Τέσσερις γιατροί και το Ιασώ General καταδικάστηκαν τελεσίδικα για βαριά αμέλεια για τον θάνατο 23χρονης, ενώ επιδικάστηκε και αποζημίωση 790.000 ευρώ στους συγγενείς για ψυχική οδύνη, ενώ παρά το διογκόμενο κύμα καταγγελιών η ηγεσία του υπουργείου Υγείας παραμένει επιδεικτικά… αδιάφορη.
Το δικαστήριο καταδίκασε τελεσίδικα δύο χειρουργούς, έναν αναισθησιολόγο και έναν εφημερεύοντα και το ΙΑΣΩ General για τον θάνατο 23χρονης, από πρόοιμη μετεγχειριτική αιμορραγία, μετά από αμυγδαλεκτομή, επιδικάζοντας και 790.000 ευρώ για την ψυχική οδύνη των συγγενών 23χρονης.
Η επέμβαση πραγματοποιήθηκε στο ΙΑΣΩ General το 2016. Ακολούθησαν δύο χρόνια χειρουργικών επεμβάσεων και νοσηλείας στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ιατρικού Κέντρου, όπου η 23χρονη κατέληξε. Ο Άρειος Πάγος απέρριψε τις αιτήσεις αναίρεσης.
Στο επίκεντρο της υπόθεσης βρίσκεται η μετεγχειρητική παρακολούθηση: παρότι η ασθενής ανέφερε αίσθημα πνιγμονής, ο ιατρός δεν την εξέτασε και έδωσε εντολή για εξιτήριο. Η δικαστική κρίση αναδεικνύει τις ευθύνες τόσο των ιατρών όσο και της κλινικής, εκθέτοντας το ζήτημα της πλημμελούς λειτουργίας των ιδιωτικών θεραπευτηρίων και της έλλειψης δεσμευτικών πρωτοκόλλων, καθώς και της υποχώρησης της υποχρέωσης της πλήρους και επαρκούς φροντίδας μπροστά στην επίτευξη των οικονομικών στόχων.
Βαριά αμέλεια και ευθύνη τεσσάρων ιατρών
Το δικαστήριο έκρινε ότι οι τέσσερις ιατροί ήταν αποκλειστικά υπαίτιοι και αναγνώρισε την αντικειμενική ευθύνη της κλινικής ως προστήσασας. Η συνολική χρηματική ικανοποίηση των 790.000 ευρώ περιλαμβάνει 200.000 ευρώ για κάθε γονέα, 120.000 ευρώ για κάθε αδελφή, 50.000 ευρώ για τη γιαγιά από την πλευρά του πατέρα και επιμέρους ποσά 50.000 ευρώ στις κληρονόμους του αποβιώσαντος παππού και της αποβιώσασας γιαγιάς από την πλευρά της μητέρας.
Η αμέλεια των χειρουργών χαρακτηρίστηκε «ιδιαίτερα βαριά», καθώς επρόκειτο για έμπειρους ιατρούς. Ο πρώτος, μάλιστα, είναι ακαδημαϊκός, στις ιδιαίτερες γνώσεις και ικανότητες του οποίου είχαν στηρίξει την επιλογή τους οι γονείς της 23χρονης.
Ευθύνη καταλογίστηκε επίσης στον αναισθησιολόγο που είχε αναλάβει τη μετεγχειρητική παρακολούθηση, καθώς και στον εφημερεύοντα ιατρό, ο οποίος δεν είχε ειδικότητα.
Ο ισχυρισμός του τελευταίου ότι περιορίστηκε στη μεταφορά οδηγιών άλλου ιατρού απορρίφθηκε. Το όνομά του καταγραφόταν στο νοσηλευτικό δελτίο 24ώρου ως του ιατρού που επιλήφθηκε της ασθενούς. Η απόφαση του δικαστηρίου να καταδικάσει και τον ειδικευόμενο γιατρό στηλιτεύει την πρακτική που ακολουθείται για την υποβάθμιση της φροντίδας των ασθενών μετά τις επεμβάσεις και την τύποις παρακολούθηση της μετεγχειριτικής πορείας σύμφωνα με το crisismonitor.gr
ΙΑΣΩ General: Η κλινική ευθύνεται για τη ζημία
Η απόφαση αναγνωρίζει σοβαρές ευθύνες του ΙΑΣΩ General, τόσο για τους εξωτερικούς συνεργάτες ιατρούς όσο και για τον εφημερεύοντα.
Για να χαρακτηριστεί μια ιδιωτική κλινική ως προστήσασα, αρκεί να παρέχει γενικές οδηγίες για τον τόπο, τον χρόνο και τους όρους εργασίας του ιατρού. Δεν απαιτείται να δίνει ειδικές οδηγίες για τον τρόπο εκτέλεσης των ιατρικών πράξεων.
Η ελεύθερη συνεργασία των χειρουργών και του αναισθησιολόγου με την κλινική, όπως και η χωριστή είσπραξη της αμοιβής τους, δεν αποκλείουν την ευθύνη του ιδρύματος. Οι ιατροί εντάσσονταν στο πρόγραμμά της, χρησιμοποιούσαν τις εγκαταστάσεις της και υποστηρίζονταν από το νοσηλευτικό προσωπικό της.
Το καθοριστικό κριτήριο δεν είναι ο νομικός χαρακτηρισμός της συνεργασίας, αλλά το γεγονός ότι η κλινική ωφελείται από τη δραστηριότητα των ιατρών και, συνεπώς, πρέπει να επιβαρύνεται και με τις ζημιογόνες συνέπειές της.
Στην ίδια σχέση πρόστησης εντάσσεται και ο εφημερεύων ιατρός που απασχολούνταν βάσει συμφωνίας, ανεξάρτητα από το αν είχαν τηρηθεί οι νόμιμοι τύποι για την απασχόλησή του.
Πρόκειται, σύμφωνα με τη δικαστική κρίση, για «γνήσια αντικειμενική ευθύνη» της κλινικής, η οποία ευθύνεται εις ολόκληρον μαζί με τους υπαίτιους ιατρούς σύμφωνα με το crisismonitor.gr
Τι συμβαίνει με την ασφάλιση
Ο ασφαλισμένος ιατρός δικαιούται να ζητήσει από την ασφαλιστική εταιρία την κάλυψη της ευθύνης του απέναντι στους οικείους της ασθενούς, μέχρι το ανώτατο όριο και υπό τους όρους του ασφαλιστηρίου του. Η ασφαλιστική κάλυψη, ωστόσο, δεν αναιρεί τη δική του υποχρέωση να καταβάλει στους δικαιούχους τα ποσά για τα οποία ευθύνεται.
Η κυβέρνηση αφήνει ανοιχτό το ζήτημα των κανόνων
Τα ιδιωτικά νοσοκομεία είναι επιχειρήσεις κερδοσκοπικού χαρακτήρα. Το κέρδος από την παροχή ιατρικών υπηρεσιών συνοδεύεται από ευθύνη για τη στελέχωση, την παρακολούθηση των ασθενών και τις συνθήκες νοσηλείας τους.
Η υπόθεση της 23χρονης αναδεικνύει με τον πιο οδυνηρό τρόπο τι διακυβεύεται όταν μια ασθενής αναφέρει αίσθημα πνιγμονής και αντί να εξεταστεί λαμβάνει εξιτήριο, ενώ στην εφημερία βρίσκεται ιατρός χωρίς ειδικότητα.
Παρά τη βαρύτητα αυτών των ευρημάτων και όσα έχουν προηγηθεί, η κυβέρνηση εξακολουθεί να αρνείται να επιβάλει ουσιαστικούς κανόνες λειτουργίας και ελέγχου στα ιδιωτικά νοσοκομεία.