Ιλία Μαλίνιν: Ο «Quad God» που κάνει τον πάγο να μοιάζει… μέλλον

Η στιγμή που «άνοιξε» ξανά μια απαγορευμένη πόρτα

Στο καλλιτεχνικό πατινάζ υπάρχουν κινήσεις που δεν είναι απλώς δύσκολες. Είναι κινήσεις-σύμβολα: αυτές που κουβαλούν φόβο, ιστορία, κανόνες και μια ολόκληρη κουλτούρα γύρω από το τι θεωρείται «επιτρεπτό» στον πάγο. Το backflip είναι μία από αυτές. Για δεκαετίες το άλμα-τούμπα θεωρούνταν εκτός ορίων, όχι μόνο επειδή εμπεριείχε ρίσκο, αλλά επειδή έμοιαζε να “σπάει” την αισθητική γραμμή του αθλήματος.

Και όμως, μέσα σε ένα πατινάζ που εξελίσσεται ραγδαία, η Διεθνής Ομοσπονδία (ISU) προχώρησε σε αλλαγή κανονισμού: από το 2024 το backflip δεν αντιμετωπίζεται πλέον ως απαγορευμένη πράξη με ποινή, αλλά μπορεί να ενταχθεί ως χορογραφικό στοιχείο στο ελεύθερο πρόγραμμα, χωρίς τεχνική αξία σε βαθμούς, όμως με ξεκάθαρη επιρροή στη συνολική εικόνα και την ανταπόκριση του κοινού.

Σ’ αυτό το νέο πλαίσιο, ο Ιλία Μαλίνιν δεν το είδε απλώς σαν “trick”. Το είδε σαν αφήγηση. Σαν τρόπο να πει στον θεατή ότι το καλλιτεχνικό πατινάζ μπορεί να κρατήσει την κομψότητα του, αλλά να διεκδικήσει και την αδρεναλίνη του.

View this post on Instagram

A post shared by ISU Figure Skating ⛸ (@isufigureskating)

Ποιος είναι ο Ιλία Μαλίνιν και γιατί τον λένε «Quad God»

Ο Μαλίνιν είναι ήδη μια από τις πιο αναγνωρίσιμες φιγούρες του σύγχρονου πατινάζ, όχι επειδή έτυχε να κάνει viral, αλλά επειδή έχει χτίσει μια τεχνική ταυτότητα που μοιάζει να ανήκει σε άλλη δεκαετία. Το παρατσούκλι «Quad God» δεν είναι υπερβολή των social. Συνδέεται με μια εποχή όπου τα τετραπλά άλματα δεν είναι πλέον «το κάτι παραπάνω», αλλά το πεδίο όπου κρίνονται τίτλοι, αυτοπεποίθηση και κληρονομιά.

Αυτό που τον ξεχωρίζει είναι ότι δεν παρουσιάζεται σαν αθλητής που “σπρώχνει” τον εαυτό του στα όρια. Παρουσιάζεται σαν αθλητής που ζει στα όρια, με τρόπο που κάνει το ακατόρθωτο να φαίνεται σχεδόν φυσικό. Στο επίσημο προφίλ του αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ως ο πρώτος που προσγείωσε τετραπλό Άξελ σε αγώνα, ενώ πιστώνεται και με κορυφαίες διακρίσεις των τελευταίων ετών, γεγονός που εδραιώνει την εικόνα του ως πρωταγωνιστή της νέας εποχής.

Το backflip ως δήλωση, όχι ως «κόλπο»

Η αλλαγή στον κανόνα για το backflip δεν έγινε για να μετατραπεί το πατινάζ σε ακροβατικό show. Έγινε επειδή οι ιθύνοντες του αθλήματος είδαν κάτι απλό: όταν ένα στοιχείο απογειώνει την αρένα, ίσως δεν έχει νόημα να το τιμωρείς, αρκεί να μπορεί να ενσωματωθεί με ασφάλεια και σωστή ερμηνεία.

Έτσι, όταν ο Μαλίνιν επέλεξε να το βάλει στο πρόγραμμά του, το έκανε μέσα σε αυτό το νέο αφήγημα: το backflip ως χορταστική κορύφωση μέσα στη ροή της μουσικής, ως στιγμή που “σφραγίζει” το κοινό και, ταυτόχρονα, υπενθυμίζει ότι το άθλημα μπορεί να εξελίσσεται χωρίς να χάνει τον χαρακτήρα του. Όχι τυχαία, οι συζητήσεις γύρω από τον Μαλίνιν δεν περιορίζονται πια στο “πόσες στροφές” και “πόσο καθαρή προσγείωση”. Αφορούν το αν βλέπουμε μπροστά μας τον αθλητή που θα καθορίσει την αισθητική ισορροπία της επόμενης δεκαετίας: τεχνική υπεροχή με σκηνική επίδραση.

Ο Ολυμπιακός παράγοντας και η πίεση του «φαβορί»

Στους Ολυμπιακούς, το βάρος δεν είναι μόνο αθλητικό. Είναι και ψυχολογικό, αφηγηματικό, σχεδόν κινηματογραφικό. Ο αθλητής που φτάνει ως φαβορί κουβαλά μια προσδοκία που μπορεί να καταπιεί ακόμη και τα καλύτερα προγράμματα. Κι εδώ, ο Μαλίνιν αντιμετωπίζεται ήδη ως πρόσωπο-κλειδί για την πορεία των ΗΠΑ στις εμφανίσεις του Μιλάνο-Κορτίνα, με το ενδιαφέρον να εστιάζει τόσο στα άλματα όσο και στη διαχείριση της στιγμής.

Αυτό είναι το λεπτό σημείο: όταν είσαι ο άνθρωπος που «μπορεί να κάνει τα πάντα», το κοινό δεν χειροκροτεί απλώς αυτό που κάνεις. Περιμένει το επόμενο. Και κάθε «επόμενο» πρέπει να είναι λίγο πιο ψηλά από το προηγούμενο. Εκεί, γεννιούνται οι θρύλοι ή οι άνθρωποι που “λύγισαν” από την ίδια τους την εικόνα.

Γιατί ο Μαλίνιν δεν είναι trend, αλλά σημείο καμπής

Το καλλιτεχνικό πατινάζ ζει εδώ και χρόνια μια αθόρυβη μετατόπιση. Από τη μία, η σχολή της καθαρής γραμμής, της κλασικής μουσικής, της λεπτομέρειας και της πειθαρχίας. Από την άλλη, η σχολή της ταχύτητας, της έντασης, της ακραίας δυσκολίας και της σύνδεσης με μια νέα γενιά θεατών που καταναλώνει στιγμές, highlights, viral αποσπάσματα.

Ο Ιλία Μαλίνιν μοιάζει να στέκεται ακριβώς στη μέση. Και αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο “όπλο” του. Δεν έρχεται να ακυρώσει το παρελθόν του σπορ. Έρχεται να το αναβαθμίσει σε μια γλώσσα που μιλάει ο σημερινός κόσμος: γρήγορη, απαιτητική, εντυπωσιακή, αλλά όταν πρέπει, και απόλυτα συγκεντρωμένη στην ουσία.

Στο τέλος, ίσως αυτό να είναι και το πραγματικό του χάρισμα: ότι κάνει τον θεατή να νιώθει πως βλέπει κάτι που δεν έχει ξαναδεί, χωρίς να χρειάζεται να του το εξηγήσεις.

Πηγή: Pagenews.gr