Άδωνις Γεωργιάδης: Το δικαίωμα στη γνώση δεν είναι «εκτροπή» – είναι Κράτος Δικαίου

«Η Απόφαση 73/2010 κατοχυρώνει πρόσβαση του καταγγελλομένου – όχι πολιτική σκοπιμότητα»

Η μήνυση δεν είναι μυστικό έγγραφο – είναι διαδικασία με δικαίωμα απάντησης.«Δεν νοείται καταγγελία χωρίς γνώση του καταγγελλομένου – το επιβάλλει η αρχή της δίκαιης διαδικασίας»

«Η προηγούμενη ακρόαση και η πρόσβαση στα στοιχεία της σε βάρος σου καταγγελίας δεν είναι πολιτική διευκόλυνση· είναι θεσμική εγγύηση.»

Με αυτή τη νομική αφετηρία ξεδιπλώνεται η απάντηση του Άδωνις Γεωργιάδης στη μήνυση που, όπως ο ίδιος δήλωσε, κατέθεσε εναντίον του η Ζωή Κωνσταντοπούλου.

Η πολιτική σύγκρουση είναι δεδομένη. Το ζήτημα όμως που τίθεται είναι βαθύτερο — και ίσως πιο άβολο για όσους επενδύουν στη θεσμική δραματοποίηση: Μπορεί κάποιος να καταθέτει καταγγελία και ταυτόχρονα να παρουσιάζει ως «σκανδαλώδη» την πρόσβαση του αντιδίκου στο περιεχόμενό της;

Το νομικό υπόβαθρο που αλλάζει τη συζήτηση

Η Απόφαση 73/2010 της Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα είναι σαφής:

Κάθε δημόσια υπηρεσία που εξετάζει καταγγελίες διαβιβάζει, κατά κανόνα, αντίγραφο της καταγγελίας στον καταγγελλόμενο, ώστε να λάβει γνώση και να εκθέσει τις απόψεις του.

Ο καταγγέλλων οφείλει να γνωρίζει ότι, πλην νομίμων εξαιρέσεων, ο καταγγελλόμενος έχει δικαίωμα πρόσβασης και στα στοιχεία του καταγγέλλοντος.

Το «κατά κανόνα» και το «πλην νομίμων εξαιρέσεων» δεν είναι διακοσμητικές φράσεις. Είναι η θεσμική ισορροπία μεταξύ προστασίας δεδομένων και δικαιώματος άμυνας.

Και εδώ ακριβώς εδράζεται η απάντηση Γεωργιάδη — μια απάντηση που, αντί για πολιτικό θεατρινισμό, πατά σε διοικητική πρακτική δεκαετιών.

Η λεπτή νομική αποδόμηση

Χωρίς να αμφισβητείται το δικαίωμα οποιουδήποτε να προσφύγει στη Δικαιοσύνη, προκύπτει ένα απλό — αλλά αιχμηρό — ερώτημα:

Αν η καταγγελία απευθύνεται σε δημόσια αρχή ή ενεργοποιεί διοικητική διαδικασία, πώς μπορεί να θεωρείται «παρέκκλιση» το ότι ο καταγγελλόμενος θα λάβει γνώση;

Η ίδια η Απόφαση 73/2010 χαρακτηρίζει τη διαβίβαση στον καταγγελλόμενο «κοινή γνώση του επιμελούς πολίτη». Δηλαδή, όποιος προσφεύγει, γνωρίζει — ή οφείλει να γνωρίζει — ότι η διαδικασία δεν είναι μονόπλευρη.

Με άλλα λόγια:

Η καταγγελία δεν είναι πολιτικό πυροτέχνημα. Είναι διαδικαστική πράξη με συνέπειες και δικαιώματα και για τις δύο πλευρές.

Και εδώ το challenge γίνεται θεσμικό: Μπορείς να διεκδικείς τον ρόλο του θεματοφύλακα της νομιμότητας και ταυτόχρονα να εκπλήσσεσαι από την εφαρμογή της;

Η επίκληση «προστασίας προσωπικών δεδομένων» για να παρουσιαστεί ως προβληματική η πρόσβαση του καταγγελλομένου, μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακό ελιγμό παρά με νομική ένσταση. Η προστασία δεδομένων δεν θεσπίστηκε για να δημιουργεί πολιτικά πλεονεκτήματα. Θεσπίστηκε για να διασφαλίζει ισορροπίες.

Το πολιτικό πλαίσιο

Η αντιπαράθεση έχει σαφές πολιτικό φορτίο — και υψηλή σκηνική ένταση.

Η επιλογή της μήνυσης, ιδίως όταν συνοδεύεται από δημόσια ρητορική, λειτουργεί αναπόφευκτα και ως εργαλείο πολιτικής πίεσης. Όμως όταν η υπόθεση περνά από το μικρόφωνο στο πρωτόκολλο μιας δημόσιας αρχής, οι κανόνες αλλάζουν.

Ο Άδωνις Γεωργιάδης επιλέγει να μεταφέρει το πεδίο από τη σύγκρουση εντυπώσεων στη γλώσσα της διοικητικής πρακτικής. Και αυτό δημιουργεί μια αντιστροφή: Δεν εμφανίζεται να απολογείται — εμφανίζεται να επικαλείται κανόνα.

Και σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπου η θεσμική ρητορική συχνά χρησιμοποιείται επιλεκτικά, η υπενθύμιση του «κατά κανόνα» αποκτά ιδιαίτερο βάρος.

Η ουσία

Σε ένα Κράτος Δικαίου:

• Ο καταγγέλλων έχει δικαίωμα να προσφύγει.
• Ο καταγγελλόμενος έχει δικαίωμα να γνωρίζει.
• Η διοίκηση έχει υποχρέωση να διασφαλίζει και τα δύο.

Η Απόφαση 73/2010 δεν αφήνει περιθώρια παρερμηνειών ως προς την αφετηρία: η πρόσβαση είναι ο κανόνας. Οι εξαιρέσεις πρέπει να αιτιολογούνται — όχι να υπονοούνται.

Και αυτό ακριβώς είναι το σημείο που μετατρέπει την υπόθεση από απλή πολιτική αντιπαράθεση σε θεσμικό τεστ συνέπειας.

Η διαφάνεια δεν είναι απειλή για τη Δικαιοσύνη. Είναι το μέτρο αξιοπιστίας όσων την επικαλούνται.

Επίσης στα περί Χούντας επειδή έμαθα ότι η @ZoeKonstant μου έκανε μήνυση (λες και δεν θα το μάθαινα):

ΑΡΧΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ, ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΡ. 73 / 2010 Κάθε δημόσια υπηρεσία, η οποία είναι αρμόδια να εξετάζει καταγγελίες, διαβιβάζει κατά κανόνα αντίγραφα… pic.twitter.com/iI21zhDq8v

— Άδωνις Γεωργιάδης (@AdonisGeorgiadi) February 15, 2026

Πηγή: pagenews.gr