο πρώην πρωθυπουργός διαμορφώνει ένα σαφές πλαίσιο διαφωνίας με την κυβέρνηση.
Το πολιτικό μήνυμα είναι ότι η αντιπαράθεσή του επεκτείνεται στις επιλογές για την πραγματική οικονομία. Και η επιμονή στον «κοινωνικό φιλελευθερισμό» προσδίδει ιδεολογική ταυτότητα σε αυτή τη διαφοροποίηση, με αποδέκτες κυρίως τους επαγγελματίες και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.
Πηγή: pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
