Ντιέγκο Μαραντόνα: Το γκολ κόντρα στους νόμους της φυσικής

Ντιέγκο Μαραντόνα: Χάρισε πολλά γκολ και πολλές απίθανες φάσεις αλλά ένα από αυτά έχει μείνει στην ιστορία. Πρόκειται για το γκολ της Νάπολι κόντρα στην Γιουβέντους το 1985.

Πολλές είναι οι φάσεις που θυμούνται οι ποδοσφαιρόφιλοι από τον Ντιέγκο Μαραντόνα. Ωστόσο ξεχωριστή θέση κατέχει το γκολ στις 3 Νοεμβρίου του 1985. Πρόκειται για το ματς ανάμεσα σε Νάπολι και Γιουβέντους και για ένα γκολ που άφησε ιστορία, καθώς ούτε οι επιστήμονες μπόρεσαν να το εξηγήσουν.

Όπως αναφέρει το in.gr, oι «παρτενοπέι» υποδέχονταν στο «San Paolo» τη «Μεγάλη Κυρία», η οποία είχε οκτώ νίκες στις πρώτες οκτώ αγωνιστικές του πρωταθλήματος. Η ομάδα του Μισέλ Πλατινί ήταν το φαβορί, αλλά από την άλλη πλευρά υπήρχε ο Μαραντόνα και αυτό, τελικά, έκανε τη διαφορά.

Το φάουλ που κατέληξε καλά με έναν απροσδόκητο τρόπο

Η αναμέτρηση ήταν αρκετά σκληρή, όπως άλλωστε τα περισσότερα παιχνίδια εκείνης της εποχής στην Ιταλία. Με μία αποβολή για κάθε ομάδα και με το 0-0 να παραμένει μέχρι και το 72ο λεπτό, όταν η Νάπολι κέρδισε ένα έμμεσο φάουλ. Η απόσταση του τείχους ήταν μικρή, αυτή από την εστία επίσης, οπότε όλοι πίστευαν ότι θα γινόταν μια καραμπόλα, κόντρες και η μπάλα θα απομακρυνόταν.

Τελικά αυτή κατέληξε στα δίχτυα χάρη στην αριστουργηματική εκτέλεση του Ντιέγκο, ο οποίος… ανάγκασε την επόμενη μέρα μια ομάδα επιστημόνων να επισκεφθούν το γήπεδο και να κάνουν διάφορες μετρήσεις, καταλήγοντας στο εξής συμπέρασμα: Δεν μπορεί να εξηγηθεί με κανένα νόμο της φυσικής το πώς η μπάλα από αυτό το σημείο πήρε τόσο ύψος και… έσβησε τόσο «γλυκά» ώστε να καταλήξει στο παραθυράκι της εστίας του Στέφανο Τακόνι.

Ήταν ένα γκολ κόντρα στους νόμους της φυσικής που έκανε όλους τους φιλάθλους παγκόσμια να παραμιλάνε.

Η ένδοξη διαδρομή στην Νάπολη

Τα πιο ένδοξα ποδοσφαιρικά του χρόνια τα πέρασε στη Νάπολι, όπου κέρδισε τίτλους και διακρίσεις. Στην καριέρα του με την Εθνική Αργεντινής, σκόραρε 34 τέρματα σε 91 εμφανίσεις. Αν και ξεκίνησε την καριέρα του ως επιθετικός καθιερώθηκε ως επιθετικός μέσος.

Όπως αναφέρει το Cnn.gr, η διεισδυτικότητα του Μαραντόνα, οι πάσες του, οι εντυπωσιακές τεχνικές του ικανότητες, η ταχύτητα, τα αντανακλαστικά και ο χρόνος αντίδρασης συνδυάστηκαν με το μικρό του ανάστημα (1,65 μέτρα). Η παρουσία του στο γήπεδο είχε μεγάλη επίδραση στη γενική απόδοση της ομάδας του. Βάσει του απαράμιλλου ταλέντου του και των ηγετικών του ικανοτήτων, έλαβε το προσωνύμιο El Pibe de Oro (Το Χρυσό Αγόρι).