Νέο γεωπολιτικό ρήγμα στην Ανατολική Μεσόγειο: Η Τουρκία πιέζει τον Λίβανο για τη συμφωνία με την Κύπρο

Η επίσκεψη του προέδρου του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν στην Άγκυρα εξελίσσεται σε κρίσιμη διπλωματική δοκιμασία. Η Τουρκία ζητά διαβεβαιώσεις ότι η συμφωνία ΑΟΖ Βηρυτού–Λευκωσίας δεν θα οδηγήσει τον Λίβανο σε έναν άξονα συνεργασίας με την Κύπρο, την Ελλάδα και το Ισραήλ, φοβούμενη περαιτέρω γεωπολιτική απομόνωση στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Ανατολική Μεσόγειος εισέρχεται σε μία νέα φάση γεωπολιτικού ανταγωνισμού, καθώς η συμφωνία οριοθέτησης θαλασσίων ζωνών μεταξύ Κύπρου και Λιβάνου, που υπεγράφη στα τέλη του 2025, προκαλεί έντονη ανησυχία στην Άγκυρα.

Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλείται το Middle East Eye, ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν σκοπεύει να ζητήσει ευθέως εξηγήσεις και πολιτικές διαβεβαιώσεις από τον πρόεδρο του Λιβάνου Ζοζέφ Αούν, κατά τη συνάντησή τους στην τουρκική πρωτεύουσα.

Η τουρκική ηγεσία θεωρεί ότι η συγκεκριμένη συμφωνία δεν αποτελεί απλώς μια διμερή διευθέτηση, αλλά ενδέχεται να μεταβάλει συνολικά τις γεωπολιτικές ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Άγκυρα βλέπει έναν νέο περιφερειακό άξονα

Τούρκοι αξιωματούχοι εμφανίζονται ιδιαίτερα προβληματισμένοι από το ενδεχόμενο ο Λίβανος να ενταχθεί σταδιακά σε ένα ευρύτερο σχήμα συνεργασίας με:

• την Κυπριακή Δημοκρατία,
• την Ελλάδα,
• το Ισραήλ.

Ένα τέτοιο σενάριο, σύμφωνα με την τουρκική ανάγνωση, θα ενίσχυε ακόμη περισσότερο το δίκτυο συνεργασιών που έχει διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια στην Ανατολική Μεσόγειο και θα περιόριζε τη δυνατότητα της Τουρκίας να επηρεάζει τις ενεργειακές και γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή.

Η συμφωνία ΑΟΖ αποκτά ευρύτερη σημασία

Αν και η συμφωνία Λιβάνου – Κύπρου αφορά την οριοθέτηση θαλάσσιων ζωνών, στην Άγκυρα εκτιμούν ότι οι συνέπειές της υπερβαίνουν το στενό νομικό και τεχνικό πλαίσιο.

Η Τουρκία θεωρεί ότι η Βηρυτός μπορεί σταδιακά να ενταχθεί στις ενεργειακές και στρατηγικές πρωτοβουλίες που αναπτύσσουν Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ, όπως:

• ηλεκτρικές διασυνδέσεις,
• ενεργειακοί διάδρομοι,
• υποθαλάσσιες υποδομές,
• νέοι εμπορικοί άξονες προς την Ευρώπη.

Για την τουρκική διπλωματία, μια τέτοια εξέλιξη θα περιόριζε περαιτέρω τον δικό της ρόλο ως βασικού ενεργειακού και διαμετακομιστικού κόμβου.

Το μήνυμα Ερντογάν προς τον Λίβανο

Σύμφωνα με διπλωματικές πηγές που επικαλείται το Middle East Eye, ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν αναμένεται να ζητήσει από τον Ζοζέφ Αούν σαφείς διαβεβαιώσεις ότι ο Λίβανος δεν πρόκειται να μετακινηθεί πολιτικά προς ένα στρατηγικό σχήμα που θα περιλαμβάνει και το Ισραήλ.

Η βασική επιδίωξη της Άγκυρας είναι να διατηρήσει τη Βηρυτό σε στάση ουδετερότητας απέναντι στις περιφερειακές αντιπαραθέσεις, αποτρέποντας τη δημιουργία νέων γεωπολιτικών συμμαχιών που θα μπορούσαν να μεταβάλουν τον συσχετισμό δυνάμεων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Η Ανατολική Μεσόγειος ως πεδίο ανταγωνισμού

Η υπόθεση αναδεικνύει τη βαθύτερη στρατηγική αντιπαράθεση που εξελίσσεται στην περιοχή.

Από τη μία πλευρά, Ελλάδα, Κύπρος και Ισραήλ προωθούν ένα πλέγμα συνεργασιών στους τομείς της ενέργειας, των ηλεκτρικών διασυνδέσεων, των θαλάσσιων μεταφορών και της ασφάλειας.

Από την άλλη, η Τουρκία επιχειρεί να αναδείξει εναλλακτικούς ενεργειακούς και εμπορικούς διαδρόμους που θα ενισχύσουν τον δικό της ρόλο ως βασικής γέφυρας μεταξύ Ευρώπης, Μέσης Ανατολής και Ασίας.

Η ένταξη του Λιβάνου σε οποιοδήποτε από αυτά τα σχήματα αποκτά, συνεπώς, ιδιαίτερη γεωπολιτική σημασία.

Νέα γραμμή αντιπαράθεσης στην Ανατολική Μεσόγειο

Η τουρκική αντίδραση αποκαλύπτει ότι η γεωπολιτική αντιπαράθεση στην Ανατολική Μεσόγειο μετατοπίζεται πλέον από τις διμερείς θαλάσσιες διαφορές στη διαμόρφωση περιφερειακών συμμαχιών.

Για την Άγκυρα, κάθε νέα συνεργασία μεταξύ κρατών της περιοχής αξιολογείται μέσα από το πρίσμα της στρατηγικής ισορροπίας και της ενεργειακής αρχιτεκτονικής της Ανατολικής Μεσογείου. Αντίστοιχα, για την Κύπρο και την Ελλάδα, η διεύρυνση των συνεργασιών με χώρες όπως ο Λίβανος ενισχύει τη διεθνή νομιμοποίηση των θαλάσσιων οριοθετήσεων και διευρύνει το πλέγμα περιφερειακής σταθερότητας.

Η συνάντηση Ερντογάν–Αούν αποκτά έτσι ιδιαίτερη βαρύτητα, όχι μόνο για τις διμερείς σχέσεις Τουρκίας–Λιβάνου, αλλά και για τη συνολική αρχιτεκτονική ασφάλειας και συνεργασίας στην Ανατολική Μεσόγειο, όπου η διπλωματία των ενεργειακών και θαλάσσιων συμφωνιών εξελίσσεται σε βασικό εργαλείο άσκησης γεωπολιτικής επιρροής.

Πηγή: pagenews.gr