Μαρκ Ρούτε: «Η Ρωσία δεν θα χτυπήσει τώρα το ΝΑΤΟ – Θα κερδίσουμε κάθε πόλεμο μαζί της»

Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου μετατρέπεται –όπως σχεδόν κάθε χρόνο– σε καθρέφτη των μεγάλων αγωνιών της Ευρώπης. Μόνο που φέτος, η ανησυχία δεν αφορά αποκλειστικά το μέτωπο της Ουκρανίας και την αντοχή της Δύσης. Αφορά και τη συνοχή της ίδιας της διατλαντικής σχέσης, το κατά πόσο η Ευρώπη μπορεί να νιώθει ασφαλής, αλλά και το αν η αποτροπή εξακολουθεί να λειτουργεί ως αδιαπραγμάτευτη «κόκκινη γραμμή» για τη Ρωσία.

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, Μαρκ Ρούτε, επέλεξε να μιλήσει με όρους απόλυτης σαφήνειας. Με φόντο τις εξελίξεις στο Μόναχο, υποστήριξε ότι η Συμμαχία είναι σήμερα αρκετά ισχυρή ώστε η Μόσχα να μην επιδιώξει επίθεση εναντίον χώρας-μέλους. Και πήγε ένα βήμα παραπέρα: «Θα κερδίσουμε κάθε πόλεμο με τη Ρωσία αν μας επιτεθεί τώρα», τόνισε, προσθέτοντας ότι το κρίσιμο στοίχημα είναι να παραμείνει η ίδια εικόνα ισχύος και σε δύο, τέσσερα ή έξι χρόνια.

Η δήλωση αυτή, πέρα από το προφανές μήνυμα αποτροπής προς τη Μόσχα, απευθύνεται και προς το εσωτερικό της Δύσης: υπενθυμίζει πως η ασφάλεια δεν είναι «στιγμιαία φωτογραφία», αλλά μια δυναμική ισορροπία που απαιτεί διαρκείς επενδύσεις, πολιτική συνοχή και στρατηγική συνέπεια.

«Εξωφρενικές απώλειες» για τη Ρωσία – Το μήνυμα από το ουκρανικό πεδίο

Στην ίδια γραμμή, ο Μαρκ Ρούτε έδωσε έμφαση στο κόστος που, όπως εκτιμά, πληρώνει η Ρωσία στο πεδίο των επιχειρήσεων στην Ουκρανία. Μιλώντας για την ένταση και τη φθορά των τελευταίων εβδομάδων, έκανε λόγο για «εξωφρενικές απώλειες», σημειώνοντας ότι περίπου 65.000 Ρώσοι στρατιώτες σκοτώθηκαν τους τελευταίους δύο μήνες.

Το στοιχείο αυτό λειτουργεί διπλά: αφενός ως επιχείρημα ότι η Ρωσία δεν διαθέτει «ανεξάντλητη» στρατιωτική ισχύ χωρίς κοινωνικό και πολιτικό κόστος, αφετέρου ως υπενθύμιση ότι ο πόλεμος παραμένει πόλεμος φθοράς, όπου η κλιμάκωση και οι πιέσεις μπορούν να αλλάξουν τα δεδομένα με ταχύτητα.

Σε επίπεδο στρατηγικής επικοινωνίας, το μήνυμα Ρούτε είναι ξεκάθαρο: η Συμμαχία δεν αντιμετωπίζει μια Ρωσία «αήττητη», αλλά έναν αντίπαλο που πληρώνει βαρύ τίμημα και, ακριβώς γι’ αυτό, ενδέχεται να γίνει πιο απρόβλεπτος αν νιώσει πως χάνει χρόνο, έδαφος ή κύρος.

Η «ώρα της συνέχειας»: γιατί ο Ρούτε μιλά για 2, 4 και 6 χρόνια

Η πιο ενδιαφέρουσα πτυχή της παρέμβασης δεν βρίσκεται μόνο στη βεβαιότητα για το «τώρα», αλλά στην αγωνία για το «μετά». Όταν ο Ρούτε λέει ότι το ΝΑΤΟ θα κερδίσει κάθε πόλεμο αν δεχθεί επίθεση σήμερα, αλλά πρέπει να εξασφαλίσει ότι το ίδιο θα ισχύει και τα επόμενα χρόνια, ουσιαστικά αναγνωρίζει το κεντρικό πρόβλημα της δυτικής άμυνας: την αντοχή στον χρόνο.

Η αποτροπή δεν είναι απλώς ζήτημα στρατιωτικών δυνατοτήτων, αλλά και πολιτικής ψυχολογίας. Η Μόσχα, όπως δείχνει η εμπειρία των τελευταίων ετών, «διαβάζει» σήματα: δημοσιονομικές πιέσεις, κοινωνική κόπωση, εκλογικές μεταβολές, εσωτερικούς διχασμούς. Γι’ αυτό και η αποτροπή, για να είναι πειστική, οφείλει να είναι σταθερή.

Ακριβώς εκεί «κουμπώνει» η αναφορά του Ρούτε στο μέλλον: δεν αρκεί η σημερινή ισχύς· χρειάζεται συνέχεια στην ενίσχυση δυνατοτήτων, στην παραγωγή αμυντικού υλικού, στη διαλειτουργικότητα των στρατών, αλλά και στο πολιτικό μήνυμα ότι η Συμμαχία παραμένει ενιαία.

Πυρηνική αποτροπή: «Κανείς δεν θέλει να αντικαταστήσει την ομπρέλα των ΗΠΑ»

Παράλληλα, ο γ.γ. του ΝΑΤΟ τοποθετήθηκε και στο ζήτημα της πυρηνικής αποτροπής, μετά την ανακοίνωση ότι η Γερμανία συζητά με τη Γαλλία σχετικά με το πυρηνικό σκέλος. Εδώ, ο Ρούτε επέλεξε να αποφορτίσει: τόνισε πως οι ευρωπαϊκές συζητήσεις για συλλογική ενίσχυση της πυρηνικής αποτροπής είναι θεμιτές, ωστόσο «κανείς στην Ευρώπη δεν υποστηρίζει ότι κάτι τέτοιο θα αντικαταστήσει την πυρηνική ομπρέλα των ΗΠΑ».

Το μήνυμα ισορροπεί σε μια λεπτή γραμμή: από τη μία, αναγνωρίζει ότι η Ευρώπη ψάχνει τρόπους να ενισχύσει την αυτονομία της και να μειώσει τα ρίσκα εξάρτησης. Από την άλλη, «κλειδώνει» την παραδοχή ότι ο πυρηνικός αποτρεπτικός πυλώνας των ΗΠΑ παραμένει ο βασικός σκελετός ασφαλείας για τη Γηραιά Ήπειρο.

Σε απλά λόγια, η Συμμαχία δεν θέλει ένα σενάριο όπου η Ευρώπη δείχνει ότι «απομακρύνεται» από τις ΗΠΑ – ειδικά σε μια περίοδο που το ίδιο το διατλαντικό κλίμα δοκιμάζεται από πολιτικές εντάσεις, διαφορετικές προτεραιότητες και αυξανόμενες πιέσεις για ανακατανομή βαρών.

Τι σημαίνει «δεν θα επιτεθεί τώρα» και γιατί η λέξη-κλειδί είναι η αποτροπή

Η φράση ότι η Ρωσία «δεν θα επιδιώξει τώρα» επίθεση σε χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ μπορεί να ακούγεται καθησυχαστική, αλλά η ουσία είναι πιο σύνθετη. Δεν πρόκειται για πρόβλεψη που βασίζεται σε «καλές προθέσεις» της Μόσχας. Πρόκειται για εκτίμηση που στηρίζεται σε έναν υπολογισμό κόστους-οφέλους: η Ρωσία, με ανοιχτό μέτωπο στην Ουκρανία και με μεγάλες απώλειες, γνωρίζει ότι μια σύγκρουση με το ΝΑΤΟ θα σήμαινε κλιμάκωση με πολλαπλά μέτωπα και απρόβλεπτες συνέπειες.

Όμως η ίδια πρόταση κρύβει και μια προειδοποίηση: η αποτροπή πρέπει να παραμείνει πειστική. Αν, για παράδειγμα, η Συμμαχία εμφανίσει κενά ετοιμότητας, αν μειωθούν οι αμυντικές δαπάνες, αν υπάρξει πολιτική αστάθεια ή αν η διαλειτουργικότητα αποδυναμωθεί, τότε το «τώρα» μπορεί να μετακινηθεί γρήγορα στο «αργότερα».

Εδώ, ο Ρούτε δεν μιλά μόνο ως διπλωμάτης. Μιλά ως επικεφαλής ενός μηχανισμού που βασίζεται σε μία και μόνο αρχή: ότι ο αντίπαλος δεν πρέπει ποτέ να πιστέψει πως αξίζει να δοκιμάσει την ενότητα της Συμμαχίας.

Η εικόνα από το Μόναχο: ενότητα προς τα έξω, αγωνία προς τα μέσα

Η Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου είναι πάντα ένα πεδίο όπου οι λέξεις ζυγίζονται. Όταν, λοιπόν, ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ επιλέγει τη φράση «θα κερδίσουμε κάθε πόλεμο», δεν είναι ρητορικό πυροτέχνημα. Είναι σήμα. Προς τη Ρωσία, ότι η γραμμή παραμένει αδιαπραγμάτευτη. Προς τα κράτη-μέλη, ότι η στρατηγική δεν χωρά χαλάρωση. Και προς τις κοινωνίες, ότι η ασφάλεια έχει κόστος, αλλά η απώλειά της έχει πολύ μεγαλύτερο.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν αυτό το μήνυμα θα μεταφραστεί σε πρακτικές αποφάσεις: σε νέες δεσμεύσεις για δαπάνες, σε επιτάχυνση παραγωγής αμυντικού υλικού, σε ενίσχυση της ανατολικής πτέρυγας και, κυρίως, σε πολιτική συνοχή. Γιατί, όπως υπενθυμίζει ο ίδιος ο Ρούτε, το κρίσιμο δεν είναι μόνο η ισχύς του σήμερα, αλλά η δυνατότητα να παραμείνει η αποτροπή «σκληρή» και πειστική και στο αύριο.

Πηγή: Pagenews.gr