Άδωνις για ήρεμα νερά: Όποιος τα φοβάται, παίζει με τα ταραγμένα [vid,pics]

«Ή θα έχουμε ήρεμα νερά ή θα έχουμε ταραγμένα. Δεν υπάρχει τρίτος δρόμος», λέει ο Άδωνις Γεωργιάδης, «και πρέπει να είσαι χαζός για να μη θέλεις ήρεμα νερά».

Με αυτή τη φράση–καρφί, ο Άδωνις δεν απλώς περιέγραψε μια στρατηγική. Τράβηξε γραμμή. Ανάμεσα στη σοβαρότητα και την κραυγή. Ανάμεσα στη διπλωματία και τον πολιτικό τυχοδιωκτισμό.

Ήρεμα νερά vs. ταραγμένα νερά: το δίλημμα που κάποιοι αποφεύγουν

Η επικείμενη συνάντηση Μητσοτάκη – Ερντογάν άνοιξε ξανά τον γνωστό ελληνικό κύκλο: υποψίες, κραυγές περί “προδοσίας”, εύκολες εθνικές κορώνες.

Σε αυτό το κλίμα, η τοποθέτηση της Μαρίας Καρυστιανού —με αιχμές προς τον πρωθυπουργό— λειτούργησε, σύμφωνα με τον Άδωνι Γεωργιάδη, όχι ως κριτική αλλά ως πολιτική καταγγελία χωρίς φρένο.

«Όταν αρχίζουμε να μιλάμε για εθνικές προδοσίες μεταξύ μας, παίζουμε με φωτιά», προειδοποίησε.

«Η Ελλάδα έχει πληρώσει τέτοιους διχασμούς με ποτάμια αίματος».

Και εδώ ο Άδωνις δεν μιλά θεωρητικά. Μιλά ως πολιτικός που έχει βρεθεί ο ίδιος “στα κάγκελα”, έχει κατηγορηθεί, έχει στοχοποιηθεί — αλλά γνωρίζει πού τελειώνει η αντιπαράθεση και πού αρχίζει η αποσταθεροποίηση.

Το “καλώδιο” και η αλήθεια που δεν λέγεται

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συνέντευξης ήταν η ιεράρχηση προτεραιοτήτων.

«Είναι πιο σημαντικό να εξοπλιστεί η χώρα και να ισχυροποιηθεί,

παρά να ποντιστεί το καλώδιο σήμερα ή αύριο».

Και η ατάκα που τα συνοψίζει όλα:

«Το καλώδιο θα ποντιστεί. Στην κατάλληλη ώρα.»

Όχι αναδίπλωση. Όχι υποχώρηση. Αλλά χρονισμός.

Η κυβέρνηση, όπως υπενθύμισε, έχει ήδη:

• επεκτείνει τα 12 μίλια στο Ιόνιο
• εξοπλίσει τη χώρα με Rafale
• θωρακίσει τον Έβρο
• υπογράψει στρατηγικές ενεργειακές συμφωνίες

Και όλα αυτά χωρίς ούτε χιλιοστό υποχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων.

Γιατί ενοχλεί ο Άδωνις

Ο πραγματικός λόγος που ενοχλεί ο Άδωνις δεν είναι οι τόνοι του. Είναι ότι λέει καθαρά αυτό που πολλοί σκέφτονται αλλά δεν τολμούν:

Τα ήρεμα νερά δεν είναι αδυναμία. Είναι στρατηγικό πλεονέκτημα.

Χρόνος για εξοπλισμούς. Σταθερότητα για τουρισμό. Διεθνής εικόνα σοβαρής χώρας.

Όποιος φωνάζει για «ταραγμένα νερά», είτε:

• δεν καταλαβαίνει,
• είτε επενδύει πολιτικά στο χάος.

Ανδρουλάκης – Βενιζέλος – Μητσοτάκης | Οι διαφορές που καίνε

Εδώ ο Άδωνις γίνεται χειρουργικός.

Σύγκριση που πονάει:

• ΠΑΣΟΚ Βενιζέλου (5%) → πιο κυβερνητικό
• ΠΑΣΟΚ Ανδρουλάκη (13%) → λιγότερο κυβερνητικό

Γιατί;

Διότι, όπως είπε:

«Το ΠΑΣΟΚ έχει πάει τόσο αριστερά, που δεν μπορεί να φανταστείς να κυβερνήσει».

Και το κερασάκι:

«Ο Ανδρουλάκης δεν κάθεται ούτε στο ίδιο τραπέζι με τον Μητσοτάκη. Θα κάνουν κυβέρνηση;»

Η απάντηση είναι πολιτικά ωμή αλλά καθαρή: όχι.

Άρα:

• Συγκυβέρνηση Μητσοτάκη – Ανδρουλάκη δεν υπάρχει
• Πρωθυπουργός χωρίς τον νικητή των εκλογών δεν νοείται
• Το δίλημμα γίνεται καθαρό: κυβέρνηση ή ακυβερνησία

«Στο τέλος αποφασίζει ο ελληνικός λαός», λέει ο Άδωνις. «Αν κάνουμε σωστά τη δουλειά μας, θα μας κρίνει στην κάλπη».

Χωρίς συνθήματα. Χωρίς φόβο. Χωρίς εθνικούς τσαμπουκάδες για εσωτερική κατανάλωση.

Σε μια εποχή που η πολιτική συχνά καταφεύγει στο θόρυβο, ο Άδωνις —με όλα του τα ελαττώματα και τις εντάσεις— επέλεξε καθαρή κουβέντα.

Και αυτό, είτε συμφωνείς είτε διαφωνείς, είναι πλέον σπάνιο. Πηγή: pagenews.gr