Η αγόρευση της εισαγγελέως για το Μάτι:”Όταν η πυρκαγιά έρχεται,κάνεις εκκένωση”-Χειροκροτήματα και ένταση

Ακροατήριο: Σεβαστείτε μας.

Πρόεδρος: Σας σέβομαι, μπορείτε να περάσετε για λίγο έξω να συνέλθετε λίγο; Σεβαστείτε όλοι τη διαδικασία, όλοι πονάμε εδώ μέσα.

Εισαγγελέας: Είναι συμπόνια στον πόνο του άλλου, μόνοι τους πονάνε. Στέκονται με αξιοπρέπεια απόλυτη και ξέρω ότι δεν θέλουν κάποιος να υποστεί ποινή χωρίς να φταίει.

Ακροατήριο: (Χειροκρότημα)

«Οργανωμένη απομάκρυνση όταν δεν υπάρχει ασφάλεια δε γίνεται. Σου λέει “μείνε σπίτι σου όταν η φωτιά είναι απέξω”. Όμως όταν η φωτιά έρχεται από 3, 4, 5 χιλιόμετρα μακριά, εκεί οφείλει να γίνει απομάκρυνση. Αυτό που ειπώθηκε ότι “δεν προλάβαμε, δεν μας είπαν”. Αυτό δεν ισχύει σαν σύλληψη θεωρητική. Όταν έχεις μια καταστροφή που έχει αρχίσει να εξελίσσεται, οφείλεις να προβλέψεις και να ενεργήσεις εγκαίρως. Είτε να αποτρέψεις είτε να περιορίσεις τις συνέπειες» είπε και πρόσθεσε: «Δεν είναι “να σε κάψω Γιάννη, να σ’ αλείψω λάδι. Να σε αφήσω να καείς και μετά να σου πληρώσω τη ζημιά”. Ποια ζημιά να πληρώσω;».

Οι τόνοι ανέβηκαν όταν η εισαγγελέας αναφέρθηκε στα εναέρια μέσα καθώς μια συγγενής θύματος ξέσπασε και η πρόεδρος της ζήτησε να αποχωρήσει από την αίθουσα για να ηρεμήσει.

Στο δικαστήριο προκλήθηκε ένταση όταν η εισαγγελέας εξηγούσε το νομικό χαρακτηρισμό των πράξεων και τις διαφορές ανάμεσα στις εξ αμελείας κατηγορίες και του ενδεχόμενου δόλου. «Στη βαριά αμέλεια έχει η δικαιοσύνη τον τρόπο να επιβάλει ποινές που να είναι αντίστοιχες με εκείνες του δόλου. Δεν μπορείς να αλλάξεις την κατηγορία γιατί θα καταστρέψεις την κατηγορία, θα ακυρωθεί στα ανώτερα δικαστήρια και υπάρχει και το όριο της παραγραφής».

Ακροατήριο: Να μείνετε στην ιστορία σαν εκείνους που αθώωσαν τον Κολοκοτρώνη. Όχι στη συγκάλυψη.

Εισαγγελέας: Θέλω να είμαι η εισαγγελέας της έδρας στο Μάτι. Μπορεί να γίνει δεκτό ότι κάποιοι προέβλεψαν την τραγωδία και την αποδέχθηκαν;

Ακροατήριο: Ναι, ναι, ναι. Είχαν νεκρούς και τους απέκρυπταν, και δεν ξέρετε την απόσταση από το Κόκκινο Λιμανάκι μέχρι το Λιμάνι της Ραφήνας και λες τέτοια πράγματα.

Το δικαστήριο διέκοψε για λίγο, έως ότου ηρεμήσουν τα πνεύματα.

Έξω από το Εφετείο, λίγο πριν ξεκινήσει η εισαγγελική αγόρευση, συγγενείς των θυμάτων κράτησαν πλακάτ με τα οποία σχημάτισαν τις λέξεις «κακούργημα» και «δικαιοσύνη». Στην είσοδο του Εφετείου αναρτήθηκε πανό με τη φράση «η δικαιοσύνη δεν μπορεί να είναι επιλεκτική» θυμίζοντας τους 104 ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους και τους 57 που τραυματίστηκαν στη φονική πυρκαγιά.

Το δια ταύτα της εισαγγελικής πρότασης αναμένεται αύριο, ενώ ενδιαφέρον θα έχει η τοποθέτηση της σχετικά με την εισαγγελική έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης τόσο στο σκέλος που αφορά τις δεκαπέντε αθωώσεις όσο και σε αυτό για το ύψος των ποινών που επιβλήθηκε σε πέντε εκ των καταδικασθέντων, πρώην επιτελικούς της Πυροσβεστικής.

Το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων, μετά την έφεση που άσκησε η Εισαγγελία κατά της πρωτόδικης απόφασης, κρίνει από την αρχή την υπόθεση για όλους τους κατηγορούμενους. Μόνο ο κάτοικος από το σπίτι του οποίου εκτιμάται ότι ξεκίνησε η φωτιά ζήτησε ο ίδιος να κριθεί και πάλι η ποινή που του επιβλήθηκε.

Οι κατηγορίες που βαρύνουν, κατά περίπτωση τους κατηγορούμενους, τότε επιτελικούς των αρμόδιων υπηρεσιών και φορέων, αφορούν 102 ανθρωποκτονίες από αμέλεια και 32 σωματικές βλάβες από αμέλεια σχετικά με τους τραυματίες, επιζώντες της καταστροφής οι οποίοι παρίστανται στην δίκη. Η απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου είχε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων καθώς έκρινε ενόχους έξι από τους 21 κατηγορούμενους και ομόφωνα αθώους τους υπόλοιπους δεκαπέντε.

Πηγή: pagenews.gr