Ο Άδωνις απαντά με αριθμούς: Το «φιάσκο» που μείωσε τις λίστες αναμονής και ξεσκέπασε την υποκρισία

Η πολιτική αντιπαράθεση στην Υγεία δεν είναι ποτέ ουδέτερη. Αγγίζει φόβους, αγωνίες και πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες. Γι’ αυτό και συχνά γίνεται πεδίο υπερβολής, λαϊκισμού και εύκολων καταγγελιών. Η πρόσφατη επίθεση της «δημοκρατίας» περί «φιάσκου Άδωνι» για τα απογευματινά χειρουργεία είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Μόνο που εδώ υπάρχει ένα πρόβλημα: οι αριθμοί δεν επιβεβαιώνουν το αφήγημα.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να απαντήσει όχι με συνθήματα, αλλά με μετρήσιμα, τεκμηριωμένα δεδομένα. Και αυτά είναι αμείλικτα.

Όταν ανέλαβε το Υπουργείο Υγείας, παρέλαβε 87.000 ασθενείς σε αναμονή άνω των τεσσάρων μηνών, με περιπτώσεις που έφταναν ακόμη και τα επτά χρόνια. Σήμερα, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία, οι αναμονές αυτές έχουν περιοριστεί στις 22.000, με μέγιστο χρόνο τους 12 μήνες. Μιλάμε για μείωση δεκάδων χιλιάδων περιστατικών, όχι για στατιστικό τρικ.

Το 2025, το ΕΣΥ κατέγραψε ρεκόρ χειρουργικών επεμβάσεων όλων των εποχών: πάνω από 520.000 χειρουργεία, δηλαδή περισσότερα από 100.000 μέσα σε έναν χρόνο. Αυτή η αύξηση δεν είναι θεωρητική, ούτε λογιστική. Είναι πραγματικές επεμβάσεις σε πραγματικούς ασθενείς. Και, το κυριότερο, είναι αποτέλεσμα συγκεκριμένων μεταρρυθμίσεων που πολεμήθηκαν λυσσαλέα.

Τα απογευματινά χειρουργεία, το ιδιωτικό έργο των γιατρών του ΕΣΥ, η αξιοποίηση πόρων του Ταμείου Ανάκαμψης: όλα παρουσιάστηκαν από την αντιπολίτευση και συνδικαλιστικούς κύκλους ως «ιδιωτικοποίηση» και «διάλυση του συστήματος». Σήμερα, όμως, ακόμη και η ΠΟΕΔΗΝ αναγκάζεται να αποδεχθεί τη μείωση των λιστών αναμονής ως πραγματικό γεγονός. Μπορεί να διαφωνεί με το μοντέλο, αλλά δεν μπορεί να αμφισβητήσει το αποτέλεσμα.

Η κριτική περί «voucher – τρικ» αποσιωπά κάτι κρίσιμο: το κράτος πλήρωσε για να χειρουργηθούν ασθενείς πιο γρήγορα. Αντί να περιμένουν χρόνια σε λίστες ντροπής, είχαν τη δυνατότητα άμεσης λύσης. Το αν κάποιοι αρνήθηκαν για προσωπικούς λόγους δεν αναιρεί το γεγονός ότι χιλιάδες εξυπηρετήθηκαν. Η πολιτική κρίνεται από το σύνολο, όχι από επιλεκτικές εξαιρέσεις.

Όσο για τις κλειστές χειρουργικές αίθουσες, εδώ η υποκρισία περισσεύει. Ναι, στο ΕΣΥ υπάρχουν περίπου 1.000 χειρουργικές αίθουσες, εκ των οποίων λειτουργούν οι 600. Όμως, όπως παραδέχεται και η ΠΟΕΔΗΝ, το πρόβλημα δεν είναι πολιτική αδιαφορία, αλλά χρόνια έλλειψη προσωπικού, ιδίως αναισθησιολόγων. Πρόβλημα που δεν δημιουργήθηκε χθες και δεν λύνεται με ένα σύνθημα. Παρ’ όλα αυτά, επί Γεωργιάδη λειτουργούν περισσότερες χειρουργικές κλίνες από ποτέ, πάνω από 100 περισσότερες σε σχέση με την ημέρα που ανέλαβε.

Η ουσία είναι πολιτική και παραπολιτική μαζί. Ο Άδωνις Γεωργιάδης τόλμησε να συγκρουστεί με κατεστημένα, να εφαρμόσει μέτρα που «πονούσαν», αλλά παρήγαγαν αποτέλεσμα. Και γι’ αυτό βρίσκεται στο στόχαστρο. Γιατί στην Ελλάδα, όποιος αλλάζει μια παθογένεια δεκαετιών, βαφτίζεται εύκολα «φιάσκο».

Το πραγματικό φιάσκο δεν είναι οι μεταρρυθμίσεις. Είναι η λογική του «να μείνουν όλα όπως είναι», ακόμη κι αν αυτό σημαίνει ασθενείς να περιμένουν έξι χρόνια για ένα χειρουργείο. Αν κάτι αποδεικνύουν τα στοιχεία, είναι ότι το ΕΣΥ κινήθηκε μπροστά, όχι πίσω.

Και σε μια χώρα όπου η πολιτική συχνά μετριέται με κραυγές, ο Άδωνις Γεωργιάδης επιμένει να απαντά με αριθμούς. Και αυτό, είτε αρέσει είτε όχι, είναι που ενοχλεί περισσότερο.

Δείτε τώρα για να μαθαίνετε γατάκια πώς γίνεται η δουλειά. Εγώ όταν ανέλαβα την ηγεσία του Υπουργείου Υγείας παρέλαβα 87.000 αναμονές άνω των 4 μηνών έως και 7 χρόνια πίσω. Σήμερα τις έχουμε κατεβάσει στις 22.000 και έως 12 μήνες. Το 2025 κάναμε ρεκόρ χειρουργικών επεμβάσεων όλων… https://t.co/0p3iivf5BT

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) January 20, 2026