Wall Street: Πάνω από 250 εκατ. δολάρια στους 6 κορυφαίους τραπεζίτες – «χρυσό» 2025

Το 2025 αποδείχθηκε μια χρονιά που επιβράβευσε γενναιόδωρα την κορυφή της αμερικανικής τραπεζικής πυραμίδας. Η ισχυρή πορεία των μετοχών, η ανάκαμψη της επενδυτικής τραπεζικής και το ευνοϊκότερο ρυθμιστικό κλίμα έφτασαν μέχρι τα… εκτελεστικά γραφεία των μεγάλων ομίλων της Wall Street, μεταφραζόμενα σε απολαβές που προκαλούν αίσθηση.

Σύμφωνα με υπολογισμούς των Financial Times, οι διευθύνοντες σύμβουλοι των έξι μεγαλύτερων αμερικανικών τραπεζών με βάση το ενεργητικό – JPMorgan, Bank of America, Citigroup, Goldman Sachs, Wells Fargo και Morgan Stanley – έβαλαν συνολικά στην «τσέπη» πάνω από 250 εκατ. δολάρια. Και όχι απλώς ως συνολικό άθροισμα: ο καθένας τους κινήθηκε σε επίπεδα που ξεπερνούν τα 40 εκατ. δολάρια ετησίως, επιβεβαιώνοντας ότι όταν η αγορά «χαμογελά», τα πιο μεγάλα χαμόγελα τα βλέπεις στην κορυφή.

Οι αμοιβές που ξεπέρασαν τα 40 εκατ. και το ράλι των τραπεζικών μετοχών

Η εικόνα είναι ξεκάθαρη: οι έξι επικεφαλής των τραπεζικών «γιγάντων» έλαβαν αποδοχές τουλάχιστον 40 εκατ. δολαρίων έκαστος, μέσα από πακέτα που συνδυάζουν μισθό, μπόνους, μετοχές και ειδικές παροχές. Η μέση αύξηση των αποδοχών τους έφτασε το 22% σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά, κάτι που δεν μπορεί να αποσυνδεθεί από το γεγονός ότι – υπό τη διοίκησή τους – οι μετοχές των τραπεζών τους σημείωσαν κατά μέσο όρο άνοδο 42% μέσα στο 2025.

Στη Wall Street, η μετοχή είναι η «γλώσσα» της επιβράβευσης. Όταν οι τιμές ανεβαίνουν και η κεφαλαιοποίηση ενισχύεται, το επιχείρημα των διοικητικών συμβουλίων είναι σχεδόν αυτόματο: ο CEO «παρέδωσε αξία» στους μετόχους. Και σε αυτή τη λογική, τα συμβόλαια επιδόσεων ενεργοποιούνται, τα μπόνους μεγαλώνουν και οι μετοχικές ανταμοιβές γίνονται ο βασικός μηχανισμός «κλειδώματος» των στελεχών στην κορυφή.

Ο πιο ακριβοπληρωμένος και τα πακέτα που «έδεσαν» τους επικεφαλής

Ο πιο ακριβοπληρωμένος της χρονιάς ήταν ο CEO της Goldman Sachs, Ντέιβιντ Σόλομον, με συνολικό πακέτο αποδοχών 47 εκατ. δολαρίων. Το πακέτο περιλάμβανε σημαντικό μπόνους σε μετρητά, μεγάλη αξία σε μετοχές, αλλά και ένα πρόσθετο στοιχείο που δείχνει πώς η Goldman προσαρμόζει το μοντέλο ανταμοιβής της: έσοδα από τόκους/αποδόσεις επενδυτικών κεφαλαίων που διαχειρίζεται η τράπεζα, τα οποία εντάχθηκαν στο πλαίσιο των αποδοχών του. Πρόκειται για μια επιλογή που θυμίζει πρακτικές των μεγάλων διαχειριστών κεφαλαίων και, ταυτόχρονα, λειτουργεί ως «δίχτυ ασφαλείας» για τη διατήρηση κορυφαίων στελεχών.

Στην ίδια «ζώνη» υψηλών απολαβών κινήθηκαν και οι άλλοι επικεφαλής. Ο Τζέιμι Ντάιμον της JPMorgan έλαβε 43 εκατ. δολάρια, η Τζέιν Φρέιζερ της Citigroup 42 εκατ. δολάρια, ενώ ο Τεντ Πικ της Morgan Stanley έφτασε τα 45 εκατ. δολάρια. Στην περίπτωση της Citigroup μάλιστα, η Φρέιζερ έλαβε και μπόνους παραμονής ύψους 25 εκατ. δολαρίων, μια κίνηση που φανερώνει πως οι τράπεζες δεν ανταμείβουν απλώς το «χθες», αλλά επενδύουν και στο «αύριο» της διοίκησης, ειδικά όταν το περιβάλλον παραμένει ανταγωνιστικό και οι πιέσεις από μετόχους είναι διαρκείς.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει και η περίπτωση του Μπράιαν Μόινιχαν της Bank of America, του οποίου οι αποδοχές για το 2025 διαμορφώθηκαν στα 41 εκατ. δολάρια, με αύξηση 17% σε σύγκριση με την προηγούμενη χρονιά. Το μήνυμα εδώ είναι διπλό: επιβράβευση για τη χρηματιστηριακή εικόνα, αλλά και για τη συνολική «σταθερότητα» της τράπεζας σε μια περίοδο όπου το στοίχημα δεν είναι μόνο οι αποδόσεις, αλλά και η ανθεκτικότητα.

Η ψαλίδα με τους εργαζόμενους και το «πολιτικό» βάρος των αριθμών

Πίσω από τα εντυπωσιακά ποσά υπάρχει ένα στοιχείο που πάντα πυροδοτεί συζητήσεις: η απόσταση ανάμεσα στην κορυφή και τη βάση. Οι κανονιστικές καταθέσεις δείχνουν ότι ήδη από το 2024 η μέση συνολική αμοιβή αυτών των CEOs αντιστοιχούσε σε περίπου 298 φορές τις αποδοχές του μέσου εργαζομένου στις τράπεζές τους. Με τις φετινές αυξήσεις, η ψαλίδα εκτιμάται ότι ανοίγει ακόμη περισσότερο.

Και αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο που, για μεγάλο μέρος της αμερικανικής κοινωνίας, ο πληθωρισμός και οι πιεσμένοι οικογενειακοί προϋπολογισμοί παραμένουν κυρίαρχο άγχος. Έτσι, οι αμοιβές των CEOs δεν είναι απλώς εταιρικό θέμα. Γίνονται δημόσια συζήτηση για το πώς μοιράζεται η οικονομική επιτυχία, για το ποιος καρπώνεται τη δυναμική των αγορών και για το κατά πόσο το σύστημα ανταμοιβών αντανακλά και την καθημερινότητα των εργαζομένων.

Οι τράπεζες, βέβαια, έχουν το σταθερό τους επιχείρημα: οι αμοιβές δεν είναι «μισθός» με τη στενή έννοια, αλλά πακέτο που συνδέεται με την απόδοση και – κυρίως – με την πορεία της μετοχής. Όμως, στην πράξη, το αποτέλεσμα παραμένει πολιτικά φορτισμένο. Η εικόνα του CEO με δεκάδες εκατομμύρια ετησίως, την ίδια στιγμή που οι μισθολογικές αυξήσεις στη βάση κινούνται σε πολύ πιο συγκρατημένα επίπεδα, τροφοδοτεί αναπόφευκτα την κριτική για ανισότητες.

Γιατί το 2025 «έστρωσε χαλί» στις τράπεζες: απορρύθμιση και ανάκαμψη της επενδυτικής τραπεζικής

Το 2025 ήταν χρονιά κατά την οποία οι αμερικανικές τράπεζες ωφελήθηκαν από ένα μείγμα εξελίξεων. Από τη μία, η ανάκαμψη δραστηριοτήτων που σχετίζονται με τις αγορές κεφαλαίου και την επενδυτική τραπεζική δημιούργησε καλύτερες προοπτικές εσόδων. Από την άλλη, η αίσθηση ότι το ρυθμιστικό πλαίσιο γίνεται πιο «φιλικό» για τον κλάδο έδωσε ώθηση στις αποτιμήσεις και ενίσχυσε την επενδυτική αισιοδοξία.

Στο παρασκήνιο, καταγράφονται κινήσεις που – όπως αναφέρεται – χαλάρωσαν περιορισμούς οι οποίοι είχαν επιβληθεί μετά την κρίση του 2008, ενώ υπήρξαν και πρωτοβουλίες που επηρέασαν την αντιμετώπιση της μόχλευσης και τον τρόπο διεξαγωγής των τραπεζικών stress tests, τα οποία καθορίζουν τις κεφαλαιακές απαιτήσεις. Όταν ο κλάδος «βλέπει» ότι μπορεί να κινηθεί με μεγαλύτερη ευελιξία, η αγορά τείνει να προεξοφλεί υψηλότερη κερδοφορία και μεγαλύτερη δυνατότητα διανομών ή επαναγορών, άρα ενισχύεται και η μετοχή.

Αυτό το κλίμα αποτυπώθηκε στο ράλι των τραπεζικών τίτλων. Και το ράλι αυτό, με τη σειρά του, ενεργοποίησε τον βασικό μηχανισμό ανταμοιβής των κορυφαίων στελεχών: μετοχικά πακέτα και μπόνους επίδοσης.

Ένδειξη εμπιστοσύνης ή «προκαταβολή» για το μέλλον;

Τα υψηλά πακέτα αποδοχών δεν διαβάζονται μόνο ως επιβράβευση για τη χρονιά που πέρασε. Στον τρόπο που λειτουργεί η Wall Street, αποτελούν ταυτόχρονα και μια έμμεση δήλωση εμπιστοσύνης για το τι περιμένουν τα διοικητικά συμβούλια από τους CEO τα επόμενα χρόνια. Οι τράπεζες φαίνεται να προεξοφλούν ότι το περιβάλλον μπορεί να συνεχίσει να παράγει ισχυρά έσοδα, τόσο από την παραδοσιακή τραπεζική όσο και από τις αγορές, ειδικά αν η οικονομία διατηρήσει την ανθεκτικότητά της και η δραστηριότητα στην επενδυτική τραπεζική παραμείνει ζεστή.

Ωστόσο, η άλλη όψη αυτής της «προκαταβολής» είναι το ρίσκο: όταν οι αμοιβές κορυφής ανεβαίνουν τόσο γρήγορα, οι απαιτήσεις για αποτελέσματα γίνονται ακόμη πιο σκληρές. Σε μια αγορά που μπορεί να αλλάξει κλίμα απότομα, οι ίδιοι αριθμοί που σήμερα παρουσιάζονται ως επιτυχία μπορεί αύριο να γίνουν αιτία πίεσης, τόσο από μετόχους όσο και από την κοινή γνώμη.

Το μόνο βέβαιο είναι ότι το 2025 έγραψε έναν ακόμη γύρο στο αφήγημα της Wall Street: όταν οι τράπεζες «τρέχουν» στο ταμπλό, οι επικεφαλής τους τρέχουν… και στις απολαβές. Και αυτή η δυναμική, όσο συνεχίζεται, θα κρατά ζωντανή τη συζήτηση για το ποια ακριβώς είναι η δίκαιη ισορροπία ανάμεσα στην επιβράβευση της κορυφής και στη συνολική κατανομή του οφέλους μέσα στους οργανισμούς.

Πηγή: Pagenews.gr