Ο Τραμπ θέλει να Είναι ο Νέος Polk: Από την Αλάσκα μέχρι τη Γροιλανδία, η «Μανιφέστο Πεπρωμένου» ξαναζεί

Ο Τραμπ ως νέος Polk: Όταν η αμερικανική μεγαλοϊδεατική φαντασίωση συγκρούεται με την παγκόσμια ισχύ

Η εμμονή του Ντόναλντ Τραμπ με τον 11ο πρόεδρο των ΗΠΑ, James K. Polk, ξαναζωντανεύει το πνεύμα της «Manifest Destiny» – της ιδέας ότι η Αμερική θα ήταν ισχυρότερη αν ήταν μεγαλύτερη.

Στον 19ο αιώνα, οι Αμερικανοί πρόεδροι πίστευαν ότι η επέκταση των συνόρων ήταν όχι μόνο δικαίωμα, αλλά και θεϊκή αποστολή. Ο Polk ήταν ο πιο ανοιχτά επεκτατικός: ξεκίνησε με την προσάρτηση του Τέξας το 1845, επιδίωξε την απόκτηση της Κούβας, και πίστευε ότι ούτε σύμμαχοι ούτε αντίπαλοι είχαν δικαίωμα να σταθούν εμπόδιο στην αμερικανική επέκταση. Η πολιτική του επικεντρωνόταν σε φυσικούς πόρους, στρατηγική ασφάλεια και αύξηση του εθνικού εδάφους – μια πρακτική που κόστισε δισεκατομμύρια στην εποχή της, αλλά μεγέθυνε σημαντικά τη νεαρή Αμερική.

Σήμερα, ο Τραμπ αναβιώνει αυτό το πνεύμα, στοχεύοντας στη Γροιλανδία, παρά τις αντιρρήσεις των Δανών συμμάχων. Έχει αποκαλέσει τον Polk «άνθρωπο των ακινήτων» που απέκτησε «πολύ έδαφος» και πέρυσι ανάρτησε το πορτρέτο του στον Λευκό Οίκο, αντικαθιστώντας ένα του Jefferson.

Με αυτήν την ιστορική αναφορά, ο Τραμπ προσπαθεί να συνδέσει τις δικές του επεκτατικές φιλοδοξίες με μια εποχή που η Αμερική θεωρούσε ότι η γεωγραφική μεγέθυνση ήταν καθήκον και σύμβολο ισχύος. Η Γροιλανδία και άλλες περιοχές γίνονται έτσι σύγχρονα σύμβολα μιας πολιτικής που βλέπει τα εδάφη ως αποκλειστικό εργαλείο ισχύος και προνόμιο των ΗΠΑ.