ΑΕΚ: Η «καθαρίστρια» του Νίκολιτς, η άνεση που έλειπε και το φουλάρισμα για την κορυφή

Η ατάκα “Ψεκάστε, σκουπίστε, τελειώσατε” κουβαλά μια δόση υπερβολής – και πράγματι, αν την πάρεις κυριολεκτικά, κινδυνεύεις να αδικήσεις τον Λεβαδειακό: μια ομάδα που φέτος έχει κερδίσει σεβασμό, έχει χτίσει ανταγωνιστικό προφίλ και, παρά τις σημαντικές απουσίες της, μπήκε στην Allwyn Arena με πρόθεση να σταθεί, να παλέψει και –αν της δοθεί η ευκαιρία– να «δαγκώσει». Όμως η ουσία της εικόνας δεν βρίσκεται στο αν ο αντίπαλος άξιζε ένα γκολ παραπάνω ή αν το σκορ θα μπορούσε να σταματήσει στο 2-0. Βρίσκεται σε κάτι πιο θεμελιώδες: η ΑΕΚ του Μάρκο Νίκολιτς αρχίζει να κερδίζει με τρόπο που θυμίζει ομάδα πρωταθλητισμού.

Και αυτό, στο ελληνικό πρωτάθλημα, δεν είναι απλώς θέμα ποιότητας. Είναι θέμα συνήθειας. Να κερδίζεις χωρίς να σε πνίγει η ανάγκη. Να βάζεις το παιχνίδι σε ράγες και να μην το ξαναβγάζεις από εκεί, ακόμη κι αν ο αντίπαλος βρει μια στιγμή, ακόμη κι αν η μπάλα κάνει τα δικά της.

Η ΑΕΚ δεν «χρωστάει» εξηγήσεις για τις απουσίες των άλλων

Ένα από τα πιο καθαρά σημεία της φετινής ΑΕΚ είναι ότι δεν «ντύνει» τις νίκες της με δικαιολογίες και δεν ζητά ελαφρυντικά για τις δυσκολίες της. Και εδώ ο Νίκολιτς δικαιούται πλήρως να μην ακούει το κλασικό “ναι, αλλά ο αντίπαλος είχε απουσίες”. Για έναν απλό λόγο: η ίδια η ΑΕΚ πέρασε μεγάλα διαστήματα της σεζόν με σοβαρές ελλείψεις, χωρίς να σηκώσει καμία ρητορική άμυνας.

Στο πρώτο κομμάτι της χρονιάς –ιδίως στο τέλος του 2025– κλήθηκε να διαχειριστεί καταστάσεις που θα «λύγιζαν» την καθημερινότητα πολλών ομάδων: περιορισμένες επιλογές σε κρίσιμες θέσεις, ποτέ πλήρες πακέτο επιθετικών, πρακτικά ένας δεξιός μπακ για μεγάλο διάστημα. Δεν το έκανε σημαία. Το αντιμετώπισε ως δεδομένο. Και η ΑΕΚ, μέσα σε αυτές τις συνθήκες, βρήκε τρόπο να είναι ανταγωνιστική και στην Ευρώπη και στο πρωτάθλημα.

Αυτό είναι το πρώτο στοιχείο που «κουμπώνει» με τον τίτλο: η ομάδα κερδίζει επειδή έμαθε να λειτουργεί μέσα στα όρια, όχι επειδή της έκατσαν οι συγκυρίες.

Το πρώτο ημίχρονο: όταν οι λεπτομέρειες σε πάνε μπροστά αντί να σε τιμωρούν

Για να φτάσεις σε μια «καθαρή» νίκη, χρειάζεσαι και τη συγκυρία. Όχι ως άλλοθι, αλλά ως συστατικό. Η ΑΕΚ προηγήθηκε στην πρώτη της μεγάλη στιγμή, κάτι που σε τέτοια παιχνίδια αλλάζει τη ροή: ο αντίπαλος αναγκάζεται να βγει λίγο, να ρισκάρει λίγο, να δώσει λίγο χώρο.

Υπήρξαν και άλλες λεπτομέρειες που λειτούργησαν υπέρ της Ένωσης: η μεγάλη χαμένη ευκαιρία του Γιόβιτς που θα μπορούσε να γίνει γκολ (και θα μετρούσε αν το VAR έμπαινε στη διαδικασία), το οριακό οφσάιντ στο ακυρωθέν γκολ του Πεντρόσο που έκοψε πιθανή «μουρμούρα» και ένα σενάριο αμφισβήτησης, ακόμη και για τον Στρακόσα. Όλα αυτά είναι το ποδόσφαιρο όπως είναι πραγματικά: ούτε απόλυτα δίκαιο, ούτε απόλυτα άδικο. Απλώς σκληρό.

Το κρίσιμο, όμως, δεν είναι ότι η ΑΕΚ είχε «τύχη». Είναι ότι ήταν η κυρίαρχος. Δημιούργησε, πίεσε, κράτησε τον έλεγχο και δέχθηκε ουσιαστικά μία καθαρή τελική που απαιτούσε επέμβαση. Αυτό είναι ένα πρώτο ημίχρονο «τίτλου»: επιβάλλεσαι, δεν περιμένεις.

View this post on Instagram

A post shared by ΑΕΚ ATHENS FC (@aekfc_official)

Το δεύτερο μέρος: το πιο σημαντικό σημάδι ωριμότητας

Αν θες να δεις γιατί η ΑΕΚ «φουλάρει» για την κορυφή της regular season, κοίτα το ξεκίνημα του δεύτερου ημιχρόνου. Εκεί κρίνεται η ψυχολογία. Εκεί οι ομάδες είτε μπαίνουν για να τελειώσουν το ματς, είτε μπαίνουν για να το «διαχειριστούν» και να το περιπλέξουν.

Η ΑΕΚ μπήκε για να το τελειώσει. Το γκολ του Γιόβιτς, από κλέψιμο και την εξαιρετική πάσα του Μάνταλου, δεν ήταν απλώς ένα 2-0. Ήταν η σφραγίδα ότι η Ένωση δεν θα αφήσει το παιχνίδι να γίνει ροντέο. Και μέσα σε 20 λεπτά, με το γκολ του Μάνταλου και το τελείωμα του Μαρίν, το ματς έγινε τελειωμένη υπόθεση.

Εδώ είναι και η πιο ουσιαστική αλλαγή σε σχέση με μια ΑΕΚ που στο παρελθόν συχνά έπαιρνε «στενά» 1-0, ακόμη και σε μέρες που δεν το άξιζε. Η ομάδα δείχνει ότι μπορεί να παράγει άνεση, όχι μόνο αποτέλεσμα. Και αυτή η άνεση είναι το μεγαλύτερο «νόμισμα» πριν από τα playoffs.

Νίκολιτς: τακτική, πειθαρχία και το «καθαρό» αποτέλεσμα

Η ΑΕΚ του Νίκολιτς είναι μια ομάδα που χτίζει το αποτέλεσμα πίσω από τακτική και λεπτομέρεια. Δεν ψάχνει να κερδίζει με χάος. Ψάχνει να κερδίζει με έλεγχο. Και αυτό, σε ένα πρωτάθλημα όπου οι λεπτομέρειες σε τιμωρούν, είναι στρατηγική που μπορεί να σε πάει μέχρι τέλους.

Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτή η στρατηγική δεν περιορίζεται στη θεωρία. Φάνηκε στο σκορ, φάνηκε στη ροή, φάνηκε στο «πώς» το παιχνίδι δεν ξαναάνοιξε ποτέ. Η ΑΕΚ δεν έτρεξε να προστατέψει το 1-0. Έτρεξε να το κάνει 2-0, μετά 3-0, μετά 4-0. Αυτό είναι διαφορά νοοτροπίας.

Η πρωτιά της regular season περνά από το “βήμα-βήμα” και το Περιστέρι δεν είναι ποτέ απλό

Η τεσσάρα στον Λεβαδειακό δίνει ώθηση, αλλά υπάρχει και η παγίδα της: η αίσθηση ότι «τώρα όλα είναι εύκολα». Δεν είναι. Η ΑΕΚ έχει μπροστά της ένα φινάλε regular season που θέλει καθαρό μυαλό, γιατί κάθε έξοδος μπορεί να γίνει τριβή – ειδικά σε έδρες όπως το Περιστέρι, όπου η «άνεση» δεν χαρίζεται.

Και στο βάθος υπάρχει και η Ευρώπη. Το Conference League επιστρέφει, φέρνοντας διπλή απαίτηση: ρυθμός, rotation, διαχείριση ενέργειας. Όμως η Κυριακή άφησε κάτι πολύ χρήσιμο: έναν οδηγό. Το πώς πρέπει να παίζει η ΑΕΚ τα ματς που πρέπει να κερδίζει, χωρίς να μπαίνει σε διαδικασία αυτοσαμποτάζ.

Η ΑΕΚ του Νίκολιτς δεν είναι απλώς ομάδα που «κάνει τη δουλειά». Είναι ομάδα που δείχνει ότι έμαθε να την κάνει καθαρά. Και αυτό, στο δρόμο προς την κορυφή, αξίζει όσο και οι βαθμοί.

Πηγή: Pagenews.gr