Δεν τους αγγίζει ούτε λεπτό! Οι πέντε του Νίκολιτς που παίζουν… ασταμάτητα

Ο Μάρκο Νίκολιτς παίρνει υψηλό βαθμό στην αξιοποίηση του «κιτρινόμαυρους» ρόστερ έχοντας καταφέρει να πάρει από τον κάθε ποδοσφαιριστή το 100%. Πως έχει μοιράσει όμως τον χρόνο συμμετοχής ο Σέρβος τεχνικός; Και ποιοι είναι οι πέντε που δεν βγαίνουν ποτέ; 

Το Top-5 της λίστας περιλαμβάνει τον Θωμά Στρακόσα που είναι νο1 σε χρόνο συμμετοχής με 2.460’ λεπτά, τρεις της άμυνας: Λάζαρο Ρότα (2.429’ λεπτά), Φιλίπε Ρέλβας (2.268’ λεπτά), Άρονλντ Μουκουντί (1.999’ λεπτά) και τον Ορμπελίν Πινέδα (2.131’ λεπτά).

Από εκεί και πέρα υπάρχουν διάφορες ιδιαιτερότητες στον καταμερισμό του χρόνου συμμετοχής. Υπάρχει ένα γκρουπ παικτών για παράδειγμα που βρίσκεται στο βασικό rotation με παίκτες – κολώνες. Κοϊτά (1.788’ λεπτά), Μαρίν (1.707’ λεπτά), Γιόβιτς (1.630’ λεπτά), Μάνταλος (1.556’ λεπτά) είναι μια πρώτη τετράδα ενώ υπάρχει πιο κάτω και το δίδυμο Πήλιου και Πενράις που μοιράζονται ακριβώς στη μέση τον χρόνο συμμετοχής (1.510’ λεπτά ο πρώτος, 1.325’ λεπτά ο έτερος). 

Πιο χαρακτηριστική περίπτωση προφανώς αυτή του Ζίνι που ταλαιπωρήθηκε αρκετά στο πρώτο εξάμηνο με τραυματισμούς και έχει μείνει στα 610’ λεπτά συμμετοχής. Είναι ένας παίκτης θυμίζουμε που ο Νίκολιτς θεωρούσε και θεωρεί πολύ πολύ επιδραστικό λόγω των χαρακτηριστικών που έχει και δεδομένα τον περιμένει πως και πως με την επανέναρξη. Επίσης χαμηλά σε λεπτά συμμετοχής έχει μείνει και ο Ελίασον (869’ λεπτά) κυρίως λόγω του καθαρισμού που έκανε ο οποίος τον κράτησε για μεγάλο διάστημα εκτός. 

Ο ρόλος του Μάνταλου

Ο Πέτρος Μάνταλος, στη 12η του σεζόν με την ΑΕΚ, είναι κάτι περισσότερο από αρχηγός, κάτι βαθύτερο από ποδοσφαιριστής: είναι κομμάτι της ίδιας της μνήμης της ομάδας.

Υπάρχουν ποδοσφαιριστές που περνούν από τις ομάδες και άλλοι που μένουν μέσα τους. Ο Πέτρος Μάνταλος ανήκει αδιαπραγμάτευτα στη δεύτερη κατηγορία.

Δώδεκα σεζόν με την ΑΕΚ στην πλάτη του – δώδεκα χρόνια πίστης, σιωπής, αντοχής.

Στο ποδόσφαιρο της ταχύτητας και της λήθης, υπάρχουν ακόμα παίκτες που επιλέγουν να μένουν.

Σαν στρατιώτης που δεν ρώτησε ποτέ γιατί, δεν κοίταξε ποτέ αλλού, ακόμη κι όταν η διαδρομή έγινε ανηφορική και το φως λιγόστεψε.

Αμφισβητήθηκε, λοιδορήθηκε, σημάδεψε πάνω του την αμφιβολία μιας εποχής που συχνά ξεχνά πόσο ανθρώπινο είναι το ποδόσφαιρο. Κι όμως, δεν έφυγε. Δεν λύγισε.

Πηγή: pagenews.gr