«Ξέρεις τι προσβάλλει τον Ιησού;» Με αυτή την επαναλαμβανόμενη ερώτηση, ο Τζέιμς Ταλαρίκο επέστρεψε στον Ντόναλντ Τραμπ την επίθεση που είχε δεχθεί για τις θρησκευτικές του απόψεις, στρέφοντας τη συζήτηση στην περίθαλψη, στις απελάσεις, στον πόλεμο στο Ιράν και στη διαχείριση των αρχείων Επστάιν.
Ο νεοεκλεγείς γερουσιαστής του Τέξας πέτυχε την πρώτη νίκη Δημοκρατικού σε εκλογή για την αμερικανική Γερουσία στην πολιτεία από το 1988, επικρατώντας του Ρεπουμπλικανού Κεν Πάξτον.
Η συγκεκριμένη ομιλία είχε δημοσιοποιηθεί πριν από τις εκλογές. Η νίκη του, όμως, δίνει πρόσθετο πολιτικό βάρος στην προσέγγιση που αποτυπώνει: ένας Δημοκρατικός υποψήφιος χρησιμοποιεί τη γλώσσα της πίστης για να αμφισβητήσει την ηθική βάση των πολιτικών του Τραμπ.
Η απάντηση στην κατηγορία ότι «προσέβαλε τον Ιησού»
Ο Ταλαρίκο ξεκίνησε αναφερόμενος στην επίθεση του Αμερικανού προέδρου:
«Ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών μόλις είπε ότι προσέβαλα τον Ιησού».
Στη συνέχεια, απέφυγε μια αμυντική συζήτηση για την προσωπική του πίστη. Επέλεξε να θέσει ως κριτήριο τις συνέπειες των κυβερνητικών αποφάσεων για τους πιο ευάλωτους.
«Ξέρεις τι προσβάλλει τον Ιησού; Το να αποκλείεις τους άρρωστους από την υγειονομική περίθαλψη που έχουν ανάγκη, ενώ κόβεις φόρους για δισεκατομμυριούχους».
Η αναφορά συνδέει το θρησκευτικό επιχείρημα με τον οικονομικό πυρήνα της εκστρατείας του: ποιος προστατεύεται από τις κρατικές αποφάσεις και ποιος επωμίζεται το κόστος τους.
Απελάσεις και διαχωρισμός οικογενειών
Στη μεταναστευτική πολιτική, ο Ταλαρίκο αντέταξε την υποχρέωση προστασίας του ξένου στην πρακτική των απελάσεων και του χωρισμού οικογενειών.
«Ξέρεις τι προσβάλλει τον Ιησού; Το να απελαύνεις τον ξένο και να χωρίζεις μωρά από τις μητέρες τους».
Η τοποθέτησή του αποτελεί ευθεία αμφισβήτηση της προσπάθειας να παρουσιαστεί η αυστηρότητα ως επαρκές μέτρο πολιτικής αποτελεσματικότητας.
Στο δικό του επιχείρημα, η εφαρμογή της νομοθεσίας κρίνεται και από τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζονται οι άνθρωποι, ιδιαίτερα τα παιδιά και οι οικογένειες.
Η επίθεση για το Ιράν και τα αρχεία Επστάιν
Ο Ταλαρίκο επέκτεινε την κριτική του στον πόλεμο, καταγγέλλοντας τους θανάτους αμάχων και την αποστολή Αμερικανών στρατιωτικών σε μια παρατεταμένη σύγκρουση.
«Ξέρεις τι προσβάλλει τον Ιησού; Το να βομβαρδίζεις αθώα παιδιά σχολείου στο Ιράν και να στέλνεις τους γενναίους άνδρες και γυναίκες μας να πεθάνουν σε έναν ακόμη ατελείωτο πόλεμο».
Ακολούθησε η αναφορά στην υπόθεση Επστάιν:
«Ξέρεις τι προσβάλλει τον Ιησού; Το να καλύπτεις τα αρχεία Επστάιν και μετά να αρνείσαι να διώξεις έστω και έναν άνθρωπο από αυτά».
Πρόκειται για πολιτικές καταγγελίες του Ταλαρίκο, οι οποίες πρέπει να διακρίνονται από συγκεκριμένα δικαστικά ευρήματα. Η παρουσία ενός ονόματος σε αρχεία δεν αποδεικνύει από μόνη της ποινική ευθύνη, ούτε η ομιλία τεκμηριώνει αυτοτελώς συγκάλυψη από τον πρόεδρο.
Το πολιτικό μήνυμά του, πάντως, είναι σαφές: η επίκληση της ηθικής από την εξουσία πρέπει να συνοδεύεται από λογοδοσία.
Ποιος είναι ο Δημοκρατικός που κέρδισε το Τέξας
Ο 37χρονος πρώην εκπαιδευτικός και πολιτειακός βουλευτής, με θεολογικές σπουδές στην πρεσβυτεριανή παράδοση, οικοδόμησε την εκστρατεία του γύρω από το κόστος ζωής, την οικονομική ανισότητα και την πολιτική διαφθορά.
Σύμφωνα με το Texas Tribune, κεντρική του θέση ήταν ότι οι διαφορές ανάμεσα σε εκείνους που βρίσκονται στην κορυφή και σε εκείνους που βρίσκονται στη βάση είναι βαθύτερες από τον παραδοσιακό διαχωρισμό Αριστεράς και Δεξιάς.
Η προσέγγιση αυτή του επέτρεψε να αναζητήσει ακροατήριο πέρα από τον στενό κομματικό πυρήνα. Απευθύνθηκε σε μετριοπαθείς και ανεξάρτητους ψηφοφόρους, καθώς και σε Ρεπουμπλικανούς που διαφωνούσαν με την υποψηφιότητα Πάξτον.
Η νίκη του δεν εξηγείται αποκλειστικά από μια ομιλία ή από τη θρησκευτική του ρητορική. Καταγράφεται σε μια εκλογική αναμέτρηση με υψηλό κόστος διαβίωσης, έντονη δυσαρέσκεια για την κυβέρνηση και σημαντικές αδυναμίες του αντιπάλου του.
Η πίστη ως πεδίο πολιτικής αντιπαράθεσης
Η περίπτωση Ταλαρίκο δείχνει έναν τρόπο με τον οποίο οι Δημοκρατικοί επιχειρούν να διεκδικήσουν ξανά ψηφοφόρους για τους οποίους η θρησκεία αποτελεί σημαντικό στοιχείο ταυτότητας.
Ο ίδιος δεν αποδέχεται ότι η χριστιανική πίστη οδηγεί υποχρεωτικά σε υποστήριξη της ρεπουμπλικανικής ατζέντας. Την ερμηνεύει μέσα από την περίθαλψη, τη φροντίδα του ξένου, την ειρήνη και την προστασία της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Ταυτόχρονα, αποφεύγει να παρουσιάσει τον εαυτό του ως ηθικά αλάνθαστο:
«Δεν είμαι τέλειος χριστιανός. Δεν ισχυρίζομαι ότι είμαι».
Και ολοκληρώνει την απάντησή του μεταφέροντας το βάρος από τους προσωπικούς χαρακτηρισμούς στις κοινωνικές επιλογές:
«Ο Ιησούς μάς είπε να αγαπάμε τους πλησίον μας όπως τον εαυτό μας. Μας είπε “ως εν ουρανώ και επί της γης”. Μπορούμε να φανταστούμε πόλεμο στον ουρανό; Μπορούμε να φανταστούμε μισαλλοδοξία στον ουρανό; Μπορούμε να φανταστούμε φτώχεια στον ουρανό; Τότε γιατί τα ανεχόμαστε αυτά στη γη;»
Πηγή: pagenews.gr