Με μια εκτενή παρέμβαση υπέρ του Γιώργου Γεραπετρίτη, ο Άδωνις Γεωργιάδης επιχειρεί να μεταφέρει τη συζήτηση για την εξωτερική πολιτική στο πεδίο των αποτελεσμάτων. Η βασική θέση του είναι συγκεκριμένη: η υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων αποτιμάται στην ικανότητα της χώρας να προχωρά τις επιδιώξεις της, να εξασφαλίζει διεθνή στήριξη και να περιορίζει το κόστος μιας αντιπαράθεσης.
Η παρέμβαση έρχεται σε μια κρίσιμη στιγμή για την ηλεκτρική διασύνδεση Ελλάδας–Κύπρου. Το Abeille Marengo απέπλευσε από το Ηράκλειο για τις προπαρασκευαστικές έρευνες, η Τουρκία επιχείρησε να παρουσιάσει τη δραστηριότητα ως πραγματοποιούμενη με τη «συγκατάθεσή» της και η Αθήνα απάντησε με αντι-NAVTEX, απορρίπτοντας την τουρκική αναγγελία. Πρόκειται για εξελίξεις που επιτρέπουν μια πρώτη αποτίμηση των χειρισμών, με το ενδιαφέρον πλέον στραμμένο στην απρόσκοπτη συνέχιση των εργασιών.
Το καλώδιο: Από την αντιπαράθεση στην επιχειρησιακή εξέλιξη
Το ισχυρότερο επιχείρημα του υπουργού Υγείας είναι ότι, μετά τις δυσκολίες και την ένταση γύρω από την Κάσο, το έργο αποκτά ξανά επιχειρησιακή κίνηση.
Ο απόπλους αποτελεί συγκεκριμένο βήμα προς την υλοποίηση. Ακολουθούν έρευνες βυθού και οι επόμενες τεχνικές φάσεις της διασύνδεσης. Η πολιτική σημασία βρίσκεται στο ότι η διαδικασία προχωρά με τις αδειοδοτήσεις που, σύμφωνα με την ελληνική πλευρά, ζητήθηκαν και εκδόθηκαν αποκλειστικά από την Ελλάδα και την Κύπρο.
Αυτό είναι το σημείο στο οποίο στηρίζεται ο Γεωργιάδης: η Αθήνα επιδιώκει να ασκήσει τα δικαιώματά της διατηρώντας παράλληλα τον έλεγχο της κλιμάκωσης.
Η αποφυγή ενός θερμού επεισοδίου έχει αυτοτελή αξία. Προστατεύει ανθρώπους, υποδομές, οικονομική δραστηριότητα και τη δυνατότητα συνέχισης ενός σύνθετου διεθνούς έργου. Όταν συνδυάζεται με πρόοδο στο πεδίο, μπορεί να αποτελεί ένδειξη αποτελεσματικής διαχείρισης.
Με αυτή τη λογική, η επιλογή του Γεραπετρίτη να επενδύσει σε συνεννόηση, συμμαχίες και προετοιμασία αποκτά πολιτικό περιεχόμενο που μπορεί να αξιολογηθεί στην πράξη.
Η τουρκική «συγκατάθεση» και η ελληνική απάντηση
Ο Άδωνις Γεωργιάδης ερμηνεύει τη διατύπωση της τουρκικής NAVTEX ως προσπάθεια της Άγκυρας να διασώσει τα προσχήματα.
Η Τουρκία υποστηρίζει ότι οι ερευνητικές δραστηριότητες έχουν συντονιστεί με τις αρχές της και πραγματοποιούνται με τη συγκατάθεσή τους, σε περιοχή την οποία εμφανίζει ως τουρκική υφαλοκρηπίδα. Η Αθήνα απορρίπτει αυτή την παρουσίαση και χαρακτηρίζει την τουρκική NAVTEX άκυρη και χωρίς ισχύ.
Η ουσία της κυβερνητικής επιχειρηματολογίας βρίσκεται στην απουσία ελληνικού αιτήματος αδειοδότησης προς την Τουρκία και στη συνέχιση της διαδικασίας βάσει των ελληνικών και κυπριακών αδειών.
Αυτή η αλληλουχία εξηγεί τη θέση του Γεωργιάδη: η τουρκική πλευρά διατηρεί τη ρητορική των διεκδικήσεών της, ενώ η Ελλάδα επιδιώκει να προχωρήσει το έργο χωρίς να αποδεχθεί τουρκική αρμοδιότητα.
Το αποφασιστικό τεστ θα είναι η πορεία των ερευνών. Όσο αυτές εξελίσσονται χωρίς παρεμπόδιση και με τις διαδικασίες που έχει ορίσει η ελληνική πλευρά, τόσο ενισχύεται το επιχείρημα ότι οι διπλωματικοί χειρισμοί παρήγαγαν πρακτικό αποτέλεσμα.
Chevron: Η οικονομική παρουσία ενισχύει τη διπλωματική θέση
Το δεύτερο σκέλος της παρέμβασης αφορά τη Chevron και τις έρευνες υδρογονανθράκων.
Στις 16 Φεβρουαρίου 2026, η Chevron και η HELLENiQ ENERGY υπέγραψαν με την Ελληνική Δημοκρατία συμβάσεις μίσθωσης για τέσσερις υπεράκτιες περιοχές: δύο νότια της Κρήτης και δύο στην περιοχή της Πελοποννήσου. Η Chevron συμμετέχει με 70%, ως διαχειριστής, και η HELLENiQ ENERGY με 30%.
Η εξέλιξη έχει συγκεκριμένο βάρος. Μια μεγάλη αμερικανική ενεργειακή εταιρεία αναλαμβάνει συμβατικές δεσμεύσεις στο πλαίσιο διαδικασίας που οργανώνει το ελληνικό κράτος. Έτσι, οι ελληνικές ενεργειακές επιδιώξεις αποκτούν επενδυτικούς εταίρους με παρουσία και συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο.
Η πολιτική ανάγνωση του Γεωργιάδη είναι ότι η χώρα ενισχύει τη θέση της όταν συνδέει την άσκηση των δικαιωμάτων της με πραγματικές οικονομικές δραστηριότητες.
Οι συμφωνίες αυτές δημιουργούν πρακτική στήριξη στις ελληνικές επιλογές. Η οριοθέτηση μεταξύ κρατών παραμένει διακρατική υπόθεση· η επενδυτική παρουσία, όμως, προσθέτει οικονομικό και διπλωματικό βάρος στην ελληνική στρατηγική.
Τουρκολιβυκό μνημόνιο: Η ευρωπαϊκή θέση παρέμεινε σταθερή
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο υπογράφηκε το 2019, πριν από την ανάληψη του υπουργείου Εξωτερικών από τον Γιώργο Γεραπετρίτη. Η αντιμετώπισή του αποτελεί συνεχιζόμενη υπόθεση της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής.
Η κύρωσή του από τη λιβυκή Βουλή, στις 20 Οκτωβρίου 2026, ήταν αρνητική εξέλιξη για την Αθήνα. Ακολούθησε, ωστόσο, σαφής ευρωπαϊκή αντίδραση.
Στις 21 Οκτωβρίου, η Ύπατη Εκπρόσωπος, εξ ονόματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επανέλαβε ότι το μνημόνιο παραβιάζει κυριαρχικά δικαιώματα τρίτων κρατών, δεν συμμορφώνεται με το Δίκαιο της Θάλασσας, είναι άκυρο και δεν παράγει έννομα αποτελέσματα για τρίτα κράτη.
Η σημασία είναι διπλή: η λιβυκή κύρωση δεν μετέβαλε την κοινή ευρωπαϊκή θέση και η Ελλάδα διατήρησε θεσμική στήριξη απέναντι στις τουρκικές διεκδικήσεις. Στο ίδιο περιφερειακό περιβάλλον, Ισραήλ και Αίγυπτος εξέφρασαν επίσης την αντίθεσή τους στην κύρωση.
Αυτό δίνει ουσιαστικό έρεισμα στην υπεράσπιση του Γεραπετρίτη: η ελληνική διπλωματία διατηρεί ενεργή την αμφισβήτηση του μνημονίου και εξασφαλίζει δημόσιες τοποθετήσεις εταίρων υπέρ των ελληνικών θέσεων.
Γιατί η παρέμβαση Άδωνι έχει ευρύτερη πολιτική σημασία
Ο υπουργός Υγείας ζητά να κριθεί ο συνάδελφός του με βάση τις αποφάσεις και τα αποτελέσματα της θητείας του. Η παρέμβασή του αμφισβητεί την ευκολία με την οποία μια φωτογραφία ή ένας προσωπικός χαρακτηρισμός μπορούν να υποκαταστήσουν τη συζήτηση για την εξωτερική πολιτική.
Η αντιπολίτευση δικαιούται να ζητά ενημέρωση για τη γαλλική ρηματική διακοίνωση και οι θεσμικές απαντήσεις ενισχύουν την αξιοπιστία της κυβερνητικής θέσης. Παράλληλα, η αξιολόγηση οφείλει να συνυπολογίζει την επανεκκίνηση της διαδικασίας για το καλώδιο, τις ενεργειακές συμφωνίες και τη διατήρηση της ευρωπαϊκής στήριξης.
Σε αυτά τα γεγονότα στηρίζεται η θετική αποτίμηση του Άδωνι Γεωργιάδη. Η συνέχιση των εργασιών θα αποτελέσει το επόμενο μέτρο της αποτελεσματικότητας αυτής της πολιτικής.
Όπως γράφει ο ίδιος στην παρέμβασή του:
«Με αρίστους διπλωματικούς χειρισμούς η Ελλάδα υπερασπίστηκε με το μικρότερο δυνατό κόστος το σύνολο των συμφερόντων της. Εύγε κύριε Υπουργέ».
Πηγή: pagenews.gr