«Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ»: Η επιστροφή της Κόρτνεϊ Λαβ

Η Κόρτνεϊ Λαβ δεν υπήρξε ποτέ μια εύκολη φιγούρα. Ούτε για το κοινό, ούτε για τα media, ούτε –όπως παραδέχεται η ίδια– για τους ανθρώπους που βρέθηκαν κοντά της. Η επιστροφή της στο προσκήνιο, μέσα από το νέο ντοκιμαντέρ Antiheroine («Αντιηρωίδα»), που προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Sundance, δεν επιχειρεί να την εξαγνίσει. Αντίθετα, την παρουσιάζει όπως ακριβώς υπήρξε και όπως παραμένει: αντιφατική, εύθραυστη, επιθετικά ειλικρινή και βαθιά τραυματισμένη.

Το ντοκιμαντέρ προκάλεσε αίσθηση ήδη από την πρεμιέρα του, όχι μόνο για το περιεχόμενό του, αλλά και για την απουσία της ίδιας της Λαβ από το Sundance, για λόγους που δεν διευκρινίστηκαν ποτέ. Η σιωπή της, ωστόσο, λειτουργεί σχεδόν συμβολικά. Η Κόρτνεϊ Λαβ μιλά πλέον μόνο όταν εκείνη το επιλέγει.

Μια ζωή μακριά από τα φώτα, αλλά όχι από τους δαίμονες

Η 98λεπτη ταινία τη συναντά στο Λονδίνο, όπου ζει τα τελευταία χρόνια, έχοντας επιλέξει συνειδητά μια πιο ήσυχη, απομονωμένη καθημερινότητα. «Ήμουν νηφάλια για δυόμισι χρόνια», λέει στην κάμερα. «Ήρθα εδώ μόνο με χειμωνιάτικα ρούχα και έναν σκύλο. Απομακρύνθηκα από όλους. Αυτό που μου έλειπε ήταν η σταθερότητα».

Το Antiheroine δεν τη δείχνει ως θρύλο της ροκ, αλλά ως μια γυναίκα 61 ετών που προσπαθεί να γράψει ξανά μουσική, μετά από δύο αποτυχημένα άλμπουμ και περισσότερα από δέκα χρόνια απουσίας από το προσκήνιο. Παλεύει με την ηλικία, με τη δημόσια εικόνα της και με ένα παρελθόν που ποτέ δεν της επέτρεψε να κρυφτεί.

«Αγρίως ειλικρινής»: η δύναμη και η κατάρα της

Στην ταινία μιλούν φίλοι, συνεργάτες και συνοδοιπόροι της. Ανάμεσά τους και ο Michael Stipe, ο οποίος περιγράφει τη Λαβ ως μια γυναίκα που μάγευε το κοινό με «τον ανεπιτήδευτο και αγρίως ειλικρινή τρόπο της». Μια ειλικρίνεια που υπήρξε ταυτόχρονα το μεγαλύτερο όπλο και η μεγαλύτερη κατάρα της.

Η ίδια αναγνωρίζει ότι όλοι έχουν μια ιστορία να πουν γι’ αυτήν. «Όλοι έχουν μια ιστορία να πουν με την Κόρτνεϊ Λαβ», λέει με θλίψη, καλωσορίζοντας τους κινηματογραφιστές στο διαμέρισμά της στο Λονδίνο. «Το νέο μου άλμπουμ είναι ένας τρόπος να ανακτήσω την ιστορία μου. Κανείς δεν μπορεί να την αφηγηθεί εκτός από μένα».

Παιδικά τραύματα και μια οικογένεια στην αντικουλτούρα

Γεννημένη το 1964 στο Σαν Φρανσίσκο ως Κόρτνεϊ Μισέλ Χάρισον, μεγάλωσε σε ένα περιβάλλον βαθιά χωμένο στην αντικουλτούρα. Η ίδια μιλά ανοιχτά για μια παιδική ηλικία γεμάτη βία, ουσίες και συναισθηματική εγκατάλειψη. Υποστηρίζει ότι ο πατέρας της, Χανκ Χάρισον, της έδωσε LSD όταν ήταν μόλις τεσσάρων ετών, γεγονός που οδήγησε αργότερα στην απώλεια της επιμέλειάς της.

«Αν έχεις έναν ναρκισσιστή γονιό, ποτέ δεν θα είσαι αρκετά καλός», λέει, αναφερόμενη στη μητέρα της, Λίντα Κάρολ. Από πολύ μικρή ανέπτυξε, όπως λέει, «δέρμα ρινόκερου», περνώντας από ανάδοχες οικογένειες και αναμορφωτήρια, σε μια νεότητα που δεν της επέτρεψε ποτέ να νιώσει ασφάλεια.

Από την Πάτι Σμιθ στο Λίβερπουλ και το Λος Άντζελες

Η Λαβ αποδίδει σωτήρια σημασία στην Patti Smith, την οποία θεωρεί το πρόσωπο που της έδειξε τι μπορεί να είναι μια γυναίκα στο ροκ. Με στόχο να γίνει ροκ σταρ, μετακόμισε στο Λίβερπουλ για να διεισδύσει στη μετα-πανκ σκηνή και αργότερα στο Λος Άντζελες, όπου εργάστηκε ως στριπτιζέζ, ενώ παράλληλα πάλευε να επιβιώσει σε μια ανδροκρατούμενη πανκ σκηνή.

Η ίδρυση των Hole αποτέλεσε σημείο καμπής. Με ωμή φιλοδοξία, ακραία πειθαρχία και ένα χαρακτηριστικό ουρλιαχτό που έγινε σήμα κατατεθέν της, η Λαβ δεν αμφέβαλε ποτέ ότι θα γίνει διάσημη. «Ήμουν σίγουρη ότι αυτό θα έλυνε όλα τα προβλήματα», λέει σήμερα, με τη σοφία της απόστασης.

Ο έρωτας, ο μύθος και η καταστροφή

Το ντοκιμαντέρ δεν αποφεύγει το πιο φορτισμένο κεφάλαιο της ζωής της: τη σχέση της με τον Κερτ Κομπέιν. Τον θυμάται όμορφο, ευαίσθητο, με «περίεργο χιούμορ». Δύο αποδιοπομπαίοι τράγοι, όπως λέει, που ένιωσαν ακαριαία οικειότητα.

Ο γάμος τους το 1992 και η γέννηση της κόρης τους, Frances Bean Cobain, δεν στάθηκαν αρκετά για να προστατεύσουν το ζευγάρι από την ασφυκτική πίεση των media. Το άρθρο του Vanity Fair που υπαινίχθηκε χρήση ηρωίνης κατά την εγκυμοσύνη της αποτέλεσε σημείο καμπής. Η Λαβ εξακολουθεί να το αρνείται κατηγορηματικά.

Μετά την αυτοκτονία του Κομπέιν το 1994, η δημόσια στοχοποίησή της έλαβε σχεδόν υστερικές διαστάσεις. Το Antiheroine καταγράφει την ψυχολογική της κατάρρευση, ενώ δεν αποφεύγει τις σκοτεινές θεωρίες που τη θέλουν υπεύθυνη για τον θάνατό του.

Επιτυχία, πτώση και αυτοκαταστροφή

Το άλμπουμ Live Through This των Hole κυκλοφόρησε μέσα στο πένθος, γνωρίζοντας τεράστια επιτυχία. Ακολούθησε το πιο εμπορικό Celebrity Skin, όμως η ισορροπία ήταν εύθραυστη. Η χρήση ουσιών κλιμακώθηκε και η συμπεριφορά της έγινε όλο και πιο ασταθής.

«Αν θέλεις να ρίξεις πυρηνική βόμβα στη ζωή σου, δοκίμασε κρακ», λέει σήμερα, μιλώντας από τη θέση της νηφαλιότητας. Η παραδοχή αυτή δεν έχει διάθεση σοκ, αλλά μοιάζει περισσότερο με μια ψυχρή διαπίστωση για το πόσο κοντά βρέθηκε στην ολοκληρωτική αυτοκαταστροφή.

Μητρότητα, ενοχή και μια ανοιχτή πληγή

Η σχέση της με την κόρη της παραμένει ένα από τα πιο ευαίσθητα σημεία της αφήγησης. Όταν η Φράνσις Μπιν ήταν έφηβη, ζήτησε νομική χειραφέτηση από τη μητέρα της. «Σίγουρα δεν ήμουν η πιο εύκολη μητέρα», παραδέχεται η Λαβ. «Δεν μπορούσα να εστιάσω σ’ εκείνη».

Στο τέλος της ταινίας, η Λαβ φεύγει για το Λος Άντζελες, για να επισκεφτεί τον εγγονό της, καρπό της σχέσης της κόρης της με τον Riley Hawk. Πριν φύγει, αποκαλύπτει ότι το τελευταίο τραγούδι που έγραψε για το επερχόμενο άλμπουμ της είναι αφιερωμένο στη Φράνσις.

Η αντιηρωίδα επιστρέφει

Το Antiheroine δεν ζητά συγχώρεση για την Κόρτνεϊ Λαβ. Δεν επιχειρεί να την εξαγνίσει ούτε να την καταδικάσει. Τη δείχνει όπως είναι: μια γυναίκα που επέζησε, πλήρωσε βαρύ τίμημα και τώρα διεκδικεί το δικαίωμα να αφηγηθεί η ίδια τη ζωή της.

Η επιστροφή της δεν είναι θριαμβευτική. Είναι, όμως, αληθινή. Και ίσως αυτό να ήταν πάντα το πιο επικίνδυνο – και το πιο πολύτιμο – στοιχείο της Κόρτνεϊ Λαβ.

Πηγή: Pagenews.gr