«Δεν θα ζητήσω συγγνώμη επειδή υπερασπίστηκα τον εαυτό μου»–Η απάντηση Γεωργιάδη στη στοχοποίηση

«Δεν θα απολογηθώ επειδή αμύνθηκα».

Με αυτή τη φράση, ο Άδωνις Γεωργιάδης έβαλε το πλαίσιο της δημόσιας υπεράσπισής του απέναντι στη σφοδρή επίθεση που δέχθηκε από τη Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Η σύγκρουση δεν είναι απλώς πολιτική. Έχει λάβει νομικές διαστάσεις, με εκατέρωθεν κινήσεις στη Δικαιοσύνη. Ωστόσο, ο υπουργός Υγείας ξεκαθάρισε ότι το ζήτημα δεν είναι προσωπικό. Είναι ζήτημα αρχής: αν ένας πολιτικός έχει δικαίωμα να υπερασπίζεται την τιμή και την υπόληψή του όταν δέχεται δημόσια ύβρη και συκοφαντία.

Η νομική βάση της υπεράσπισης

Ο κ. Γεωργιάδης υπογράμμισε ότι έχει ήδη υποβάλει αίτημα στον αρμόδιο εισαγγελέα προκειμένου να λάβει επίσημη ενημέρωση για την πορεία της μήνυσης που έχει κατατεθεί εις βάρος του.

«Μήνυση σε μένα έγινε. Έχω δικαίωμα να γνωρίζω την εξέλιξή της», τόνισε.

Η θέση του είναι σαφής:

• Η πρόσβαση στη δικογραφία αποτελεί νόμιμο δικαίωμα του μηνυόμενου.
• Η αναζήτηση ενημέρωσης δεν συνιστά παρέμβαση.
• Η δικαστική διαδικασία είναι θεσμικά κατοχυρωμένη και ανεξάρτητη.

Παράλληλα, απέρριψε κατηγορηματικά οποιονδήποτε υπαινιγμό περί επιρροής στην Ελληνική Αστυνομία, επισημαίνοντας ότι δεν διαθέτει υπουργική αρμοδιότητα επί αυτής. Επικαλέστηκε μάλιστα ρητά το Σύνταγμα και τα δικαιώματα που απορρέουν από την κοινοβουλευτική ιδιότητα.

Η επιχειρηματολογία του δεν ήταν συναισθηματική. Ήταν νομική.

«Η άμυνα δεν είναι συνενοχή»

Το κεντρικό του επιχείρημα εστιάζει στην απόρριψη της λογικής «φταίνε και οι δύο». Σύμφωνα με τον ίδιο, η εξίσωση επιτιθέμενου και αμυνόμενου παραβιάζει την αρχή της αναλογικότητας και αλλοιώνει την πραγματικότητα.

«Δεν ήμουν καν παρών όταν ξεκίνησαν οι ύβρεις. Πήγα να υπερασπιστώ τον εαυτό μου», ανέφερε.

Η πολιτική αντιπαράθεση, όπως υποστήριξε, έχει όρια. Όταν αυτά παραβιάζονται με χαρακτηρισμούς που αγγίζουν τη συκοφαντική δυσφήμηση, η αντίδραση δεν είναι επιλογή – είναι υποχρέωση.

Η υπεράσπιση της προσωπικής αξιοπρέπειας, ιδίως για δημόσιο πρόσωπο, συνδέεται άμεσα με τη θεσμική αξιοπιστία. Και αυτό είναι –όπως ανέδειξε– ζήτημα Δημοκρατίας.

Θεσμικότητα απέναντι στην τοξικότητα

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέμεινε ότι δεν προκάλεσε τη σύγκρουση ούτε επεδίωξε την ένταση. Αντιθέτως, βρέθηκε –όπως είπε– αντιμέτωπος με μια επαναλαμβανόμενη πρακτική προσωπικών επιθέσεων.

«Δεν είναι κάτι που γίνεται μόνο με μένα. Είναι μια σταθερή επιλογή έντασης», σημείωσε, μεταφέροντας τη συζήτηση από το προσωπικό στο θεσμικό επίπεδο.

Το μήνυμα που επιδίωξε να εκπέμψει είναι καθαρό:

• Η πολιτική διαφωνία είναι θεμιτή.
• Η προσωπική στοχοποίηση και η δημόσια ύβρη δεν είναι.
• Η Δικαιοσύνη είναι ο μόνος αρμόδιος κριτής.

Το πολιτικό διακύβευμα

Πίσω από τη σύγκρουση, ο υπουργός Υγείας θέλησε να αναδείξει ένα ευρύτερο ζήτημα: αν η δημόσια ζωή θα διολισθήσει σε καθεστώς διαρκούς καταγγελίας χωρίς αποδείξεις ή αν θα διατηρηθεί η θεσμική ισορροπία.

«Δεν θα σωπάσω όταν με συκοφαντούν. Θα απαντώ με τον νόμο και με τα επιχειρήματα», είναι το πολιτικό του στίγμα.

Η στάση του εδράζεται σε τρεις άξονες:

• Σεβασμός στη Δικαιοσύνη.
• Προστασία της προσωπικής τιμής.
• Απόρριψη της πολιτικής τοξικότητας.

Η δημόσια αντιπαράθεση μπορεί να παράγει εντυπώσεις. Η Δικαιοσύνη όμως παράγει κρίσεις.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επέλεξε να τοποθετηθεί με νομικούς όρους και θεσμική αναφορά, επαναλαμβάνοντας μια φράση που συμπυκνώνει τη στάση του:

«Η υπεράσπιση του εαυτού μου δεν είναι επιθετικότητα. Είναι δικαίωμα που μου το δίνει το Σύνταγμα και ο νόμος».

Και αυτή είναι η γραμμή στην οποία επιμένει.

Πηγή: pagenews.gr