Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός AKTOR: Το φαβορί, το «πρέπει» και ο τελικός που δεν σηκώνει λάθη
Πηγή Φωτογραφίας: EUROKINISSI/Ολυμπιακός – Παναθηναϊκός AKTOR: Το φαβορί, το «πρέπει» και ο τελικός που δεν σηκώνει λάθη
Το Allwyn Final 8 του Κυπέλλου Ελλάδας Μπάσκετ φτάνει στο σημείο μηδέν. Σάββατο 21/2 στις 20:00, Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός AKTOR συναντιούνται σε έναν τελικό που έχει πάντα κάτι παραπάνω από ένα τρόπαιο. Είναι ο πρώτος μεγάλος τίτλος της χρονιάς, αλλά και μια πρόωρη «δήλωση ισχύος» για τη συνέχεια, ένα μήνυμα προς την Ελλάδα και την Ευρώπη, μια βραδιά όπου η μνήμη γράφεται με μία φάση.
Κι όμως, πριν ακόμη σηκωθεί η μπάλα στο τζάμπολ, το μεγαλύτερο ερώτημα επιστρέφει με την ίδια ένταση κάθε φορά: ποιος είναι το φαβορί; Η απάντηση δεν είναι τόσο απλή όσο ένας αριθμός ή μια πρόβλεψη. Γιατί σε ντέρμπι «αιωνίων», το φαβορί δεν κρίνεται μόνο από το ρόστερ ή τη φόρμα. Κρίνεται από το ποιος αντέχει όταν ο αγώνας γίνεται ψυχολογική μάχη, όταν η μπάλα «βαραίνει», όταν ένα σερί αλλάζει τον αέρα στο γήπεδο.
Το πλαίσιο του τελικού: ένας τίτλος, δύο αφηγήσεις
Ο Ολυμπιακός μπαίνει σε αυτόν τον τελικό με την εικόνα μιας ομάδας που μοιάζει περισσότερο «σεταρισμένη». Με δομές, με ρυθμό, με συγκεκριμένους αυτοματισμούς και μια αίσθηση ότι ξέρει ακριβώς τι θέλει να κάνει σε κάθε κομμάτι του παιχνιδιού. Ο Παναθηναϊκός AKTOR, από την άλλη, μπαίνει με την ένταση μιας ομάδας που κουβαλά πληγωμένο εγωισμό και την ανάγκη να τον μετατρέψει σε καύσιμο. Σε έναν τελικό, αυτά τα δύο δεν είναι απλώς διαφορετικές προσεγγίσεις. Είναι δύο διαφορετικοί τρόποι για να κερδίσεις.
Το δίλημμα που τέθηκε και στο Pame Stoixima Pre Game Show από τους Παντελή Βλαχόπουλο και Θέμη Καίσαρη είναι καθαρό: θα παίξει ρόλο ο πληγωμένος εγωισμός των «πρασίνων» ή το απόλυτο σετάρισμα των «ερυθρολεύκων»; Η αλήθεια είναι ότι και τα δύο μπορούν να γίνουν όπλο. Αλλά μπορούν να γίνουν και παγίδα.
Πού «γέρνει» το φαβορί και γιατί
Αν το δούμε ψυχρά, με μπασκετικούς όρους, το φαβορί σε έναν τελικό συνήθως είναι η ομάδα που έχει δύο πράγματα: καλύτερο έλεγχο ρυθμού και λιγότερα σκαμπανεβάσματα. Αυτό, στη θεωρία, δίνει προβάδισμα στον Ολυμπιακό, γιατί το «σετάρισμα» μεταφράζεται σε κάτι πολύ πρακτικό: λιγότερα λάθη, καλύτερες επιλογές, πιο καθαρές κατοχές στα δύσκολα.
Όμως ο τελικός δεν είναι θεωρία. Είναι παιχνίδι νεύρων. Κι εδώ ο Παναθηναϊκός AKTOR έχει ένα διαφορετικό χαρτί: την ικανότητα να ανεβάζει ένταση, να «φθείρει» τον αντίπαλο με πίεση, να βγάζει προσωπικότητες μπροστά όταν η λογική του συστήματος δεν αρκεί. Σε τέτοια ματς, μια ομάδα μπορεί να φαίνεται στα χαρτιά δεύτερη και να γίνει φαβορί μέσα στο παρκέ μόλις βρει δύο συνεχόμενες άμυνες και ένα μεγάλο σουτ.
Γι’ αυτό, αν πρέπει να δοθεί μια απάντηση χωρίς υπεκφυγές, η πιο ρεαλιστική ανάγνωση είναι η εξής: ο Ολυμπιακός μοιάζει οριακό φαβορί στη “βάση” του παιχνιδιού, αλλά ο Παναθηναϊκός μπορεί να γίνει φαβορί στη “στιγμή” του παιχνιδιού. Και οι τελικοί κρίνονται σχεδόν πάντα στη στιγμή.
Ο «πληγωμένος εγωισμός» μπορεί να σε απογειώσει ή να σε διαλύσει
Ο πληγωμένος εγωισμός είναι διπλής όψης νόμισμα. Από τη μια, φέρνει ενέργεια, πείσμα, συγκέντρωση, μια αίσθηση ότι «δεν υπάρχει αύριο». Από την άλλη, μπορεί να φέρει βιασύνη, overreactions, προσωπικές φάσεις που χαλάνε το διάβασμα, εκνευρισμό με τη διαιτησία, και το χειρότερο: επιλογές που δεν είναι του παιχνιδιού αλλά του θυμού.
Αν ο Παναθηναϊκός AKTOR καταφέρει να κρατήσει τον εγωισμό του σε συλλογικό επίπεδο, να γίνει δηλαδή άμυνα, ριμπάουντ, επιστροφή και καθαρό μυαλό, τότε ανεβάζει κατακόρυφα τις πιθανότητές του. Αν όμως ο εγωισμός γίνει ατομική αποστολή, τότε η «συνταγή» ευνοεί τον Ολυμπιακό, γιατί μια ομάδα με περισσότερη δομή ζει για τέτοιες ρωγμές.
Το «απόλυτο σετάρισμα» είναι ασπίδα, αλλά θέλει και ένστικτο
Ο Ολυμπιακός από την πλευρά του έχει το πλεονέκτημα της σταθερότητας. Όμως η σταθερότητα σε τελικό χρειάζεται κάτι ακόμη: να μην γίνει προβλέψιμη. Γιατί ο Παναθηναϊκός σε ένα βράδυ μπορεί να ανεβάσει την ένταση τόσο, που να σε βγάλει από τις πρώτες επιλογές σου και να σε αναγκάσει να ζήσεις από δεύτερες και τρίτες αποφάσεις.
Το στοίχημα για τους «ερυθρόλευκους» είναι να μετατρέψουν το σετάρισμα σε έλεγχο χωρίς να χάσουν το ένστικτο. Να μην παίξουν μόνο για το «σωστό», αλλά και για το καίριο. Σε τελικό, το σωστό και το καίριο δεν είναι πάντα το ίδιο.
Οι κατοχές που θα κρίνουν το Κύπελλο
Σε τέτοιες βραδιές, η κουβέντα για «φαβορί» συχνά λιώνει μέσα σε τρεις κατηγορίες κατοχών. Πρώτον, οι κατοχές μετά από λάθος, εκεί όπου μια ομάδα μπορεί να πάρει εύκολους πόντους και να αλλάξει το μομέντουμ. Δεύτερον, οι κατοχές των τελευταίων δύο λεπτών κάθε περιόδου, όταν η διαφορά ανάμεσα στο +2 και στο -2 αλλάζει την ψυχολογία. Και τρίτον, οι κατοχές που «σπάνε» ένα σερί, όταν ο αντίπαλος τρέχει 8-0 και χρειάζεσαι μία επίθεση που να θυμίζει ηγεσία.
Αν ο Ολυμπιακός κρατήσει χαμηλά τα λάθη και δεν δώσει «τρέξιμο», χτίζει το δικό του πλεονέκτημα. Αν ο Παναθηναϊκός κερδίσει τις μάχες της έντασης, πάρει δεύτερες επιθέσεις και βάλει τον τελικό σε ρυθμό που θυμίζει σύγκρουση χαρακτήρων, τότε τα δεδομένα αλλάζουν.
Το πραγματικό φαβορί είναι αυτό που θα αντέξει το βάρος
Ο τελικός Κυπέλλου ανάμεσα σε Ολυμπιακό και Παναθηναϊκό AKTOR δεν είναι απλώς ένα παιχνίδι. Είναι μια δοκιμασία ταυτότητας. Και σε τέτοιες δοκιμασίες, το φαβορί δεν είναι πάντα αυτό που φαίνεται πριν το τζάμπολ. Είναι αυτό που θα μείνει ψύχραιμο όταν όλοι γύρω του καίγονται.
Αν ζητάμε «μεγάλο φαβορί», δεν υπάρχει. Αν ζητάμε ποιος έχει το προβάδισμα, τότε η αίσθηση γέρνει ελαφρά προς τον Ολυμπιακό λόγω σταθερότητας και δομής. Όμως αν ζητάμε ποιος μπορεί να κλέψει το ματς με μία έκρηξη, τότε ο Παναθηναϊκός AKTOR έχει αποδείξει ότι μπορεί να το κάνει, ειδικά όταν το παιχνίδι γίνεται ψυχολογική αναμέτρηση.
Το τρόπαιο θα το πάρει εκείνος που θα καταλάβει πρώτος το ίδιο πράγμα: ότι ο τελικός δεν είναι για να τον «παίξεις». Είναι για να τον αντέξεις.
Πηγή: Pagenews.gr
Διαβάστε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο
Το σχόλιο σας