Ελλάδα–Τουρκία: Στο νήμα της διπλωματίας – Μητσοτάκης στην Άγκυρα

Με την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο να παραμένει υψηλή, ένα κρίσιμο διπλωματικό παιχνίδι βρίσκεται σε εξέλιξη. Ο Έλληνας Πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης επικοινώνησε τηλεφωνικά με τον Πρόεδρο της Κύπρου Νίκο Χριστοδουλίδη, λίγες ημέρες πριν από τη μεγάλη συνάντηση στην Άγκυρα στις 11 Φεβρουαρίου με τον Τούρκο Πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν — ένα ραντεβού που θα μπορούσε να αλλάξει τις γεωπολιτικές ισορροπίες.

Κατά τη διάρκεια της κλήσης, ο Μητσοτάκης έκανε πλήρη ενημέρωση για την επικείμενη επίσκεψη στην Άγκυρα, ενώ οι δύο ηγέτες επανέλαβαν τη στενή συνεργασία για το Κυπριακό και τη δέσμευσή τους στο διεθνές δίκαιο.

Παρά τις επίσημες διαβεβαιώσεις, υπάρχουν βαθύτεροι άξονες στρατηγικής ανησυχίας, που ξεπερνούν τα γραπτά δελτία τύπου.

Μία στρατηγική «χορογραφία» πριν την Άγκυρα

Η συνάντηση της 11ης Φεβρουαρίου δεν είναι απλώς μία ακόμα διπλωματική συνάντηση — είναι μία προσεκτικά σχεδιασμένη πολιτική κίνηση. Με τα συμφέροντα Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας να συνδέονται άρρηκτα, οι αναλυτές βλέπουν περισσότερα από απλή διπλωματία.

 Στόχος Μητσοτάκη: Να παρουσιάσει ήρεμη και ελεγχόμενη προσέγγιση στις διμερείς σχέσεις, τονίζοντας ότι οι θαλάσσιες ζώνες αποτελούν το «μόνο διαφιλονικούμενο ζήτημα» με την Άγκυρα. Αυτή η γραμμή — επαναλαμβανόμενη στη διπλωματία της Αθήνας — στοχεύει στο να εκτονώσει την ένταση, διατηρώντας όμως τα εθνικά δικαιώματα, ενώ εγείρει ερωτήματα για το πόσο διαπραγματευτικά έτοιμη είναι η Ελλάδα για μελλοντικά βήματα.

 Στόχος Χριστοδουλίδη: Να διασφαλίσει ότι η θέση της Κύπρου στο Κυπριακό δεν θα παραγκωνιστεί, ιδίως με την επικείμενη προεδρία της Κύπρου στην ΕΕ και την ανάγκη επανεκκίνησης των συνομιλιών.

Η τηλεφωνική επικοινωνία των δύο ηγετών περιλάμβανε και συζήτηση για τις τελευταίες εξελίξεις στις ειρηνευτικές προσπάθειες στην Κύπρο, εντός του πλαισίου των ψηφισμάτων του ΟΗΕ.

 Ισχυρές δημόσιες δηλώσεις, ιδιωτικές πιέσεις

Οι τολμηρές δηλώσεις ενότητας συχνά κρύβουν εσωτερικές εντάσεις. Παρά τη φαινομενική ευθυγράμμιση, Αθήνα και Λευκωσία αντιμετωπίζουν διαφορετικές ενδοτικές και γεωπολιτικές προτεραιότητες:

• Στερεή θέση Κύπρου σε θαλάσσια δικαιώματα και ενεργειακούς πόρους, που παραμένει κρίσιμο σημείο διαπραγμάτευσης.
• Αντίδραση Άγκυρας σε πρωτοβουλίες ΟΗΕ που καταγράφουν συγκλίσεις στις συνομιλίες της Κύπρου, δείγμα της διστακτικότητας της Τουρκίας να δεσμευτεί.

Ταυτόχρονα, τουρκικά μέσα ερμηνεύουν την επίσκεψη Μητσοτάκη ως σήμα προθυμίας για διάλογο — όχι απαραίτητα για υποχωρήσεις.

Οι ιστορικές διαφορές, η ενεργειακή πολιτική και οι δυναμικές του ΝΑΤΟ παραμένουν κάτω από την επιφάνεια αυτής της φαινομενικά τεχνικής συζήτησης.

Το ευρύτερο παιχνίδι: ΕΕ, ΝΑΤΟ και Ανατολική Μεσόγειος

Η διπλωματική κινητικότητα εξελίσσεται εν μέσω ευρύτερων περιφερειακών ανακατατάξεων:

• Η προεδρία της Κύπρου στο Συμβούλιο της ΕΕ δίνει στη Λευκωσία ισχυρή διαπραγματευτική δύναμη.
• Η Ελλάδα ενισχύει στρατηγικές συνεργασίες με Ισραήλ και Κύπρο, για να ισορροπήσει την επιρροή της Άγκυρας.
• Η Τουρκία παρακολουθεί τις μετατοπίσεις συμμαχιών στο ΝΑΤΟ και πέραν αυτού, περιπλέκοντας την πρόθεση της Αθήνας για προβλέψιμο, κανόνες-βασισμένο διάλογο.

Ενότητα ή διπλωματικό τεντωμένο σχοινί;

Εξωτερικά, Αθήνα και Λευκωσία προβάλλουν αλληλεγγύη και προσεκτικό συντονισμό, πριν από μία από τις πιο κρίσιμες συναντήσεις με την Άγκυρα των τελευταίων ετών.

Ωστόσο, κάτω από την επιφάνεια, υπάρχουν *πολιτικές ισορροπίες, εθνικό κύρος και διπλωματική ετοιμότητα. Κάθε ηγέτης πρέπει να ισορροπήσει μεταξύ προσδοκιών συμμαχιών — ΕΕ και ΝΑΤΟ — και των διαχρονικών διαφορών.

Καθώς ο Μητσοτάκης ετοιμάζεται για την Άγκυρα, το κρίσιμο ερώτημα δεν είναι μόνο τι θα πει στον Ερντογάν — αλλά τι δεν θα πει δημόσια που μπορεί να έχει τη μεγαλύτερη σημασία.

Πηγή: pagenews.gr