Παναθηναϊκός: Ο φαύλος κύκλος των αποφάσεων και η σταθερότητα ως μοναδικό προαπαιτούμενο επιστροφής
ΧΡΟΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΗΣ 10 '
Πηγή Φωτογραφίας: EUROKINISSI/Παναθηναϊκός: Ο φαύλος κύκλος των αποφάσεων και η σταθερότητα ως μοναδικό προαπαιτούμενο επιστροφής
Οι αλλεπάλληλες αλλαγές προπονητών, οι διαρκείς ανανεώσεις ρόστερ και η συνεχής εναλλαγή προσώπων σε καίρια διοικητικά και αγωνιστικά πόστα συνθέτουν εδώ και χρόνια ένα γνώριμο, σχεδόν παγιωμένο μοτίβο στον Παναθηναϊκός. Ένα μοτίβο που αναπαράγεται με εντυπωσιακή συνέπεια και οδηγεί την ομάδα, κάθε φορά, στο ίδιο σημείο αφετηρίας, ακυρώνοντας στην πράξη κάθε έννοια εξέλιξης.
Ποδοσφαιριστές που έρχονται με προσδοκίες και αποχωρούν πρόωρα, προπονητές που αναλαμβάνουν χωρίς να προλάβουν να εφαρμόσουν τον σχεδιασμό τους και ένα αγωνιστικό οικοδόμημα που δεν προλαβαίνει ποτέ να αποκτήσει ταυτότητα. Πρόκειται για έναν φαύλο κύκλο, ο οποίος δεν προκύπτει από μεμονωμένα λάθη, αλλά από μια συνολική φιλοσοφία διαχείρισης που στερείται συνέχειας και υπομονής. Και όπως έχει ειπωθεί κατ’ επανάληψη, το να επαναλαμβάνει κανείς τις ίδιες πρακτικές προσδοκώντας διαφορετικά αποτελέσματα, αγγίζει τα όρια του παραλόγου.
Το πρόβλημα δεν είναι συγκυριακό, είναι δομικό
Το βασικό ζήτημα του «τριφυλλιού» δεν είναι συγκυριακό ούτε μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά σε έναν κακό αγωνιστικό κύκλο. Είναι διαρθρωτικό, πολυπαραγοντικό και αν έπρεπε να συνοψιστεί σε μία μόνο λέξη, αυτή θα ήταν: έλλειψη σταθερότητας. Χωρίς συνέχεια, χωρίς μακροπρόθεσμο πλάνο και χωρίς πίστη σε μια κεντρική ιδέα, κάθε σεζόν μετατρέπεται σε μια νέα αρχή, ανεξαρτήτως του πόσο συχνά αυτή έχει αποτύχει στο παρελθόν.
Σε αυτό το περιβάλλον, ο εκάστοτε προπονητής μετατρέπεται εύκολα σε αποδιοπομπαίο τράγο. Η πίεση του αποτελέσματος, σε συνδυασμό με τον πανικό που προκαλεί κάθε στραβοπάτημα, οδηγεί σε αποφάσεις βιαστικές και συχνά αντιφατικές. Το αποτέλεσμα είναι να «καίγονται» όλοι, ανεξαιρέτως ευθύνης, και ο κύκλος να ξεκινά εκ νέου από το μηδέν.
Η κριτική στον Μπενίτεθ και τα πραγματικά όριά της
Η κριτική αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του ποδοσφαίρου, ιδιαίτερα όταν βασίζεται σε ρεαλιστική ανάλυση και όχι σε συνθηματολογία ή παρορμητικό λαϊκισμό. Υπό αυτό το πρίσμα, οι επιλογές του Ράφα Μπενίτεθ στο Περιστέρι, τόσο σε επίπεδο σχηματισμού όσο και αρχικής ενδεκάδας, δύσκολα μπορούν να χαρακτηριστούν επιτυχημένες. Η ομάδα δεν λειτούργησε, παρουσίασε σοβαρές αδυναμίες στο πρώτο ημίχρονο και χρειάστηκε παρεμβάσεις στο δεύτερο μέρος για να αποκτήσει στοιχειώδη ισορροπία.
Το ακριβώς αντίθετο συνέβη στη Βουδαπέστη, επιβεβαιώνοντας την εικόνα μιας ομάδας χωρίς σταθερή αγωνιστική συμπεριφορά. Μία ζέστη, μία κρύο. Ωστόσο, υπάρχουν σαφή όρια στην ευθύνη ενός προπονητή. Δεν μπορεί να του καταλογιστεί η αστοχία από πλεονεκτικές θέσεις, τα αβίαστα ατομικά λάθη που οδηγούν σε πέναλτι ή τα ζητήματα συγκέντρωσης και ποδοσφαιρικής παιδείας. Αυτά είναι στοιχεία που οφείλουν να χαρακτηρίζουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές σε αυτό το επίπεδο.
Αντιθέτως, εφόσον στηριχθεί εμπράκτως, με υπομονή και με παίκτες που ταιριάζουν στο αγωνιστικό του μοντέλο, ο Μπενίτεθ μπορεί να αποτελέσει –έστω και μερικώς– λύση. Όχι πανάκεια, αλλά ένα κομμάτι της εξίσωσης.
Μια σεζόν που εξελίσσεται εφιαλτικά
Με τόσο μαζικές αλλαγές και ανοικοδόμηση τέτοιου μεγέθους εν μέσω αγωνιστικής περιόδου, η φετινή σεζόν εξελίσσεται, μάλλον φυσιολογικά, εφιαλτικά για τον Παναθηναϊκό. Η τετράδα στο πρωτάθλημα απομακρύνεται, οι παραδοσιακοί ανταγωνιστές έχουν ξεμακρύνει και στο Κύπελλο τον περιμένει ένας εξαιρετικά σταθερός ΠΑΟΚ, ίσως στην καλύτερη εκδοχή της ιστορίας του.
Στην Ευρώπη, κάθε αντίπαλος μοιάζει θεωρητικά ανώτερος, όχι τόσο σε ποιότητα, όσο σε συνοχή και αγωνιστική ταυτότητα. Παρ’ όλα αυτά, όσο υφίστανται στόχοι, η υποχρέωση παραμένει μία: διεκδίκηση μέχρι τέλους, όχι ως άσκηση επιβίωσης, αλλά ως επένδυση στο αύριο.
Πρωτάθλημα και νοκ άουτ: δύο διαφορετικοί κόσμοι
Η ειδοποιός διαφορά βρίσκεται στη φύση των διοργανώσεων. Το πρωτάθλημα απαιτεί διάρκεια, συνοχή και σταθερή δομή, στοιχεία που αυτή τη στιγμή απουσιάζουν. Οι νοκ άουτ διοργανώσεις, όπως το Κύπελλο και το Europa League, επιτρέπουν, αντιθέτως, σε μια ομάδα να προχωρήσει βασιζόμενη στη συγκυρία, στη σωστή διαχείριση ενός αγώνα και σε λεπτομέρειες μιας βραδιάς.
Υπό αυτό το πρίσμα, η επιλογή του Μπενίτεθ να ρίξει βάρος στο Κύπελλο και στην Ευρώπη δεν μοιάζει παράλογη. Προσφέρει πιθανότητες διάκρισης, οικονομικά οφέλη και βαθμούς στο ευρωπαϊκό ranking. Το κρίσιμο, όμως, είναι παράλληλα να ξεκινήσει η ουσιαστική οικοδόμηση των βάσεων που θα επιτρέψουν στον Παναθηναϊκό να επιστρέψει σε τροχιά σταθερότητας.
Αυτό είναι το δάσος. Ακόμη κι αν το τάιμινγκ μοιάζει αδόκιμο. Ενόψει της επόμενης σεζόν, της εισόδου στο νέο γήπεδο στον Βοτανικό και –κυρίως– της ανάγκης δημιουργίας μιας ομάδας αντάξιας του μεγέθους και της ιστορίας του συλλόγου. Εύκολο δεν είναι. Είναι όμως απολύτως απαραίτητο. Και η σταθερότητα αποτελεί το αδιαπραγμάτευτο προαπαιτούμενο.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας