Η Χίλαρι Κλίντον απαντά: «Θεωρώ πραγματικά λυπηρό αυτό που κάνει»
Η Χίλαρι Κλίντον κλήθηκε να σχολιάσει το βίντεο στο podcast «High Stakes», κατά τη διάρκεια συζήτησης με τη δημοσιογράφο Κάρα Σουίσερ.
Η πρώην υποψήφια των Δημοκρατικών για την προεδρία εξέφρασε ανοιχτά τη διαφωνία της με την παρέμβαση του ΜακΚόναχι.
«Θεωρώ πραγματικά λυπηρό το γεγονός ότι κάποιος, ο οποίος είναι τόσο σπουδαίος ηθοποιός και διαθέτει τόσο μεγάλη εμβέλεια, υποστηρίζει —δύο εβδομάδες πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, οι οποίες αποσκοπούν στο να βάλουν τέλος στη διαφθορά του Τραμπ, στην ατιμωρησία του και στην τεράστια ζημιά που προκαλεί στη χώρα— ότι ένας ανεξάρτητος υποψήφιος αποτελεί, στην πραγματικότητα, καλύτερη επιλογή», δήλωσε.
Η τοποθέτησή της περιείχε δύο σαφή στοιχεία: αναγνώριση της δημόσιας επιρροής του ηθοποιού και έντονη πολιτική διαφωνία με το περιεχόμενο της προτροπής του.
Οι χαρακτηρισμοί της για τον Ντόναλντ Τραμπ αποτελούν μέρος της πολιτικής κριτικής της ίδιας.
«Οι Δημοκρατικοί εκπροσωπούν κάθε κατηγορία Αμερικανών»
Η Κλίντον υποστήριξε ότι το Δημοκρατικό Κόμμα διαθέτει ευρύ φάσμα υποψηφίων, ικανό, κατά την άποψή της, να εκφράσει διαφορετικές κοινωνικές ομάδες.
«Αυτή τη στιγμή, έχουμε ένα ευρύ φάσμα Δημοκρατικών υποψηφίων και, κατά τη γνώμη μου, οι Δημοκρατικοί εκπροσωπούν κάθε κατηγορία Αμερικανών σε αυτές τις εκλογές», ανέφερε.
Η πρώην υπουργός Εξωτερικών παρουσίασε την εκλογική αναμέτρηση ως κρίσιμο σημείο για την ισορροπία των πολιτικών δυνάμεων στην Ουάσιγκτον.
Στο αμερικανικό πολιτικό σύστημα, οι ενδιάμεσες εκλογές καθορίζουν τη σύνθεση του Κογκρέσου και μπορούν να επηρεάσουν ουσιαστικά τη δυνατότητα του εκάστοτε προέδρου να προωθεί τη νομοθετική του ατζέντα.
Ωστόσο, το αν και σε ποιον βαθμό οι ανεξάρτητοι υποψήφιοι επηρεάζουν τις εκλογικές ισορροπίες εξαρτάται από τις συγκεκριμένες πολιτείες, τις περιφέρειες και τους υποψηφίους.
Η προειδοποίηση για τον Τραμπ: «Άλλα δύο χρόνια χωρίς περιορισμούς»
Η πιο έντονη πολιτική αποστροφή της Χίλαρι Κλίντον αφορούσε τις συνέπειες που θεωρεί ότι θα έχει μια ενδεχόμενη αποτυχία των Δημοκρατικών να ενισχύσουν την παρουσία τους στο Κογκρέσο.
«Και ξέρουμε —εννοώ, είναι απλώς γεγονός— ξέρουμε ότι αν δεν ψηφίσουμε τους Δημοκρατικούς για να νικήσουν τους Ρεπουμπλικανούς, τότε ο Τραμπ θα έχει άλλα δύο χρόνια χωρίς κανέναν περιορισμό, για να κάνει ό,τι θέλει στη χώρα μας», τόνισε.
Η δήλωση αποτυπώνει τον τρόπο με τον οποίο η Κλίντον αντιλαμβάνεται το διακύβευμα της αναμέτρησης.
Κατά την άποψή της, η σύνθεση του Κογκρέσου θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό την πολιτική δυνατότητα ελέγχου των επιλογών του Λευκού Οίκου.
Πρόκειται για πολιτική εκτίμηση της πρώην υπουργού Εξωτερικών και όχι για δεδομένο εκλογικό αποτέλεσμα.
Το μεγάλο δίλημμα: Ανεξάρτητη ψήφος ή στρατηγική επιλογή;
Η δημόσια διαφωνία Κλίντον–ΜακΚόναχι αναδεικνύει δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τη λειτουργία της δημοκρατικής εκπροσώπησης στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο ΜακΚόναχι θέτει το ερώτημα αν οι ψηφοφόροι πρέπει να συνεχίσουν να περιορίζουν τις επιλογές τους στους Δημοκρατικούς και τους Ρεπουμπλικανούς.
Η Κλίντον, αντίθετα, εστιάζει στις άμεσες πολιτικές συνέπειες της κατανομής των ψήφων, θεωρώντας ότι η ενίσχυση των Δημοκρατικών είναι κρίσιμη για την άσκηση κοινοβουλευτικού ελέγχου στον Τραμπ.
Η αντιπαράθεση συνδέεται και με τον τρόπο διεξαγωγής των αμερικανικών εκλογών, όπου στις περισσότερες αναμετρήσεις επικρατεί ο υποψήφιος που συγκεντρώνει τις περισσότερες ψήφους στην περιφέρειά του.
Σε ένα τέτοιο σύστημα, η παρουσία τρίτων υποψηφίων μπορεί να επηρεάσει την κατανομή των ψήφων, χωρίς όμως να είναι εκ των προτέρων δεδομένο ποιο κόμμα θα ωφεληθεί ή θα ζημιωθεί.
Μια σύγκρουση που ξεπερνά τον κόσμο του Χόλιγουντ
Η αντιπαράθεση ανάμεσα στη Χίλαρι Κλίντον και τον Μάθιου ΜακΚόναχι δεν αφορά μόνο δύο αναγνωρίσιμα πρόσωπα της αμερικανικής δημόσιας ζωής.
Αγγίζει τον ρόλο των διασημοτήτων στην πολιτική συζήτηση, την επιρροή των κοινωνικών δικτύων και τη δυνατότητα των ανεξάρτητων υποψηφίων να αμφισβητήσουν την κυριαρχία των δύο μεγάλων κομμάτων.
Για την Κλίντον, το βασικό ζήτημα είναι η ισορροπία δυνάμεων στο Κογκρέσο και ο έλεγχος της προεδρικής εξουσίας.
Για τον ΜακΚόναχι, όπως προκύπτει από τη συγκεκριμένη παρέμβασή του, το ερώτημα είναι αν η καθιερωμένη λογική της «μη χαμένης ψήφου» εξυπηρετεί πραγματικά τους πολίτες.
Δύο διαφορετικές προσεγγίσεις, ένα κοινό πολιτικό πεδίο: η αμερικανική κάλπη και τα όρια του δικομματισμού.
