Ένα οργανωμένο σύστημα παραγγελιοληψίας, ένα λογισμικό που φέρεται να εμφάνιζε πληρωμένες παραγγελίες ως δωρεάν και μια κρύπτη γεμάτη μετρητά βρίσκονται στο επίκεντρο της μεγάλης έρευνας για την υπόθεση της Pizza Fan.
Οι νέες πληροφορίες για τον τρόπο λειτουργίας του καταγγελλόμενου μηχανισμού φωτίζουν πώς, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ερευνητικών Αρχών, ενδέχεται να αποκρύφθηκε ΦΠΑ τουλάχιστον 25 εκατομμυρίων ευρώ.
Η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος, οι ελεγκτές της ΑΑΔΕ και τα στελέχη της Διεύθυνσης Εγκληματολογικών Ερευνών εξετάζουν ψηφιακά και οικονομικά δεδομένα, αναζητώντας τον ακριβή τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε το φερόμενο κύκλωμα.
Σύμφωνα με τις τελευταίες πληροφορίες, οι συλληφθέντες έχουν φτάσει τους 23, ενώ τα μετρητά που εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν σε κατοικίες και επαγγελματικούς χώρους ξεπερνούν συνολικά τα 1,3 εκατομμύρια ευρώ.
Μεταξύ των συλληφθέντων βρίσκεται και ο ιδρυτής της αλυσίδας, Κωνσταντίνος Αντάρας. Οι εμπλεκόμενοι τελούν υπό το τεκμήριο της αθωότητας και οι κατηγορίες θα κριθούν από τη Δικαιοσύνη.
Στο Χαλάνδρι το «στρατηγείο»: Ο ρόλος του λογιστηρίου
Κεντρικό σημείο της έρευνας αποτελεί το λογιστήριο της Pizza Fan στο Χαλάνδρι.
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιοποιήθηκαν, από εκεί φέρεται να υπήρχε επίβλεψη του ειδικού μηχανισμού μέσω του οποίου αλλοιωνόταν η φορολογική απεικόνιση συγκεκριμένων παραγγελιών.
Οι αστυνομικοί επιχειρούν να διαπιστώσουν ποιοι είχαν πρόσβαση στο σύστημα, ποιοι έδιναν εντολές και πώς καταγράφονταν οι συναλλαγές.
Η έρευνα δεν περιορίζεται στους διαχειριστές καταστημάτων. Επεκτείνεται σε λογιστές, προγραμματιστές και πρόσωπα που ενδέχεται να είχαν ρόλο στον σχεδιασμό ή στη λειτουργία του λογισμικού.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι εάν η φερόμενη απόκρυψη φορολογικών στοιχείων αποτελούσε μεμονωμένη πρακτική ή κεντρικά οργανωμένο μηχανισμό.
Ο αλγόριθμος των 40 ευρώ: Μετρητά, delivery και take away
Στο επίκεντρο βρίσκεται ένας ειδικός αλγόριθμος που, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, φέρεται να ενεργοποιούνταν σε συγκεκριμένες κατηγορίες συναλλαγών.
Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο μηχανισμός στόχευε παραγγελίες με τρία χαρακτηριστικά: αξία έως 40 ευρώ, πληρωμή με μετρητά και παράδοση μέσω delivery ή παραλαβή από το κατάστημα με take away.
Υπό αυτές τις προϋποθέσεις, φέρεται να χρησιμοποιούνταν μια πρόσθετη επιλογή στο σύστημα ολοκλήρωσης της παραγγελίας.
Η επιλογή αυτή έφερε την ένδειξη «κέρασμα-απόδειξη».
Σύμφωνα με όσα ερευνούν οι Αρχές, μια συναλλαγή που είχε πληρωθεί κανονικά από τον πελάτη μπορούσε να καταχωρίζεται με τρόπο που δεν οδηγούσε στην προβλεπόμενη έκδοση φορολογικού παραστατικού.
Το αποτέλεσμα ήταν ο πελάτης να παραλαμβάνει το φαγητό του, ενώ η συναλλαγή φέρεται να μην εμφανιζόταν στα φορολογικά στοιχεία με τον τρόπο που όφειλε.
Η ύπαρξη και η ακριβής λειτουργία του μηχανισμού αποτελούν αντικείμενο ψηφιακής και οικονομικής πραγματογνωμοσύνης.
«Κέρασμα-απόδειξη»: Το χαρτί που έμοιαζε με απόδειξη αλλά δεν ήταν
Μία από τις πλέον χαρακτηριστικές πτυχές της υπόθεσης αφορά το έγγραφο που φέρεται να έφτανε στα χέρια του πελάτη.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το χαρτί περιλάμβανε τα προϊόντα της παραγγελίας, τις τιμές και το τελικό ποσό.
Οπτικά μπορούσε να θυμίζει μια συνηθισμένη απόδειξη αγοράς.
Ωστόσο, κατά τις ίδιες πληροφορίες, δεν είχε ολοκληρωθεί η προβλεπόμενη φορολογική έκδοση.
Η εκπρόσωπος Τύπου της Ελληνικής Αστυνομίας, Κωνσταντία Δημογλίδου, είχε περιγράψει τη βασική καταγγελλόμενη πρακτική:
«Φαινόταν ως κέρασμα αυτές οι παραγγελίες, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει απόδειξη, να μην αποδίδεται ο ΦΠΑ και ό,τι συνεπάγεται αυτό για το ελληνικό Δημόσιο».
Η ίδια είχε εξηγήσει:
«Ουσιαστικά μέσω ενός ειδικού αλγορίθμου, η εταιρεία κατάφερε να παραβιάζει το σύστημα των παραγγελιών και μάλιστα αυτών που πληρώνονταν με μετρητά από τους πολίτες, με αποτέλεσμα να μην εκδίδει καθόλου αποδείξεις».
Οι δηλώσεις αυτές περιγράφουν τα ευρήματα και την εκτίμηση της αστυνομικής έρευνας, όχι τελεσίδικη δικαστική κρίση.
Η κρύπτη πίσω από το βεστιάριο: Μπαούλο, βαλίτσες και χαρτοσακούλες με ευρώ
Παράλληλα με την ανάλυση των ηλεκτρονικών δεδομένων, ιδιαίτερο ενδιαφέρον προκαλούν οι έρευνες σε κατοικίες και επαγγελματικούς χώρους.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα του Πρώτου Θέματος, στη βίλα του Κωνσταντίνου Αντάρα στην Εκάλη εντοπίστηκε μυστική κρύπτη πίσω από βεστιάριο.
Στον χώρο όπου βρίσκονταν τοποθετημένα πουκάμισα και παντελόνια, οι αστυνομικοί φέρονται να εντόπισαν κρυφή είσοδο που οδηγούσε σε μικρό δωμάτιο.
Εκεί, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, υπήρχε μπαούλο με ταξιδιωτικές τσάντες, στις οποίες είχαν τοποθετηθεί χαρτοσακούλες γεμάτες χαρτονομίσματα.
Πάνω στις χαρτοσακούλες φέρεται να αναγραφόταν το ακριβές χρηματικό ποσό που περιείχαν.
Στον ίδιο χώρο αναφέρεται ότι εντοπίστηκαν και κοσμήματα μεγάλης αξίας.
Το ποσό που φέρεται να βρέθηκε στην κρύπτη ξεπερνούσε το ένα εκατομμύριο ευρώ.
Οι Αρχές εξετάζουν την προέλευση των χρημάτων και το κατά πόσο μπορούν να συνδεθούν με τις υπό διερεύνηση πράξεις.
Η κατοχή μετρητών και κοσμημάτων, πάντως, δεν αποτελεί από μόνη της απόδειξη φοροδιαφυγής ή άλλου αδικήματος.
Πάνω από 1,3 εκατ. ευρώ οι κατασχέσεις – Πού βρέθηκαν τα υπόλοιπα χρήματα
Σύμφωνα με τις νεότερες πληροφορίες, πέρα από το ποσό που εντοπίστηκε στη βίλα της Εκάλης, βρέθηκαν ακόμη περίπου 300.000 ευρώ σε κατοικίες και γραφεία άλλων εμπλεκομένων.
Έτσι, το συνολικό ποσό των κατασχεθέντων μετρητών φέρεται να υπερβαίνει τα 1,3 εκατομμύρια ευρώ.
Οι έρευνες συνεχίζονται, με τις Αρχές να αναζητούν στοιχεία που θα επιτρέψουν την αντιπαραβολή των χρηματικών ευρημάτων με τις καταγεγραμμένες οικονομικές συναλλαγές.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν η προέλευση των ποσών, η τυχόν λογιστική καταγραφή τους και η σχέση τους με τα στοιχεία που έχουν συλλεχθεί από τα συστήματα παραγγελιοληψίας.
Από μία καταγγελία για ένσημα ξεκίνησαν όλα
Η αφετηρία της έρευνας, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Πρώτου Θέματος, δεν ήταν μια καταγγελία για ΦΠΑ.
Ήταν μια αναφορά πρώην εργαζομένου για τις συνθήκες απασχόλησης και την καταβολή ασφαλιστικών εισφορών.
Ο καταγγέλλων φέρεται να προσήλθε πριν από μερικούς μήνες στην Οικονομική Εισαγγελία και να υποστήριξε ότι εργαζόμενοι σε εταιρικά καταστήματα και καταστήματα franchise δηλώνονταν για λιγότερες ώρες από εκείνες που πραγματικά εργάζονταν.
Σύμφωνα με την καταγγελία, αυτό είχε ως αποτέλεσμα να καταβάλλονται μειωμένες ασφαλιστικές εισφορές.
Η αναφορά αυτή αποτέλεσε αφετηρία περαιτέρω ελέγχων.
Κατά τη διερεύνηση, οι Αρχές φέρονται να εντόπισαν ενδείξεις για τη χρήση ειδικού λογισμικού και για μη απόδοση ΦΠΑ.
Έτσι, μια αρχική καταγγελία εργασιακού και ασφαλιστικού χαρακτήρα εξελίχθηκε σε ευρύτερη έρευνα για ενδεχόμενες οικονομικές και φορολογικές παραβάσεις.
Οι καταγγελίες για τις ώρες εργασίας και τις ασφαλιστικές εισφορές αποτελούν διακριτό ζήτημα που επίσης απαιτεί έλεγχο και τεκμηρίωση.
Τα «διπλά βιβλία» και οι παραγγελίες που δεν εξαφανίζονταν πραγματικά
Μία ακόμη σημαντική πτυχή προκύπτει από σημερινό ρεπορτάζ του iEidiseis, σύμφωνα με το οποίο οι ερευνητές εντόπισαν στοιχεία για δύο διαφορετικές καταγραφές των εσόδων: εκείνη που εμφανιζόταν στις φορολογικές αρχές και μια δεύτερη, η οποία φέρεται να αποτύπωνε τον πραγματικό τζίρο.
Σύμφωνα με την Καθημερινή, οι επίμαχες συναλλαγές δεν εξαφανίζονταν απαραίτητα από το εσωτερικό σύστημα παραγγελιών. Το ζήτημα ήταν ότι μέρος τους φέρεται να μην αποτυπωνόταν στα φορολογικά έσοδα.
Αυτό αποτελεί ιδιαίτερα σημαντικό στοιχείο για την έρευνα, καθώς ενδέχεται να επιτρέπει στους ελεγκτές να συγκρίνουν τις πραγματικές παραγγελίες με τις δηλωμένες πωλήσεις.
Στο μικροσκόπιο και τα franchise – Τι πρέπει να αποδειχθεί
Η έρευνα επεκτείνεται και στους διαχειριστές συνεργαζόμενων καταστημάτων.
Σύμφωνα με τα δημοσιευμένα στοιχεία, η χρήση του επίμαχου λογισμικού δεν έχει αποδειχθεί για κάθε κατάστημα του δικτύου. Οι Αρχές εξετάζουν την εγκατάσταση, τη χρήση και τη γνώση του μηχανισμού από συγκεκριμένα πρόσωπα.
Για την απόδοση ευθυνών θα πρέπει να τεκμηριωθεί ποιος είχε πρόσβαση στο σύστημα, ποιος γνώριζε τη λειτουργία του και ποιες συναλλαγές επηρεάστηκαν.
Η υπόθεση της Pizza Fan δεν αφορά πλέον μόνο έναν καταγγελλόμενο μηχανισμό μη έκδοσης αποδείξεων. Αφορά την πιθανή ύπαρξη οργανωμένης απόκρυψης εσόδων μεγάλης κλίμακας, με ψηφιακά ίχνη που βρίσκονται στο επίκεντρο της έρευνας.
Η Δικαιοσύνη καλείται να κρίνει τις ατομικές ευθύνες, ενώ οι φορολογικές αρχές να προσδιορίσουν την πραγματική ζημία του Δημοσίου.
Πηγή: pagenews.gr