Από το σκάκι στο «μπιλιάρδο»: το Ορμούζ δοκιμάζει τις ισορροπίες στο Συμβούλιο Ασφαλείας

Η κρίση στα Στενά του Ορμούζ μεταφέρεται στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, σε μια συνεδρίαση που δεν αφορά απλώς τη ναυσιπλοΐα, αλλά τη νέα αρχιτεκτονική ισχύος στον πλανήτη.

Το άλλοτε «σκάκι» των ισορροπιών μετατρέπεται σε «μπιλιάρδο» συγκρούσεων, όπου κάθε κίνηση προκαλεί αλυσιδωτές αντιδράσεις — οικονομικές, στρατιωτικές και ενεργειακές.

Το πραγματικό διακύβευμα: ενέργεια και έλεγχος

Τα Στενά του Ορμούζ διακινούν περίπου το 20% του παγκόσμιου πετρελαίου. Η ουσιαστική παράλυση της διέλευσης:

• διαταράσσει την παγκόσμια αγορά
• αυξάνει τον πληθωρισμό
• μεταφέρει την κρίση από τη Μέση Ανατολή στη Δύση

Δεν πρόκειται πλέον για περιφερειακή ένταση, αλλά για συστημικό σοκ.

 Τα στρατόπεδα στο Συμβούλιο Ασφαλείας

 ΗΠΑ: πίεση για αποκατάσταση ροών

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν:

• αποκατάσταση ελεύθερης ναυσιπλοΐας
• πιθανή διεθνή παρέμβαση
• διατήρηση ελέγχου στις ενεργειακές ροές

Ωστόσο, αυτή τη φορά δεν βρίσκονται απέναντι μόνο στην Ιράν, αλλά σε ευρύτερο μπλοκ.

 Κίνα – Ρωσία: φραγμός στη στρατιωτικοποίηση

Η Κίνα και η Ρωσία συγκροτούν σαφές αντίβαρο:

• Απόρριψη χρήσης βίας
• Απειλή βέτο
• Στήριξη έμμεση προς την Τεχεράνη

Ο πρέσβης της Κίνας Fu Cong προειδοποίησε:«Η εξουσιοδότηση στρατιωτικής δράσης θα οδηγήσει σε αναπόφευκτη κλιμάκωση»

Πρόκειται για στρατηγική επιλογή:

• αποτροπή δυτικής στρατιωτικής παρουσίας
• ενίσχυση πολυπολικού κόσμου

Ευρώπη: μεταξύ δικαίου και εξάρτησης

Η Ευρωπαϊκή Ένωση επιχειρεί ισορροπία:

• Υπεράσπιση ελεύθερης ναυσιπλοΐας
• Απόρριψη «διοδίων» διέλευσης
• Αποφυγή στρατιωτικής κλιμάκωσης

Η επικεφαλής εξωτερικής πολιτικής Kaja Kallas ξεκαθάρισε:«Η επιβολή πληρωμών διέλευσης αντιβαίνει στο διεθνές δίκαιο»

Ωστόσο, η Ευρώπη είναι:

• άμεσα εκτεθειμένη ενεργειακά
•  με περιορισμένα περιθώρια πίεσης

 Ιράν: στρατηγικός έλεγχος μέσω αστάθειας

Το Ιράν δεν συμμετέχει θεσμικά, αλλά καθορίζει το παιχνίδι:

• Προωθεί σύστημα ελέγχου διέλευσης
• Επιχειρεί συνεργασία με Ομάν
• Μετατρέπει το Ορμούζ σε διαπραγματευτικό χαρτί

Στόχος:να μεταφέρει το κόστος της σύγκρουσης στην παγκόσμια οικονομία

 Απόφαση-κλειδί: η πρόταση του Μπαχρέιν

Η πρόταση του Μπαχρέιν λειτουργεί ως καταλύτης:

• Αν περιλαμβάνει χρήση βίας → βέτο από Κίνα/Ρωσία
• Αν περιοριστεί σε διπλωματία → πιθανή αποδυνάμωση

Η ψηφοφορία θα δείξει:αν υπάρχει ακόμη κοινό έδαφος στο διεθνές σύστημα

 Από τη διαχείριση στην αποτροπή κρίσης

Η κρίση έχει ήδη ξεπεράσει τη φάση «διαχείρισης»:

• Οι ροές ενέργειας έχουν διαταραχθεί
• Οι αγορές αντιδρούν
• Οι στρατιωτικές επιλογές περιορίζονται

Το Συμβούλιο δεν καλείται να λύσει το πρόβλημα, αλλά να: περιορίσει τις συνέπειες

Η μεγάλη εικόνα: επιστροφή στον έλεγχο των θαλάσσιων οδών

Το Ορμούζ σηματοδοτεί κάτι βαθύτερο:

 Επιστροφή γεωπολιτικής των «chokepoints»

Στενά, λιμάνια, ενεργειακές αρτηρίες ξαναγίνονται πεδία ισχύος

Μετάβαση σε οικονομικό πόλεμο

Η ενέργεια χρησιμοποιείται ως εργαλείο πίεσης

 Αποδυνάμωση πολυμερούς συστήματος

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δυσκολεύεται να παράξει αποφάσεις

Η συνεδρίαση δεν θα κρίνει μόνο το μέλλον των Στενά του Ορμούζ.

Θα αποτυπώσει:

• τη σύγκρουση Δύσης – Ανατολής
• τα όρια της διεθνούς συνεργασίας
• τη μετάβαση σε έναν πιο ασταθή κόσμο
•  Το «σκάκι» της διπλωματίας τελείωσε.
•  Στη θέση του, ένα «μπιλιάρδο» όπου κάθε χτύπημα μετακινεί ολόκληρο το σύστημα.

Πηγή: pagenews.gr