Ολυμπιακός: Το «μήνυμα συσπείρωσης» στον Ρέντη μετά τη Λιβαδειά και το 0-0
Πηγή Φωτογραφίας: EUROKINISSI/Ολυμπιακός: Το «μήνυμα συσπείρωσης» στον Ρέντη μετά τη Λιβαδειά και το 0-0
Η ισοπαλία στη Λιβαδειά μπορεί να μην έφερε ήττα, όμως άφησε πίσω της το γνώριμο βάρος μιας χαμένης ευκαιρίας. Ο Ολυμπιακός έμεινε στο 0-0 απέναντι στον Λεβαδειακό, σε ένα παιχνίδι όπου είχε την πρωτοβουλία, πίεσε, δημιούργησε καταστάσεις, αλλά δεν βρήκε το γκολ που θα «ξεκλείδωνε» το τρίποντο.
Την επομένη, στον Ρέντη, το κλίμα δεν ήταν τιμωρητικό. Ήταν κλίμα αποτίμησης και συσπείρωσης. Ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ μίλησε στους ποδοσφαιριστές του με τρόπο που έδειχνε δύο πράγματα ταυτόχρονα: ότι γνωρίζει την πίεση που κουβαλά το παιχνίδι του Ολυμπιακού και ότι δεν θέλει η ομάδα να χάσει τον προσανατολισμό της στη διαδρομή του πρωταθλήματος.
«Δεν έχω να σας πω κάτι για το ματς»: η στάση Μεντιλίμπαρ και το βάρος της ευθύνης
Ο Βάσκος τεχνικός επέλεξε να μην «σκαλίσει» ξανά το ίδιο το παιχνίδι με τον Λεβαδειακό, μεταφέροντας το βάρος στο συνολικό καλό της ομάδας και βάζοντας και τον εαυτό του στο κάδρο της ευθύνης. Με μια τοποθέτηση που κινήθηκε μακριά από εύκολες στοχοποιήσεις, αναγνώρισε ότι το στυλ που ζητά, με συνεχόμενη πίεση και ένταση, δεν είναι απλό να υπηρετείται μονίμως και πως δεν έχει παράπονο από κανέναν.
Στο πιο ουσιαστικό του κομμάτι, ο λόγος του Μεντιλίμπαρ είχε χαρακτήρα «προπονητικής σταθερότητας». Θύμισε ότι στα δύο χρόνια του στην ομάδα υπήρξαν κι άλλες δύσκολες στιγμές, αλλά ξεπεράστηκαν, και επέμεινε στη μεγάλη εικόνα: δεν μετράει ποιος θα σκοντάψει σε ένα παιχνίδι, μετράει ποιος θα είναι πρωταθλητής στο τέλος.
Είναι μια φράση που στην ουσία λειτουργεί ως αντίβαρο στην καθημερινή πίεση. Γιατί η ισοπαλία στη Λιβαδειά, όπως και κάθε απώλεια, μπορεί να μετατρέψει ένα γκρουπ σε «καζάνι» αν δεν υπάρχει καθαρό πλαίσιο. Ο Μεντιλίμπαρ προσπάθησε να το δώσει, δείχνοντας ότι πιστεύει πως ο Ολυμπιακός μπορεί να είναι ξανά πρωταθλητής, αρκεί να μην χαθεί η συνοχή.
Η απάντηση των παικτών: «Όπως στα εύκολα, έτσι και στα δύσκολα»
Το ιδιαίτερο στη συνάντηση στον Ρέντη ήταν ότι δεν έμεινε μονόλογος. Μίλησαν και οι παίκτες, με τη «γραμμή» να είναι ξεκάθαρη: κανείς δεν κρύβεται. Ο Παναγιώτης Ρέτσος έβαλε πρώτο το ζήτημα της ενότητας, τονίζοντας ότι όπως η ομάδα είναι μαζί στις καλές στιγμές, έτσι πρέπει να είναι και στις δύσκολες, κλείνοντας με τη φράση που συνοψίζει νοοτροπία ευθύνης: «Φταίνε όλοι».
Αυτό το «φταίνε όλοι» δεν είναι απλώς αυτοκριτική. Είναι και ένα είδος εσωτερικής συμφωνίας: ότι η ομάδα δεν θα ψάξει αποδιοπομπαίους τράγους μετά από μια απώλεια βαθμών, αλλά θα σταθεί πάνω στη συλλογική διόρθωση.
Ντάνι Γκαρθία: η προσωπική παραδοχή που έδειξε «κλίμα αποδυτηρίων»
Από τις τοποθετήσεις που ξεχώρισαν, ήταν εκείνη του Ντάνι Γκαρθία. Με ευθύ τρόπο μίλησε για τις «δύσκολες μέρες» που περνά κάθε ποδοσφαιριστής σε μια ομάδα, βάζοντας και τον εαυτό του μέσα: παραδέχτηκε ότι έχει κάνει κακές εμφανίσεις, ότι προσπαθεί να βελτιωθεί, και ότι οι κακές μέρες θα περάσουν. Το μήνυμα έκλεισε εκεί που ήθελε να καταλήξει όλο το δωμάτιο: πάμε όλοι μαζί να πάρουμε το πρωτάθλημα.
Τέτοιες παραδοχές λειτουργούν συχνά σαν «θεραπεία» σε μια ομάδα που κυνηγά τίτλους. Όχι γιατί λύνουν προβλήματα με λόγια, αλλά γιατί δείχνουν ότι οι παίκτες έχουν επίγνωση πως το επίπεδο που απαιτείται είναι άλλο και ότι η πίεση δεν αντιμετωπίζεται με άρνηση, αλλά με αποδοχή και αντίδραση.
Ταρέμι: «Ήρεμο μυαλό, καρδιά που καίει»
Ο Ταρέμι, με τη δική του παρέμβαση, έβαλε στο κάδρο το ψυχολογικό δίπολο που συχνά κρίνει την τελική ευθεία ενός πρωταθλήματος: νηφαλιότητα και πάθος. Μίλησε για την ανάγκη να είναι η ομάδα ήρεμη στο μυαλό, αλλά η καρδιά να «καίει», υπογραμμίζοντας πως υπάρχουν πολλά παιχνίδια μπροστά και ότι οι ίδιοι θα κρίνουν το μέλλον τους.
Σε ελληνικό πρωτάθλημα, όπου κάθε απώλεια γίνεται πρωτοσέλιδο και κάθε ντέρμπι μοιάζει «τελικός», η φράση αυτή έχει ουσία: ζητά να μη γίνει πανικός, αλλά να μη χαθεί και η εσωτερική φωτιά που χρειάζεται για να έρθουν οι νίκες.
Ροντινέι: η «απλή» φράση που λέει πολλά
Τον επίλογο έβαλε ο Ροντινέι, με μια πρόταση που στο άκουσμά της μοιάζει απλή, αλλά κουβαλά μεγάλο φορτίο στα αποδυτήρια ενός διεκδικητή: ότι ο Ολυμπιακός έχει την καλύτερη ομάδα στην Ελλάδα και πρέπει να σηκώσει το κεφάλι.
Το «σηκώνουμε κεφάλι» δεν είναι σύνθημα για τον κόσμο μόνο. Είναι και εσωτερική οδηγία: να μην γίνει η ισοπαλία αφετηρία αμφιβολίας, αλλά αφορμή συσπείρωσης.
Η Λιβαδειά ως καμπανάκι, όχι ως «ρήγμα»
Το 0-0 στη Λιβαδειά δεν σήμανε καταστροφή, αλλά λειτούργησε σαν υπενθύμιση ότι η κορυφή δεν συγχωρεί «νεκρά» διαστήματα ούτε βραδιές χωρίς αποτελεσματικότητα. Ο ίδιος ο Ολυμπιακός, στην επίσημη αποτίμησή του, στάθηκε στο ότι η ομάδα είχε κατοχή, δημιούργησε φάσεις και ακόμη και δοκάρι, αλλά δεν κατάφερε να βρει το γκολ, παρά το γεγονός ότι ο αντίπαλος έμεινε και με δέκα παίκτες.
Ακριβώς γι’ αυτό, η συνάντηση στον Ρέντη αποκτά νόημα: ήταν μια προσπάθεια να μετατραπεί το «γιατί δεν κερδίσαμε» σε «πώς κερδίζουμε από εδώ και πέρα», χωρίς να διαλυθεί η αυτοπεποίθηση ή να χαθεί η συνοχή.
Το πολιτικό νόημα της κουβέντας: πίστη, ευθύνη, ενότητα
Αν κάτι έμεινε από όσα ειπώθηκαν, είναι ότι ο Ολυμπιακός επιχείρησε να βάλει τρία θεμέλια μετά την ισοπαλία. Το πρώτο είναι η πίστη: ο προπονητής δήλωσε ευθέως ότι πιστεύει στην ομάδα και στην κατάκτηση του τίτλου.
Το δεύτερο είναι η ευθύνη: τόσο ο Μεντιλίμπαρ όσο και οι παίκτες δεν έδειξαν αλλού, δεν άφησαν υπαινιγμούς, δεν έκαναν «ξεσπάσματα» προς συγκεκριμένους. Αντίθετα, η γραμμή ήταν πως η πίεση μοιράζεται και η λύση θα είναι συλλογική.
Το τρίτο είναι η ενότητα: από τον Ρέτσο μέχρι τον Ροντινέι, το κεντρικό μήνυμα ήταν ότι η ομάδα πρέπει να σταθεί μαζί, να σηκώσει το κεφάλι και να συνεχίσει, γιατί η σεζόν δεν κρίνεται σε ένα αποτέλεσμα αλλά στη διάρκεια.
Κάπως έτσι, η κουβέντα στον Ρέντη δεν ήταν «συνεδρία κρίσης». Ήταν μια ανασύνταξη. Και στον Ολυμπιακό, όταν η ανασύνταξη γίνεται έγκαιρα, συχνά είναι το πρώτο βήμα για να αλλάξει η ιστορία της επόμενης αγωνιστικής.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας