Αθλητισμός

Η πιο μεγάλη ανασκόπηση!

Η πιο μεγάλη ανασκόπηση!

Ανακαλύψτε περισσότερα άρθρα στα αποτελέσματα αναζήτησης

Προσθήκη του pagenews.gr
στο Google Discover
Η πιο μεγάλη ανασκόπηση!

Οι ρεπόρτερ του Παναθηναϊκού, του Ολυμπιακού του ΠΑΟΚ και της ΑΕΚ απαντούν στα παρακάτω ερωτήματα: 

1. Πέτυχε η ομάδα τους στόχους που είχε βάλει;2. Τις πταίει;3. Ποιοι είναι οι στόχοι της νέας χρονιάς;4. Ο δικός μας άνθρωπος (ο θετικός πρωταγωνιστής)5. Ασε μας άνθρωπέ μου (ο αρνητικός πρωταγωνιστής)

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ (ΓΙΩΡΓΟΣ ΝΟΙΚΟΚΥΡΗΣ)

Δες εδώ την βαθμολογία της ομάδας σου!

Πέτυχε η ομάδα τους στόχους που είχε βάλει;

Το 2016 φεύγει με τον Ολυμπιακό να βρίσκεται σε θέση ισχύος, σε θέση καθαρού φαβορί για την κατάκτηση και του φετινού πρωταθλήματος, 7ου συνεχόμενου. Μπορεί η ομάδα να πέρασε «φουρτούνες» το καλοκαίρι όμως βρήκε τον τρόπο να ξεπεράσει βασικά προβλήματα και να μπει σε ρόλο οδηγού και για το φετινό πρωτάθλημα. Σε συνδυασμό με το γεγονός ότι και στην περσινή αγωνιστική σεζόν κατάφερε να «καθαρίσει» μαθηματικά τον τίτλο από τον Φεβρουάριο αναμφίβολα το 2016 κλείνει με θετικό πρόσημο όσον αφορά τον πρώτο και βασικό στόχο του Ολυμπιακού κάθε χρόνο που δεν είναι άλλος από το πρωτάθλημα. Στο 2016 όμως, το δεύτερο μισό δηλαδή της περσινής σεζόν και το πρώτο μισό της φετινής υπήρξαν και τρανταχτές αποτυχίες που μπαίνοντας στο «ζύγι» με τις επιτυχίες στο πρωτάθλημα ισορροπούν την κατάσταση. Αρχικά υπήρξε η αποτυχία του Ολυμπιακού στο περσινό Γιουρόπα Λιγκ και ο αποκλεισμός από την Άντερλεχτ σε συνδυασμό με την απώλεια του Κυπέλλου στον… καλοκαιρινό τελικό με την ΑΕΚ. Η βασικότερη όμως αποτυχία του Ολυμπιακού μέσα στο 2016 ήρθε το καλοκαίρι με τον οδυνηρό αποκλεισμό από την Μπερ Σεβά και τους κλυδωνισμούς που έφερε στην ομάδα. Μπορεί ευρωπαικά η χρονιά να σώθηκε με την πρόκριση στο Γιουρόπα Λιγκ που συνεχίζει και το 2017 όμως η απώλεια του Τσάμπιονς Λιγκ στοίχισε σε όλα τα επίπεδα.

Τις πταίει;

Οι λάθος χειρισμοί, πρωτίστως της διοίκησης ήταν αυτοί που έφεραν το καλοκαίρι την μεγάλη αποτυχία του 2016 για τον Ολυμπιακό. Ο Ολυμπιακός δεν θέλησε να «περιχαρακώσει» την επένδυση του και να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να έχει ιδανικές συνθήκες για πρόκριση στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ και το πλήρωσε ακριβά. Όπως πλήρωσε και την κόντρα με την «συμμαχία» στο κομμάτι του Κυπέλλου με αποτέλεσμα να πάει στον τελικό με την ΑΕΚ με τις χειρότερες συνθήκες, έχοντας ένα μήνα να παίξει επίσημο ματς και τους παίκτες του με τις βαλίτσες στο χέρι για τις διακοπές. Λάθη που συνεχίστηκαν και με τον χειρισμό της υπόθεσης του Μάρκο Σίλβα που παρότι φαινόταν πως δεν ήθελε να μείνει δεν πήρε την πρωτοβουλία ο Ολυμπιακός να βρει την άκρη αφήνοντας έτσι τον Πορτογάλο να πάρει την απόφαση να παραιτηθεί την ώρα που η ομάδα ξεκίναγε προετοιμασία στην Αυστρία. Και το ένα λάθος φέρνει το άλλο, όπως αποδείχτηκε η επιλογή του αντικαταστάτη του, Βίκτορ, και ας είναι άκρως αντιποδοσφαιρικό να κριθεί ένας προπονητής σε 1,5 μήνα και δύο επίσημα ματς. Ουσιαστικά ο Ολυμπιακός μέσα στο 2016 κινήθηκε αρκετές φορές αντι-ποδοσφαιρικά και αυτό το πλήρωσε ακριβά σε ένα σημαντικό κομμάτι των στόχων του. Και αν στο πρωτάθλημα κρατάει γερά την κατάσταση στα χέρια του αυτό οφείλεται στην δυναμική που έχει δημιουργήσει χρόνια τώρα αυτή η ομάδα, που ακόμη και στα χειρότερα της είναι πολύ καλύτερη από τους «συμμάχους».

Ποιοι είναι οι στόχοι της νέας χρονιάς;

Οι στόχοι δεν αλλάζουν ποτέ για τον Ολυμπιακό. Το ζητούμενο είναι οι προϋποθέσεις που δημιουργούνται από την ίδια την ομάδα ώστε να υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες για να επιτευχθούν. Πρωτίστως ο Ολυμπιακός καλείται να «καθαρίσει» μέσα στον Ιανουάριο το πρωτάθλημα και να πάει στη μαθηματική κατάκτηση του τον Φεβρουάριο, όπως συνέβη και πέρσι. Και φέτος άλλωστε δείχνει ξεκάθαρα πως «παίζει» μόνος του. Έχει συνάμα μπροστά του την πρόκληση του Γιουρόπα Λιγκ όπου οφείλει να κάνει ότι περνάει από το χέρι του για να προχωρήσει στη διοργάνωση, στους «16» σε πρώτη φάση, ενώ πάντα στόχος αποτελεί και το Κύπελλο. Βασικός όμως στόχος του Ολυμπιακού στο 2017 είναι να μπορέσει να παίξει καλύτερο ποδόσφαιρο από αυτό που έπαιξε στο πρώτο μισό της σεζόν. Λογικά τα σκαμπανεβάσματα που είχε μετά τα όσα πέρασε η ομάδα το καλοκαίρι όμως κάποια στιγμή πρέπει να δείξει και μια σημαντική βελτίωση. Ο κόσμος του Ολυμπιακού άλλωστε δείχνει με κάθε τρόπο πως δεν αρκείται από τους τίτλους, θέλει να βλέπει και καλό ποδόσφαιρο. Και όσο ο πήχης παραμένει ψηλά αυτό είναι καλό σημάδι για τον σύλλογο.

Ο δικός μας άνθρωπος (ο θετικός πρωταγωνιστής)

Αν απομονώσουμε το 2016 στη σεζόν που «τρέχει» τότε σίγουρα ο πρωταγωνιστής του Ολυμπιακού είναι ο Σεμπά. Ο Βραζιλιάνος που την πρώτη του χρονιά στον Ολυμπιακό δεν έπεισε κανέναν, την φετινή σεζόν κάνει εξαιρετικές εμφανίσεις αποτελώντας τον πιο σταθερό παίκτη των πρωταθλητών Ελλάδας με ουσιαστικές λύσεις και στο επιθετικό κομμάτι των «ερυθρολεύκων». Μαζί του βεβαίως από κοντά και ο Λούκα Μιλιβόγεβιτς που «εκτόξευσε» τις μετοχές του μέσα στο 2016 αλλά και ο Μπράουν Ιντέγε όχι τόσο για το πρώτο μισό του 2016 (το περσινό δεύτερο μισό της σεζόν δηλαδή) όσο κυρίως για τα όσα κάνει την τρέχουσα αγωνιστική περίοδο. Σίγουρα στους πρωταγωνιστές βρίσκεται και ο Κώστας Φορτούνης που πάντως δεν έχει την ίδια διάρκεια που είχε στο ξεκίνημα της περσινής σεζόν, αλλά αναμφίβολα αποτελεί τον πιο ποιοτικό παίκτη των «ερυθρολεύκων». Βεβαίως δεν μπορούν να μην βρίσκονται στην κατηγορία των πρωταγωνιστών και οι τρεις πιτσιρικάδες που βγήκαν στον «αφρό» από το καλοκαίρι και μετά. Πρώτος και καλύτερος ο Ρέτσος που είναι πλέον βασικός στον Ολυμπιακό, από κοντά και οι Ανδρούτσος, Μανθάτης που μπαίνουν όλο και πιο βαθιά στην ομάδα.

Ασε μας άνθρωπέ μου (ο αρνητικός πρωταγωνιστής)

Στο φετινό ρόστερ θα βρούμε αρκετές περιπτώσεις παικτών που δεν κατάφεραν, τουλάχιστον μέχρι τώρα, να δικαιώσουν τις προσδοκίες που δημιουργήθηκαν με την έλευση τους στον Πειραιά. Αν έπρεπε να επιλέξουμε έναν, τότε αυτός θα είναι ο Μάρκο Μάριν. Και γιατί «κουβαλάει» ένα δυνατό όνομα και γιατί οι πρώτες εμφανίσεις του «γέννησαν» μεγάλες προσδοκίες και έφεραν ενθουσιασμό. Ο Γερμανός όμως απέτυχε παταγωδώς να πείσει τον προπονητή του που στην πορεία τον έβαλε στη άκρη.

ΚΩΣΤΑΣ ΜΑΝΩΛΙΟΥΔΑΚΗΣ (ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ)

Πέτυχε η ομάδα τους στόχους που είχε βάλει;

Από τους τρεις βασικούς στόχους της ομάδας στο ξεκίνημα της φετινής σεζόν έχει μείνει ουσιαστικά μόνο ένας προς διεκδίκηση, το Κύπελλο Ελλάδας, άρα η απάντηση είναι προφανώς όχι. Στην Ευρώπη ναι μεν το Τριφύλλι επέστρεψε (αήττητο) στους ομίλους, αλλά η συγκομιδή του στον όμιλο ήταν ντροπιαστική, ανεξαρτήτως εάν άξιζε και δικαιούτο σαφώς περισσότερους στα εκτός έδρας ματς με τη Θέλτα και τη Σταντάρ. Το γεγονός άλλωστε ότι οι «πράσινοι» γνώρισαν τρεις ήττες μέσα στη Λεωφόρο και αγνοούν τη νίκη σε όμιλο από το 2012 αποτελεί αναμφίβολα εξοργιστική/ταπεινωτική πραγματικότητα. Ο στόχος του πρωταθλήματος επίσης έχει ήδη απομακρυνθεί υπερβολικά και μοιάζει με όνειρο απατηλό, συνεπώς είναι ξεκάθαρη η παταγώδης αποτυχία.

Τις πταίει;

Η φετινή έκδοση του Παναθηναϊκού ήταν η πιο «soft» της σύγχρονης ιστορίας του, από την κορυφή μέχρι τα νύχια, γεγονός που αποδείχθηκε περίτρανα όταν μπήκε νομοτελειακά το «πρέπει» πάνω απ’ τα κεφάλια όλων στο ποδοσφαιρικό της τμήμα. Η ποιοτική αναβάθμιση του έμψυχου δυναμικού και η πρόκριση στους ομίλους του Γιουρόπα Λιγκ, δημιούργησαν μεγάλες προσδοκίες, πλην όμως η δομημένη για τα προκριματικά της Ευρώπης προετοιμασία, οι απανωτοί μυϊκοί τραυματισμοί που ακολούθησαν και η παντελής έλλειψη επίγνωσης της Παναθηναϊκής πραγματικότητας των παικτών και του πάγκου, επέτειναν τον κατήφορο μιας ομάδας που αποδείχθηκε ανίκανη να διαχειριστεί την πίεση και να σηκώσει κεφάλι. Ποιοι είναι οι στόχοι της νέας χρονιάς;

Από πλευράς διεκδίκησης τίτλων ο πιο ρεαλιστικός στόχος για τον Παναθηναϊκό είναι το Κύπελλο Ελλάδας, μετά την πρόκριση θρίλερ στην τελευταία αγωνιστική των ομίλων, την κλήρωση για τη φάση των «8» και φυσικά τη μεγάλη διαφορά από την κορυφή στο πρωτάθλημα. Οι «πράσινοι» είναι σαφές ότι οφείλουν να προσπαθήσουν με όλες τους τις δυνάμεις για να καλύψουν την απόσταση στο πρωτάθλημα και να διεκδικήσουν όσες ελπίδες έχουν απομείνει, πλην όμως έτσι όπως έχουν έρθει τα πράγματα είναι εξαιρετικά δύσκολο να το διεκδικήσουν με αξιώσεις. Με δεδομένες τις μεγάλες αλλαγές σε τεχνική ηγεσία, ποδοσφαιρικό τμήμα, διοικητικά πόστα αλλά και στο ρόστερ, είναι επίσης σαφές και προφανές ότι βασικός στόχος αποτελεί και το χτίσιμο μίας ομάδας που θα μπορεί επιτέλους να δικαιολογεί με την εν γένει παρουσία της τη βαριά φανέλα και τη μεγάλη ιστορία που κουβαλά.

Ο δικός μας άνθρωπος (ο θετικός πρωταγωνιστής)

Ο Ροντρίγκο Μολέδο αποτελεί τον πλέον σταθερό παίκτη του Παναθηναϊκού στο πρώτο μισό της φετινής σεζόν και έναν από τους ελάχιστους με σταθερή απόδοση, έχοντας αξιοπρεπή απόδοση ακόμη και στο διάστημα της τραγικής αγωνιστικής περιόδου της ομάδας. Η μεγαλύτερη ελπίδα, ωστόσο, για τον Παναθηναϊκό που έδειξε με το καλημέρα ότι μπορεί να περισώσει την κατάσταση, περισώζοντας ήδη τον ένα στόχο (Κύπελλο) δεν είναι άλλος από το νέο προπονητή της ομάδας, Μαρίνο Ουζουνίδη.

Ασε μας άνθρωπέ μου (ο αρνητικός πρωταγωνιστής)

Σε αμιγώς αγωνιστικό επίπεδο ο Λουκ Στιλ υπήρξε η μεγαλύτερη απογοήτευση του πρώτου μισού της φετινής σεζόν. Ο Αγγλος «κίπερ» ξεκίνησε θετικά με την παρουσία του στα προκριματικά της Ευρώπης, αλλά υπήρξε ο απόλυτος «γκαφαδόρος» στα ματς των ομίλων όπου ό,τι πήγαινε μέσα, έγραφε, με κάθε πιθανό και απίθανο τρόπο, ενώ και στο ελληνικό πρωτάθλημα δέχτηκε γκολ που προσφέρονται για χάι λάιτ. Αρνητικός πρωταγωνιστής υπήρξε επίσης ο Αντρέα Στραματσόνι καθώς δεν κατάφερε να κάνει ποτέ ομάδα το ρόστερ που ο ίδιος αναβάθμισε ποιοτικά, ούτε να βρει την απαιτούμενη ισορροπία, έχοντας σαφές πρόβλημα διαχείρισης και διεξόδου από την κρίση στο δίμηνο της ελεύθερης πτώσης με κάτω τα χέρια. Σε διοικητικό επίπεδο ο Γιάννης Αλαφούζος απέτυχε στις επιλογές του, καθυστέρησε στη λήψη άμεσων αποφάσεων και ασφαλώς χρεώνεται περισσότερο από κάθε άλλον την αποτυχία ανάκτησης του ευρωπαϊκού πρεστίζ του συλλόγου και της διεκδίκησης με αξιώσεις του πρωταθλήματος.

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΟΛΚΑΣ (ΠΑΟΚ)

– Πέτυχε η ομάδα τους στόχους που είχε βάλει;

Το πρώτο μισό της περυσινής σεζόν, είχε την παραδοσιακή ανωμαλία της αλλαγής προπονητή, τιμ και πολλά άλλα. Για κακή τύχη του ΠΑΟΚ, στο κύπελλο έπεσε πάνω στον Ολυμπιακό με τα γνωστά επακόλουθα και η τελευταία ευκαιρία να πετύχει κάτι ήταν στα πλέι οφς.

Εκεί με τον Βλάνταν Ίβιτς στο τιμόνι, βρήκε για πρώτη φορά έναν αποτελεσματικό κορμό και με το αήττητο των έξι αγώνων βγήκε στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ.

Το καλοκαίρι ενώ υπήρχε ένας σοβαρός κορμός που έβγαλε την ομάδα 2η, έγιναν συνολικά 14 αλλαγές στο ρόστερ με αποτέλεσμα να παρουσιαστεί μία έλλειψη συνοχής που δεν στοίχισε τόσο με τον Άγιαξ, που αποκλείστηκε καθαρά από ατυχία και ίσως κάποιους χειρισμούς που δεν βγήκαν. Όμως αυτό είναι υποκειμενικό.

Η ομάδα πέρασε στους Ομίλους του Γιουρόπα, πέρασε στους 32 του θεσμού, είναι στο κύπελλο όμως και 8η στο πρωτάθλημα με το δεύτερο μπάτζετ.

Η αλήθεια είναι πως χάθηκε η ευκαιρία να υπάρξει μία συνέχεια από την προηγούμενη σεζόν, με τον ΠΑΟΚ να πληρώνει την αδυναμία του να καλύψει σωστά τις κομβικές θέσεις του άξονα. Στα μάτια μου, χάθηκε μία μεγάλη ευκαιρία για πρωτάθλημα όπως το καλοκαίρι του 2014 με την επιλογή Άγγελου Αναστασιάδη αντί για Φερνάντο Σάντος.

Θεωρώ πως ο ΠΑΟΚ ούτε πέτυχε, ούτε απέτυχε. Συνεχίζει να είναι σε μία φάση συντήρησης, καλύτερος από ΑΕΚ, ΠΑΟ, αλλά με τις παθογένειές του να μην τον αφήνουν να φτάσει τον Ολυμπιακό.

Τις πταίει;

Μετά από αρκετή σπαζοκεφαλιά έχω καταλήξει σε ξεκάθαρα συμπεράσματα. Η εταιρική δομή του ΠΑΟΚ είναι έτσι στημένη ώστε ο αθλητικός διευθυντής να μην ελέγχεται από ποδοσφαιρανθρώπους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αλλαγή στρατηγικής κάθε τρεις και λίγο και τη δημιουργία νέας ομάδας κάθε καλοκαίρι. Ο ΠΑΟΚ της εποχής Σαββίδη παίζει πάντα χειρότερα απ όσο κοστίζει. Άρα το βάρος πρέπει να πέσει σε αυτό το κομμάτι. Περισσότερες ποδοσφαιρικές προσωπικότητες στη διοίκηση, που θα ξεκαθαρίζουν τις απαιτήσεις του κλαμπ στον εκάστοτε αθλητικό διευθυντή που θα έχει στόχο να καλύψει τις ανάγκες του κλαμπ και όχι τις δικές του.

Ποιοι είναι οι στόχοι της νέας χρονιάς;

Στο πρώτο μισό για τον ΠΑΟΚ θα ήταν πολύ σημαντικός ένας τίτλος. Το κύπελλο Ελλάδας είναι διαθέσιμο, η κλήρωση στους 16 στα μέτρα του και με συγκέντρωση και σοβαρότητα μπορεί να φτάσει ως το τέλος. Δεν έχει να φοβηθεί κανέναν ποδοσφαιρικά αν είναι σοβαρός.

Η πρωτιά στα πλέι οφς επίσης είναι κάτι σημαντικό, γιατί πρέπει να παλεύει για την είσοδο στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ που θα του αλλάξει στάτους, ενώ θα πρέπει να παλέψει ως αουτσάιντερ να ξεπεράσει σε κάποια φάση την φάση των 32 του Γιουρόπα που δείχνει καταραμένη.

Για μένα πάντως το σημαντικότερο, είναι να επιστρέψει η ποδοσφαιρική λογική στο κλαμπ και να υπάρξει μελετημένη συνέχεια το καλοκαίρι.

Ο δικός μας άνθρωπος (θετικός πρωταγωνιστής)

Στον ΠΑΟΚ υπάρχει ένας ποδοσφαιριστής που τον κράτησε σε ένα πολύ κακό μομέντουμ και αυτός ονομάζεται Γκάρι Ροντρίγκες. Κρίσιμα γκολ, πολλές ασίστ, θεαματικός όσοι ελάχιστοι εντός των συνόρων. Ευχάριστη έκπληξη σίγουρα, με τον ΠΑΟΚ να μελετά την επέκταση της συνεργασίας του. Όχι τυχαία.

Άσε μας άνθρωπέ μου (αρνητικός πρωταγωνιστής)

Είναι η μαύρη χρονιά του Κλάους, όμως δεν θα κατηγορήσω μόνο αυτόν για την συγκεκριμένη εικόνα. Έχει ευθύνες για το γεγονός πως με την χρονιά να αλλάζει δεν έχει σκοράρει στο πρωτάθλημα, όμως υπάρχουν ευθύνες και στον οργανισμό του ΠΑΟΚ για τον τρόπο που τον αντιμετώπισε την περίοδο της κρίσης.

Κυρίως μετά τον Άγιαξ όταν και έσπευσε υπό την πίεση του κόσμου να φωνάξει πως πάει για φορ που ουδέποτε απέκτησε, έστω για να επιβάλλει συνθήκες ανταγωνισμού στον Κλάους.

Είναι εξαιρετικά αμφίβολο το αν θα επιστρέψει, γιατί δείχνει να τον έχει πάρει από κάτω.

ΜΑΡΙΟΣ ΤΡΙΒΙΖΑΣ (ΑΕΚ)

Πέτυχε η ομάδα τους στόχους που είχε βάλει;

Το 2016 είχε δύο πρόσωπα για την ΑΕΚ. Το πρώτο της μισό βρήκε την Ένωση σε μια φάση ανασύνταξης, με τον Γκουστάβο Πογιέτ στο τιμόνι της, έκανε μια σειρά από θετικά αποτελέσματα στο πρωτάθλημα και στο κύπελλο (κερδίζοντας μεταξύ άλλων και τα τρία ντέρμπι στο ΟΑΚΑ) και η συγκεκριμένη χρονική περίοδος έκλεισε με τον καλύτερο τρόπο, με την ομάδα να επιστρέφει στους τίτλους, με την κατάκτηση του Κυπέλλου Ελλάδας, χάρη στην νίκη της στον τελικό απέναντι στον Ολυμπιακό.

Το δεύτερο μισό του έτους δεν κύλισε σε καμία περίπτωση όπως θα ήθελαν οι Κιτρινόμαυροι. Η ομάδα δεν κατάφερε να πετύχει την επιστροφή της τους στους ομίλους του Europa League, γνωρίζοντας τον αποκλεισμό από τη Σεντ Ετιέν από τον δεύτερο προκριματικό, ενώ σε καμία περίπτωση δεν πέτυχε τον στόχο της να παρουσιαστεί ανταγωνιστική στο φετινό πρωτάθλημα και να πρωταγωνιστήσει.

Τις πταίει;

Είναι κοινό και σε καμία περίπτωση… μυστικό, ότι για την ΑΕΚ όλα πήγαν στραβά από το περασμένο καλοκαίρι. Κυρίως επειδή η διοίκηση αποφάσισε να βαδίσει για το χτίσιμο της ομάδας με ένα «μοντέλο», στον τρόπο λειτουργίας του οποίου είχε χάσει ήδη την πίστη της. Η χημεία δεν ήταν καλή, ο Μπράνκο Μιλοβάνοβιτς παρέμεινε στη θέση του τεχνικού διευθυντή σχεδόν όλο το καλοκαίρι όντας με το… ένα πόδι εκτός ΑΕΚ, οι αποφάσεις και οι κινήσεις για τις μεταγραφές γίνονταν από πολλούς και γενικά η εκτέλεση του προγραμματισμού ήταν προβληματική.

Σε αυτά προστέθηκε ο πολύς χαμένος χρόνος στο θέμα του προπονητή, το ναυάγιο στην υπόθεση του Μοντανιέ, η βεβιασμένη πρόσληψη του Τιμούρ Κετσπάγια και το γεγονός ότι ενώ οι δεύτερες σκέψεις για τον… δρόμο που είχε πάρει αυτή η συνεργασία γεννήθηκαν πολύ γρήγορα, οι αποφάσεις άργησαν να έρθουν.

Ποιοι είναι οι στόχοι της νέας χρονιάς;

Οι στόχοι της ΑΕΚ για το 2017 είναι ξεκάθαροι. Οι περισσότεροι επισημάνθηκαν και από τον Δημήτρη Μελισσανίδη στις δηλώσεις που έκανε στη χριστουγεννιάτικη γιορτή της ομάδας. Ο πρώτος είναι να διορθωθούν μέσω των μεταγραφών του Γενάρη τα λάθη που έγιναν το περασμένο καλοκαίρι, προκειμένου να αλλάξει η εικόνα της ομάδας και να μπει σε μια φάση σταθερής αγωνιστικής ανάκαμψης, διορθώνοντας την εικόνα της στο πρωτάθλημα και διεκδικώντας ξανά την κατάκτηση του Κυπέλλου.

Ο δεύτερος είναι να καταφέρει η ΑΕΚ στο πρώτο διάστημα του νέου έτους να τελειώσει επιτέλους με την ψυχοφθόρα διαδικασία της… αναμέτρησης με το τέρας της γραφειοκρατείας, να πάρει στα χέρια της την άδεια για την κατασκευή του νέου της γηπέδου και να βάλει το όνειρο όλων των οπαδών της ομάδας στην φάση της υλοποίησης.

Ο δικός μας άνθρωπος (θετικός πρωταγωνιστής)

Μέσα στο 2016 -και κυρίως στο πρώτο μισό της- η ΑΕΚ είχε αρκετά πρόσωπα που ξεχώρισαν, αλλά είδαμε και τις δύο όψεις τους. Ο Γκουστάβο Πογιέτ πέτυχε πράγματα αγωνιστικά, αλλά πήγε να… τινάξει την ομάδα στον αέρα παραμονή του ημιτελικού κυπέλλου με τον Ατρόμητο. Ο Στέλιος Μανωλάς πέτυχε την εξιλέωση με την κατάκτηση του Κυπέλλου, όμως λίγο αργότερα βρέθηκε και πάλι στη δίνη του κυκλώνα λόγω των συνομιλιών του με τον διευθύνοντα σύμβουλο του Ολυμπιακού.

Συνεπώς, αναζητώντας κανείς τον θετικό πρωταγωνιστή της Ένωσης για το 2016, στρέφεται μοιραία σε ποδοσφαιριστές, όπου -μεταξύ αρκετών θετικά διακριθέντων- ξεχωρίζουν ο Ρόναλντ Βάργκας, που αναδείχθηκε… άνθρωπος των ντέρμπι και είχε σημαντική συμβολή με δύο ασίστ και στον τελικό Κυπέλλου, τον Ραφίκ Τζιμπούρ που… ξύπνησε στο πιο κρίσιμο χρονικό σημείο και φυσικά στον αγωνιστικό ηγέτη της ομάδας Πέτρο Μάνταλο, που είχε σταθερή προσφορά και ταυτόχρονα πέτυχε τα δύο γκολ στον ημιτελικό και στον τελικό του Κυπέλλου.

Άσε μας άνθρωπέ μου (ο αρνητικός πρωταγωνιστής)

Όπως προαναφέραμε, πρόσωπα όπως ο Πογιέτ και ο Μανωλάς, που θα μπορούσαν να μπουν και σε αυτή την κατηγορία, ήταν ταυτόχρονα και θετικοί πρωταγωνιστές. Σε αυτή τη λογική, πιθανότατα το πρόσωπο που βάζει την πιο ισχυρή υποψηφιότητα για τον… τίτλο βάζει ο Τιμούρ Κετσπάγια, ο οποίος στο σύντομο -αλλά κομβικό για την φετινή σεζόν της ΑΕΚ- διάστημα της παραμονής του στην τεχνική ηγεσία της ομάδας, δεν κατάφερε να «κολλήσει» με αυτή, δεν πέτυχε τον ευρωπαϊκό στόχο, «έχασε» γρήγορα τα αποδυτήρια και στη συνέχεια και τη δουλειά του.

πηγή: sdna.gr 

Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο